Tibetan
ག་མ་དད་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་མ་སྦྱིན་ཅིག །དེས་སྨྲས་པ། བུ་གཅིག་ཁྱིམ་འདི་ན་ཁྱིམ་གྱི་ལུགས་ཀྱིས་དེ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་དེས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་ཟན་ཕོག་སྟེ་བཞག་ན་འོན་ཀྱང་དེ་ཟན་གྱི་ཕྱེད་ནི་སྦྱིན་པར་བྱེད་དོ། །ཕྱེད་ནི་བདག་ཉིད་ཟའོ། །དེ་ནས་སེར་སྣས་ནོན་ཅིང་ཁྲོ་བས་བསྒྲིབས་པའི་བློ་ཅན་དེས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བཀག་སྟེ། ཐབས་ཇི་ལྟ་བུས་བཀག་ཀྱང་དེ་དགག་མ་ནུས་ནས་མ་ལ་སྨྲས་པ། ཡུམ་བགྱི་བ་ཞིག་མཆིས་ཀྱིས་ཁྱིམ་གྱི་ཕུག་ཏུ་བཞུད་ཅིག །དེ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་དྲང་བ་དེ་ཁྱིམ་གྱི་ཕུག་ཏུ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་དེས་སྒོ་བཅད་དེ་ཉི་མ་གཅིག་ཟན་བཅད་ནས་དེས་སྨྲས་པ། བུ་བདག་བཀྲེས་སོ། །དེ་ནས་དེས་ཚིག་རྩུབ་པོ་སྨྲས་ཏེ་ཐལ་བ་འགོམ་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རེ་ཞིག་ན་ཉམ་ང་ཞིང་མི་བདེ་ལ་གནོད་པ་དང་ཕྲད་པ་དེས་སྙིང་རྗེ་རྗེ་སྐད་དུ་ཁུས་བཏབ་ཀྱང་ཞག་དྲུག་གི་བར་སྨྱུང་དུ་བཅུག་སྟེ་མ་བཏང་ནས་ཤིའོ། །འོན་ཀྱང་སེར་སྣས་བསྒྲིབས་པ་དེ་མ་དང་བྲལ་བ་ལ་འགྱོད་པ་མེད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཁྱིམ་བདག་གི་བུར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདེ་གུས་གསོས་འདི་ཡིན་ཏེ། དེས་མ་ལ་གནོད་པ་བྱས་པའི་ལས་དེའི་ རྣམ་པར་སྨིན་པས་བསྐལ་པ་གཅིག་གི་བར་དུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་མནར་མེད་པར་སྐྱེས་སོ། །རྒྱུ་དེ་ཁོ་ནས་ད་ལྟར་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཀྱང་སྨྱུང་བར་གྱུར་ཏེ་ཐལ་བ་ཟོས་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དགེ་སློང་དག་འདེ་གུས་གསོས་ཀྱིས་ནི་ལས་གཞན་དག་ཀྱང་བྱས་ཤིང་བསགས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་བྲམ་ཟེ་ལྷ་ལ་རྟེན་པ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་གནས་པའི་བྲམ་ཟེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དང་། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀུན་དུ་བཀུར་སྟི་བྱ་བ་དང་། བླ་མར་བྱ་བ་དང་། རི་མོ་བྱ་བ་དང་། མཆོད་ཅིང་བཀུར་བ་ཞིག་ཡོད་དོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ན་སངས་རྒྱས་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་མི་འབྱུང་བའི་ཚེ་རང་སངས་རྒྱས་སྡུག་ཅིང་ཕོངས་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ་དང་། བས་མཐའི་གནས་མལ་གྱིས་འཚོ་བ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡོན་གནས་གཅིག་པུ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་སྟེ། རེ་ཞིག་ན་རང་སངས་རྒྱས་གཅིག་ཅིག་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་བསོད་སྙོམས་ལ་སོང་བ་དང་། དེ་དེར་ལག་པ་ཡང་བཀང་། ལྷུང་བཟེད་ཀྱང་བཀང་སྟེ་ཕྱིར་བྱུང་བ་བྲམ་ཟེ་དེས་མཐོང་ནས། དེ་སེར་སྣ་སྐྱེས་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་བལྟས་ཚུར་ཁྱེར་ཤོག་ཅེས་
Chinese
不要因不信任而布施。他说：“这个家里有一个儿子，按照家规就是他。”然后他把食物分开放置，但他还是会把一半的食物布施出去，一半自己吃。然后，那个被吝啬压迫、被愤怒蒙蔽的愚蠢之人，一次又一次地阻止他。无论用什么方法阻止，都无法阻止他，于是对母亲说：“母亲，我有点事要做，请您到屋里去吧。”然后，天性正直的母亲就进了屋里。然后他关上门，断了她一天的食物，她就说：“儿子，我饿了。”然后他说出粗暴的话，说：“去踩灰吧！”然后，过了一段时间，那个可怜、不适、遭遇不幸的人，发出悲惨的哀嚎，但他被禁食了六天，没有被释放，然后就死了。然而，那个被吝啬蒙蔽的人，对失去母亲没有丝毫后悔。世尊说：“比丘们，你们怎么想？那时那刻，那个成为户主之子的人，就是现在的提婆达多。他因伤害母亲的业力，在一个劫的时间里，生于无间大地狱。仅仅因为那个原因，现在即使他已经证得阿罗汉果，仍然禁食，吃灰，最终般涅槃。比丘们，提婆达多也做了其他的业并积累了它们。比丘们，在过去，在过去的时候，在瓦拉纳西城，有一个婆罗门，人们依赖他，他是住在瓦拉纳西的婆罗门，所有的户主和人们都普遍地尊敬他，视他为上师，为他画像，供养和尊敬他。按照规律，当佛陀不出现在世间时，那些对贫穷和困苦的人有慈悲心的独觉佛，以边地的住所为生，是世间唯一的功德之源，就会出现在世间。一段时间后，一个独觉佛去瓦拉纳西乞食，在那里，他的手和钵都被装满了，当他出来时，那个婆罗门看见了，他生起了吝啬之心，看着钵说：‘拿过来！’
English
Do not give alms out of distrust. He said, "There is one son in this house, according to the custom of the house, it is he." Then he set aside some food, but he would still give half of the food as alms, and eat half himself. Then, that foolish person, oppressed by stinginess and blinded by anger, repeatedly prevented him. No matter how he tried to prevent him, he could not stop him, so he said to his mother, "Mother, I have something to do, please go into the house." Then, the mother, who was upright by nature, went into the house. Then he closed the door and cut off her food for one day, and she said, "Son, I am hungry." Then he spoke harsh words, saying, "Go and tread on ashes!" Then, after a while, that miserable, uncomfortable, and afflicted person cried out in a pitiful voice, but he was made to fast for six days and was not released, and then he died. However, that person blinded by stinginess had no regret for being separated from his mother. The Blessed One said, "Monks, what do you think? At that time, the one who became the son of the householder was this Devadatta. Due to the ripening of the karma of harming his mother, he was born in the great hell of Avīci for one kalpa. For that very reason, even though he has now attained Arhatship, he fasted, ate ashes, and completely passed into Nirvana. Monks, Devadatta also performed and accumulated other karmas. Monks, in the past, in a past time, in the city of Varanasi, there was a Brahmin who was relied upon, a Brahmin residing in Varanasi, and all the householders and people universally revered him, regarded him as a guru, drew pictures of him, offered and honored him. By nature, when Buddhas do not appear in the world, solitary Buddhas who have compassion for the poor and afflicted, who live in remote dwellings, and are the sole source of merit in the world, appear in the world. After some time, a solitary Buddha went to Varanasi for alms, and there, his hand and bowl were filled, and as he came out, the Brahmin saw him, and he became stingy, looked at the bowl, and said, 'Bring it here!'
