Tibetan
་བར་བྱ་སྟེ། ཐིག་ལེའི་དབུས་སུ་རེ་ཁཱ་ནག་པོ་སྐྲའི་ཚད་ཙམ་དྲི་མེད་འོད་ ཟེར་འཕྲོ་བ་དུས་ཀྱི་རྩ་ཞེས་པ་ཨ་བ་དྷུ་ཏཱི་ལ་མཐོང་བར་གྱུར་གྱི་བར་དུའོ། །ནང་དུ་ འདུས་པ་ཀུན་མཁྱེན་གཟུགས་ནི་ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་པ་ཆུ་ལ་ཉི་མ་ལྟ་བུ་གོས་པ་མེད་ པ་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་དེ་རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་རང་སེམས་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བ་དག་གོ་ གཞན་གྱི་སེམས་ནི་མིན་པ་ཉིད། ཅེས་པ། གཞན་གྱི་སེམས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་ སེམས་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཤའི་སྤྱན་གྱིས་དང་པོ་ རང་གི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་མཐོང་སྟེ། དེས་ན་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་ལས། བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་ལྔ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་རིམ་པས་ཤའི་སྤྱན་དང་། ལྷའི་སྤྱན་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་ནི་སྒོམ་པའི་སྟོབས་ ཀྱིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་མ་གཟིགས་པ་ཅུང་ཟད་ མེད་དོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱུད་སྡེ་ཟབ་མོ་རྣམ་དག་དུ་མ་ལས་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ པ་ཆེན་པོ་འདི་ཉིད་ཡང་དང་ཡང་དུ་གསལ་བར་གསུངས་ཤིང་། མདོ་སྡེ་རྒྱ་ཆེར་རོལ་ པར་ཡང་། ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་རྨད་ཆེན་པོ། །དྭངས་ཤིང་གསལ་བ་ཡེ་ཤེས་ཆེ། །བླ་མ་ ཉིད་ཀྱི་དྲིན་གྱིས་ནི། །དེ་ནས་དེ་ནི་གསལ་མཐོང་འགྱུར། །འདས་པ་དང་ནི་མ་འོངས་ འགྱུར། །ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སྲིད་པ་གསུམ། །སྐད་ཅིག་དེ་ལས་མ་ལུས་མཐོང་། །ཞེས་ སོགས་མདོ་སྡེའི་རྣམ་དག་དུ་མ་ལས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་འདི་ཉིད་གསལ་བར་ གསུངས་ཤིང་། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ 8-747 དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ལ་སོགས་པའི་གྲུབ་ཐོབ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཞལ་མཐུན་ པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་འགྱུར་མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་གཉིས་སུ་ མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ཆོས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་ཡིན་པར་ཞལ་མཐུན་དུ་གསུངས་པས་ཡིད་ ཆེས་པར་བྱས་ཏེ། ཉམས་སུ་བླང་བར་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་ཚོགས་གཉིས་ཉམས་སུ་བླངས་ པ་ལས། སྤང་བྱ་སྒྲིབ་གཉིས་སྤོང་ཚུལ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་ མི་མཐུན་ཕྱོགས་སེར་སྣ་ལ་སོགས་ངན་རྟོག་ཉོན་སྒྲིབ་རྣམས་སྤོང་ཞིང་། འཁོར་གསུམ་ རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་སྤང་བྱ་འཁོར་གསུམ་གྱི་རྟོག་ པ་བཟང་རྟོག་ཤེས་སྒྲིབ་རྣམས་སྤོང་སྟེ། རྒྱལ་བ་བྱམས་པས། སེར་སྣ་ལ་སོགས་རྣམ་རྟོག་ གང་། །དེ་ནི་ཉོན་མོངས་སྒྲིབ་པར་འདོད། །འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་། །དེ་ནི་ ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པར་འདོད། །ཞེས་སོགས་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སུ་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་འདུས་ པར་ཡང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། ཉོན་མོངས་པ་ཡི་སྒྲིབ་པ་དང་། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ
Chinese
应当这样做：在明点的中央，观想一根像头发一样细的黑色线条，发出无垢的光芒，直到在阿瓦都提（梵文：Avadhuti，意为离欲者）中看到被称为‘时脉’的东西。内在所包含的一切，全知之形，三界无余，如水中之日，无有沾染，各种颜色，具备一切形象，自心远离对境和分别，不是他人的心。因为无法知晓他人的心。在此，如来（梵文：Tathagata，意为如实而来者）的肉眼首先看到自己心的显现。因此，在《正法集》中，世尊（梵文：Bhagavan，意为有福者）宣说了五眼。如此次第，肉眼、天眼、佛眼、慧眼和智慧之眼，将通过修行的力量而生起。因此，全知者没有看不到的任何事物。诸如此类，在众多甚深清净的续部中，反复清楚地宣说了这具足一切殊胜特性的空性。在《广大游舞经》中也说：‘一切皆空性，甚为奇妙广大。清净而明澈，乃大智慧。依靠上师的恩德，从那以后，就能清晰地见到。过去和未来，以及现在出现的三有，都能在刹那间全部见到。’诸如此类，在众多清净的经部中也清楚地宣说了这大空性。同样，金刚手（梵文：Vajrapani，意为手持金刚者）等大菩萨们，以及龙树（梵文：Nagarjuna）父子等大成就者们，也一致认为这具足一切形象的空性，是不变的大乐，与二无别的智慧，是佛法的究竟。因此，应当对此深信不疑，并加以修持。如此修持二资粮后，断除所断二障的方式是：通过福德资粮，断除与六度（梵文：Paramita，意为到达彼岸）不相应的悭吝等恶念和烦恼障；通过不分别三轮的等持智慧资粮，断除对三轮的分别等善念和所知障。