Tibetan
ཐོང་ལགས་སོ། །ཡང་གསོལ་པ། ལུས་ཆེན་རི་བོ་མཐོན་པོ་འདྲ་བ་ལ། །མཆུ་དང་ལྐོག་མ་སྐམ་ཞིང་ཤིན་ཏུ་སྡུག །རང་གི་སྐྲས་ནི་གདོང་ཡོག་གཅེར་བར་མཆིས། །མཆུ་སྒོ་ཕྲ་ཁབ་མིག་འདྲ་རབ་ཏུ་རིད། །དེ་ལྟར་གཅེར་བུ་སྐྲས་ཡོག་པ། །རུས་པའི་འཁྲུལ་འཁོར་བསྒྲེང་བ་བཞིན། །ཐོད་པ་ཐོགས་ཤིང་མི་བཟད་ལ། །ངུ་ཞིང་ཀུན་ཏུ་རྒྱུག་པར་བགྱིད། །བཀྲེས་པ་དང་ནི་སྐོམ་པ་ཡིས། །དུབ་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་དག་གིས་ཉེན། །ཉམ་ཐག་སྐད་ཀྱང་འབྱིན་པར་བགྱིད། །སྡུག་བསྔལ་ཚོར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་། །དེ་ཡིས་མི་ཡི་འཇིག་རྟེན་དུ། །རབ་འཇིགས་སྡིག་པ་ཅི་བགྱིས་ན། །དེས་ན་སྡུག་བསྔལ་འདི་འདྲ་བ། །འཇིགས་སུ་རུང་བ་མྱོང་བར་གྱུར། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མཽང་གལ་གྱི་བུ་ཡི་དགས་དེ་ནི་སྡིག་པའི་ལས་བྱེད་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉན་པར་འདོད་དམ། བཙུན་པ་མཉན་པར་འཚལ་ལགས་སོ། །མཽང་གལ་གྱི་བུ་འོ་ན་ལེགས་པར་རབ་ཏུ་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུང་ཤིག་དང་ངས་བཤད་དོ། །མཽང་གལ་གྱི་བུ་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ན་ཚོང་དཔོན་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་ལྡན་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་ དང་འགྲན་པ་ཞིག་འདུག་པ་དེའི་བུ་རམ་ཤིང་བཙིར་བའི་གནས་གྲྭ་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་དེ། དེ་དག་ཏུ་དེའི་བུ་རམ་ཤིང་འཚིར་བར་བྱེད་དོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་མི་འབྱུང་བའི་ཚེ། རང་སངས་རྒྱས་སྡུག་ཅིང་ཕོངས་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ། བས་མཐའི་གནས་མལ་གྱིས་འཚོ་བ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡོན་གནས་གཅིག་པུ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་སྟེ་རེ་ཞིག་ན། རང་སངས་རྒྱས་སྡུག་ཅིང་ཕོངས་པ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ་བས་མཐའི་གནས་མལ་གྱིས་འཚོ་བ་ཞིག་བྱུང་ནས། དེ་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་བགོས་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བསོད་སྙོམས་ལ་སོང་ངོ་། །བཙུན་པ་དེ་ཡང་ནད་ཁོང་སྐེམ་གྱིས་ཐེབས་ཏེ། དེ་ལ་སྨན་པས་བུ་རམ་ཤིང་གི་ཁུ་བ་ཕན་པར་བསྟན་ནས་ཚོང་དཔོན་ཆེན་པོ་དེའི་ཐད་དུ་སོང་ངོ་། །ཚོང་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་རང་སངས་རྒྱས་ལུས་ཀྱང་མཛེས་ལ། སེམས་ཀྱང་མཛེས་པ་དེ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་ཚོང་དཔོན་གྱིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཅི་བཞེད། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་བུ་རམ་ཤིང་གི་ཁུ་བ་འདོད་དོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེས་ཚལ་ཟ་ཞིག་ལ་འཕགས་པ་ལ་བུ་རམ་ཤིང་གི་ཁུ་བ་ཕུལ་ཅིག་ཅེས་བསྒོ་ནས་ཁྱིམ་བདག་
Chinese
请享用。再次祈请，身躯巨大如高山，嘴和喉咙干枯非常痛苦，自己的头发遮蔽着脸庞，嘴巴细小如针眼般极其消瘦，像这样赤裸着身体被头发遮蔽，如同竖立着骨骼的机器，拿着头盖骨令人厌恶，哭泣着到处奔跑，因饥饿和口渴，疲惫不堪被痛苦所逼迫，发出微弱的声音，感受着痛苦的感受。那是因为他在人世间，做了极其可怕的罪恶之事，因此遭受如此可怕的痛苦。世尊开示说：目犍连之子所见的饿鬼，是作恶业之人。想听听他的业力形态吗？僧众们，请听闻。目犍连之子，那么好好地听，记在心里，我来说。目犍连之子，过去世的时候，在王舍城的城市里，有一个商人富有且有很多财富，享受着广阔无垠的受用，拥有着多闻天王的财富，与多闻天王的财富 相匹敌，他有五百个榨甘蔗的地方，在那里榨甘蔗。诸佛不出现于世的时候，对贫穷困苦的独觉佛心怀慈悲，以边地的住所为生，作为世间唯一的供养处，会出现在世间，一时，一个对贫穷困苦的独觉佛心怀慈悲，以边地的住所为生的人出现了，他早上穿好裙子和法衣，拿着钵去王舍城乞食。那位僧人得了内脏干枯的病，医生告诉他甘蔗汁有益，于是他去了那位大商人那里。商人也看到了那位独觉佛，身体也美，心也美。看到后，商人说道：圣者想要什么？独觉佛说道：施主，想要甘蔗汁。然后那位施主吩咐一个园丁，给这位圣者供奉甘蔗汁，然后施主
English
