Tibetan
བདག་ཅག་འཕྲལ་བརྟད་པས་ཤ་གཞན་ནི་མ་རྙེད་དེ། བྱིས་པ་ཆུང་ངུ་འགུམ་པའི་རོ་ཞིག་རྙེད་དེ་དེ་གཡོས་སུ་བགྱིས་ཏེ་གསོལ་བ་ལས་རྒྱལ་པོས་མཁྱེན་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོས་བསྒོ་བ་ཤ་འདི་ལྷག་པར་ཞིམ་གྱི་ད་ཕྱིན་ཅད་ཤ་འདི་ལྟ་བུ་རྟག་ཏུ་སྦྱོར་ཅིག།ཅེས་བསྒོ་བ་དང་། གཡོས་མཁན་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །སྔར་ནི་བྱིས་པ་གུམ་པའི་རོ་ཞིག་རྙེད་དེ་གཡོས་སུ་བགྱིས་པ་ལགས་ཀྱིས། འདི་ལས་ནི་མི་རྙེད་དོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་བསྒོ་བ་ད་ཕྱིན་ཅད་ཁྱོད་ཀྱིས་གསང་ཐུབ་ཅིང་གཞན་གྱིས་མ་ཚོར་བར་ལོང་ཤིག་དང་། ང་ལ་དབང་ཡོད་ཞེས་བསྒོའོ། །གཡོས་མཁན་གྱིས་ཀྱང་རྒྱལ་པོས་བསྒོ་བ་བཞིན་དུ་མཚན་མོ་གསང་སྟེ་བརྐུས་ནས་བསད་དེ། སང་ དེ་ཉིན་བཞིན་དུ་གཡོས་སུ་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་གྲོང་ཁྱེར་དེའི་མི་དག་ཕལ་ཆེར་ཆོ་ངེས་འདེབས་ཤིང་། བུ་སྟོར་རོ་ཞེས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བསྒྲགས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་གྱུར་ཅེས་བློན་པོ་རྣམས་འདུས་ཏེ་བགྲོས་ནས། མཚན་མོ་ལམ་སྲང་མདོར་མེལ་ཚེ་བྱས་ཏེ། བལྟས་ན་རྒྱལ་པོའི་གཡོས་མཁན་གྱིས་བུ་ཆུང་ངུ་རྣམས་བརྐུས་ཏེ་ཁྱེར་བ་ཟིན་ནས། བཅིངས་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་སྤྱན་སྔར་ཁྲིད་ནས་སྔ་ཕྱིར་བུ་འདི་སྙེད་ཅིག་སྟོར་རོ་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ཅང་མི་སྨྲ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་གསོལ་ཀྱང་ཅང་མི་སྨྲ་བ་ལས། ད་བདག་ཅག་གིས་ཉེས་པ་བྱེད་བྱེད་པ་ཟིན་ཏེ། ཉེས་པར་མངོན་ན་ཞལ་ཅེ་བཅད་པའི་རིགས་ཀྱི། མི་སྨྲ་བའི་མི་རིགས་སོ་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ངས་བསྒོ་བ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་བློན་པོ་རྣམས་མི་དགའ་སྟེ། ཁོན་དུ་བཟུང་ནས་སོ་སོར་སོང་ངོ་། །ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། གཅིག་ལ་གཅིག་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོས་ནི་བདག་ཅག་ལ་སོགས་པའི་བུ་ཀུན་ཟོས་པའི་དགྲ་ཡིན་ཏེ། མི་ཤ་ཟ་བའི་རྒྱལ་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྲིད་གཅིག་ཏུ་བྱར་མི་རུང་གིས་གནོད་པར་གྱུར་པའི་དགྲ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་མེད་པར་བྱ་བའི་རིགས་སོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་གྲོས་འཐུན་པར་རྒྱལ་པོ་བསད་པར་གྲོས་བྱས་སོ། །གྲོང་ཁྱེར་དེའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེར་རྫིང་བུ་ཞིག་ཡོད་པའི་ནང་ན་རྒྱལ་པོ་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་ཁྲུས་བྱེད་དུ་འགྲོ་བ་ལ། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་ནང་དུ་དཔུང་གི་ཚོགས་སྦས་ནས། རྒྱལ་པོ་རྫིང་བུར་ཁྲུས་བྱེད་པ་ན་དཔུང་གི་ཚོགས་མང་པོས་བསྐོར་ཏེ་བཟུང་ནས། གསད་པར་བྱས་པ་ལས། རྒྱལ་པོ་དེ་སྐྲ
Chinese
