Tibetan
སྟེ༔ རབ་འབྱམས་ལས༔ ཕྱི་ཤར་སྒོ་ནི་དབང་པོ་ལྔ༔ ཁྱད་པར་ཁ་དང་སྣ་ལ་འཆར༔ ཞེས་དང་༔ སྒྲོན་འབར་ལས༔ འཆར་བྱེད་སྒོ་ནི་དབང་པོ་ལྔ༔ ཁྱད་པར་སྣ་ནས་འཆར་བར་བྱེད༔ དེ་རྟགས་མཚན་མོའི་དུས་ཉིད་དུ༔ གློ་དང་སྦྲིད་པ་དྲག་པོ་དང་༔ ཤིན་ཏུ་གློ་དྲག་ལུས་པའི་ཚེ༔ དམར་ལ་དྭངས་པའི་འོད་ཟེར་ནི༔ མེ་སྟག་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་འཕྲོ༔ དེ་ཡི་ཚད་དང་རྟགས་དེ་ཡིས༔ འཆར་བར་བྱེད་པའི་སྒོ་ངོས་ཟིན༔ ཞེས་སོ༔ བརྒྱད་པ་ཤར་བའི་ཡུལ་ནི༔ རང་ངོ་ཡུལ་རིག་པ་དང་༔ ཤེས་བྱ་ལ་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཆོས་དང་༔ ཆོས་ཉིད་ཐམས་ཅད་སྟེ༔ ཐལ་འགྱུར་ལས༔ ཤེས་རབ་ཡུལ་ནི་ཚིག་དང་དོན༔ ཚིག་དོན་འབྲེལ་བར་འདོད་པ་ཡིས༔ མཚོན་པས་ཤེས་དང་འབྱེད་པས་སོ༔ མཚོན་པ་དཔེ་དང་བརྡ་མཚོན་དང་༔ ཚིག་གིས་མཚོན་པ་མཐའ་མར་བརྗོད༔ བརྗོད་པས་ཤེས་པ་ཐ་སྙད་དང་༔ ངོ་སྤྲད་པ་དང་ཁྲིད་པ་དང་༔ ལ་བཟླ་ཤན་འབྱེད་དག་གིས་སོ༔ ཞེས་སོ༔ དགུ་བ་གོམས་པའི་གནད་ནི་སྙན་བརྒྱུད་ལས་འབྱུང་ངོ་༔ བཅུ་བ་དགོངས་པའི་ངོ་བོ་དངོས་ནི༔ ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་འཆར་དུས་དེའི་ངོ་བོ་ཀུན་རིག་གི་གསལ་སྒོ་མ་འགགས་ཀྱང་༔ ཡུལ་དང་མ་འདྲེས་པ་གསལ་རིག་རྟོག་མེད་གང་ཡང་མི་འཛིན་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ༔ རབ་འབྱམས་ལས༔ གསལ་བར་རང་ཤེས་ཆེན་པོར་བཞུགས༔ ཞེས་སོ༔ བཅུ་གཅིག་པ་ཚད་ནི༔ ཤེས་རབ་ལྔ་པོ་སོ་སོའི་འཇུག་ཡུལ་ལ་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་སུ་གྱུར་པའི་གདངས་ཕྱི་ནང་གི་རྟགས་དང་བཅས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སྟེ༔ སྒྲོན་འབར་ལས༔ གཞི་གནས་ཤེས་རབ་རང་བྱུང་ཚད༔ ཆོས་ཀུན་མཉམ་པའི་ཉམས་སྐྱེས་ནས༔ ཤེས་པ་བརྟན་པའི་གདེང་རྙེད་ཡིན༔ དེ་ཉིད་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པར༔ རྟག་ཏུ་རྒྱུད་ལ་གནས་པས་ན༔ འདིས་ནི་གཞི་གནས་ཤེས་རབ་ཟིན༔ འདི་ཡིས་ལུས་ཀྱང་ཡང་བ་དང་༔ ཤེས་པ་རྣམས་ནི་གསལ་བའོ༔ སྣང་བ་ཅེར་འཛིན་ཤེས་རབ་ཚད༔ ཅོག་བཞག་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྟགས༔ ལུས་དཀྱིལ་ཁ་དོག་ལྔ་ཡི་འོད༔ རྩོལ་བ་མེད་པར་ཕྱིར་ཤར་ནས༔ འདི་ལ་ཤེས་པ་རང་ས་ཟིན༔ ལུས་ཀྱང་ས་ལ་རེག་པ་མེད༔ འདི་ཡིས་ཤེས་པ་གར་གཏད་པའི༔ བེམ་པོ་རྣམས་ཀྱང་འགུལ་བར་འགྱུར༔ རང་རྩལ་འབྱོངས་པའི་ཚད་ཡིན་ནོ༔ དྲན་པ་འགགས་མེད་ཤེས་རབ་ཚད༔ ཤེས་པ་གཞན་ལ་འཇུག་པ་མེད༔ གཅིག་པུར་འདུག་པར་དགའ་བ་དང་༔ དབེན་པའི་ས་ལ་རྟག་ཏུ་དད༔ མི་དང་འགྲོགས་སྙིང་མི་འདོད་པར༔ ཤེས་པ་རྩ་གཅིག་འགྱུར་བ་མེད༔ གཞན་གྱིས་བརྗོད་པའི་གཏམ་ལ་ཡང་༔ ཟུངས་སུ་འཛིན་པ་ཉིད་དང་བྲལ༔ ལྟ་བ་མི་འགྱུར་གདེང་ཉིད་དུ༔ ནམ་མཁའ་དག་ལ་འགྲོ་བ
Chinese
即，在《广大》中说：外显之门乃五根，尤其显现于口与鼻。又，《灯燃》中说：显现之门乃五根，尤其从鼻显现。其征兆，在夜晚之时，剧烈咳嗽与麻木，以及身体极度咳嗽剧烈之时，红色而清澈的光芒，如火星般闪耀。以其尺度与征兆，认识显现之门。如是说。第八，显现之境乃：自性境、觉知，以及进入所知之境之法，与一切法性。在《破斥论》中说：智慧之境乃词与义，以欲求词义关联而知晓与辨别。知晓，以譬喻与表征，以及以词表征最终表达。以表达而知晓，乃名相，以及介绍、引导，与反复询问、辨别等。如是说。第九，串习之要诀，出自口耳相传。第十，见解之真实体性乃：当觉知显现于境时，其体性，虽俱生智之明分不灭，然不与境相混，觉明无念，不执著任何事物，此即是。在《广大》中说：明朗地安住于大自知中。如是说。第十一，尺度乃：五种智慧各自的行境，事物成为力量注入之境，内外征兆俱全而圆满。在《灯燃》中说：基础安住智慧自生之尺度，从诸法平等之体验中生起，获得觉知稳固之把握。其本身不变化，恒常安住于相续中，因此，以此把握基础安住智慧。以此身体也轻盈，觉知也明朗。显现执著智慧之尺度，静止安住体验之征兆，身体中央五色之光，不作勤作而向外显现，于此觉知把握自地。身体也不触地。以此觉知安住之处，物体等也开始移动，乃是自力成熟之尺度。忆念无间断智慧之尺度，觉知不入于其他，喜欢独自安住，恒常信奉寂静之地，不喜与人交往，觉知一心不变，对于他人所说之语，也远离执取，见解不变，具足把握，于虚空中行走
