Tibetan
ང༵་ཆེན༵་པོ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ར༵བ་ཏུ་མི་གནས་པའི་དབུ་མ་ཆེན་པོ་ལ་འབྱམ༵ས་སུ་ཀླས་པ་མངོན་སུམ་པའི་གཤིས་ཐོག་ཏུ་ཕྱིན་པས་མ་རྟོགས་ལོག་རྟོགས་སོགས་སྐྱོན་གྱི་ཆ་དག་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གང་བས་བཟང༵་པོར༵་གྱུར་ཞིང་སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོར་སངས་རྒྱས་ཀྱང་བརྩེ་བའི་ཐུགས་རྗེའི་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་མི་འདོར་བའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཤུགས་ཀྱིས་རིང་བསྲེལ་དུ་བཞག་པ་ཐེག་པའི་མཆོག་ཏུ། རིག་པའི་དག་སྣང་འདས་པ་མ་མཐོང་། འཁྲུལ་སྣང་འཁོར་བ་མ་མཐོང་། འཁོར་འདས་ཀྱི་རིག་པ་མ་མཐོང་། ཞེས་པས་ཀུན་གཞི་དང་སེམས་ལས་དོན་དཔག་གི་རང་བཞིན་རྣམ་མང་གི་གཙོ་བོ་བཟུང་ནས་ཀུན་གཞི་དང་ཕྱེད་པར་འདོད་པ་སྟེ། ཀུན་གཞི་ལ་འཁོར་བའི་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པ་འཛིན་པས་ཀུན་གཞི་སྟེ། ཡེ་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་ཐོག་མེད་ཀྱི་མ་རིག་པའི་ཁྱབ་པ་དང་། ལུས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ལུས་སུ་བག་ཆགས་པ། སྦྱོར་བ་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་སྲིད་པའི་ཀུན་སྦྱོར་གྱི་ལས་གསོགས་པ་སྟེ་མདོར་ན་གནས་དོན་ལུས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས་འཁོར་བའི་ཆོས་གཞན་སྣ་ཚོགས་པའི་འཁྲུལ་འཁོར་སྡུད་བ་ནི་ཀུན་གྱི་གཞིའོ། །ཆོས་སྐུ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་འཁྲུལ་སྣང་རང་གར་འཛིན་པའི་མཚན་མ་མེད་པ་ངོ་བོ་སྟོང་པ་དྭངས་གསལ་དབྱེར་མེད་པ་སྐུ་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་འཇུག་པ་ཟག་པ་མེད་པ་སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་རྟོག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་བྲལ་བའོ། །ཐལ་འགྱུར་ལས། དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཀུན་གཞི་བཤད། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་ཀུན་གྱི་གཞི། །ངོ་བོ་ངེས་ཚིག་དབྱེ་བར་བཅས། །ངོ་བོ་བག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་སྣོད། །དབྱེ་བ་ལུས་དང་སྦྱོར་བ་དང་། །སྣ་ཚོགས་པ་དང་ཡེ་གཞིའོ། །ངེས་ཚིག་ཀུན་ནི་འདུས་པ་ལས། གཞི་ནི་ཚོགས་ཤིང་སོགས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་སྤྲོས་བྲལ་ཏེ། །རང་གར་འཛིན་པའི་མཚན་མ་མེད། །ངོ་བོ་སྟོང་གསལ་དབྱེར་མེད་ལ། །དབྱེ་བ་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྲུལ་སྐུ། །གསུམ་གྱི་ཕྱེ་བས་ཁྱད་པར་འཇུག །ངེས་ཚིག་ཆོས་ནི་ཡང་དག་ལམ། །སྐུ་ནི་དེ་ལས་འགྲུབ་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ཀུན་གཞི་དེ་དག་སྤངས་པའི་རིག་པ་རྗེན་པ་མངོན་སུམ་མཐོང་བ་ལ་ཁྱད་པར་ཤེས་དགོས་ཀྱི་གཞན་དུ་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཤེས་པ་སྒོམ་དུ་རེ་བའི་དམན་སྤྱོད་དུ་ལྟུང་ངོ་། །ཤེས་ན་ཆེད་དུ་སྤངས་མི་དགོས་པར་གཞི་རང་བཞིན་བབས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་ངོས་ཟིན་པས་དེ་དག་ལས་ཤུགས་ཀྱིས་འདས་སོ། །དེ་ལྟའི་བུའི་རིག་པ་ཆོས་ཟད་བྱར་མེད་ཆེན་པོ་ནི། ཡེ་ནས་རྡོ
Chinese
ང༵་ཆེན༵་པོ་，不住法性义之大中观，周遍无余，现量之自性上已行，故无未证、邪证等过失之分，以功德之轮圆满，故成贤༵པོར༵་，且于三身无离无合之大法身中成佛，亦以慈爱之大悲心不舍众生，以大悲之威力，置于舍利中，乃为胜乘之顶。觉性之清净显现，未见已逝；迷乱显现之轮回未见；轮回涅槃之觉性未见。如是，执持阿赖耶与心之作用，推测之自性，多种之主，欲与阿赖耶相异，即是说，阿赖耶执持轮回之种种习气，故为阿赖耶。原始义之阿赖耶，无始无明之遍布；身体之阿赖耶，于身中习气；行为义之阿赖耶，积聚有之诸行，总而言之，处所义，身体之习气，聚集轮回之种种异法之幻轮，即是诸法之基。法身觉性之智慧是，离戏论，自持迷乱显现之无相，体性空性，明朗无别，三身之差别融入，无漏，与心、意、分别念等，皆为远离。中观论云：于彼略说阿赖耶，法与非法诸法之基，体性、名相、差别具，体性习气诸法器，差别身与作业及，种种以及原始基。名相一切乃聚集，基乃集合等等也。法身离戏论，自持无相，体性空明无分别，差别法报化三身，以三之分而入差别，名相法乃真实道，身乃由此而成也。如是，必须了知舍弃彼等阿赖耶之赤裸觉性，现量见之差别，否则将堕入希求修持三界之识之劣行。若知，则无需特意舍弃，以基之自性安住之实相义，认识故，自彼等力而超脱。如是之子觉性，法尽无有之大者是，本初即是石
