Tibetan
དག །གང་གིས་སྟེན་བྱེད་རྣམ་བརྟགས་བློ་ཅན་དེ་ཡིས་དེ་ཡང་འཕོ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད། །འདོད་ཆགས་ཉམས་ལས་སྡིག་སྟེ་གང་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་སྡུག་མ་ལས་ནི་ཞེ་སྡང་སྐྱེ། །སྡང་ལས་གཏི་མུག་འདི་ལས་རང་གི་རྡོ་རྗེ་ལྷུང་ལས་སེམས་ནི་རྟག་རྨོངས་ཏེ། །མཆོག་མིན་མ་ལུས་བཟའ་དང་བཏུང་བ་ལ་སོགས་ཡུལ་གཞན་དག་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག །དེ་ཡིས་སེམས་ལ་ཅོ་དྲིས་བདེ་བ་ཉམས་ཤིང་སྐྱེ་བ་དྲུག་ཏུ་འཁོར་བར་འགྱུར། །ཀུན་མཁྱེན་ལམ་དོན་གཉེར་བ་རྣམས་ལ་སྒྲ་དང་སྒྲ་མིན་རྣམ་དཔྱད་ཆེན་པོ་མེད། །སྣ་ཚོགས་ཡུལ་སྐད་ངན་པ་ཡིས་ཀྱང་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ལ་རྟག་ཏུ་འཇུག །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མོས་པའི་སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གསུང་གཞན་ལ། །ལུང་སྟོན་དག་ལ་ལྷ་ཀླུས་བཀོད་པའི་སྒྲ་སོགས་རྩོད་པ་དོན་གཉེར་རྣམས་ཀྱི་གཞན། །ཡུལ་གྱི་སྐད་དང་ཟུར་ཆག་སྒྲ་ལས་ཀྱང་། །རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པས་དོན་ནི་འཛིན་བྱེད་དེ། །ཆུ་ལ་འོ་མ་ངེས་པར་ཞུགས་པ་དེ། །ངང་པས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ནས་འཐུང་བར་བྱེད། །དོན་དམ་དེ་ཉིད་ཡུལ་ལ་རྟག་ཏུ་ནི། །ཆེན་པོ་རྣམ་དག་ཚིག་ལ་རྟོན་པ་མིན། །ཡུལ་གྱི་མིང་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དོན་ཤེས་ལ། །བསྟན་བཅོས་སྒྲ་དག་གིས་ནི་ཅི་ཞིག་བྱ། །གང་ཞིག་ཟུར་ཆག་སྒྲ་དང་སྒྲར་གྱུར་པས། །བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་མ་ཡིན་ཞིང་། །གང་ཞིག་འགྲོ་བ་དག་ལ་ཉི་ཚེ་བ། །དེ་ ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གསུང་མ་ཡིན། །མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བཞི་པ་དེ་ཉིད་ནི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །གང་ཞིག་དེ་ནི་སླར་ཡང་དེ་བཞིན་འདི། །རང་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་མོར་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཤེས་རབ་འགྲོགས་ལས་གང་གི་དཀར་པོ་ཟག །དེ་ཡི་བདེ་བ་ཅི་ཡིས་འཕེལ་བར་འགྱུར། །དཔྱིད་དང་འགྲོགས་ལ་མེ་ཏོག་མ་རྒྱས་པ། །ལྟུང་བ་ཙུ་ཏའི་འབྲས་བུ་ཅི་ཡིས་འབྱུང་། །གང་གིས་འགྱུར་མེད་མ་ཐོབ་སྡུག་བསྔལ་ཅན། །དེ་ནི་འགྱུར་བ་དང་བཅས་བདེ་བ་ཚོལ། །ཐམས་ཅད་ཆུ་ནི་ཚོལ་བྱེད་ཙཱ་ཏ་ཀ །སྐོམ་པར་གྱུར་ཀྱང་ས་ལ་གནས་པ་མིན། །འཁོར་བ་ཡི་ནི་བདེ་བ་མི་རྟག་པ། །འཐོབ་པ་མིན་ཡང་རྨོངས་ཆེན་ཚོལ་བར་བྱེད། །ཡང་དག་རྒྱལ་སྲིད་བདེ་བ་ཐོབ་པ་ཡང་། །ཐར་པའི་དོན་དུ་མཁས་པས་འདོར་བར་བྱེད། །ཇི་ལྟར་ལོ་ཡི་མཚམས་སུ་རྒྱ་ལམ་ན། །རི་དགས་ཟས་ཅན་འཁྲིག་པའི་བདེ་བ་ཚོལ། །རྡོ་ཡི་ཕྱེ་མ་དག་གི་ཁ་ཟས་ཅན། །ཕུག་རོན་རྣམས་ནི་རྟག་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ། །ལན་ཅིག་རྟག་ཏུ་ཁུ་བ་ལྟུང་བའི་ཕྱིར། །གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་མཆོག་གི་བདེ་བ་མེད། །དེ་བཞིན་དཀའ་ཐུབ་ཅན་དང
Chinese
དག །何者以能依之作分别智，彼亦得彼之迁变。贪欲衰损乃罪恶，以何故极丑陋者乃生嗔恚。嗔恚生愚痴，由此自之金刚堕落，心乃常迷闷。非胜妙之一切饮食等，于其他境极耽著。彼以于心作恼，快乐衰损，且于六趣中流转。于一切智道求义者，无有声音与非声音之大分别。种种方言恶劣者，亦常入于大士之道。有情之随欲心力故，于一切智之其他语。预言者等，天龙所作之声音等，诤论求义者之外。由方言与讹语音。具瑜伽者能执持其义。如水中定入有乳者。鹅鸟善能取出而饮之。胜义谛彼性于境常。大士非依清净语。由境之名等能知义。论典声音清净者能作何事。何者由讹语音与声音所成者。彼所说者非是智慧。何者于诸有情乃暂时者。彼非一切智之语。极不转变第四者彼性乃。诸佛之智慧般若也。何者彼乃复如是此。自之大手印中胜者说。由智慧伴随何者之白分滴。彼之快乐以何而增长。与春相伴花朵不盛开。堕落之举塔果实以何而生。何者未得不变痛苦者。彼乃寻求有变之快乐。一切求水之鸟名咱答嘎。虽渴亦不住于地。轮回之快乐乃无常者。虽不得亦大愚而寻求。纵得真实王位之快乐。智者亦为解脱义而舍弃。如于年之交界处大道中。山兽食者寻求交合之乐。有石之粉末等为食者。鸽子等乃恒常行者。一次恒常精液堕落之故。于二者亦无有胜乐。如是苦行者与
