Tibetan
་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲི་གཙང་ཁང་དུ་སུས་ཀྱང་ཕྱག་དར་མི་བྱའོ་ཞེས་དགེ་འདུན་གྱིས་ཁྲིམས་བཅས་ནས་དེས་བག་ཡངས་སུ་དྲི་གཙང་ ཁང་ཕྱགས་པའི་འོག་ཏུ་མཉན་དུ་ཡོད་པར་བསོད་སྙོམས་ལ་འགྲོ་བར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཡང་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་དབྱར་གནས་པར་དམ་བཅས་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་ལྷགས་ཏེ་སྟོན་པ་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད་ནས་དྲི་གཙང་ཁང་དུ་ཕྱག་དར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འདེ་གུས་གསོས་ཀྱིས་ཚོར་ནས་དེས་སྨྲས་པ། གནས་བརྟན་ཁྱོད་ཀྱིས་དྲི་གཙང་ཁང་དུ་ཕྱག་དར་བྱས་པ་ནི་བདག་གི་ལྟོར་བསྣུན་པར་བས་སོ། །གནས་བརྟན་གྱིས་སྨྲས་པ་ཅི་ཉེས། འདེ་གུས་གསོས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། གནས་བརྟན་གང་གི་ཚེ་བདག་གིས་དྲི་གཙང་ཁང་དུ་ཕྱག་དར་མ་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་བདག་གིས་བསོད་སྙོམས་མི་རྙེད་དོ། །དེ་ནས་གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་བདག་ག་ཞིག་ཏུ་གཡར་དྲངས་ཀྱིས་ཁྱོད་སྙིང་མ་ཆུང་ཤིག་དང་། བདག་གིས་དེར་ཁྱོད་ལ་ཁ་ཟས་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུ་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་པའི་སྤྱན་འདྲེན་འོངས་ནས་འདེ་གུས་གསོས་ཀྱང་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཆས་སོ། །དེ་ནས་གང་གི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་དེའི་སྒོ་དང་ཉེ་བ་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེའི་ཚེ་འདེ་གུས་གསོས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཁྱིམ་དེར་ཐབ་མོ་ཆེན་པོ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འདེ་གུས་གསོས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་བསོད་ནམས་ཆུང་བའི་ཕྱིར་ཐབ་མོ་བྱུང་ངོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་ཕྱིར་ལོག་སྟེ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སོང་ནས་སྨྱུང་བར་འདུག་གོ །དེ་ནས་ཕྱི་དེ་ཉིན་པར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་མ་འོངས། དེས་སྨྲས་པ། བདག་བསོད་ནམས་ཆུང་བའི་ཕྱིར་དེར་ཐབ་མོ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་གནས་བརྟན་གྱིས་མི་མཁྱེན་ཏམ། དེ་ནས་གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུས་དེའི་ཉིན་པར་མདུན་དུ་བཅུག་སྟེ། ཁྱིམ་དེའི་ནང་དུ་སོང་ནས་དགེ་འདུན་གྱི་ཁྲོད་དུ་འདུག་ན་ཡང་། གཡས་གཡོས་སུ་ནི་ཁ་ཟས་བྲིམས་ལ་དེ་ལ་ནི་འདྲིམ་པའི་མིས་ཀྱང་བརྗེད་ནས་དེ་དགེ་འདུན་གྱི་ཁྲོད་དེ་ཁོ་ནར་ལན་གཉིས་སུ་སྨྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རེ་ཞིག་ན་གཏམ་དེ་གནས་བརྟན་ཀུན་དགའ་བོས་ཐོས་སོ། ། ཐོས་ནས་ཀྱང་འདེ་གུས་གསོས་ལ་སྨྲས་པ། འོ་ན་ཁྱོད་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་འདི་ཉིད་དུ་འདུག་ཤིག་དང་བདག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་ཟས་ཁྱེར་ཏེ་འོང་ངོ་ཞེས་བྱས་སོ། །གནས་བརྟན་ཀུན་
Chinese
索。此后，僧团制定了戒律，禁止任何人打扫世尊的净室，因此他随意地打扫净室，并在舍卫城（mnyan du yod par）托钵乞食。当时，具寿舍利子也与五百眷属一同发愿在胜光王的花园里安居，来到舍卫城（mnyan du yod par），对导师生起敬意，并打扫了净室。之后，具寿阿提瞿沙感受到了，便说道：尊者，您打扫净室，是夺走了我的口粮。尊者说：有什么过错？阿提瞿沙说：尊者，当我不打扫净室时，我就无法获得托钵的食物。之后，尊者舍利子说：如果这样，我到哪里去借贷，你不要灰心，我会在那里给你食物。之后，尊者舍利子带着五百眷属前来迎请，阿提瞿沙也与他们一同前往。之后，当他们走到靠近那位施主家门口时，由于阿提瞿沙的业力成熟，那家发生了大火。之后，具寿阿提瞿沙心想：我因为福报浅薄，所以发生了火灾。之后，他返回精舍，开始斋戒。之后，第二天，具寿舍利子说：你为什么没来？他说：尊者您不知道吗？因为我福报浅薄，所以那里发生了火灾。之后，尊者舍利子那天把他带到前面，进入那家，即使坐在僧众之中，左右两边都在分发食物，但连分发的人也忘记了他，他就那样在僧众中两次斋戒。之后，过了一段时间，这件事被尊者阿难陀听到了。 听到后，也对阿提瞿沙说：那么你就在胜光王的花园里住下吧，我会为你拿食物来的。尊者阿