Tibetan
བྱས་སོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་མ་བསམས་པར་ཤེས་པ་མི་འཇུག་སྟེ་བཙུན་པ་དེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་དེས་ས་ལ་ཕོ་ནས་རྐང་པས་བསྣུན་ཏོ། །དེ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་དེ་སྨྱུང་བར་འདུག་ཀྱང་བྲམ་ཟེ་དེ་འགྱོད་པ་མ་སྐྱེས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་བྲམ་ཟེར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདེ་གུས་གསོས་འདི་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་གི་རིང་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དེས་དེར་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་གནས་བསྲུངས་པ་དེས་ན་ད་ལྟར་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟར་ན་ལས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་གནག་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་གནག་པར་འགྱུར་རོ། །ལས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་དཀར་བ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་དཀར་བར་འགྱུར་རོ། །ལས་འདྲེན་མ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་འདྲེན་མར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་བས་ན་ལས་གཅིག་ཏུ་ངེས་ པར་གནག་པ་རྣམས་དང་ལས་འདྲེན་མ་རྣམས་སྤངས་ལ། ལས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་དཀར་བ་རྣམས་འབའ་ཞིག་ལ་གཏད་པར་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་ཡི་རངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།། །།འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྒྱལ་པོ་རྣམས་དང་། བློན་པོ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་། ཕྱུག་པོ་རྣམས་དང་། ཕོ་བྲང་འཁོར་གྱི་མི་རྣམས་དང་། ཚོང་དཔོན་རྣམས་དང་། དེད་དཔོན་རྣམས་དང་། ལྷ་རྣམས་དང་། ཀླུ་རྣམས་དང་། གནོད་སྦྱིན་རྣམས་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་རྣམས་དང་། མི་འམ་ཅི་རྣམས་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཀུར་སྟི་བྱས། བླ་མར་བྱས། རི་མོར་བྱས། མཆོད་པ་བྱས་ཏེ། ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་། མི་འམ་ཅི་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་ཤེས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ། ན་བཟའ་དང་། ཞལ་ཟས་དང་། གཟིམས་ཆ་དང་། གདན་དང་། སྙུན་གསོས་དང་། སྨན་ཟོང་རྣམས་བརྙེས་པ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཁྱིམ་བདག་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ།
Chinese
做了。声闻和独觉们是不经思索而知晓的，这是那位尊者所开示的。然后，他用脚在地上踢了一下。之后，即使那位独觉正在斋戒，那位婆罗门也没有产生后悔。比丘们，你们怎么想？那时那刻成为婆罗门的那个人，就是这位提古斯果。另外，世尊光守护期间出家，他在那里守护梵行之处，因此现在已经现证了阿罗汉果。比丘们，这样，确定是黑色的业，其异熟也确定是黑色的。确定是白色的业，其异熟也确定是白色的。杂色的业，其异熟也是杂色的。比丘们，因此，要舍弃确定是黑色的业和杂色的业，仅仅致力于确定是白色的业。比丘们，你们应当这样学习。世尊如此说道后，比丘们心生欢喜，对世尊所说的话语表示赞叹。 轮回，指的是诸国王、大臣、富人、宫廷侍从、商人和船长，以及天、龙、夜叉、阿修罗、迦楼罗、紧那罗和摩睺罗伽等，对佛陀世尊进行恭敬、尊重、视为上师、画像和供养。天、龙、夜叉、阿修罗、迦楼罗、紧那罗和摩睺罗伽等供养和知晓的佛陀世尊，具有大福德，获得了衣服、食物、卧具、座位、医药和药品。与声闻僧团一起，住在舍卫城，胜光王子的花园，给孤独长者的祇陀林。当时，在舍卫城，有一位富裕、财富众多、享受丰厚、拥有广阔产业的长者。
English
It was done. The Hearers and Solitary Buddhas do not know without thinking; this was taught by that venerable one. Then, he struck the ground with his foot. Then, even though that Solitary Buddha was fasting, that Brahmin did not feel remorse. Monks, what do you think? The one who became a Brahmin at that time and in that era is this Tigusgosa. Furthermore, he went forth during the time of the Blessed One Kashyapa, and because he guarded the place of pure conduct there, he has now directly realized the state of an Arhat. Monks, thus, those actions that are definitely dark will definitely have a