English
Dha. Whoever, with a mind that discriminates based on what is relied upon, also attains that transformation. Diminishment of desire is sinful, for from extreme ugliness arises hatred. From hatred comes delusion, and from this, one's own vajra falls, and the mind is constantly bewildered. One becomes extremely attached to other objects, such as all non-supreme foods and drinks. By this, the mind is troubled, happiness diminishes, and one revolves in the six realms of existence. Those who seek the meaning of the path of omniscience do not have great discrimination between sound and non-sound. Even various bad local languages always lead to the path of the great ones. Due to the power of sentient beings' inclinations, apart from the words of the all-knowing, the sounds arranged by gods and nagas for prophets and others are different from those who seek meaning through debate. Even from local languages and corrupt sounds, those endowed with yoga hold the meaning. Just as when milk is definitely mixed in water, a goose can skillfully extract and drink it. The ultimate truth itself is always in the object. Great beings do not rely on pure words. One knows the meaning through the names of objects. What can treatises with pure sounds do? Whatever is made of corrupt sounds and sounds, that speech is not wisdom. Whatever is temporary for beings, that is not the speech of the all-knowing. The supremely unchanging fourth nature is the wisdom and prajna of the Buddhas. Whatever that is, again, just like this, the Victorious One spoke of it as one's own Great Seal. From association with wisdom, whose white essence drips away? By what will that person's happiness increase? If flowers do not bloom in association with spring, by what will the fruits of a fallen mango tree arise? Whoever has not attained the unchanging and is full of suffering seeks happiness with change. The bird called Chataka, which seeks only water, does not stay on the ground even when thirsty. The happiness of samsara is impermanent. Although it is not attained, one seeks it with great delusion. Even having attained the happiness of a true kingdom, the wise abandon it for the sake of liberation. Just as at the turn of the year, on the highway, mountain deer, eaters of grass, seek the pleasure of intercourse. Pigeons, eaters of stone powder, are always doing this. Because semen constantly falls once, there is no supreme happiness in either case. Likewise, ascetics and
Tibetan