English
The great Ngachenpo, the Great Madhyamaka that does not abide in the meaning of Dharma-nature, is completely pervasive, and has reached the nature of direct perception. Therefore, it is free from the faults of non-realization and wrong realization, and is filled with the mandala of qualities, thus becoming excellent. Although enlightened in the great Dharmakaya where the three bodies are inseparable, he does not abandon sentient beings with loving compassion. By the power of great compassion, he is placed in the relics, which is the supreme of the supreme vehicle. The pure appearance of awareness does not see the past; the deluded appearance of samsara is not seen; the awareness of samsara and nirvana is not seen. Thus, holding the nature of the Alaya and mind, the chief of various functions, wanting to be different from the Alaya, that is, the Alaya holds various habits of samsara, so it is the Alaya. The Alaya of the original meaning is the pervasiveness of beginningless ignorance; the Alaya of the body is the habit in the body; the Alaya of the meaning of action is the accumulation of actions of existence. In short, the meaning of the place, the habit of the body, gathers the illusory wheel of various other dharmas of samsara, which is the basis of all. The wisdom of Dharmakaya awareness is: free from elaboration, without characteristics that hold deluded appearances by themselves, the essence is emptiness, clear and indivisible, the differences of the three bodies merge, without leakage, and is completely separated from mind, intellect, discrimination, and so on. From the Prasangika: There, for a while, the Alaya is explained. The basis of all dharmas, dharma and non-dharma. With essence, name, and distinctions. The essence is the container of all habits. The distinctions are body, action, various, and the original basis. The name is all gathered, the basis is the collection and so on. The Dharmakaya is free from elaboration, without characteristics that hold by itself. The essence is empty, clear, and indivisible. The distinctions are Dharmakaya, Sambhogakaya, and Nirmanakaya. The distinctions are entered by the division of the three. The name is the true path, the body is accomplished from that. Thus, it is necessary to know the difference between the naked awareness that abandons those Alayas and the direct perception, otherwise one will fall into the inferior practice of hoping to cultivate the consciousness of the three realms. If one knows, then there is no need to deliberately abandon it, because one recognizes the meaning of the reality of the basis's own nature, and thus transcends from those powers. Such a son's awareness, the great one that has no end to the Dharma, is originally a stone.