result that is dark. Those actions that are definitely white will definitely have a result that is definitely white. Mixed actions will have mixed results. Monks, therefore, abandon those actions that are definitely dark and mixed, and dedicate yourselves solely to those actions that are definitely white. Monks, you should train yourselves in this way. After the Blessed One spoke these words, the monks rejoiced and praised what the Blessed One had said. Saṃsāra, which means that kings, great ministers, wealthy people, people of the palace retinue, merchants, ship captains, gods, nāgas, yakshas, asuras, garudas, kinnaras, and mahoragas honored, respected, regarded as teachers, depicted, and made offerings to the Buddha, the Blessed One. The Buddha, the Blessed One, who is offered to and known by gods, nāgas, yakshas, asuras, garudas, kinnaras, and mahoragas, possessed great merit, and obtained robes, food, bedding, seats, medicines, and medical supplies, together with the monastic community of Hearers, was dwelling in Shravasti, in the Jeta Grove of Prince Jeta, in the pleasure garden of Anathapindika. At that time, in Shravasti, there was a householder who was wealthy, had much wealth, enjoyed great prosperity, and had extensive and vast holdings.
Tibetan
རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་ལྡན་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་འགྲན་པ་ཞིག་གནས་པ་དེས་རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས། དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་དོ། །དེ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས། དེ་ཟླ་བ་བརྒྱད་དམ་དགུ་ལོན་པ་དང་བུ་བྱུང་སྟེ། ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ། ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེ་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱིམ་གྱི་མི་རྣམས་ལ་བལྟས་ནས་ཚིག་ཏུ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མ་འཁོར་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ བའོ། །འཁོར་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་ཅང་མི་ཟེར་བར་འདུག་གོ །དེ་ནས་དེ་བཙས་པའི་བཙས་སྟོན་བྱས་ནས་ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་ཇི་སྐད་གདགས་ཞེས་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། ཉེ་དུ་རྣམས་ན་རེ་འདི་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་འཁོར་བ་འཁོར་བ་ཞེས་སྒྲོགས་པས་ན་དེའི་ཕྱིར་ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་འཁོར་བ་ཞེས་གདགས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་འཁོར་བ་པང་ན་འཚོ་བའི་མ་མ་གཉིས་དང་། ནུ་མ་སྣུན་པའི་མ་མ་གཉིས་དང་། དྲི་མ་འཁྲུ་བའི་མ་མ་གཉིས་དང་། རྩེ་བའི་མ་མ་གཉིས་ཏེ་མ་མ་བརྒྱད་ལ་གཏད་ནས། དེ་མ་མ་བརྒྱད་ཀྱིས་འོ་མ་དང་། ཞོ་དང་། མར་དང་། ཞུན་མར་དང་། མར་གྱི་ཉིང་ཁུ་དང་། གཞན་ཡང་ཡོ་བྱད་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཟང་ངོ་ཅོག་གིས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ཏེ་མཚོའི་ནང་གི་པད་མ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་དྲག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་མཐར་གྱིས་ཆེར་སྐྱེས་པ་དང་། དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཚེ་རབས་དྲན་པས་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ལ་ཆོས་སྟོན་ཏེ། ཀྱེ་བླ་མ་རྣམས་དང་། བླ་མ་ལྟ་བུ་རྣམས་དང་། ཕ་མ་དང་། མཁན་པོ་དང་། སློབ་དཔོན་རྣམས་ལ་ཚིག་རྩུབ་པོ་མ་ཟེར་ཅིག། འཁོར་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །འཁོར་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