་འདོད་ལྡན་ལ། །རྨི་ལམ་སད་པ་དག་ལས་འཛག་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་གཉིད་ལོག་ལ་ཡང་སྦྲུལ་གྱི་ནི། །སོས་བཏབ་མི་འཚོ་དེ་བཞིན་དཀའ་ཐུབ་པ། །ཁུ་བསྡུད་པ་མེད་ཕྱིར་སྟོབས་མེད་མའི། །སྐྱེ་གནས་དེ་ཡིས་ཉམས་པར་བྱས་པའོ། །ཇི་ལྟར་རྡོ་དྲེག་སྐུད་པའི་གོས་དག་ནི། །མེ་ཡིས་བསྲེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དག་འགྱུར་བ། །དེ་བཞིན་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱི་དམ་པ་ཡི། །སེམས་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དག་གིས་སོ། །ཇི་ལྟར་དངུལ་ཆུ་མེ་ཡིས་རེག་པ་ལས། །འབྲོས་པར་བྱེད་ཀྱི་གཡོ་བ་མེད་མི་འགྱུར། །དེ་བཞིན་ཐབས་དང་བྲལ་བའི་ཁུ་བ་ནི། །རྟག་ཏུ་སྐྱེ་གནས་རེག་པ་དག་ལས་སོ། །ཇི་ལྟར་གཡོ་བ་དེ་ཡང་སྨན་སོགས་ཀྱི། །སྟོབས་ཀྱིས་མེ་དང་ཕྲད་པས་ཡང་དག་འཆིང་། །དེ་བཞིན་ཁུ་བ་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །ཤེས་རབ་དག་དང་ཡང་དག་ཕྲད་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་མེ་ནི་ཤིང་ལ་རྟག་གནས་ཀྱང་། །གཅད་དང་དབྱེ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་མི་མཐོང་སྟེ། །གཙུབ་ ཤིང་གཙུབ་སྟན་ལག་པས་བསྲུབས་པ་ལས། །དེ་ལ་གནས་པ་དག་ཀྱང་མཐོང་འགྱུར་བ། །དེ་བཞིན་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་རྟོག་པ་ཡི། །སྒོམ་པའི་ཐབས་རྣམས་དག་གིས་མི་མཐོང་སྟེ། །དེ་ཉིད་དུ་འདི་རྐྱང་མ་དག་དང་ནི། །རོ་མ་གཅིག་ཏུ་སྦྱོར་བས་མཐོང་བར་འགྱུར། །སྣ་ཚོགས་རྣམ་རྟོག་ལ་སོགས་ལམ་གྱིས་ནི། །དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གང་གསུངས་པ། །བཅུ་དྲུག་བཞི་ཡི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཅན། །ལམ་དང་བྲལ་བས་འཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པར་གསུངས་པའི་ཧཱུྃ་དང་ནི། །ཕཊ་ཡིག་ལ་སོགས་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་དེ་ཉིད་དེ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ནི་སྒྲུབ་ཐབས་གཞན་ཡོད་མིན། །དུ་བ་ལ་སོགས་མཚན་མ་དག་དང་ནི། །སྲོག་རྩོལ་དག་གིས་དབུ་མར་འབབ་པ་དང་། །རིག་མའི་བརྟུལ་ཞུགས་དག་གིས་རྡོ་རྗེ་ནི། །ལྟུང་མིན་དེ་བཞིན་སྟེང་དུ་ཁུ་བ་སྟེ། །ལམ་འདི་དག་གིས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ནི། །བདེ་བ་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཞེས། །མངོན་པར་བརྗོད་པའམ་ཕོ་ཉ་མོ་ཀུན་གྱི། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཐོབ་འགྱུར། །གཟུགས་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི། །འཁོར་ལོ་བསྒོམ་པ་གོམས་པར་གྱུར་པས་ནི། །གྲུབ་པ་འཇིག་རྟེན་པ་དག་འགྲུབ་འགྱུར་ཏེ། །འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་ག་ལ་ཞིག །གང་ཞིག་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བརྩེ་བ་ཡིས། །གཞན་དོན་དགེ་ལ་རྟག་ཏུ་བརྩོན་པ་ཡི། །སློབ་མ་དག་པ་རྣམས་ལ་ལམ་དག་ནི། །བླ་མ་དམ་པའི་དྲིན་ལན་འབྱུང་བ་ཡིན། །ལམ་བཟང་རིན་ཆེན་འདི་ནི་བག་མེད་ཀྱི། །སེམ
Chinese