Please enjoy. Pray again, the body is huge like a high mountain, the mouth and throat are dry and very painful, one's own hair covers the face, the mouth is as thin as a needle eye and extremely emaciated, like this naked body covered with hair, like erecting a machine of bones, holding a skull is disgusting, crying and running around, because of hunger and thirst, exhausted and forced by pain, making a weak voice, feeling the feeling of pain. That is because he did extremely terrible sins in the human world, therefore he suffers such terrible pain. The World Honored One said: The hungry ghost seen by Maudgalyayana's son is a person who commits evil deeds. Do you want to hear the form of his karma? Monks, please listen. Maudgalyayana's son, then listen carefully and keep it in mind, I will tell you. Maudgalyayana's son, in the past, in the city of Rajagriha, there was a merchant who was rich and had a lot of wealth, enjoying vast and boundless enjoyment, possessing the wealth of Vaishravana, and competing with the wealth of Vaishravana. There were five hundred places to squeeze sugarcane, and they squeezed sugarcane there. When the Buddhas do not appear in the world, the solitary Buddhas who are poor and distressed are compassionate, live in remote places, and appear in the world as the only place of offering in the world. For a while, a solitary Buddha who was compassionate to the poor and distressed and lived in a remote place appeared. He put on his skirt and robes in the morning, took his bowl and went to Rajagriha to beg for food. That monk suffered from a disease of dry internal organs, and the doctor told him that sugarcane juice was beneficial, so he went to that great merchant. The merchant also saw that solitary Buddha, whose body was beautiful and whose heart was beautiful. After seeing him, the merchant said: What does the noble one want? The solitary Buddha said: Patron, I want sugarcane juice. Then that patron instructed a gardener to offer sugarcane juice to this noble one, and then the patron
Tibetan
དེ་ནི་དོན་ཞིག་ལ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཆས་སོ། །དེ་ནས་མི་དེ་གཞན་གྱི་རྫས་ལ་སེར་སྣ་སྐྱེས་ནས། གལ་ཏེ་བདག་གིས་འདི་ལ་བུ་རམ་ཤིང་གི་ཁུ་བ་སྦྱིན་དུ་ཟིན་ན་ཕྱིས་ཀྱང་འདིར་འོང་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་སྟེ། མི་སྡུག་པའི་འགྲོ་བ་གསུམ་གྱི་གཡང་སར་གཞོལ་བ། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདོད་པར་བྱ་བའི་འགྲོ་བ་གཉིས་བོར་བ། འཕགས་པའི་ལམ་རྣམས་ཐག་བསྲིངས་པ་དེས་སྡིག་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ནས། རང་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། དགེ་སློང་ལྷུང་བཟེད་ཚུར་བྱིན་ཅིག་དང་། བུ་རམ་ཤིང་གི་ཁུ་བ་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བྱས་སོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་མ་དགོངས་ཀྱི་བར་དུ་ཤེས་པའི་མཐོང་བ་མི་འཇུག་སྟེ། སྡུག་ཅིང་ཕོངས་པ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བས་མི་དེ་ལ་ངས་ཕན་གདགས་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས་ལྷུང་བཟེད་དེ་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་སྤྱོད་པ་ངན་ཅིང་སྙིང་ལ་སྙིང་རྗེ་མེད་ པ་དེས་དེ་བླངས་ཏེ་ལྐོག་ཅིག་ཏུ་སོང་ནས་གཅིན་གྱིས་བཀང་སྟེ། སྟེང་དུ་བུ་རམ་ཤིང་གི་ཁུ་བའི་དབུ་བས་བཀབ་ནས། རང་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་ཕུལ་བ་དང་། དེས་ཚོར་ནས་དེས་བསམས་པ་ཉོན་མོངས་འདིས་སྡིག་པ་ཆེན་པོ་ཞིག་བྱས་ཀྱིས་མེད་དོ་སྙམ་སྟེ། དེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་སོང་ནས་ཕོ་སྟེ་སོང་ངོ་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མཽང་གལ་གྱི་བུ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཚལ་ཟར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡི་དགས་འདི་ཡིན་ཏེ། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་འཁོར་བ་ན་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་ཡས་པ་མྱོང་བར་གྱུར་ལ་ད་ལྟར་ཡང་ཡི་དགས་སུ་གྱུར་ནས་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །མཽང་གལ་གྱི་བུ་དེ་བས་ན། ཅི་ནས་ཡི་དགས་དེའི་ཉེས་པ་དེ་ལྟ་བུ་དག་མི་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སེར་སྣ་སྤང་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །མཽང་གལ་གྱི་བུ་དེ་ལྟར་ན་ལས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་གནག་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་གནག་པར་འགྱུར་རོ། །ལས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་དཀར་བ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་དཀར་བར་འགྱུར་རོ། །ལས་འདྲེན་མ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་འདྲེན་མར་འགྱུར་རོ། །མཽང་གལ་གྱི་བུ་དེ་བས་ན། ལས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་གནག་པ་རྣམས་དང་འདྲེན་མ་རྣམས་སྤངས་ལ་ལས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་དཀར་བ་རྣམས་འབའ་ཞིག་ལ་གཏད་པར་བྱ་སྟེ། མཽང་གལ་གྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽང་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་དང་ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་མི་འམ་ཅི་དང་ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་དང་གཞན་དག་ཀྱང་ཡི་རངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།། །།ཁ་ཟས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྒྱལ་པོ་རྣམས་དང་། བློན་པོ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་། ཕྱུག་པོ་རྣམས་དང་། ཕོ་བྲང་འཁོར་གྱི་མི་རྣམས་དང་། ཚོང་དཔོན་རྣམས་དང་། དེད་དཔོན་རྣམས་དང་། ལྷ་རྣམས་དང་། ཀླུ་རྣམས་དང་། གནོད་སྦྱིན་རྣམས་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་རྣམས་དང་། མི་འམ་ཅི་རྣམས་ དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཀུར་སྟི་བྱས། བླ་མར་བྱས། རི་མོར་བྱས། མཆོད་པ་བྱས་ཏེ། ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་། མི་འམ་ཅི་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་ཤེས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ། ན་བཟའ་དང་། ཞལ་ཟས་དང་། གཟིམས་ཆ་དང་། གདན་དང་། སྙུན་གསོས་དང་། སྨན་ཟོང་རྣམས་བརྙེས་པ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽང་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་ཉིན་པར་གནས་པའི་ཕྱིར། ཤིང་ཞིག་གི་དྲུང་དུ་འདུག་པ་དང་། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽང་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས། ཡི་དགས་མོ་ཞིག་གི་སྒྲ་ཐོས་ཏེ་ཉམ་ཐག་པའི་སྐད་འབྱིན