Tibetan
་ཡུལ་དེར་འཇིགས་པ་ཞིག་བྱུང་བ་དེའི་ཚེ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་འཇིགས་པར་གྱུར་ཏེ་ཕན་ཚུན་དུ་ཅི་བྱ་གཏོལ་མེད་ནས་རྫས་རྣམས་སྦེད་པར་བྱེད་དོ། །ཁྱེའུ་ལག་པ་ཅན་ནི་ལག་པ་གཉིས་སྦེད་པར་བྱེད་དེ། སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ལ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། ཀྱེ་ཡོན་གནས་རྣམས་ལ་སེམས་སྡང་བར་མ་བྱེད་ཅིག །ཚིག་རྩུབ་པོ་མ་ཟེར་ཅིག །ཀྱེ་བདག་གི་ལག་གུ་གཉིས་ཤིན་ཏུ་ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ནས་གདོད་རྙེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་ ཕྱི་ཞིག་ན་ཁྱེའུ་ལག་པ་ཅན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་སོང་བ་དང་། དེས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྒྱན་པ། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུས་མཛེས་པར་བྱས་པ། འོད་འདོམ་གང་གིས་བརྒྱན་པ། ཉི་མ་སྟོང་བས་ལྷག་པའི་འོད་མངའ་བ། རིན་པོ་ཆེའི་རི་བོ་འགྲོ་བ་ལྟ་བུ་ཀུན་ནས་བཟང་བ་མཐོང་ནས། མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སེམས་དགའ་བར་བྱས་ཏེ། དགའ་བ་སྐྱེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་བསམ་པ་དང་། བག་ལ་ཉལ་དང་། ཁམས་དང་། རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཐོས་ནས་ལག་པ་ཅན་གྱིས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་ཕ་མ་ལ་གསོལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། དེས་བརྩོན་པ་དང་། བསྒྲུབ་པ་དང་། འབད་པས་ཕོལ་མིག་ལྔ་པའི་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་འདི་ཉིད་གཡོ་ཞིང་མི་བརྟན་པར་རིག་ནས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྙིལ་བ་དང་། ལྟུང་བ་དང་། རྣམ་པར་འཐོར་བ་དང་། རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་རྩད་ཆོད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས་གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་། ཆགས་པ་དང་། བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ། དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་ གུས་པར་སྨྲ་བ
Chinese
在那个地方发生了一场灾难的时候，人们都惊慌失措，不知所措地互相躲藏财物。那个名叫“有手”的男孩，也藏起了自己的双手，并对众人说道：‘诸位施主，请不要心怀怨恨，不要说粗暴的话。哎呀，我的这两只手，是很久很久以前才得到的啊！’ 后来有一天，“有手”男孩去了胜光王的园林。在那里，他看见了世尊佛陀，其身具大丈夫相的三十二妙相，八十随形好庄严，光芒四射，胜过千个太阳的光辉，犹如一座珍宝山般完美。他一见到佛陀，心中便充满了喜悦。生起欢喜心后，他向佛陀的足下顶礼，为了听闻佛法，便坐在佛陀的面前。然后，世尊了解了他的想法、习气、根性和本性，为他宣讲了能够证悟四圣谛的佛法。听闻佛法后，“有手”以智慧金刚摧毁了二十座高耸的“有身见”之山顶，证得了预流果。他见到真谛后，禀告父母，并在世尊的教法下出家。他通过精进、修行和努力，认识到这五蕴轮回之轮是动摇不定、不稳定的，从而彻底明白一切有为法都是坏灭、堕落、消散和毁灭的本性。他断除了一切烦恼，证得了阿罗汉果。这位阿罗汉已经脱离了三界的贪欲，视黄金与粪土平等，拥有如虚空和手掌般无别的平等心，像檀香浸泡过一样清凉。他以智慧摧毁了无明的蛋壳，获得了智慧、神通和无碍解智。他不贪恋世间的利养、执着和恭敬。受到包括天神及其眷属在内的诸神的供养、忆念和 恭敬赞叹。
English
At the time when a disaster occurred in that place, the people were frightened and hid their belongings from each other, not knowing what to do. The boy named "With Hands" hid his two hands and said to the crowd: 'O benefactors, please do not harbor resentment, do not speak harshly. Alas, these two hands of mine, I have obtained them after a very, very long time!' Later one day, the boy "With Hands" went to the garden of King Victorious. There, he saw the Blessed One, the Buddha, whose body was well adorned with the thirty-two major marks of a great being, beautified by the eighty minor marks, adorned with a fathom of light, possessing light surpassing a thousand suns, like a mountain of jewels, perfect in every way. As soon as he saw the Buddha, his heart was filled with joy. Having generated joy, he prostrated at the feet of the Blessed One, and sat before the Blessed One in order to listen to the Dharma. Then, the Blessed One understood his thoughts, habits, inclinations, and nature, and taught him the Dharma in such a way that he would realize the Four Noble Truths. Having heard the Dharma, "With Hands" destroyed the twenty high peaks of the mountain of the "view of the aggregates" with the vajra of wisdom, and realized the fruit of stream-entry. Having seen the truth, he informed his parents and renounced in the teachings of the Blessed One. Through diligence, practice, and effort, he recognized that this wheel of the five aggregates of samsara is wavering and unstable, and thus thoroughly understood that all conditioned phenomena are of the nature of decay, decline, dissipation, and destruction. Having abandoned all defilements, he realized the state of an Arhat. This Arhat, having become free from the desire of the three realms, was equal to gold and dung, possessed a mind as equal as the sky and the palm of the hand, and became as cool as sandalwood soaked in water. He destroyed the shell of ignorance with wisdom, and obtained wisdom, supernormal powers, and analytical knowledge. He did not look to worldly gain, attachment, and reverence. He was worshipped, remembered, and reverently praised by the gods, including the gods with their retinues.
Tibetan
འི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་གྱུར་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་ཏེ། ཀྱེ་ཡོན་གནས་རྣམས་ལ་སེམས་སྡང་བར་མ་བྱེད་ཅིག །ཚིག་རྩུབ་པོ་མ་ཟེར་ཅིག །ཀྱེ་མ་བདག་གི་ལག་གུ་གཉིས་ཤིན་ཏུ་ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ནས་གདོད་རྙེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དག་ཐེ་ཙོམ་སྐྱེས་ཏེ། ཐེ་ཙོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་ལག་པ་ཅན་གྱིས་ལས་གང་དག་བགྱིས་ཤིང་བསགས་ན་དེས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོབ་ལགས་ན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཀྱེ་མ་བདག་གི་ལག་གུ་གཉིས་ཤིན་ཏུ་ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ནས་གདོད་རྙེད་དོ་ཞེས་མཆི་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་གང་དག་འདི་ནི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ཅི་ལས་བསམས་ཏེ་དེ་སྐད་ཟེར་བ་ཁྱེད་ཉན་པར་འདོད་དམ། བཙུན་པ་མཉན་པར་འཚལ་ལགས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ལག་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་སྔོན་ཚེ་རབས་གཞན་དག་ཏུ་ཚོགས་རྙེད་ཅིང་རྐྱེན་གྲུབ་པ་དང་ལྡན་ཏེ་དབའ་རྒལ་བཞིན་དུ་འབྱུང་ལ། གདོན་མི་ཟ་བར་འོང་བའི་ལས་དེ་དག་བྱས་ཤིང་བསགས་པས་ན། ལག་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དེ་དག་གཞན་སུ་ཞིག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སའི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར། ཆུའི་ཁམས་དང་། མེའི་ཁམས་དང་། རླུང་གི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་འབའ་ཞིག་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ། །ལུས་ཅན་དག་གི་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེ་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་དྲང་སྲོང་སྨྲ་བ་རི་དགས་ཀྱི་ནགས་ན་རྟེན་ཅིང་བཞུགས་སོ། །རེ་ཞིག་ན་དེ་ན་དགེ་སློང་གཉིས་ཤིག་མཛའ་ཞིང་འདུག་སྟེ། དེའི་ནང་ན་གཅིག་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་ཡིན་ལ་
Chinese
成为了…的处所。即使他获得了阿罗汉果位，他仍然为比丘们说法，说道：‘唉，不要对供养处所心生嗔恨！不要说粗暴的话！唉，我的两只手经过了非常漫长的时间才得到啊！’之后，比丘们生起了疑惑，向断除一切疑惑的世尊佛陀请教：‘尊者，具手者造作和积累了什么样的业，以至于他获得了阿罗汉果位，却仍然说：唉，我的两只手经过了非常漫长的时间才得到啊！’世尊开示说：‘比丘们，这些是现量可见的业果啊！你们想听听他是如何思虑而说出这些话的吗？’尊者们说：‘我们想听。’比丘们，具手者自己在过去的其他世中，积累了资粮，具足了因缘，就像渡过激流一样出现，造作和积累了必定会遭受报应的业。具手者自己造作和积累的业，其他人怎么会去感受呢？比丘们，造作和积累的业不会在外面的地界成熟，也不会在水界、火界和风界成熟。造作和积累的善业和不善业，只会成熟在所执取的蕴、界和处上。有情众生的业，即使经过百千劫也不会消失。当资粮积聚，时机成熟时，自然会成熟为果报。’比丘们，在过去已经逝去的时代，在这个贤劫中，当众生的寿命达到两万岁时，如来、应供、正等觉、明行足、善逝、世间解、无上调御丈夫、天人师、佛、世尊，名为光护的佛陀出现在世间。他住在瓦拉纳西城的仙人说法鹿野苑。曾经，那里住着两位友好的比丘，其中一位是阿罗汉。
English
became the place of... Even though he attained the state of an Arhat, he still taught the Dharma to the monks, saying, 'Alas, do not harbor hatred in your minds towards the places of offering! Do not speak harsh words! Alas, my two hands were only obtained after a very long time!' Then, the monks became doubtful and asked the Buddha, the Bhagavan, who cuts off all doubts: 'Venerable One, what kind of actions did the one with hands perform and accumulate that he attained the state of an Arhat, but still says, "Alas, my two hands were only obtained after a very long time!"?' The Bhagavan replied: 'Monks, these are the directly visible results of actions! Do you wish to hear how he thought and spoke those words?' The venerable ones said: 'We wish to hear.' Monks, the one with hands himself, in other past lives, accumulated merit and possessed the complete conditions, appearing like crossing a strong current. Because he performed and accumulated those actions that would inevitably bring consequences, how could others experience the actions that the one with hands himself performed and accumulated? Monks, the actions performed and accumulated will not ripen in the external realm of earth, nor will they ripen in the realms of water, fire, or wind. The virtuous and non-virtuous actions performed and accumulated will only ripen in the aggregates, elements, and sense bases that are grasped. The actions of sentient beings will not be lost even after hundreds of thousands of eons. When the accumulations gather and the time arrives, they will naturally ripen into their fruit.' Monks, in the past, in a bygone era, in this very fortunate eon, when the lifespan of beings was twenty thousand years, the Tathagata, Arhat, Perfectly Enlightened One, endowed with knowledge and conduct, the Well-Gone, Knower of the World, Supreme Guide of those to be trained, Teacher of gods and humans, the Buddha, the Bhagavan, named Light Protector, appeared in the world. He resided and dwelt in the Deer Park where sages speak in the city of Varanasi. Once, there lived two friendly monks there, one of whom was an Arhat.