我们暂时没有找到其他的肉，找到一个夭折的小孩的尸体，就用来做了菜，吃了，国王知道了。国王下令说，这肉特别好吃，从今以后经常做这样的肉。厨师这样禀告说：以前是找到一个夭折的小孩的尸体，才用来做了菜，现在没有了。国王也下令说：从今以后你要秘密地，不让别人察觉地去找，我说了算。厨师也按照国王的命令，晚上偷偷地偷来杀死，第二天每天都做成菜。那时，那个城市里的人们大多都在哀嚎，互相宣告说丢了孩子。大臣们聚集在一起商议，为什么会这样呢？晚上在路口点上火把，看到国王的厨师偷走小孩，抓住了，捆起来带到国王面前，禀告说先后丢了这么多孩子。国王一言不发。像这样说了三次，国王还是不说话。现在我们抓住他做坏事了，如果犯了罪就应该判罪，不说话算什么呢？国王说：是我下的命令。之后大臣们很不高兴，心怀怨恨，各自离开了。出去之后，互相这样说道：国王是吃了我们等所有人的孩子的仇人啊，不能和吃人肉的国王一起治理国家，应该除掉这个有害的仇人。大家都同意杀掉国王。那个城市外面有一个花园，那里有一个池塘，国王每天都去那里洗澡。大臣们把军队埋伏在花园里，国王在池塘里洗澡的时候，军队包围抓住他，杀掉了。那个国王
English
We temporarily couldn't find any other meat, so we found the corpse of a deceased young child, and used it to cook and serve. The king found out about it. The king ordered, "This meat is especially delicious, from now on, always prepare meat like this." The cook then reported, "Before, I found the corpse of a deceased young child and used it to cook, but now there is none." The king also ordered, "From now on, you must secretly and without others noticing, find it. I have the authority." The cook, following the king's orders, secretly stole and killed children at night, and every day thereafter, cooked them into dishes. At that time, most of the people in that city were wailing, proclaiming to each other that their children were missing. The ministers gathered and discussed why this was happening. They lit torches at the crossroads at night and saw the king's cook stealing and carrying away the young children. They caught him, tied him up, and brought him before the king, reporting that so many children had been lost one after another. The king remained silent. Even after they reported this three times, the king did not speak. They said, "Now we have caught him doing wrong. If he has committed a crime, he should be punished. What does it mean to remain silent?" The king said, "It was I who gave the order." Thereafter, the ministers were unhappy, held a grudge, and went their separate ways. After going outside, they said to each other, "The king is the enemy who has eaten all of our children. We cannot rule the country together with a flesh-eating king. We must eliminate this harmful enemy." They all agreed to kill the king. Outside that city, there was a garden with a pond where the king went to bathe every day. The ministers hid an army inside the garden, and when the king was bathing in the pond, the army surrounded and captured him, and killed him. That king...