于欲乐者。 从梦醒时滴落之故。 如同睡眠时，蛇之， 移植不活一样，苦行者， 无有精液收摄之故，无力之， 生处彼所损耗也。 如同石垢线之衣物等， 以火焚烧即得清净， 如是士夫等之殊胜者， 心乃智慧般若等。 如同水银为火所触， 逃逸无有动摇不转变， 如是离于方便之精液， 恒常生处触及等。 如同动摇彼亦以药等， 力量与火相遇而如实束缚， 如是精液以甚深瑜伽， 与智慧等如实相遇故。 如同火于木中恒常住， 然以切割分离之方便不可见， 钻 木钻座以手摩擦故， 于彼所住者亦可见， 如是心之光明分别之， 禅修之方便等不可见， 彼即于此单独不净与， 罗摩合一结合则可见。 种种分别等道之， 彼即如来所说者， 十六四之善妙分别者， 离道则非可得。 生起次第所说之吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）与， 呸（藏文：ཕཊ，梵文天城体：phaṭ，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：呸）字等离于分别， 圆满次第之瑜伽即彼， 彼之修法无有其他。 烟等征相与， 命勤等令入中脉， 以及明妃之行仪等令金刚， 不堕如是精液向上， 以此等道诸佛之， 不变成为最胜乐， 如是说或一切使者女之， 俱生瑜伽士可得。 色等分别坛城之， 轮之修习纯熟故， 世间成就者可成就， 欲之大成就何有耶？ 何者于有情众以悲悯， 恒常勤于利他善事， 于清净弟子众之道等， 乃是上师殊胜之恩报。 此善妙珍宝之道乃无有放逸之， 心
English
To those who desire pleasure. Because it drips from waking up from dreams. Just as when sleeping, a snake's, transplanting it does not live, likewise, an ascetic, without the collection of semen, powerless, is depleted by that place of birth. Just as clothes made of stone dust threads are purified by being burned by fire, so too, the minds of the noble among men are purified by wisdom and knowledge. Just as mercury flees from the touch of fire, unwavering and unchanging, so too, semen devoid of skillful means is always from the touch of the place of birth. Just as that movement is also truly bound by the power of medicine and the like meeting with fire, so too, semen, through profound yoga, truly meets with wisdom. Just as fire always dwells in wood, yet it is not seen by the means of cutting and separating, but by rubbing a rubbing stick and rubbing mat with the hand, those dwelling therein are also seen, so too, the clear light of the mind is not seen by the methods of contemplation, but it is seen by uniting this alone, impure, with Roma into one. The path of various discriminations and the like, that which was spoken by the Thus-Gone One, with sixteen and fourfold excellent distinctions, is not attainable without the path. The Hum (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum) and Phat (Tibetan: ཕཊ, Sanskrit Devanagari: फट्, Sanskrit Romanization: phaṭ, Chinese literal meaning: Phat) syllables and the like, which are spoken in the generation stage, are free from discrimination. The yoga of the completion stage is that very thing, and there is no other method of accomplishing it. The signs such as smoke, and the life force entering the central channel, and the conduct of the consorts, cause the vajra not to fall, and likewise, the semen rises upwards. By these paths, the bliss of the Buddhas is said to be unchanging and supreme. The co-emergent yogi of all the messenger women will attain it. By becoming accustomed to contemplating the wheel of the mandala, which is conceived as form and so forth, worldly accomplishments will be achieved, but where is the great accomplishment of desire? Whoever has compassion for sentient beings, and always strives for the benefit of others, the path for pure disciples is the repayment of the kindness of the noble guru. This excellent and precious path is for the mind without carelessness.