་ཅིང་། སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་དང་མི་བཟད་པ་དང་ཚ་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་སྟེ། ཁ་ཟས་སློང་ཞིང་གྲོགས་མོ་དག་བདག་བཀྲེས་སོ། །གྲོགས་མོ་དག་བདག་སྐོམ་མོ་ཞེས་ཟེར་བ་ཐོས་སོ། །དེ་ནས་གནས་བརྟན་མཽང་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་ཡི་དགས་མོ་དེ་མཐོང་ནས་དྲིས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ལས་ཅི་ཞིག་བྱས་ན། དེས་འདི་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་དག་མྱོང་ཞིང་འདུག །ཡི་དགས་མོས་སྨྲས་པ། ཉི་མ་ཤར་བ་ན་སྒྲོན་མ་མི་དགོས་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དོན་འདི་ཞུས་ཤིག་དང་། དེས་ཁྱོད་ལ་བདག་གི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལུང་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽང་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལས་བཞེངས་ནས། འཁོར་བཞི་པོ་རྣམས་ལ་སྦྲང་བུའི་སྦྲང་རྩི་མ་བསྐོལ་བ་དང་འདྲ་བའི་ཆོས་རོ་དང་ལྡན་ནོ་ཅོག་སྟོན་ཏེ། འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་ཡང་དབང་པོ་རྣམས་མི་གཡོ་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ཆོས་རོ་དང་ལྡན་ནོ་ཅོག་ཉན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་གསོང་པོར་གསུང་བ་སྙན་པར་
Chinese
那是为了某事而外出。然后那个人对别人的东西产生了吝啬之心，心想：如果我给他这甘蔗汁，以后他还会来的。他沉溺于三个不悦意的去处，舍弃了所有人都想往的两个去处，疏远了圣者的道路，生起了罪恶之心，对那位独觉佛说道：比丘，把钵给我，我会给你甘蔗汁的。声闻的阿罗汉和独觉佛们，在未被告知之前，不会运用知晓一切的见识，因为怜悯贫困者，心想：我要帮助这个人。于是把钵给了他。然后，行为恶劣且心中没有慈悲的那个人拿走了钵，走到一个隐蔽的地方，用尿液装满，上面盖上甘蔗汁的泡沫，献给了那位独觉佛。他觉察到后心想：这个烦恼者肯定造下了极大的罪业。于是他走到一边，走开了。世尊说道：目犍连之子，你认为如何？那时那刻成为园丁的人，就是这个饿鬼。由于那个业的成熟，在轮回中感受无尽的痛苦，现在也变成了饿鬼，感受着难以忍受的痛苦。目犍连之子，因此，为了不让饿鬼遭受那样的罪过，应当努力断除吝啬。目犍连之子，如果这样，确定是黑业，其果报也确定是黑的。确定是白业，其果报也确定是白的。引业，其果报也是引业。目犍连之子，因此，应当舍弃确定是黑业和引业，只专注于确定是白业。目犍连之子，你应当如此学习。世尊如此说道后，具寿大目犍连之子以及天、非天、迦楼罗、紧那罗和腹行ེ་ཆེན་པོ་和其他人等也心生欢喜，对世尊所说之语显着赞叹。食物的意义是这样的：诸如国王、大臣、富人、王宫侍从、商人、船长、天神、龙族、夜叉、阿修罗、迦楼罗、紧那罗以及大腹行等，都对佛陀世尊恭敬侍奉，尊为上师，绘制画像，供养礼拜。天神、龙族、夜叉、阿修罗、迦楼罗、紧那罗以及大腹行等，都供养并了解，佛陀世尊具大福德，获得了衣服、食物、卧具、坐垫、医药和药品。当时，世尊与声闻僧团一起住在舍卫城，胜林给孤独园中。那时，具寿大目犍连为了午间休息，坐在一棵树下。具寿大目犍连听见一个饿鬼女发出凄惨的声音，感受着剧烈、难忍、灼热和不悦意的痛苦感受，她乞求食物，说道：“朋友们，我饿了！朋友们，我渴了！”。之后，尊者大目犍连看见那个饿鬼女，便问道：“你做了什么业，以至于遭受如此的痛苦？”。饿鬼女回答说：“太阳升起时不需要灯，请您向世尊禀告此事，他会为您讲述我的业报。”。之后，具寿大目犍连前往世尊所在之处。当时，世尊从禅定中起身，正在向四众弟子宣讲如同未经熬煮的蜂蜜般的法味，无数的眷属也纹丝不动地从世尊那里听闻具有法味的一切。之后，诸佛世尊以坦率直白之语悦耳地
English
That was to go out for something. Then that person developed a miserly mind towards other people's possessions, thinking: If I give him this sugarcane juice, he will come here again later. He indulged in the three unpleasant destinations, abandoned the two destinations that everyone desired, distanced himself from the paths of the noble ones, and generated a sinful mind. He said to that solitary buddha: Bhikshu, give me the alms bowl, and I will give you sugarcane juice. The arhats of the shravakas and the solitary buddhas do not employ the vision of knowing everything until they are told. Because of compassion for the poor, they think: I will help this person. So he gave him the alms bowl. Then, that person with bad conduct and no compassion in his heart took the bowl and went to a hidden place, filled it