Tibetan
་རྗེའི་ཆོས་བདུན་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེ་འཆི་བསྒྲེས་རྒུད་དང་བྲལ་བ་ལྷུན་གྲུབ་གྱི་ཕྱི་རྒྱ་མ་རལ་པ་གཞོན་ནུ་བུམ་པའི་སྐུ་གཟོད་མའམ་གཉུག་མའི་དམ་པ་དོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཆེན་པོ། གཞི་སྣང་གཡོས་པ་དང་། ལམ་ལ་འཆར་བའི་དུས་སུ། འོད་ཀྱི་ཁང་བ་ན་བཞུགས་པ་དང་། འོད་དུ་གསལ་ལ། འབྲས་བུ་ནི་རྨ་བྱའི་ཕྲུ་གུ་སྒོང་རྒྱ་ནས་བརྟོལ་ཏེ་ཐོན་པ་ལྟ་བུ་ཐིག་ལེའི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་པའོ། །ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་བསྟན་པ་ནི། གནད༵་གསུམ་ཆོས་ཉིད་འཁོར་ལོ་ཡི། །དེ༵་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་མཛོད་བརྟོལ། །སྐུ༵་གསུམ་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་གནད། །སྒྲོན༵་མ་བཞི་ཡི་རང་བཞིན་གྱི། །ག༵ཞི་དང་གནས་ལམ་ཤེས་པ་ཡི། །ཕྲ༵་ལ་འཁྲིལ་གྱི་མངོན་གྱུར་བར། །སྨིན༵་ནས་གདེངས་གྱུར་འཁྲུལ་རྒྱུན་ཆོད། །སྣང༵་བཞི་མཐར་ཕྱིན་གདོད་མར་གྲོལ། ཞེས་པ་ནི་བཅའ་བ་ལུས་ཀྱི་གནད་ཆོས་སྐུ་སེང་གེ་ལྟ་བུ། ལོངས་སྐུ་གླང་ཆེན་ཉལ་བ། སྤྲུལ་སྐུ་དྲང་སྲོང་གི་ཚུལ་གསུམ་དང་གཟིགས་པ་སྒོ་གནད་ཀུན་མཁྱེན་ཀུན་ཁྱབ་ཀུན་གཟིགས་ཀྱི་སྤྱན་གསུམ་མཚོན་པ་ལྡོག་ཕབ་ཟུར་གྱིས་ལྟ་བ་གསུམ་འཁྲིད་པ་དབྱིངས་ཀྱི་གནད་ཀྱི་ལྡོག་ཕབ་ཟུར་གྱིས་དབྱིངས་ཀྱི་སྣ་ཁྲིད་པ་མིག་དང་སེམས་མི་འགུལ་བར་བཞག །སྣང་བ་ཡུལ་གྱི་གནད་ཕྱི་ནང་གསང་བའི་ཡུལ་གསུམ་ལ་གཏད་པས་དངས་སངས་ཕྱེད་ཅིང་ཕྱི་ནང་གི་འོད་གསལ་མ་བུ་འབྲེལ་ནས་ཀ་དག་གི་ས་ལ་བཙན་ས་ཟིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གནད་གསུམ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་ནང་སེལ་གསུམ་གསུམ་དུ་དབྱེ་བས་བཅུ་གཉིས་སུ་གནས་པ་འདི་ཡང་འོད་གསལ་གྱི་རང་གནད་གལ་པོ་ཆེའོ། །གནད་དེ་རྣམས་ཀྱི་གཟིར་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་མཛོད་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་དུ་བརྟོལ་བ་དང་། གྲངས་མེད་དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི། །ཐུགས་བརྟོལ་ཉག་གཅིག་དགོངས་དོན་གཅིག །ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་ནི། །དབྱིངས་རིག་གཉིས་ལས་མ་འདས་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟ་བུའི་དགོངས་ཀློང་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་བས་སྐུ་གསུམ་དབྱིངས་རིག་ཐིག་ལེའི་དགོངས་པར་ཤར་བ་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་གནད། སྒྲོན་མ་བཞིའི་ཤེས་པ་དང། གཞི་ཤེས་པ་དང་། གནས་ཤེས་པ། ལམ་ཤེས་པ་ཞིག་དགོས་སོ། །རང་བཞིན་ནི་རྒྱང་ཞགས་སྣང་བ་གཉིས་ཀྱི་ཆ་འཛིན་པའོ། །སྟོང་པ་ནི་ཀ་དག་གི་རང་གདངས་རང་གསལ་བ། རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཉིད་ངེས་པའི་ཡུལ་བྱེད་པ། རང་བྱུང་གི་སྒྲོན་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྱབ་བདག་གོ །གཞི་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་
Chinese
具备七种自在的，远离生死衰败，任运自成的外在形象，如童瓶之身，本初或本有的至上者，即究竟意义上的大佛。当基础显现动摇，道路显现之时，安住于光之屋中，于光明中显现，其果实如同孔雀幼鸟破壳而出，是明点的究竟证悟。进一步阐述修行道路的殊胜之处：三要诀，法性之轮，开启如来之秘密宝藏。将三身作为道路之要诀，四灯之自性。了知基础、处所、道路之要诀，于细微处显现缠缚，成熟后获得解脱，断绝轮回之流。四相圆满，于初始解脱。这是指安住于身体要诀，如法身雄狮。报身如卧象。化身如仙人，这三种姿态，以及观看之门，要诀是全知、遍在、全视之三眼，象征着以相反、向下、倾斜的方式观看的三种引导，引导虚空要诀的相反、向下、倾斜的方式，引导虚空的开端，眼睛和心不移动地安住。显现，即对境之要诀，专注于外、内、密三种对境，清澈明亮，内外光明母子相连，在原始清净之地稳固立足。如是的三要诀，在法性之轮中，分为内、除、三三，安住于十二处，这也是光明自性的重要要诀。以这些要诀的把握，开启如来身语意的不可思议的宝藏，如亲眼所见。无量如来之，心意相通唯一，证悟意义相同。如来之意为，不离虚空与觉性。如是证悟之境显现，三身在虚空觉性明点的证悟中显现，作为道路之要诀。需要四灯之智慧，以及了知基础、处所、道路。自性是执持远处的绳索和显现二者。空性是原始清净的自声自明。完全清净是法性确定的对境。是所有自生灯的遍主。了知基础是五大
