Tibetan
ཡོན་ཆོས་ལ་བླང་དོར་བྱེད། །བསྲུང་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི། །བསྲུང་དུ་མེད་པས་དེ་བཞིན་གཞག །དེ་བཞིན་པ་ཡི་དམ་ཚིག་ལ། །ཇི་བཞིན་པ་ཡི་བློ་གཞག་སྟེ། །བརྗེད་པ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ཀྱིས། །བསྲུང་བ་མེད་པའི་ངང་དུ་བསྡམ། །བསྲུང་མེད་ནམ་མཁའི་དམ་ཚིག་འདི། །ཇི་ལྟར་གྲགས་པའི་རང་བཞིན་ལ། །སྡོམ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ་སོར་སྣང་། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ཐ་ཚིག་སྡོམ། །བདེན་གཉིས་རྒྱུ་ལ་སྟོན་པར་གྲགས། །བླ་མེད་མཆོག་ལ་དམ་ཚིག་སྤྱོད། །གཅིག་གི་དོན་ལས་མ་གཡོས་ཀྱང་། །འདུལ་དབང་ངོ་ལ་སོ་སོར་གྲགས། །ཁོ་ན་ཉིད་ལྡན་དམ་ཚིག་མཆོག །དེ་དང་གང་ལྡན་དམ་པ་སྟེ། །དེ་ལས་འདས་ན་འཚིག་པར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་ནི། །ནམ་མཁའ་འདྲ་བར་དཔའ་བོས་བཤད། །རྒྱལ་བ་དཔའ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ། །དམ་ཚིག་འདི་ལས་ཡོང་མི་མངའ། །སྤྱོད་པ་དག་གི་ཁྱད་པར་ཡང་། །ཆོས་ཉིད་བྱ་བཙལ་ཀུན་བྲལ་ལ། །བསྒྲུབ་དང་སྒྲུབ་པའི་དམིགས་པ་མེད། །འཁྲུལ་པ་གཅོད་པའི་སྐྱེ་བོ་དག །དམིགས་མེད་བྱང་ཆུབ་བདེ་ཆེན་ལ། །སྡུག་བསྔལ་རྩོལ་སེམས་ བཅུག་པས་ནོར། །བྱ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །ཉོན་མོངས་བྱ་མེད་སྤྱད་པས་འཁྲུལ། །རང་བྱུང་ལྷུན་གྲུབ་གནས་བཞིན་དུ། །བྱིས་པའི་སྤྱོད་པས་ཅི་བཙལ་དགོས། །གང་ཞིག་འདོད་དེ་ཅི་ཞིག་སྒྲུབ། །ཅི་སྤྱད་ཅི་བསྒྲུབས་ཅི་བཙལ་ཡང་། །སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དེ་བྱང་ཆུབ་མེད། །དམྱལ་བ་སངས་རྒྱས་ཆེན་པོ་ལ། །སྡུག་བསྔལ་བྱང་ཆུབ་ལམ་ཉིད་དེ། །ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་ས་གཉིས་དང་། །ཐེག་པའི་ཁྱད་པར་ཅི་བསྟན་པ། །བྱེད་རྩོལ་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་གེགས་སུ་ཆེ། །གང་ཞིག་བཙལ་མེད་བདེ་ཆེན་དོན། །སེམས་ཀྱི་ཀློང་འདིས་མ་མཐོང་ན། །སྒྲུབ་དང་རྩོལ་བ་ཅི་སྤྱད་ཀྱང་། །བྱིས་པ་དོན་མེད་གྱི་ན་འཁྱམ། །བཙལ་དུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ། །རྩོལ་བའི་སྤྱོད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། །འཛིན་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །ཚིག་འཛིན་ནོར་བའི་རྩོལ་བྱར་མེད། །བགྲོད་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །བགྲོད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་མིང་དང་བྲལ། །བསམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །རྟོག་སེམས་བསམ་པའི་དམིགས་དང་བྲལ། །བཙལ་མེད་པ་ཡི་ཆོས་ཉིད་ལ། །བཙལ་མེད་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །མཐའ་དབུས་མེད་པས་བདལ་བ་ཆེ། །ཕྱི་ནང་མེད་པས་ཡེ་གསལ་ཁྱབ། །སྐྱོན་ཡོན་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས། །བསྒྲུབ་དུ་མེད་པས་བཙལ་སེམས་བྲལ། །གཟུང་དུ་མེད་པས་དམིགས་དང་བྲལ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་བྱིན་བརླབས་ཆེ། །གདོད་ནས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་གནས། །སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་འདི་ལྟ་བུ། །དེས་ན་གཅིག་ལས་མེད་བཞིན་དུ། །སྤྱོད་མཐུན་རྩོལ་བའི་རང་བཞིན་ལ། །རྣམ་རྟོག་སྤྱོད་པ་སོ་སོར་སྣང་། །འཁྲུལ་བ་ཐམས་ཅད་འཁོར་བར་སྤྱོད། །རྒྱུ་འབྲས་མི་སླུ་བདེན་དོན་སྤྱོད། །མི་དམིགས་པ་ལ་ནམ་མཁར་སྤྱོད། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ཀུན་སྤྱོད་ཀྱང་། །དམ་པའི་དོན་དེ་སྤྱོད་མཆོག་ཉིད། །དམ་པར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ལ། །དམ་པའི་སྤྱོད་པ་དེ་ལས་མེད། །སྐྱེས་བུ་མཆོག་གིས་དེ་སྐད་བཤད། །ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཤེས་པར་གྱིས། །མ་བཅོས་ བྱང་ཆུབ་དེ་བཞིན་ཉིད། །བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །བསྒོམ་པ་དམིགས་སུ་མེད་པ་སྟེ། །ཏིང་འཛིན་ཞེས་ནི་གདགས་སུ་མེད། །བསྒོམས་ཀྱང་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ལ། །དེ་བཞིན་མ་བསྒོམས་སྟོར་བ་མེད། །བསྒོམ་ཆོས་སྣ་ཚོགས་ཅིར་སྣང་ཡང་། །བསྒོམས་ནས་དེ་ཡི་ངང་མི་གནས། །དེ་བས་བྱིས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །དཔེར་ན་བྱིས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས། །ས་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་སྣ་ཚོགས། །མཛེས་པར་བྱས་ནས་སྐད་ཅིག་མཐོང་། །མཐོང་བ་ཉིད་ན་མ་གྲུབ་སྟེ། །སྐད་ཅིག་ཁོ་ནས་ཞིག་གྱུར་ནས། །ས་ལ་སོགས་པའི་རྡུལ་དུ་སྣང་། །དེ་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་བྱིས་པ་ཡིས། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་བསྒོམ། །སེམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་སྐད་ཅིག་ལ། །ཡིད་ཀྱི་རྒྱུ་བ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་། །བྱུང་བ་བཞིན་དུ་དེ་མ་གྲུབ། །སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་དྲན་པ་ལ། །ཡིད་ཀྱི་དམིགས་པ་རྒྱུན་ཆད་ནས། །བྱུང་ཚོར་ཆད་པའི་མཐའ་སྤངས་ཏེ། །ཆོས་རྣམས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ནི། །བརྗོད་མེད་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་དམིགས། །དེ་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར། །བརྗེད་མེད་ཏིང་འཛིན་སྒོམ་པའི་མཆོག །ཅི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ནི། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་འདུས་མ་བྱས། །བསམ་དུ་མེད་པས་ནམ་མཁའ་འདྲ། །བརྗོད་དུ་མེད་པས་གཟུགས་དང་བྲལ། །ཀུན་གཞི་ཀུན་དུ་ནམ་མཁའ་ལ། །ཡིད་ནི་མཁའ་ལ་ཉི་ཤར་འདྲ། །རྣམ་ཤེས་ཉོན་མོངས་སྤྲིན་གྱིས་ཁེབས། །འདུ་བྱེད་རླུང་གིས་ཀུན་བསྐྱོད་དེ། །གསལ་དང་བྱུང་འཇུག་སངས་དང་འགག །རྣམ་ཤེས་མཚན་མའི་རྟོག་པ་ཡིས། །ཀུན་གཞི་ནམ་མཁའ་མཐོང་མི་སྟེར། །ཀུན་གཞི་མཐོང་ཉིད་ཆོས་སྐུ་སྟེ། །འདི་དོན་ནམ་མཁའ་མ་བརྗེད་པ། །ཏིང་འཛིན་ཆེན་པོ་རྒྱུན་མི་འཆད། །གང་ཞིག་འདི་དོན་ཡིད་འཆང་བ། །གཟུགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཅིར་སྣང་ཡང་། །སེམས་ནི་ཡེ་ནས་མྱ་ངན་འདས། །བདེ་ཆེན་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ། །དགོངས་པ་འདི་ལས་ཡོང་མི་མངའ། །སྣང་བ་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་འདི། །ཏིང་འཛིན་ཆེན་པོར་གནས་བ
Chinese
于有为法应取舍，离守护之诸法，因无可守护故如是安住。于如是之誓言，如实安住其心，以无忘失之心性，于无守护之状态中守护。此无守护之虚空誓言，于其所显现之自性中，显现为别解脱戒与律仪。凡庸之辈执著于言辞之誓言，于二谛之因上宣说。于无上胜义中使用誓言。虽未动摇于一之义，然于调伏自在前各自显现。唯具彼性之誓言胜，何者具彼即为殊胜者，若越彼则将破誓。是故大誓言，如虚空般为勇士所说。于一切胜者勇士，无有出自此誓言者。诸行持之差别亦是，法性远离一切作为与寻觅，无有修与所修之目标。断除错谬之士夫，于无目标之菩提大乐中，投入痛苦勤作之心即是错谬。于无作为之法性中，以烦恼无作为行持即是错谬。如自生任运成就之状态般，以孩童之行持有何可寻？欲求何物又修何法？无论行持、修持、寻觅何物，皆是痛苦而非菩提。于地狱与大佛前，痛苦即是菩提之道。声闻缘觉二地与，大乘之差别有何所示？一切有作勤作皆是错谬，乃无上菩提之大障碍。若欲寻觅无寻之大乐，若未以此心之界限见之，无论行持、勤作何事，皆如孩童般无意义地游荡。于无可寻觅之自性中，以勤作之行持能作何事？于无执著之法性中，无有执著言辞之错谬勤作。于不可行之法性中，行持之坛城与名相分离。于不可思议之法性中，与分别心之思念目标分离。于无可寻觅之法性中，无可寻觅本自任运成就。无有边际故广大，无有内外故本自明澈周遍。无有功过而任运圆满，因无可修故远离寻觅之心。因无可取故远离目标，因遍知一切故加持大。本初即是菩提
English
One should adopt or reject based on virtuous dharmas. Those dharmas that are free from protection should be left as they are since they cannot be protected. On such a samaya, one should place one's mind as it is. With a mind free from forgetfulness, one should bind oneself in a state of non-protection. This samaya of the unprotected sky, in its naturally arising essence, appears as individual vows and moral discipline. Children hold onto verbal vows, which are said to be taught on the basis of the two truths. One practices samaya for the unsurpassed supreme. Although one does not stray from the meaning of one, it is known separately before the taming master. The supreme samaya is that which possesses oneness. Whoever possesses that is supreme, and transgressing it leads to breaking the vow. Therefore, the great samaya is said by the heroes to be like the sky. Among all victorious heroes, none come from other than this samaya. Even the differences in practices are such that the nature of reality is free from all actions and seeking. There is no goal of practice or what is to be practiced. Those who cut through delusion, it is a mistake to inject suffering and effort into the effortless great bliss of enlightenment. In the nature of reality, which is without action, it is a mistake to engage in afflictions without action. As in the naturally arising, spontaneously accomplished state, what is there to seek with childish behavior? What does one desire, and what does one accomplish? Whatever one practices, accomplishes, or seeks, it is only suffering and not enlightenment. For hell and the great Buddha, suffering is the path to enlightenment. What is the difference shown between the two grounds of Hearers and Solitary Realizers, and the Great Vehicle? All actions and efforts are mistaken, and are great obstacles to unsurpassed enlightenment. If one does not see with this expanse of mind the meaning of the great bliss that is free from seeking, whatever practice and effort one engages in, one wanders meaninglessly like a child. In the nature of reality that cannot be sought, what can one do with the practice of effort? In the nature of reality that is free from grasping, there is no mistaken effort of grasping at words. In the nature of reality that cannot be traversed, the mandala of traversing is separate from names. In the nature of reality that cannot be thought about, it is separate from the object of conceptual thought. In the nature of reality that cannot be sought, it is spontaneously accomplished from the very beginning without seeking. It is vast because it has no beginning or end. It is primordially clear and pervasive because it has no inside or outside. It is spontaneously perfect without faults or virtues. Because it cannot be practiced, it is free from the mind of seeking. Because it cannot be grasped, it is free from objects. It is greatly blessed because it knows everything. It is primordially enlightened.