with urine, covered it with sugarcane juice foam, and offered it to that solitary buddha. When he realized it, he thought: This afflicted one must have committed a great sin. So he went to one side and walked away. The Blessed One said: Maudgalyayana's son, what do you think? The one who became a gardener at that time was this hungry ghost. Due to the ripening of that karma, he experienced endless suffering in samsara, and now he has become a hungry ghost, experiencing unbearable suffering. Maudgalyayana's son, therefore, in order to prevent the hungry ghost from suffering such sins, one should strive to abandon miserliness. Maudgalyayana's son, if so, definitely black karma, its result is also definitely black. Definitely white karma, its result is also definitely white. Leading karma, its result is also leading karma. Maudgalyayana's son, therefore, one should abandon definitely black karma and leading karma, and only focus on definitely white karma. Maudgalyayana's son, you should learn in this way. After the Blessed One said this, the venerable Great Maudgalyayana's son, as well as gods, asuras, garudas, kinnaras, and mahoragas
English
And the great ones and others rejoiced and praised the Blessed One's words. The meaning of "food" is this: The Buddha, the Blessed One, was honored, respected, revered, and worshipped by kings, great ministers, wealthy people, palace attendants, merchants, captains, gods, nagas, yakshas, asuras, garudas, kinnaras, and mahoragas. They made offerings and knew that the Buddha, the Blessed One, possessed great merit and had obtained robes, food, bedding, cushions, medicine, and medical supplies. At that time, the Blessed One, together with the monastic community of hearers, was dwelling in Shravasti, in the Jeta Grove, Anathapindika's Park. At that time, the venerable great Maudgalyayana was sitting under a tree for the sake of the midday rest. The venerable great Maudgalyayana heard the sound of a hungry ghost woman, uttering a miserable cry, experiencing intense, unbearable, burning, and unpleasant feelings. She was begging for food, saying, "Friends, I am hungry! Friends, I am thirsty!" Then, the venerable great Maudgalyayana saw that hungry ghost woman and asked, "What deeds have you done that you are experiencing such suffering?" The hungry ghost woman replied, "A lamp is not needed when the sun has risen. Please report this matter to the Blessed One, and he will tell you the nature of my deeds." Then, the venerable great Maudgalyayana went to where the Blessed One was. At that time, the Blessed One had arisen from meditative absorption and was teaching the fourfold assembly all that possessed the flavor of Dharma, like unboiled honey. Hundreds of thousands of attendants were also listening to all that possessed the flavor of Dharma from the Blessed One without moving their senses. Then, the Buddhas, the Blessed Ones, spoke plainly and pleasantly