Tibetan
ག་ནས་དཔུང་གི་ཚོགས་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་ང་བསྐོར་ཏེ་འཛིན་དུ་འོང་ཞེས་བྱས་པ་དང་། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབངས་མང་པོ་གསོ་བ་ཡིན་ན། རྒྱལ་པོས་འབངས་ཀྱི་བུ་ཀུན་ཟོས་པས་འབངས་ཐམས་ཅད་གནས་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ མི་བཟོད་པས་ད་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་གསད་དོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། འདི་ལྟར་བྱས་པ་ང་ནི་ཉེས་མོད་ཀྱི་ད་ཕྱིན་ཅད་འདི་ལྟར་མི་བྱ་བས། འདིའི་ཚེ་བཏང་དུ་རུང་ངམ་མི་རུང་ཞེས་བསྒོ་བ་དང་། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །གལ་ཏེ་གནམ་ལ་ཁ་བ་ནག་པོ་བབ་པའམ། ཁྱོད་ཀྱི་མགོ་ལ་སྦྲུལ་ནག་པོ་སྐྱེས་ཀྱང་བཏང་བ་མེད་ཀྱིས་ད་མ་སྨྲ་ཤིག།རྒྱལ་པོ་རྐང་བཀྲས་ཀྱང་བློན་པོས་སྨྲས་པའི་ཚིག་ཐོས་ནས། ད་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་སྲོག་དང་འབྲལ་ལོ་སྙམ་སྟེ་ཡང་བློན་པོ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ད་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་བསད་པར་ཆད་ན། སྐད་ཅིག་ཁོ་ན་ཞིག་ཁོ་བོ་བདེ་བར་སེམས་སུ་ཆུག་ལ། གདོད་སོད་ཅིག་ཅེས་བསྒོའོ། །དེ་ནས་བློན་པོས་ཡང་ཅུང་ཟད་དེ་བསྡད་དེ་སེམས་སུ་བཅུག་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དེས་ཡིད་ལ་འདི་སྙམ་དུ་ཡི་དམ་བཅས་སོ། །བདག་གི་སྔན་ཅད་དགེ་བ་ཅི་བྱས་པ་དང་། རྒྱལ་པོའི་སྲིད་ཆོས་བཞིན་བྱས་པ་དང་། དྲང་སྲོང་ལ་སྦྱིན་པ་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་ཅི་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐུས། བདག་ནམ་མཁའ་ལ་འཕུར་བའི་སྲིན་པོར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བསྔོས་ཏེ། དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་ནས། བསྔོས་མ་ཐག་ཏུ་སྲིན་པོར་གྱུར་ཏེ། སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་ནས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱོད་ཀྱི་མཐུས་བསྡོས་ཏེ་ང་ལ་གསད་པར་བྱས་ཀྱང་ངའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་རང་སོས་པར་གྱུར་ཏེ། ད་ཕྱིན་ཅད་ནི་ཁྱོད་བཟོད་པར་བྱོས་ཤིག།ཁྱོད་ཀྱི་ཆུང་མ་དང་བུ་སྡུག་ཅིང་ཕོངས་པ་ཐམས་ཅད་བཟའ་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། འཕུར་ཏེ་རི་ལ་བབས་ནས་ཕྱིན་ཅད་མིའི་ནང་དུ་མི་ཟ་བར་གྱུར་ཏོ། །མི་མང་པོ་ཡང་འཇིགས་སྐྲག་ནས་རྟག་ཏུ་བྲོས་ཤིང་གབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་སྲིན་པོ་མི་ལ་ཟ་ཞིང་སྲིན་པོ་མང་དུ་བསྡོངས་ནས་འཁོར་དང་གཡོག་ཀྱང་མང་བར་གྱུར་ཏེ། སྲིན་པོའི་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་སྲིན་པོ་རྐང་བཀྲ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བདག་ཅག་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་འཁོར་དང་གཡོག་ཏུ་གྱུར་ན། བདག་ཅག་ལ་སྟོན་མོ་ཆེན་མོ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། སྲིན་པོ་རྐང་བཀྲས་ ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་གནང་ནས། རྒྱལ་པོ་ལྔ་བརྒྱ་བསད་དེ་སྟོན་མོ་བྱ་བར་བགྲོས་ནས་སོང་སོང་ནས་རྒྱལ་པོ་བླངས་ཏེ་བྲག་ཕུག་ཏུ་བཅུག་གོ །བཞི་བརྒྱ་དགུ་བཅུ་རྩ་དགུ་ནི་རྙེད་དེ། རྒྱལ་པོ་གཅིག་མ་ཚང་བ་ལ་རྒྱལ་པོ་དེ་དག་བྲག་ཕུག་ན་གཅིག་ལ་གཅིག་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་ཅག་ནི་ད་ཕངས་ཏེ་སྐྱབས་སུ་གྱུར་པ་ཡང་མེད་དེ། གལ་ཏེ་སུ་ཏ་སོ་མ་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་དེ་འདིར་འོངས་ན་བདག་ཅག་ཐར་ཀྱང་སྲིད་ཀྱིས་སུ་ཏ་སོ་མ་འདིར་འོངས་པར་སྲིན་པོ་ལ་གསོལ་བར་བྱའོ་ཞེས་བགྲོས་ནས། སྲིན་པོའི་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་སྟོན་མོ་བྱེད་ན། བདག་ཅག་མིའི་རྒྱལ་པོ་འབའ་ཞིག་བསད་དེ་སྟོན་མོ་བྱས་པས་སྟོན་མོ་བཟང་པོར་མི་འགྱུར་གྱིས། སུ་ཏ་སོ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོན་ཏན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་ཏེ། དེ་རྙེད་ན་གདོད་སྟོན་མོ་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། སྲིན་པོའི་རྒྱལ་པོས་འདི་ནི་ཅི་དགའ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ནམ་མཁའ་ལ་འཕུར་ཏེ་སུ་ཏ་སོ་མ་ལེན་དུ་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ན་སུ་ཏ་སོ་མ་བུ་མོ་གཞོན་ནུ་དང་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཁྲུས་བྱེད་དུ་འགྲོ་བ་ལས། ལམ་དུ་བྲམ་ཟེ་སློང་བ་ཞིག་དང་ཕྲད་དེ། སྦྱིན་པར་བྱས་ནས་བྲམ་ཟེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་ཁྲུས་ཞིག་བྱེད་དུ་འགྲོ། ད་ཕྱིར་ལོག་ནས་སྦྱིན་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། ཁྲུས་བྱེད་དུ་སོང་བ་ལས་ཁྲུས་བྱེད་པ་ན་སྲིན་པོའི་རྒྱལ་པོ་འོངས་ཏེ་བྲག་ཕུག་ཏུ་ཁྱེར་རོ། །དེའི་ཚེ་སུ་ཏ་སོ་མ་མི་དགའ་སྟེ། ངུས་པ་དང་རྐང་བཀྲས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱོད་ནི་གཞན་པས་ལྷག་པར་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་མཆོག་གོ་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ནི་ཅིས་ཀྱང་མི་སྐྲག་པ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་མི་དགའ་སྟེ། བྱིས་པ་ཆུང་ངུ་ལྟར་ངུ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །སུ་ཏ་སོ་མས་སྲིན་པོ་ལ་སྨྲས་པ། བདག་ནི་ལུས་ལ་ཆགས་ཤིང་། སྲིན་པོའི་འཇིགས་པས་མི་དགའ་བ་མ་ཡིན་གྱིས། བདག་ཐོག་མ་ནས་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་མ་མྱོང་ན། ད་ཅི་ཁྲུས་ལ་འགྲོ་བའི་ལམ་དུ་བྲམ་ཟེ་སློང་བ་ཞིག་དང་ཕྲད་དེ། བདག་གིས་ཀྱང་ཁྲུས་བྱས་ནས་ཕྱིར་ལོག་སྟེ་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། ཁྲུས་བྱེད་དུ་སོང་བ་ལས་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ བདག་འདིར་ཁྱེར་ཏེ་འོངས་པས། བདག་གིས་བརྫུན་དུ་སྨྲས་སོ་སྙམ་སྟེ་མི་དགའོ། །ལུས་དང་སྲོག་ལ་ཆགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་བདག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་ཞག་བདུན་ཞིག་བཤོལ་ཏེ། བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་སྦྱིན་པ་བྱས་ནས་ཕྱིར་ཡང་འགུམ་དུ་མཆིའོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །སྲིན་པོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ད་བཏང་
Chinese
