Tibetan
ས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་མཐའ་ཡོད་པས་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅེས་མི་གདགས་སོ། །གཞན་ཡང་དབང་པོ་དང་དོན་དུ་ལྡན་ཏེ། དབང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོའོ། །དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །དབང་པོའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དམིགས་པའི་ཆོས་སོ། །སངས་རྒྱས་ནི་དབང་པོ་དང་དོན་གཉི་ག་རྫོགས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་དམིགས་པའི་ཆོས་ཀྱང་མཐར་མ་ཕྱིན་པ་མེད་དོ། །ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་དབང་པོ་དང་དོན་གཉི་ག་མ་རྫོགས་སོ། །གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཁྱེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ བརྙེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་གཏིང་ཆུབ་པར་མི་ཤེས་པས་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བར་མི་རུང་སྟེ། དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་མང་པོའི་སྒོ་ནས་ཐེག་པ་གཉིས་ལ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱར་མི་རུང་ངོ་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་དང་སྒྲའི་སྒོ་ནས་གདགས་སུ་མི་རུང་གི། དོན་གྱི་སྒོ་ནས་བཏགས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་གཉེན་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒྲ་སྐད་མི་འཐུན་པས་འཇིག་རྟེན་པ་རང་གིས་མི་ཤེས་པར་ཟད་ཀྱི། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་ཀུན་མཁྱེན་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་དགེ་སློང་རྩིབ་ལོགས་ཅན་བྱ་བའི་གཞུང་ལས་ཐེག་པ་གཉིས་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དག་ནི་ཁ་ཅིག་དབེན་ཞིང་ཞི་བ་ལ་དད་པ་ཡང་ཡོད། ཁ་ཅིག་ནི་བསམ་གཏན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དད་པ་ཡང་ཡོད། ཁ་ཅིག་ནི་རྐྱེན་གཞན་གྱིས་གསང་མཁྱུད་དེ་མི་སྟོན་པ་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི། སངས་རྒྱས་བརྙེས་པའི་ཆོས་ནི་བྱམས་པ་དང་ཐུགས་རྗེའི་མཐུར་ལྡན་པས་གཞན་ལ་སྟོན་ཅིང་གསུང་བར་སྤྲོའོ། །གཞན་དུ་ན་གདུག་པ་གསུམ་བཅོམ་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱའོ། །གསོལ་པ། ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱང་གདུག་པ་གསུམ་བཅོམ་ན་ཅིའི་སླད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་མི་གདགས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་པ་གཉིས་ནི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ཡོད་ཀྱི། སངས་རྒྱས་ལ་ནི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིར་ལྡོག་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། འབྲས་བུ་ཕྱིར་ལྡོག་པ་དང་། འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་དང་། སྤྱོད་པའི་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པའོ། །འབྲས་བུ་ཕྱིར་ལྡོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གསུམ་ཕྱིར་ལྡོག་པར་ཟད་ཀྱི། འབྲས་བུ་ཐ་མ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་། ཐེག་པ་བར་མ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གལ་ཏེ་བསྐལ་པ་བརྒྱའི་བར་དུ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་རང་སངས་རྒྱས་ནི
Chinese
地的智慧是有邊際的，所以不能稱之為法的體性。另外，具有根和境，所謂的根是智慧的根，所謂的境是智慧，根的境是指智慧所緣的法。佛陀是根和境二者都圓滿，以智慧所緣的法也沒有不究竟的。二乘沒有根和境二者都不圓滿。另外，佛陀是如實了知一切法體性的真實智慧的獲得者。二乘不能通達法的深奧，所以不能稱為真實的智慧。因此，從多種意義上來說，二乘不能稱為佛陀。所謂的「薄伽梵」是不能從詞語和聲音上安立的，從意義上假立才稱為「薄伽梵」，也就是因為了知一切對治法的緣故。另外，世間的語言聲音不一致，所以世間人自己不能了知，而佛陀是全知的，所以稱為「薄伽梵」。另外，在名為《比丘肋比丘》的經文中說，二乘和異生們，有些是相信寂靜和寂滅的，有些是相信禪定和三摩地的，有些是被其他因緣隱藏而不顯露的，但是，佛陀所證得的法具有慈悲的力量，所以樂於向他人宣說。另外，因為摧毀了三毒，所以稱為「薄伽梵」。提問：二乘也摧毀了三毒，為什麼不稱為「薄伽梵」？回答：不是這樣的，二乘是有退轉的，而佛陀是沒有退轉的緣故。退轉也有三種，即果退轉、非果退轉和行為的業退轉。所謂的果退轉，是指聲聞的三種果位會退轉，而最後的果位是不會退轉的。中乘有兩種情況，如果百劫之間修瑜伽行的獨覺是
English