如弥勒（梵文：Maitreya，意为慈氏）所说：‘悭吝等分别念，被认为是烦恼障。对三轮的分别念，被认为是所知障。’诸如此类，一切障碍都包含在二障中。同样，他本人也说：‘烦恼的障碍和，所知的障碍。’ 应如是行：于明点中央，观想一黑线，如发之细微，无垢光芒耀，直至阿瓦都提（梵文：Avadhuti，梵文天城体：अवधूत，梵文罗马拟音：Avadhuta，汉语字面意思：离欲者）见有时脉。内摄一切，全知之形，三界无余，如水映日，无有沾染，诸般色彩，具足诸相，自心离境离念，非他人之心。彼非他心，因无知他心故。于此，如来（梵文：Tathagata，梵文天城体：तथागत，梵文罗马拟音：Tathāgata，汉语字面意思：如实而来者）肉眼先见自心之显现。故于《正法集》中，世尊（梵文：Bhagavan，梵文天城体：भगवान्，梵文罗马拟音：Bhagavān，汉语字面意思：有福者）宣说五眼。如是次第，肉眼、天眼、佛眼、慧眼及智慧之眼，将由修行之力而生起。是故，全知者无有不见之物。如是等等，于众多甚深清净之续部中，反复明晰宣说此具足一切殊胜之空性。于《广大游舞经》亦云：‘一切皆空性，甚为奇妙广。清净而明澈，乃大智慧。依仗上师恩，自彼能明见。过去与未来，及今现三有，刹那皆能见。’如是等等，于众多清净之经部中亦明晰宣说此大空性。如是，金刚手（梵文：Vajrapani，梵文天城体：वज्रपाणि，梵文罗马拟音：Vajrapāṇi，汉语字面意思：手持金刚者）等大菩萨，及龙树（梵文：Nagarjuna，梵文天城体：नागार्जुन，梵文罗马拟音：Nāgārjuna，汉语字面意思：龙猛）父子等大成就者，亦一致认为此具足一切形象之空性，是不变大乐，与二无别之智慧，乃佛法之究竟。故当深信不疑，并加以修持。如是修持二资粮后，断除所断二障之方式为：以福德资粮，断除与六度（梵文：Paramita，梵文天城体：पारमिता，梵文罗马拟音：Pāramitā，汉语字面意思：到达彼岸）不相应之悭吝等恶念及烦恼障；以不分别三轮之等持智慧资粮，断除对三轮之分别等善念及所知障。如弥勒（梵文：Maitreya，梵文天城体：मैत्रेय，梵文罗马拟音：Maitreya，汉语字面意思：慈氏）所云：‘悭吝等分别，是为烦恼障。对三轮分别，是为所知障。’如是等等，一切障碍皆摄于二障中。如是，彼亦云：‘烦恼之障碍，所知之障碍。’
English
One should do this: In the center of the bindu, visualize a black line as thin as a hair, radiating immaculate light, until one sees what is called the 'pulse of time' in the Avadhuti (Sanskrit: Avadhuti, meaning one who is detached). Everything contained within, the form of omniscience, the three realms without exception, like the sun in water, without defilement, various colors, possessing all forms, one's own mind free from objects and distinctions, is not the mind of another. Because it is impossible to know the mind of another. Here, the physical eye of the Tathagata (Sanskrit: Tathagata, meaning one who comes as he is) first sees the appearance of one's own mind. Therefore, in the 'Collection of True Dharma,' the Blessed One (Sanskrit: Bhagavan, meaning the fortunate one) spoke of the five eyes. Thus, in sequence, the physical eye, the divine eye, the Buddha eye, the eye of wisdom, and the eye of knowledge will arise through the power of meditation. Therefore, there is nothing that the all-knowing one does not see. Thus, in many profound and pure tantras, this emptiness, which possesses all supreme qualities, is repeatedly and clearly proclaimed. In the 'Extensive Play Sutra' it is also said: 'Everything is emptiness, wonderfully vast. Pure and clear, it is great wisdom. Through the kindness of the guru, from then on, one can clearly see. The past and the future, and the three existences that arise in the present, can all be seen in an instant.' Thus, in many pure sutras, this great emptiness is also clearly proclaimed. Similarly, great bodhisattvas such as Vajrapani (Sanskrit: Vajrapani, meaning one who holds the vajra in his hand), and great accomplished ones such as Nagarjuna (Sanskrit: Nagarjuna) and his sons, have also unanimously agreed that this emptiness, which possesses all forms, is the unchanging great bliss, and the non-dual wisdom, is the ultimate of the Dharma. Therefore, one should have unwavering faith in this and practice it. After practicing the two accumulations in this way, the way to abandon the two obscurations to be abandoned is: through the accumulation of merit, one abandons the miserliness and other evil thoughts and afflictive obscurations that are not in accordance with the six perfections (Sanskrit: Paramita, meaning reaching the other shore); through the accumulation of wisdom of samadhi that does not distinguish the three spheres, one abandons the good thoughts and cognitive obscurations such as the distinction of the three spheres. As Maitreya (Sanskrit: Maitreya, meaning the loving one) said: 'Miserliness and