English
So. Then, the Sangha made a rule that no one should sweep the Blessed One's chamber, so he freely swept the chamber and went for alms in Shravasti (mnyan du yod par). At that time, the venerable Shariputra also vowed to stay in the garden of King Prasenajit with five hundred followers, and came to Shravasti (mnyan du yod par), generated respect for the teacher, and swept the chamber. Then, the venerable Adeghosa felt it and said: Venerable, your sweeping of the chamber has taken away my livelihood. The venerable said: What is the fault? Adeghosa said: Venerable, when I do not sweep the chamber, I cannot get alms. Then, the venerable Shariputra said: If so, where shall I borrow, do not be discouraged, I will give you food there. Then, the venerable Shariputra came with five hundred followers to invite him, and Adeghosa also went with them. Then, when they went near the door of that householder, due to the ripening of Adeghosa's karma, a great fire broke out in that house. Then, the venerable Adeghosa thought: Because I have little merit, the fire broke out. Then, he returned to the monastery and fasted. Then, the next day, the venerable Shariputra said: Why did you not come? He said: Venerable, do you not know how the fire broke out there because I have little merit? Then, the venerable Shariputra brought him forward that day, and went into that house, and even though he was sitting in the midst of the Sangha, food was being distributed to the left and right, but even the distributor forgot him, and he fasted twice in the midst of the Sangha. Then, after a while, the venerable Ananda heard about this. Having heard this, he also said to Adeghosa: Then you stay in the garden of King Prasenajit, and I will bring you food. Venerable A
Tibetan
དགའ་བོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་ལོབས་པ་དང་དགེ་སློང་གཞན་དག་ལས་ཉི་ཁྲི་ལོབས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ན། འདེ་གུས་གསོས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པས་གནས་བརྟན་ཀུན་དགའ་བོས་ཀྱང་བརྗེད་པར་གྱུར་ཏེ་དེར་ཡང་དེ་ལན་གསུམ་སྨྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཞག་བཞི་ལོན་པའི་ཚེ་གནས་བརྟན་ཀུན་དགའ་བོས་བསྒྲིམས་ཏེ་བསོད་སྙོམས་བྱིན་ན། དེ་ཡང་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་ཚེ་ཁྱི་རྣམས་ཀྱིས་ཕྲོགས་ཏེ་དེར་ཡང་དེ་ལན་བཞི་སྨྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཞག་ལྔ་ལོན་པའི་ཚེ་གནས་བརྟན་མཽང་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་ཐོས་ནས་འདེ་གུས་གསོས་ཀྱི་ཕྱིར་བསོད་སྙོམས་བླངས་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ཆས་པ་དང་། འདེ་གུས་གསོས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་བྱའི་རྒྱལ་པོ་ནམ་མཁའ་ལྡིང་གི་འདབ་ལྕག་གིས་བསྣུན་ནས་རྒྱ་མཚོའི་ནང་དུ་བོར་ཏེ་དེར་ཡང་དེ་ལན་ལྔ་སྨྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཞག་དྲུག་ལོན་པའི་ཚེ་གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུས་ཐོས་ནས་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། མ་ལ་བདག་ཁོ་ནས་འདེ་གུས་གསོས་ཀྱི་བསོད་སྙོམས་བླང་གོར་མ་ཆག་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུས་དེའི་བསོད་སྙོམས་བླངས་ནས་ཁྱིམ་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་བྱས་ཏེ་འདེ་གུས་གསོས་ཀྱི་གནས་ཁང་གི་སྒོར་འོངས་སོ། །དེ་ནས་འདེ་གུས་གསོས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་སྒོ་དེ་ཡང་བྲག་གིས་འཁོར་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་སྒོ་དབྱེའོ་སྙམ་ནས་ལྷུང་བཟེད་དེ་ས་ལ་བཞག་པ་དང་། དེ་ཡང་འདེ་གུས་གསོས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཐུར་དུ་དཔག་ཚད་བརྒྱད་ཁྲིའི་འོག་ན་གསེར་གྱི་ས་གཞི་ཡོད་པའི་སྟེང་དུ་སོང་ནས། དེ་ལས་ཀྱང་གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ཕྱུང་ནས་ཟས་དེ་ཁར་གཞུག་གོ་སྙམ་སྟེ་ཟས་དེ་ཁར་བཅུག་ན་དེའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཁ་དེ་མེད་པར་ཕྱི་ལ་བོར་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདེ་གུས་གསོས་ལ་སྐལ་བ་མེད་པར་ ཤེས་ནས་སྐྱོ་བར་གྱུར་ཏེ། །དེར་ཡང་བཙུན་པ་དེ་ལན་དྲུག་སྨྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཞག་བདུན་ལོན་པའི་ཉིན་པར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འདེ་གུས་གསོས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པ་དང་། ལས་རྣམས་ཆུད་མི་ཟ་བར་བསྟན་པ་དང་། ལས་ཀྱི་སྟོབས་གླེང་བའི་ཕྱིར་ལྷུང་བཟེད་ཐལ་བས་བཀང་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་ནས་ཆུ་དང་བསྐྱོས་ཏེ་འཐུངས་ནས་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས
Chinese
阿难陀从世尊处忆持八万法蕴，从其他比丘处忆持两万，具有如是忆念。然因提婆达多的业障，连尊者阿难陀也忘记了，因此他也三次断食。之后第四天，尊者阿难陀努力乞食，但当他往回走时，食物被狗抢走了，因此他也四次断食。之后第五天，大目犍连尊者听闻此事，为了提婆达多而乞食，并以神通前往。但因提婆达多的业成熟，被鸟王金翅鸟的翅膀击打，掉入大海中，因此他也五次断食。之后第六天，舍利弗尊者听闻此事，心想：‘只有我才能为提婆达多乞食，一定不会有错。’之后，舍利弗尊者为他乞食，并在那家隐身，来到了提婆达多的住所门口。之后，因提婆达多的业成熟，门也被岩石包围了。之后，舍利弗尊者心想用神通打开门，便将钵放在地上。又因提婆达多的业成熟，钵向下沉，到了八万由旬之下的金地之上。即使如此，舍利弗尊者还是用神通取出钵，心想将食物放入他口中，但当食物放入他口中时，因他的业成熟，口消失了，食物被扔到外面。之后，具寿舍利弗知道提婆达多没有福报，感到悲伤。因此，那位比丘也六次断食。之后第七天，具寿提婆达多为了让众生生起厌离心，为了显示业不会白费，为了讲述业的力量，用灰烬装满钵，在佛陀等比丘僧众面前，用水搅拌后喝下，入于无余涅槃。
English
Ananda, having memorized eighty thousand aggregates of Dharma from the Blessed One and twenty thousand from other monks, possessed such mindfulness. However, due to the karmic obscuration of Devadatta, even the venerable Ananda forgot, and thus he also fasted three times. Then, on the fourth day, the venerable Ananda exerted himself to beg for alms, but as he was returning, the food was snatched away by dogs, and thus he also fasted four times. Then, on the fifth day, the great venerable Maudgalyayana heard of this and, for the sake of Devadatta, begged for alms and set out with his miraculous powers. However, due to the ripening of Devadatta's karma, he was struck by the wings of the Garuda, the king of birds, and cast into the ocean, and thus he also fasted five times. Then, on the sixth day, the venerable Shariputra heard of this and thought to himself, 