Tibetan
ང་བཞིན་གྱིས་དྲང་བས་ནུ་བོ་ལ་ཁྱོད་རིན་པོ་ཆེ་མེད་ཀྱང་ཚོད་ཡོད་ཀྱིས། བདག་ལ་ཀླུའི་རྒྱལ་པོའི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཡོད་དོ། །ནུ་བོས་ནོར་བུ་ག་རེ་ཞེས་དྲིས་ན། ཕུ་བོས་སྨྲས་པ། ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་བདག་གི་དོ་ཀེར་གྱི་ནང་ན་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ནུ་བོས་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས་ཕྲག་དོག་གི་སེམས་ཀྱིས་ལྷག་པར་འཁྲུག་ཅིང་ཞེ་སྡང་གི་སེམས་སྐྱེས་ཏེ། འདི་སྙམ་དུ་ཡབ་རྒྱལ་པོ་དང་ཡུམ་བདག་ལ་ལྷག་པར་སྡང་བའི་སྟེང་དུ་ད་ཕུ་བོས་ནི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་རྙེད་པས། ད་ནི་ལྷག་པར་བདག་ལ་སྡང་ཞིང་ས་རྡོ་དང་འདྲ་བར་བེན་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་བསམས་ནས་ཕུ་བོ་དགེ་དོན་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཤིན་ཏུ་ལེགས་སོ། །ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཐོབ་པ་ཤིན་ཏུ་ལེགས་ཀྱིས་ད་འཇིགས་པ་འདིར་ལེགས་པར་བསྲུང་དགོས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་གྱིས་དོ་ཀེར་བཀྲོལ་ཏེ་ནོར་བུ་ནི་ནུ་བོ་ངན་དོན་གྱི་ལག་ཏུ་བྱིན་ཏེ། ཁྱོད་ངལ་ཞིང་ཆད་དེ་ཉལ་བའི་ཚེ་ཁོ་བོས་བཙའ་ཞིང་བསྲུང་ངོ་། །ཁོ་བོ་ངལ་ཏེ་ཉལ་བའི་ཚེ་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་བཙའ་ཞིང་སྲུངས་ཤིག །དེའི་ཚེ་ངན་དོན་ནོར་བུ་སྲུང་རེས་ལ་བབ་ནས་ཕུ་བོ་དགེ་དོན་དེ་གཉིད་ལོག་ཅིང་འདུག་པ་ལས། ངན་དོན་གྱིས་སྨྱིག་མ་སྐམ་པོའི་ཚལ་པ་གཉིས་ཀྱིས་དགེ་དོན་གྱི་མིག་གཉིས་ཀྱི་ནང་དུ་བཙུགས་ནས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཁྱེར་ཏེ་བྲོས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་གྱིས་ནུ་བོ་ངན་དོན་ཞེས་བོས་ཏེ། ངའི་མིག་གཉིས་སུ་རྐུན་པོས་ཤིང་ཚལ་བཙུགས་ཀྱིས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཐོགས་ལ་བྲོས་ཤིག་ཅེས་བོས་ནས་ཅང་མི་གྲག་པས། ད་ནི་བདག་གི་ནུ་བོ་ངན་དོན་ཡང་དགྲས་བསད་པ་ལྟའི་ཅང་མི་གྲག་གོ་ཞེས་སྐད་ཆེན་པོས་ལྷ་རྣམས་ཐོས་པ་ཙམ་དུ་བོས་ཀྱང་རིང་ཞིག་གི་བར་དུ་ཅང་མི་གྲག་གོ །དེ་ནས་ཤིང་ལྗོན་པའི་ལྷ་ཞིག་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲའོ། །ཁྱོད་ཀྱི་ནུ་བོ་ངན་དོན་ཉིད་དགྲ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་མིག་གཉིས་ཕྱུང་ནས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཁྱེར་ཏེ་ཕྱིར་བྲོས་ ནས་སོང་བ་ལ་ངན་དོན་ཞེས་བོས་པས་ཅི་ཕན་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཡང་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་གྱིས་ཚིག་དེ་ཐོས་ནས་མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་ཏེ་ཡི་མུག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བུ་ངན་དོན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཁྱེར་ཏེ་ཕྱིར་བདག་གི་ཡུལ་དུ་ཕྱིན་ནས་ཡབ་ཡུམ་དང་ཕྲད་དེ་ཡབ་རྒྱལ་པོ་དང་ཡུམ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་ནི་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་ཏེ་ཉེ་ཞོ་མེད་པར་སླར་མཆིས་སོ། །རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་དང་གྲོགས་གཞན་ནི་བསོད་ནམས་ཆུང་བས་ཆུར་གུམ་སྟེ་ཟད་པར་ཤིའོ། །ཡབ་རྒྱལ་པོ་དང་ཡུམ་གྱིས་ཚིག་དེ་ཐོས་ནས་སྐད་ཆེན་པོ་ཕྱུང་ནས་ངུས་སོ། །བརྒྱལ་ཏེ་ས་ལ་འགྱེལ་ཏོ། །དེ་ནས་ཆུ་གྲང་མོ་གཏོར་བས་རིང་ཞིག་ལོན་པ་དང་ཕྱིར་སངས་ནས་རྒྱལ་བུ་ངན་དོན་ལ་ངོ་སོ་ཅི་ཡོད་ན་ངེད་དང་ཕྲད་ཅིང་འོངས་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་བུ་ངན་དོན་མི་དགའ་ནས་ཁྲོས་ཏེ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དབེན་པ་ཞིག་ཏུ་ས་བརྐོས་ནས་སྦས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་མིག་གཉིས་སུ་སྨྱིག་མའི་ཚལ་པ་སྐམ་པོ་ཟུག་པ་འབྱིན་པའི་མི་མེད་པས་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གདུངས་ཏེ་ས་ལ་འགྲེའོ། །གར་འགྲོ་ཡང་མི་ཤེས་ཏེ་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པས་ཀྱང་གདུངས་ནས། གསོན་ན་གསོན་དུ་ཡང་མེད། ཤི་ན་ཤིར་ཡང་མེད་དེ་བགབ་ཀྱིས་འཐོམ་ཞིང་སོང་བ་ལས་རྒྱལ་པོ་ལི་ཤི་བར་གྱི་ཡུལ་འདབ་ཏུ་ཕྱིན་ཏོ། །ལི་ཤི་བར་གྱི་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་བུ་མོ་ཞིག་ཡོད་པ་ནི་ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་རྒྱལ་པོའི་སྲས་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་ལ་སྦྱིན་པར་བྱས་སོ། །རྒྱལ་བུ་ལི་ཤི་བར་དེ་ལ་རྫིའུ་བ་ལང་ལྔ་བརྒྱ་འཚོ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། རྩྭ་དང་ཆུ་ག་ལ་ཡོད་པར་འཚོ་ཞིང་འགྲོའོ། །དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་ལམ་ཀ་ཞིག་ན་འདུག་པ་ལས་རྫིའུ་དེས་གནག་ཕལ་པོ་ཆེ་དེད་ནས་དེར་ཕྱིན་པ་དང་། བ་ལང་ཕལ་གྱིས་བརྫིས་མ་ཁད་པ་ལས་བ་ལང་དེའི་ནང་ན་ཁྱུ་མཆོག་གི་རྒྱལ་པོ་གཅིག་ཡོད་པས་རྒྱལ་བུའི་སྟེང་དུ་ཞོན་ཏེ་བ་ལང་ཕལ་ཀུན་ཐལ་བའི་འོག་ཏུ་ཕ་ཟད་སོང་ནས་ས་ལ་འགྲེ་ཞིང་རྒྱལ་བུ་ལ་ལྟ་ཞིང་ཕྱིར་ལངས་ཏེ། རྒྱལ་བུའི་མིག་གཉིས་སུ་ལྕེས་བལྡགས་པ་དང་སྨྱིག་མའི་ཚལ་པ་ཡང་ཕྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་གནག་རྫི་ཡང་ཕྱི་བཞིན་དེར་འོངས་ནས་ཁྱོད་སུ་ཞིག་ཅེས་དྲིས་སོ། །དགེ་དོན་གྱིས་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་ཆོ་རིགས་དང་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་ཞིབ་ཏུ་སྨྲས་ན་གལ་ ཏེ་བདག་གི་ནུ་བོ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་མྱོང་ངོ་སྙམ་བསམས་ནས་བདག་ནི་ལོང་བ་མུ་ལྟོ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་གནག་རྫི་དེས་བལྟས་ན། མཚན་གཞན་ལས་དཔགས་ཏེ་ཐ་མལ་པ་མ་ཡིན་པར་མཐོང་ནས་ཁོ་བོའི་ཁྱིམ་འདི་ནས་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་འཚོ་བ་སྦྱར་གྱིས་ངའི་ཁྱིམ་དུ་འདོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་ཁྱིམ་དུ་ཁྲིད་དོ། །གནག་རྫི་དེས་ཁྱིམ་དུ་ཁྲིད་ནས་ཟས་དང་། སྐོམ་དང་། དགོས་པ་ཐམས་ཅད་སྦྱར་ནས། ཁྱིམ་གྱི་བུ་དང་། བུ་མོ་དང་། ཁྱིམ་གང་གི་མི་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལོང་བ་འདི་ལ་ང་དང་འདྲ་བར་རིམ་གྲོ་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་ཟླ་བ་གཅིག་ལྷག་གི་བར་དུ་ཁྱིམ་ན་གསོ་གསོ་བ་ལས་སྐྱོ་བར་གྱུར་ནས་འདི་སྐད་དུ། ད་ནི་སོ་ཚིས་ཀྱང་དམས་པས་རྟག་ཏུ་ལོང་བ་འདི་གསོ་སུས་ནུས་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དགེ་དོན་གྱིས་ཚིག་དེ་སྐད་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས་སེམས་ཉམ་ང་བར་གྱུར་ཏེ། དེའི་མཚན་མོ་འདས་ནས་ཕྱི་དེ་ཉིན་ཁྱིམ་བདག་ལ་ད་བདག་མཆིའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་གིས་སྨྲས་པ། ཅི་ཞིག་མ་རུངས་ན་བདག་ཅག་སྤངས་ནས་འགྲོ་བར་སེམས། དགེ་དོན་གྱིས་སྨྲས་པ། བཟའ་དང་མགྲོན་ནི་ཆོས་ཀྱིས་ཡུན་རིང་དུ་འགྲོགས་ཤིང་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དགེ་དོན་གྱིས་ཡང་སྨྲས་པ། ཁྱོད་འདི་ལྟར་བདག་ལ་བྱམས་ན་བདག་ལ་རོལ་མོ་ཇེང་སྙན་པ་ཅིག་བྱས་ཏེ། གང་ན་མི་མང་པོ་འདུ་བའི་གནས་སམ། གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་ཞིག་ཏུ་སྐྱོལ་ཅིག །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེས་ཀྱང་དེའི་ཡིད་བཞིན་དུ་དགོས་པ་སྦྱར་ནས་རྒྱལ་པོ་ལི་ཤི་བར་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་མི་མང་པོའི་ནང་དུ་བསྐྱལ་ནས་བདེ་བར་ཕྱིར་ལོག་གོ །དེ་ནས་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་ཇེང་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པས་ཇེང་གི་སྒྲ་སྙན་པ་ཡིད་དུ་འོང་བས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་བྱིན་ནོ། །བཟའ་བ་དང་བཏུང་བས་མི་བྲེལ་བར་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་ལི་ཤི་བར་གྱི་ཡུལ་ན་སྤྲང་པོ་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་པ་ཡང་ཐམས་ཅད་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བས་ཆོག་པར་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་བཟའ་ཤིང་གི་ར་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། འབྲས་བུ་རབ་ཏུ་རྒྱས་ནས་རྟག་ཏུ་བྱ་མི་ཐུབ་སྟེ། ར་བ་སྲུང་བའི་སྣ་བོས་དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་ལ་ འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱོད་བདག་གི་ཤིང་ཏོག་གི་ར་བ་སྲུང་ཞིང་འདུག་མི་ནུས་སམ། བདག་གིས་ཁྱོད་ལ་དགོས་པའི་ཡོ་བྱད་སྦྱར་རོ། །དགེ་དོན་གྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ལ་མིག་གཉིས་མེད་དེ་མི་མཐོང་ན་ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་ར་བ་སྲུང་ཞིང་བྱ་རྣམས་བསྐྲད་ནུས། ར་བའི་སྣ་བོས་སྨྲས་པ། བདག་ལ་ཐབས་ཡོད་དེ། བདག་གི་སྐྱེད་ཤིང་གི་ཁར་ཐག་པ་བྲེས་ཏེ་ཐག་པ་ལ་དྲིལ་བུ་བཏགས་ལ་ཐག་པ་ཁྱོད་ཀྱི་ལག་ཏུ་བཞག་ལ་བྱ་སྐད་ནམ་གྲག་པ་དང་ཐག་པ་ནས་དྲངས་པས་ཆོག་གོ །དགེ་དོན་གྱིས་སྨྲས་པ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་བདག་གིས་ནུས་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་དུ་ཁྲིད་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ནས་དེར་སོང་ངོ་། །རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་ར་བ་དེ་ན་ཤིང་ཏོག་སྲུང་ཞིང་རོལ་མོ་ཇེང་བྱེད་དེ་རྩེ་ཞིང་འདུག་གོ །དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་འཁོར་རྣམས་དང་བཟའ་ཤིང་གི་ར་བར་འཆག་ཅིང་ལྟད་མོ་ལྟར་སོང་བ་ལས་ལོང་བ་དེ་མཐོང་ནས་ལོང་བའི་དྲུང་དུ་སོ