other distinctions are considered to be afflictive obscurations. The distinction of the three spheres is considered to be cognitive obscurations.' Thus, all obscurations are included in the two obscurations. Similarly, he himself also said: 'The obscuration of afflictions and, the obscuration of knowledge.' So it should be done: In the center of the bindu, visualize a black line, as fine as a hair, radiating immaculate light, until in Avadhuti (Sanskrit: Avadhuti, Devanagari: अवधूत, Romanization: Avadhuta, Literal meaning: one who is detached) one sees the pulse of time. Encompassing all within, the form of omniscience, the three realms without exception, like the sun reflected in water, without defilement, various colors, possessing all forms, one's own mind free from objects and thoughts, not the mind of another. It is not another's mind, for one cannot know another's mind. Here, the Tathagata's (Sanskrit: Tathagata, Devanagari: तथागत, Romanization: Tathāgata, Literal meaning: thus-gone) physical eye first sees the manifestation of one's own mind. Therefore, in the 'Collection of True Dharma,' the Blessed One (Sanskrit: Bhagavan, Devanagari: भगवान्, Romanization: Bhagavān, Literal meaning: the fortunate one) speaks of the five eyes. Thus, in sequence, the physical eye, the divine eye, the Buddha eye, the eye of wisdom, and the eye of knowledge will arise through the power of practice. Therefore, there is nothing that the all-knowing one does not see. Thus, and so on, in many profound and pure tantras, this emptiness, which possesses all supreme qualities, is repeatedly and clearly proclaimed. In the 'Extensive Play Sutra' it is also said: 'Everything is emptiness, wonderfully vast. Pure and clear, it is great wisdom. Relying on the guru's kindness, from then on, one can clearly see. The past and the future, and the three existences that appear now, can all be seen in an instant.' Thus, and so on, in many pure sutras, this great emptiness is also clearly proclaimed. Similarly, great bodhisattvas such as Vajrapani (Sanskrit: Vajrapani, Devanagari: वज्रपाणि, Romanization: Vajrapāṇi, Literal meaning: one who holds the vajra in his hand), and great accomplished ones such as Nagarjuna (Sanskrit: Nagarjuna, Devanagari: नागार्जुन, Romanization: Nāgārjuna, Literal meaning: dragon tree) and his sons, also unanimously agree that this emptiness, which possesses all forms, is unchanging great bliss, and the non-dual wisdom, is the ultimate of the Dharma. Therefore, one should have unwavering faith in this and practice it. After practicing the two accumulations in this way, the way to abandon the two obscurations to be abandoned is: with the accumulation of merit, one abandons the miserliness and other evil thoughts and afflictive obscurations that are not in accordance with the six perfections (Sanskrit: Paramita, Devanagari: पारमिता, Romanization: Pāramitā, Literal meaning: reaching the other shore); with the accumulation of wisdom of samadhi that does not distinguish the three spheres, one abandons the good thoughts and cognitive obscurations such as the distinction of the three spheres. As Maitreya (Sanskrit: Maitreya, Devanagari: मैत्रेय, Romanization: Maitreya, Literal meaning: the loving one) said: 'Miserliness and other distinctions are afflictive obscurations. Distinctions of the three spheres are cognitive obscurations.' Thus, all obscurations are included in the two obscurations. Likewise, he also said: 'The obscuration of afflictions, the obscuration of knowledge.' -------------------------------------------------------------------------------- ་