English
That is, in the "Vastness" it says: The outer manifesting doors are the five senses, especially appearing in the mouth and nose. Also, in the "Burning Lamp" it says: The manifesting doors are the five senses, especially manifesting from the nose. Its signs are, at night, severe coughing and numbness, and when the body is extremely coughing severely, red and clear rays of light, like sparks, shine forth. By its measure and signs, recognize the manifesting door. Thus it is said. Eighth, the field of manifestation is: the nature of self, awareness, and the dharma that enters the field of knowable objects, and all suchness. In the "Refutation Treatise" it says: The field of wisdom is words and meaning, knowing and distinguishing by desiring the connection of words and meaning. Knowing, by metaphors and symbols, and expressing ultimately with words. Knowing by expression is nomenclature, and introducing, guiding, and repeatedly questioning, distinguishing, etc. Thus it is said. Ninth, the key to habituation comes from oral transmission. Tenth, the actual nature of the view is: when awareness appears in the field, its nature, although the clarity of the co-emergent wisdom does not cease, yet it does not mix with the field, clear and aware, without conceptual thought, not grasping at anything, that is it. In the "Vastness" it says: Clearly abide in the great self-knowing. Thus it is said. Eleventh, the measure is: the respective fields of activity of the five wisdoms, where things become the field of power infusion, complete with all the outer and inner signs. In the "Burning Lamp" it says: The measure of the self-born wisdom of the basic abiding, arising from the experience of the equality of all dharmas, is to gain confidence in the stability of awareness. It itself does not change, constantly abiding in the continuum, therefore, with this, grasp the basic abiding wisdom. With this, the body also becomes light, and the awarenesses are clear. The measure of the appearance-grasping wisdom, the sign of experiencing stillness and abiding, the light of the five colors in the center of the body, appearing outward without effort, in this, awareness grasps its own ground. The body also does not touch the ground. With this, wherever awareness abides, objects also begin to move, it is the measure of the maturity of self-power. The measure of uninterrupted memory wisdom, awareness does not enter into others, likes to abide alone, constantly believes in solitary places, does not like to associate with people, awareness is of one essence and does not change, even for the words spoken by others, it is free from grasping, the view does not change, possessing confidence, walking in the sky.