'Only I can beg for alms for Devadatta, there is no mistake.' Then, the venerable Shariputra begged for alms for him and, making himself invisible in that house, arrived at the door of Devadatta's dwelling. Then, due to the ripening of Devadatta's karma, the door was surrounded by rock. Then, the venerable Shariputra thought to open the door with his miraculous powers and placed the alms bowl on the ground. Again, due to the ripening of Devadatta's karma, it sank downwards to the golden ground eighty thousand yojanas below. Even then, the venerable Shariputra retrieved the bowl with his miraculous powers, thinking to put the food in his mouth, but when the food was placed in his mouth, due to the ripening of his karma, the mouth disappeared and the food was thrown outside. Then, the venerable Shariputra, knowing that Devadatta had no merit, became saddened. Thus, that monk also fasted six times. Then, on the seventh day, the venerable Devadatta, in order to generate weariness in sentient beings, to show that actions are not in vain, and to speak of the power of karma, filled his bowl with ashes, sat before the Sangha of monks including the Buddha, mixed it with water, drank it, and passed into nirvana without remainder of aggregates.
Tibetan
་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་མཐོང་ནས་སྐྱོ་བར་གྱུར་ཏེ་དེའི་སྐུ་གདུང་ལ་སྐུ་གདུང་གི་མཆོད་པ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དག་ཐེ་ཙོམ་སྐྱེས་ཏེ། ཐེ་ཙོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་འདེ་གུས་གསོས་ཀྱིས་ལས་གང་དག་བགྱིས་ན་དེས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་གྱུར་ཀྱང་ཞག་དྲུག་སྨྱུང་བར་གྱུར་ནས་ཞག་བདུན་པའི་གདུགས་ལ་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདེ་གུས་གསོས་ཉིད་ཀྱིས་སྔོན་ཚེ་རབས་གཞན་དག་ཏུ་ཚོགས་རྙེད་ཅིང་རྐྱེན་གྲུབ་པ་དང་ལྡན་ཏེ་དབའ་རྒལ་བཞིན་དུ་འབྱུང་ལ། གདོན་མི་ཟ་བར་འོང་བའི་ལས་དེ་དག་བྱས་ཤིང་བསགས་པས་ན། འདེ་གུས་གསོས་ཉིད་ཀྱིས་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དེ་དག་གཞན་སུ་ཞིག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སའི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར། ཆུའི་ཁམས་དང་། མེའི་ཁམས་དང་། རླུང་གི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་འབའ་ཞིག་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ། །ལུས་ཅན་དག་གི་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་གྲོང་ ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གི་ཆུང་མ་དད་པ་དང་ལྡན་ལ་དགེ་ཞིང་བསམ་པ་བཟང་བ་ཞིག་འདུག་པ་དེ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་དགེ་སྦྱོང་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་། བཀྲེན་པ་དང་། སྡུག་ཅིང་ཕོངས་པ་དང་། སློང་བ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པ་དག་བྱེད་དོ། །ཕྱིས་དེའི་ཁྱིམ་ཐབ་ཤི་ནས་རེ་ཞིག་ན་དེའི་བུ་བདག་གི་ཁྱིམ་གྱི་བདག་པོར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཡང་སེར་སྣ་ཅན། འཇུངས་པ། ཡོ་བྱད་ལ་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པ། ཁྭ་ལ་ཡང་གཏོར་མ་མི་སྟེར་བ་ཞིག་སྟེ། དེ་དགེ་སྦྱོང་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་། བཀྲེན་པ་དང་། སྡུག་ཅིང་ཕོངས་པ་དང་། སློང་བ་རྣམས་མཐོང་ན་སེམས་སྡང་བར་བྱེད་དོ། །དེའི་མ་ནི་སྔོན་གྱི་ལུགས་བཞིན་དུ་དགེ་སྦྱོང་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་། བཀྲེན་པ་དང་། སྡུག་ཅིང་ཕོངས་པ་དང་། སློང་བ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པ་དང་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དེའི་བུ་སེར་སྣས་ནོན་པ་དེས་སྨྲས་པ། ཡུམ་བད