The wisdom of the earth is finite, so it cannot be called the nature of Dharma. Furthermore, it possesses faculty and object. The so-called faculty is the faculty of wisdom. The so-called object is wisdom. The object of faculty refers to the Dharma that is cognized by wisdom. The Buddha is complete in both faculty and object, and there is nothing that is not ultimately reached by the Dharma that is cognized by wisdom. The two vehicles do not have both faculty and object complete. Furthermore, the Buddha is the one who has attained the true wisdom that knows the nature of all Dharmas exactly as they are. The two vehicles cannot fathom the depths of the Dharma, so they cannot be called true wisdom. Therefore, from many points of view, the two vehicles cannot be called Buddha. The so-called "Bhagavan" cannot be established from words and sounds, but is nominally called "Bhagavan" from the point of view of meaning, that is, because he knows all the antidotal Dharmas. Furthermore, because the sounds of worldly language are inconsistent, worldly people themselves cannot understand, but the Buddha is omniscient, so he is called "Bhagavan." Furthermore, in the scripture called "Bhikkhu Ribs," it says that some of the two vehicles and ordinary beings believe in solitude and peace, some believe in meditation and samadhi, and some are hidden by other causes and do not reveal themselves, but the Dharma attained by the Buddha has the power of love and compassion, so he is happy to show and speak to others. Alternatively, because he has destroyed the three poisons, he is called "Bhagavan." Question: If the two vehicles also destroy the three poisons, why are they not called "Bhagavan"? Answer: It is not so, because the two vehicles are subject to regression, but the Buddha is not subject to regression. There are also three types of regression: regression of result, regression of non-result, and regression of the karma of action. The so-called regression of result refers to the fact that the three fruits of the Hearers are subject to regression, but the final fruit is not subject to regression. There are two situations for the intermediate vehicle: if the solitary Buddha who practices yoga for hundreds of kalpas is
Tibetan
་འབྲས་བུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གོ །གལ་ཏེ་ཐོག་མ་ནས་ཐེག་པ་ཆུང་ངུའི་འབྲས་བུ་གསུམ་ལས་རང་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ན་དེའི་འབྲས་བུ་ནི་ཕྱིར་ལྡོག་པར་འགྱུར་གྱི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གོ །འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ནི་གལ་ཏེ་ ཐེག་པ་གསུམ་ལ་ཕྱོགས་པའི་གང་ཟག་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་པར་ཕྱིར་ལྡོག་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣལ་འབྱོར་ཅན་ལེ་ལོ་བྱེད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་མེད་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ལ་ཉམས་ཏེ་མི་བརྩོན་པ་འདི་གསུམ་ནི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྤྱོད་པའི་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་ཙམ་དུ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མངོན་སུམ་དུ་ལས་སུ་མི་རུང་བའོ། །དཔེར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྟོབས་བཅུ་དང་། ཐེག་པ་ཆུང་ངུའི་ཡེ་ཤེས་བཅུ་ལྟ་བུ་གཅིག་ལ་ལས་སུ་བྱས་ཀྱི་ལྷག་མ་གཞན་མི་དགོས་པའམ། མདོ་སྡེའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འབུམ་ཁ་ཏོན་དུ་ཤེས་པ་ལས་གལ་ཏེ་ཁ་ཏོན་དུ་མ་བྱས་པའི་དུས་ན་དེ་ཀུན་ལ་སྤྱོད་པའི་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་ལ་ཡང་འབྲས་བུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཡོད། ཐེག་པ་བར་མ་ལ་ཡང་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ཡོད་ཀྱི། སངས་རྒྱས་ལ་ནི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་མེད་དོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བརྩོན་འགྲུས་མ་བྱས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེག་པ་གཉིས་ལ་ནི་སྤྱོད་པ་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ཡོད་ཀྱི། སངས་རྒྱས་ལ་ནི་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་ཏེ། སྟོབས་བཅུ་ལས་གཅིག་ལས་སུ་བྱས་པས་ཆོག་གི་དགུ་ལས་སུ་བྱ་མི་དགོས་པས་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་གཞན་དུ་ན་ལས་སུ་བྱ་བ་ལ། མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་མེད་དེ། དཔེར་ན་མདོ་སྡེའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཁྲི་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ཁ་ཏོན་དུ་འདོན་ཤེས་ན་གང་ཟག་ནི་མཐུ་ཞེན་པས