Chinese
我以正直之心对待弟弟，即使你没有珍宝，也应该知足。我拥有龙王的如意宝珠珍宝。弟弟问道：‘什么是宝珠？’哥哥说：‘如意宝珠珍宝就在我的护身符盒子里。’弟弟听到这话，嫉妒心更加强烈，生起嗔恨之心，心想：父王和母后已经非常厌恶我了，现在哥哥又得到了如意宝珠珍宝，那么他们会更加厌恶我，把我看得像泥土石头一样。’于是他对哥哥德顿说道：‘非常好啊！得到宝珠珍宝真是太好了，现在要好好守护这个宝物啊！’然后，王子德顿打开护身符盒子，把宝珠交到弟弟恩顿的手里，说：‘你累了困了就睡觉吧，我来守护。我累了睡觉的时候，你来守护吧。’当时，恩顿轮到守护宝珠，哥哥德顿睡着了。恩顿用两根干竹子的尖刺刺入德顿的双眼，然后带着宝珠珍宝逃走了。之后，王子德顿呼唤道：‘弟弟恩顿！’喊道：‘强盗用木刺刺入我的双眼，拿着宝珠珍宝逃走了！’但是没有回应。‘现在我的弟弟恩顿也被敌人杀了吗？’这样大声呼喊，甚至诸神都听到了，但是很久都没有回应。然后，树木之神这样说道：‘你的弟弟恩顿就是敌人啊！他挖出你的双眼，带着宝珠珍宝逃走了，你呼唤恩顿有什么用呢？’王子德顿听到这话，悲痛欲绝，非常沮丧。当时，王子恩顿带着宝珠珍宝回到了自己的国家，与父母相见，对父王和母后说道：‘我很有福报，安然无恙地回来了！’王子德
English
I treat my brother with an upright heart, even if you don't have treasures, you should be content. I possess the wish-fulfilling jewel treasure of the Dragon King. The younger brother asked, 'What is the jewel?' The elder brother said, 'The wish-fulfilling jewel treasure is in my amulet box.' Hearing this, the younger brother's jealousy grew stronger, and he developed a sense of hatred, thinking, 'The king and queen already dislike me very much, and now that my brother has obtained the wish-fulfilling jewel treasure, they will dislike me even more and treat me like dirt and stone.' So he said to his brother Deton, 'Very good! It's great to have obtained the jewel treasure, now you must protect this treasure well!' Then, Prince Deton opened the amulet box and handed the jewel to his younger brother Enton, saying, 'When you are tired and sleepy, go to sleep, I will guard it. When I am tired and sleepy, you guard it.' At that time, it was Enton's turn to guard the jewel, and his brother Deton fell asleep. Enton used two dry bamboo splints to stab Deton's eyes, and then fled with the jewel treasure. Afterwards, Prince Deton called out, 'Brother Enton!' He shouted, 'Robbers have stabbed my eyes with wooden thorns and fled with the jewel treasure!' But there was no response. 'Has my brother Enton been killed by the enemy?' He shouted so loudly that even the gods heard it, but there was no response for a long time. Then, the god of the trees said, 'Your brother Enton is the enemy! He gouged out your eyes and fled with the jewel treasure, what's the use of calling Enton?' Hearing this, Prince Deton was heartbroken and very depressed. At that time, Prince Enton took the jewel treasure back to his own country, met his parents, and said to the king and queen, 'I am very fortunate to have returned safely!' Prince De
Chinese