་ཕྱིས་རེ་ཞིག་ན་ཕན་ཚུན་དུ་འཁྱམ་དུ་སོང་སོང་བ་ལས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་ཕྱིན་ནས། དེས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྒྱན་པ། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུས་མཛེས་པར་བྱས་པ། འོད་འདོམ་གང་གིས་བརྒྱན་པ། ཉི་མ་སྟོང་བས་ལྷག་པའི་འོད་མངའ་བ། རིན་པོ་ཆེའི་རི་བོ་འགྲོ་བ་ལྟ་བུ་ཀུན་ནས་བཟང་བ་མཐོང་ནས། མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སེམས་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་དགའ་བ་སྐྱེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས
Chinese
具足南无释（藏文：རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ།）之财者，与南无释（藏文：རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ།）之财相匹敌者居住于此，从同族中娶妻之后，便与她一同嬉戏玩乐，欢喜而行。他嬉戏玩乐，欢喜而行，妻子便怀了孕。到了八个月或九个月的时候，生了一个儿子，那是一个相貌端正，惹人喜爱，非常俊美，四肢百骸都健全的男孩。他一生下来就看着家里的所有人，开口说道：唉呀！轮回真是痛苦啊！轮回真是极度痛苦啊！说完便不再说话了。之后，为他举行了诞生庆典，并商议给这个男孩起什么名字。亲戚们说：这孩子一生下来就喊着轮回、轮回，所以就给这孩子起名叫轮回吧。之后，将男孩轮回托付给八个乳母：两个抱着喂养的乳母，两个喂奶的乳母，两个清洗污垢的乳母，两个玩耍的乳母。这八个乳母用牛奶、酸奶、酥油、炼乳、酥油精华，以及其他各种上好的物品来养育他，像海中的莲花一样迅速成长。之后，他渐渐长大，由于天生记得前世，便向众人说法：诸位喇嘛和像喇嘛一样的人，父母、堪布和阿阇黎们，不要说粗暴的话啊！轮回是痛苦的！轮回是极度痛苦的！之后，过了一段时间，他四处游荡，来到了胜幢王子的花园。他看到世尊应供正遍知，以大丈夫的三十二相庄严其身，八十随好 adorn，一寻光芒环绕，拥有胜过千日的光芒，犹如一座行走的珍宝山，一切都那么美好。他一看到世尊，心中便充满了喜悦。他生起欢喜心，顶礼世尊足下，为了听闻佛法，便坐在世尊面前。之后，世尊
English
Endowed with the wealth of Vaishravana, one who rivaled the wealth of Vaishravana resided there. He took a wife from among his own kin, and together they played and rejoiced, indulging in pleasure and delight. As he played and rejoiced, indulging in pleasure and delight, his wife conceived. After eight or nine months, she gave birth to a son, a boy who was handsome, pleasing to behold, and beautiful, with all limbs and features complete. As soon as he was born, he looked at all the people in the house and spoke, saying: Alas! Samsara is suffering! Samsara is exceedingly suffering! After saying this, he remained silent. Then, they held a birth celebration for him and discussed what name to give the boy. The relatives said: As soon as he was born, he proclaimed 'Samsara, Samsara,' so therefore, let us name this boy Samsara. Then, the boy Samsara was entrusted to eight nurses: two nurses to hold and nourish him, two nurses to give him milk, two nurses to wash away his impurities, and two nurses to play with him. These eight nurses nurtured him with milk, yogurt, butter, ghee, the essence of butter, and other excellent provisions, causing him to grow rapidly like a lotus in a lake. Then, as he gradually grew up, he naturally remembered his past lives and taught the Dharma to the assembly of beings, saying: O lamas and those like lamas, parents, khenpos, and acharyas, do not speak harsh words! Samsara is suffering! Samsara is exceedingly suffering! Then, after some time, as he wandered here and there, he went to the garden of Prince Jeta. There, he saw the Buddha, the Bhagavan, perfectly adorned with the thirty-two major marks of a great being, beautified with the eighty minor marks, adorned with a fathom of light, possessing light surpassing a thousand suns, like a walking mountain of jewels, all-good. As soon as he saw the Bhagavan, his mind was filled with joy. Having generated joy, he prostrated at the feet of the Bhagavan and sat before the Bhagavan in order to listen to the Dharma. Then, the Bhagavan