་ཉིན་ཞག་གཅིག་གམ། ཉིན་ཞག་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་རྫོགས་པར་འདོན་ནུས་ཀྱི། སངས་རྒྱས་ནི་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་རྫོགས་པས་སྟོབས་བཅུ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། ལས་སུ་བྱ་དགོས་ན་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་མཛད་པ་ཚད་མེད་པས་ལས་སུ་བྱ་བ་ལ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་ལ་ལས་སུ་བྱ་བ་ལ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་མེད་དེ། དཔེར་ན་ན་བཟའ་སྨད་གཡོགས་གསོལ་བའི་ཚེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་ལྟ་བུར་གཞུང་མེད་པར་གསོལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སེམས་ཅན་མང་པོ་ལ་ཕན་པའི་དོན་དུ་ཕྲིན་ལས་ཅི་མཛད་ཀྱང་ཕན་པ་ཡོད་ན་ལས་དེ་མཛད་ཀྱི། ཕན་པ་མེད་ན་ལས་དེ་མི་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་ལས་སུ་བྱ་བ་ལ་ མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་
Chinese
果位是不退转的。如果最初从小乘的三种果位变成独觉佛，那么他的果位是会退转的。佛的果位是不退转的。不是果位的退转是，如果趋向于三乘的补特伽罗没有获得果位就退转，以及比丘瑜伽士懈怠，没有精进，在瑜伽行中退失而不努力，这三种称为不是果位的退转。称为行之业退转的是，对于应当获得的法，不能现前地去实践。例如佛的十力和小乘的十智等，实践一个就足够了，不需要其他的。或者如果知道背诵十万部经的偈颂，如果在没有背诵的时候，对于这一切，称为行之业退转。小乘也有果位不退转的。中乘也有不是果位的退转。但是佛没有不是果位的退转。那是因为对于一切法没有不精进的缘故。对于二乘，有行之业的退转。但是对于佛是不一定的。十力中实践一个就足够了，不需要实践九个，所以称为退转。另外，对于应当实践的，因为不需要所以没有退转。例如如果知道背诵两万偈颂的经典，有能力的人一天或者两天之内能够圆满地背诵。但是佛在一瞬间就能圆满，十力也是如此。如果需要实践，因为一瞬间就能做无量的事业，所以对于应当实践的，因为不需要所以没有退转。另外，对于佛，对于应当实践的，因为不需要所以没有退转。例如穿上衣下裙的时候，不像普通人那样没有规矩地穿。那是因为为了利益众生，无论做什么事业，如果有利益就做，如果没有利益就不做。因此，对于应当实践的，因为不需要的缘故。
English
The fruit is irreversible. If one initially becomes a Pratyekabuddha from the three fruits of the Lesser Vehicle, then that fruit will be reversible. The fruit of Buddhahood is irreversible. Reversion that is not a fruit is when an individual who is inclined towards the three vehicles reverts without attaining the fruit, and when a monastic yogi becomes lazy, lacks diligence, and declines in yogic practice and does not strive. These three are called reversion that is not a fruit. What is called reversion of the action of conduct is that one cannot manifestly practice the Dharma that should be attained. For example, like the ten powers of the Buddha and the ten wisdoms of the Lesser Vehicle, practicing one is sufficient and others are not needed. Or, if one knows how to recite a hundred thousand verses of the Sutras, if one does not recite them, then for all of that, it is called reversion of the action of conduct. Even in the Lesser Vehicle, there is irreversible fruit. In the Intermediate Vehicle, there is also reversion that is not a fruit. But for the Buddha, there is no reversion that is not a fruit. That is because there is no lack of diligence towards all Dharmas. For the two vehicles, there is reversion of the action of conduct. But for the Buddha, it is not definite. Practicing one of the ten powers is sufficient, and there is no need to practice the other nine, so it is called reversion. Furthermore, for what should be practiced, there is no reversion because it is not needed. For example, if one knows how to recite twenty thousand verses of the Sutras, a capable person can complete the recitation in one or two days. But the Buddha completes it in an instant, and the ten powers are the same. If it is necessary to practice, since one can perform immeasurable actions in an instant, there is no reversion because it is not needed for what should be practiced. Furthermore, for the Buddha, there is no reversion because it is not needed for what should be practiced. For example, when wearing upper and lower garments, it is not like ordinary people who wear them without rules. That is because for the sake of benefiting many sentient beings, whatever actions are done, if there is benefit, then that action is done, and if there is no benefit, then that action is not done. Therefore, for what should be practiced, because it is not needed.