恶行和他的朋友因为福报小，淹死在水中而死。父王和母后听到那个话后，发出大声哭泣。昏倒倒在地上。之后泼了冷水，过了很久才醒过来，说恶行王子有什么脸面和我们相见而来呢？恶行王子不高兴，生气地在隐蔽的地方挖坑埋藏了珍宝。那时，善行王子两眼中扎着干枯的竹签，没有人拔出来，被痛苦折磨着倒在地上。也不知道该去哪里，又饥又渴地折磨着。活着也活不成，死了也死不了，昏头昏脑地走着，走到了离尸毗国王的国境边上。离尸毗国王有一个女儿，已经许配给了波罗奈斯国王的儿子善行王子。离尸毗国王有一个牧人，放牧着五百头牛，在有草和水的地方放牧行走。那时，善行王子坐在一条路上，牧人赶着一大群牛走到那里。差点被牛群踩到，牛群中有一头牛王，骑在王子身上，所有的牛都跑到了尘土下面，倒在地上看着王子又站起来。牛王用舌头舔王子的双眼，也把竹签拔了出来。之后牧人也随后赶到那里，问道：你是谁？善行心想，如果我详细说出我的出身和遭遇，恐怕我的兄弟会遭受巨大的痛苦，于是说：我是个瞎乞丐。牧人看了看，从其他特征推断，觉得他不是普通人，心想我的家离这里不远，我供养你的生活，你到我家去吧，说完就把善行王子带回了家。牧人把他带回家后，供养了食物、饮料和一切所需，告诉家里的儿子、女儿和全家人，你们都要像对我一样尊敬这个瞎子。
English
Evil Deeds and his friend, due to their small merit, drowned and died in the water. The king and queen, upon hearing those words, cried out loudly. They fainted and fell to the ground. After pouring cold water on them, they regained consciousness after a long time and said, "What face does Prince Evil Deeds have to meet us and come here?" Prince Evil Deeds was displeased and angrily dug a hole in a secluded place and hid the precious jewel. At that time, Prince Good Deeds had dry bamboo thorns stuck in both eyes, and there was no one to remove them. He was tormented by suffering and fell to the ground. Not knowing where to go, and tormented by hunger and thirst, he was neither alive nor dead, wandering around in a daze until he reached the border of the kingdom of King Licchavi. King Licchavi had a daughter who had been betrothed to Prince Good Deeds, the son of the king of Varanasi. King Licchavi had a herdsman who herded five hundred cows, grazing and moving wherever there was grass and water. At that time, Prince Good Deeds was sitting on a road when the herdsman drove a large herd of cattle there. He was almost trampled by the cattle, but among the cattle was a king of the herd who mounted the prince. All the cattle ran under the dust, fell to the ground, looked at the prince, and stood up again. The bull licked the prince's eyes with its tongue and also pulled out the bamboo thorns. Then the herdsman also came there and asked, "Who are you?" Good Deeds thought to himself, "If I were to explain in detail my lineage and what happened, I fear that my brother would suffer great pain." So he said, "I am a blind beggar." When the herdsman looked at him, he judged from other signs that he was not an ordinary person and thought, "My house is not far from here. I will provide for your livelihood, come to my house." Having said this, he took Prince Good Deeds to his house. After taking him home, the herdsman provided food, drink, and everything he needed, and told his sons, daughters, and all the people in the house, "All of you should treat this blind man with the same respect as you would treat me."