Chinese
于寂灭之界中完全寂灭。之后，众比丘见此情景，心生悲伤，便对他的遗体做了遗体供养。之后，众比丘心生疑惑，便向断除一切疑惑的世尊佛陀请教：尊者，这位具寿做了何种业，以至于他虽已证得阿罗汉果，却在斋戒六日后，于第七日如灯尽般，在无余涅槃界中完全寂灭？世尊开示道：比丘们，这位具寿在往昔的其他世中，积聚了资粮，具足了因缘，如洪水般涌来，做了那些无法避免的业并积累了它们。具寿所做和积累的业，又怎会由他人来承受呢？比丘们，所做和积累的业不会在外在的地界中成熟，也不会在水界、火界和风界中成熟。所做和积累的善与非善之业，只会成熟在所执着的蕴、界和处中。有情之业，纵经百劫亦不亡，因缘聚合时，其果终成熟。比丘们，过去世曾发生过，在波罗奈斯城（Bārāṇasī，今印度的瓦拉纳西）中，有一位居士的妻子，她具有信心，善良且心怀善念，她持续不断地向沙门、婆罗门、贫困者、穷困者和乞丐们行布施。后来，她的丈夫去世后，不久，她的儿子便成了家里的主人。但他却是个吝啬鬼，悭吝，对财物执着，甚至连乌鸦都不给食物。当他看到沙门、婆罗门、贫困者、穷困者和乞丐时，心中便生起憎恨。他的母亲像以前一样，继续向沙门、婆罗门、贫困者、穷困者和乞丐们行布施和大布施。之后，那个被吝啬所控制的儿子说道：母亲，您
English
passed completely into nirvana in the realm of peace. Then, the monks, seeing this, became sorrowful and made offerings to his remains. Then, the monks became doubtful and asked the Buddha, the Blessed One, who cuts off all doubts: "Venerable one, what deeds did this venerable Gusgos do that, although he attained the state of an arhat, he fasted for six days and on the seventh day, like a lamp extinguished, passed completely into nirvana in the realm of nirvana without remainder?" The Blessed One replied: "Monks, this Gusgos himself, in other past lives, accumulated merit and possessed the complete conditions, arising like a flood, and because he did and accumulated those deeds that would inevitably come to pass, how could anyone else experience those deeds done and accumulated by Gusgos himself? Monks, the deeds done and accumulated will not ripen in the external realm of earth, nor will they ripen in the realm of water, fire, or wind. The good and non-good deeds done and accumulated will only ripen in the aggregates, realms, and sources that are grasped. The deeds of sentient beings are not lost even after hundreds of eons. When the collection comes together and the time arrives, they will ripen into their own fruit. Monks, in the past, in a past time, in the city of Varanasi (Bārāṇasī), there was the wife of a householder who was faithful, virtuous, and of good mind, and she constantly gave alms to ascetics, Brahmins, the poor, the destitute, and beggars. Later, her husband died, and after a while, her son became the master of the house. But he was a miser, stingy, clinging to possessions, not even giving offerings to crows. When he saw ascetics, Brahmins, the poor, the destitute, and beggars, he became angry in his heart. His mother, as before, continued to give alms and great alms to ascetics, Brahmins, the poor, the destitute, and beggars. Then, that son, overwhelmed by miserliness, said: Mother,