Chinese
于意乐中安住。 此乃行持之殊胜。 是故虽无一之外， 于行持相符勤作之自性， 现起种种分别之行持。 一切错乱皆行于轮回， 因果不虚行持真谛义， 于无所缘行持于虚空。 如是行持一切行持亦， 圣者之义乃行持之最胜。 于一切已成圣者者， 无有胜于圣者之行持。 胜士如是宣说之， 当无疑虑而了知之。 无作 菩提即是如是性。 于不可修之法性中， 修习乃无所缘之境， 三摩地亦不可安立。 修亦非能得证悟， 如是不修亦无失坏。 纵然显现种种修习法， 然修后不居于彼之体性。 是故乃孩童之行境。 譬如孩童之自性， 以土等造作种种形相， 美妙已成然刹那见。 见已然则不成实， 唯于刹那坏灭已， 显现土等之微尘。 如是瑜伽孩童亦， 修习种种色等相， 心之差别刹那间， 生起种种意之游移。 生起之时即不成实， 于心之刹那忆念中， 意之所缘即断绝， 远离生起觉受断绝之边， 诸法如虚空一般， 于不可言说不断绝中缘。 如是不颠倒之义， 无忘失乃修习三摩地之最胜。 何以故法界自性即， 如虚空般无有造作。 以不可思议故如虚空， 以不可言说故离色相， 阿赖耶于一切虚空中， 意如虚空旭日升， 阿赖耶识烦恼为云覆， 行相之风皆摇动， 明与生入净与灭。 阿赖耶识相之分别念， 不令得见阿赖耶虚空。 见阿赖耶即法身也， 此义即不忘虚空， 大三摩地无间断。 何人若于此义心执持， 纵然显现种种色之事物， 然心本初即已寂灭。 于一切大乐佛陀处， 无有胜于此之密意。 此无有显现之虚空， 安住于大三摩地中
English
Abides in the intention. Such is the distinction of conduct. Therefore, although there is nothing other than one, In the nature of conduct-conforming effort, Various conceptual conducts appear separately. All delusions are practiced in samsara, Cause and effect are infallible, practicing the truth, In the unobservable, practicing in the sky. Thus, even practicing all practices, The meaning of the holy is the supreme practice. For all who have become holy, There is no conduct of the holy other than that. The supreme being spoke thus, Know it without doubt. Unfabricated Enlightenment is suchness. In the nature of the undomitable Dharma, Meditation is an objectless state, Samadhi cannot be established. Even if meditated, it is not attained, Likewise, if not meditated, there is no loss. Even if various meditative Dharmas appear, After meditating, one does not abide in its state. Therefore, it is the realm of children. For example, by the nature of children, Various forms such as earth, Having made them beautiful, they are seen for a moment. Having seen them, they are not established, In just a moment, they are destroyed, Appearing as dust of earth and so on. Likewise, the child yogi, Meditates on various forms and so on, In a moment of the mind's distinction, Various movements of the mind arise. As they arise, they are not established, In a moment of the mind's recollection, The object of the mind is cut off, Having abandoned the extremes of arising and feeling ceasing, The Dharmas, like the sky, Are focused on in the unspeakable, uninterruptedly. That meaning, without perversion, Unforgetfulness is the supreme of meditating on samadhi. Why is the nature of the Dharmadhatu, Like the sky, uncompounded? Because it is unthinkable, it is like the sky, Because it is unspeakable, it is separate from form, The all-ground, in all the sky, The mind is like the sun rising in the sky, The consciousness is covered by clouds of affliction, The winds of formation move everything, Clarity, arising, entering, clearing, and ceasing. The conceptual thoughts of the consciousness of signs, Do not allow seeing the all-ground sky. Seeing the all-ground is the Dharmakaya, This meaning is not forgetting the sky, The great samadhi is uninterrupted. Whoever holds this meaning in mind, Even if various objects of form appear, The mind is primordially in nirvana. For all the great bliss Buddhas, There is no intention greater than this. This sky without appearance, Abides in the great samadhi