Chinese
吩咐说，就这样过了一个多月，因为在家供养感到厌烦，就说：现在连生活费用也减少了，谁能一直供养这个瞎子呢？ 德顿听到这话，心里感到害怕。 那天晚上过去后，第二天他对户主说：现在我要走了。 户主说：有什么不满意，你要抛弃我们离开？ 德顿说：饮食和客人不是靠着法能长久相处和居住的。 德顿又说：你这样爱护我，就为我演奏一曲美妙的琵琶，然后把我送到人多的地方，或者大城市里去吧。 于是那个户主也按照他的意愿，准备好所需之物，把他送到国王里西巴的大城市里，在众人之中安顿好，就高兴地回去了。 之后，王子德顿非常擅长琵琶，因为琵琶的声音美妙动听，所有人都给了他生活的必需品，让他不愁吃喝。 当时，在里西巴的地方有五百个乞丐，也都得到了足够的饮食。 那时，国王有一个果园，果实非常茂盛，经常有鸟来偷吃，无法阻止。 于是，看守园子的人对王子德顿说了这样的话： 你能不能看守我的果园？我会给你提供你需要的物品。 德顿说：我没有眼睛，看不见，怎么能看守你的园子，驱赶鸟雀呢？ 园子的看守说：我有办法，我把绳子系在树枝上，绳子上挂上铃铛，把绳子放在你手里，什么时候听到鸟叫，拉绳子就可以了。 德顿说：如果那样做，我就可以，把我带到树下吧。 于是就去了那里。 王子德顿就在那个园子里看守果树，弹奏琵琶，玩耍着。 那时，国王的女儿和随从们到果园里散步游玩，看到了那个瞎子，就走到了瞎子的身边。
English
He ordered, "Do so." Then, after more than a month, he became weary of providing for him at home and said, "Now even the living expenses have decreased, who can constantly provide for this blind man?" When Deden heard these words, he became frightened. After that night passed, the next day he said to the householder, "Now I am going." The householder said, "What is unsatisfactory that you intend to abandon us and leave?" Deden said, "Food and guests do not abide and remain together for long through Dharma." Deden also said, "If you cherish me in this way, play a beautiful lute for me, and then take me to a place where many people gather, or to a large city." Then that householder, according to his wish, prepared the necessary things and took him to the great city of King Lishiba, settled him among the people, and happily returned. After that, Prince Deden was very skilled in the lute, and because the sound of the lute was beautiful and pleasing, everyone gave him the necessities of life, so that he had no worries about food and drink. At that time, there were five hundred beggars in the land of Lishiba, and all of them were satisfied with food and drink. At that time, the king had an orchard, and the fruits were very abundant, and birds often came to steal them, which could not be prevented. Then, the gardener said to Prince Deden: "Can you guard my orchard? I will provide you with the things you need." Deden said, "I have no eyes and cannot see, how can I guard your orchard and drive away the birds?" The gardener said, "I have a way. I will tie a rope to the branches of the trees, hang bells on the rope, put the rope in your hand, and when you hear the birds chirping, just pull the rope." Deden said, "If that is done, I can do it, take me to the tree." So he went there. Prince Deden was in that orchard guarding the fruit trees, playing the lute, and enjoying himself. At that time, the king's daughter and her entourage went to the orchard to stroll and sightsee, and when they saw the blind man, they went to the blind man's side.