English
Possessing the seven freedoms, free from the decline of birth and death, the spontaneously accomplished outer form, like the youthful vase body, the primordial or original supreme one, the great Buddha in the ultimate sense. When the ground appearance is shaken and the path appears, residing in the house of light, appearing in light, its fruit is like a peacock chick breaking out of its egg, the ultimate realization of the bindu. Further explaining the special features of practicing the path: The three key points, the wheel of Dharmata, open the secret treasury of the Tathagata. The key to making the three bodies the path, the nature of the four lamps. Knowing the key points of the ground, place, and path, manifesting entanglement in the subtle, maturing and gaining liberation, cutting off the stream of samsara. The four visions are perfected, liberated in the beginning. This refers to abiding in the key point of the body, like the Dharmakaya lion. The Sambhogakaya like a reclining elephant. The Nirmanakaya like a sage, these three postures, and the gate of viewing, the key point is the three eyes of omniscience, omnipresence, and all-seeing, symbolizing the three guides of viewing in the opposite, downward, and oblique ways, guiding the opposite, downward, and oblique ways of the key point of space, guiding the beginning of space, the eyes and mind abiding without moving. Appearance, that is, the key point of the object, focusing on the three objects of outer, inner, and secret, clear and bright, the mother and child of inner and outer light connected, firmly established in the ground of original purity. Such three key points, in the wheel of Dharmata, divided into inner, removal, three each, abiding in twelve places, this is also an important key point of the self-nature of luminosity. By grasping these key points, opening the inconceivable treasury of the Tathagata's body, speech, and mind, as if seen with one's own eyes. The minds of countless Tathagatas, communicate with each other uniquely, and the realization of meaning is the same. The meaning of the Tathagata is, not separate from space and awareness. As such, the state of realization manifests, the three bodies manifest in the realization of space-awareness-bindu, as the key point of the path. The wisdom of the four lamps is needed, as well as knowing the ground, place, and path. Self-nature is holding both the distant rope and appearance. Emptiness is the self-sound and self-illumination of original purity. Complete purity is the definite object of Dharmata. It is the all-pervading lord of all self-born lamps. Knowing the ground is the elements.