于是对军队的集合作了这样的陈述。 你们为什么要包围我并前来抓捕我？大臣们对国王作了这样的陈述。 所谓的国王，本应是养育众多臣民的人。 然而，国王吞食了所有臣民的儿子，导致所有臣民无家可归，痛苦难忍，现在我们要杀死你这个国王。 国王说： 这样做我确实有罪，但从今以后我不会再这样做了。 饶恕我这一次，可以吗？ 大臣们对他说： 即使天上降下黑色的雪，或者你的头上长出黑色的蛇，也不会饶恕你，现在不要再说了！ 瘸腿国王听到大臣们说的话，心想： 现在我难逃被鬼怪吞噬的命运了，我要死了。 于是又对大臣们说： 既然你们一定要杀我，就请允许我片刻的安宁，然后立刻杀了我吧。 之后，大臣们稍微停顿了一下，让他平静下来。 那位国王心中暗自发誓： 我以前所做的一切善事，以国王的身份如法执政，以及供养给苦行者的所有功德，愿以此力量，让我变成能在空中飞翔的罗刹。 他这样发誓并说完之后，立刻变成了罗刹，升到天空之上，对大臣们说： 即使你们合力杀我，我的功德也能让我死而复生。 从今以后，你们要忍受我的报复！ 我要吃掉你们所有可怜又贫穷的妻子和孩子。 说完，他就飞到山上，从此以后不再吃人。 许多人也因此感到恐惧，总是逃跑和躲藏。 之后，罗刹开始吃人，聚集了越来越多的罗刹，眷属和仆人也变得众多。 罗刹的眷属们向瘸腿罗刹祈求道： 我们已经成为您的眷属和仆人，请赐予我们一场盛大的宴席。 瘸腿罗刹也答应了他们，于是杀死了五百个国王，
English
Then he made this statement to the assembly of the army. Why have you surrounded me and come to capture me? The ministers made this statement to the king. A king is supposed to nurture many subjects. However, the king devoured all the sons of the subjects, causing all the subjects to become homeless and unbearable in suffering, so now we will kill you, the king. The king said: I am indeed guilty of doing this, but from now on I will not do this again. Is it possible to spare me this time? The ministers said to him: Even if black snow falls from the sky, or a black snake grows on your head, you will not be spared, so do not speak anymore! The lame king, hearing the words of the ministers, thought: Now I cannot escape being devoured by demons, I am going to die. So he said again to the ministers: Now that you are determined to kill me, please allow me a moment of peace, and then kill me immediately. After that, the ministers paused for a moment to let him calm down. That king made a vow in his heart: By the power of all the good deeds I have done in the past, ruling as king according to the Dharma, and all the merit of giving to ascetics, may I become a Rakshasa who can fly in the sky. After he made this vow and said it, he immediately transformed into a Rakshasa, rose into the sky above, and said to the ministers: Even if you combine your strength to kill me, my merit will allow me to be resurrected. From now on, you must endure my revenge! I will eat all your miserable and poor wives and children. Having said that, he flew to the mountain, and from then on he no longer ate people. Many people were also frightened by this and always fled and hid. After that, the Rakshasa began to eat people, gathered more and more Rakshasas, and the retinue and servants also became numerous. The retinue of the Rakshasa pleaded to the lame Rakshasa: We have become your retinue and servants, please grant us a grand feast. The lame Rakshasa also granted them this, and then killed five hundred kings,
Chinese
商议做宴会，去啊去，抓了国王，放进岩洞里。找到了四百九十九个，差一个国王没凑齐，那些国王在岩洞里，彼此这样说道：我们现在可怜啊，也没有能成为救护者的。如果苏达索玛有力量的那位来到这里，我们或许也能解脱，因此要祈请罗刹让苏达索玛来到这里。商议后，向罗刹国王这样祈请道：国王您要做宴会，我们仅仅杀死人类的国王来做宴会，宴会是不会变得美好的。名为苏达索玛的那位具有很大的功德，如果能找到他，宴会才会变得盛大。这样祈请后，罗刹国王说道：这真是太好了。然后飞向天空，去抓苏达索玛了。当时，苏达索玛和年轻的女儿去城市外面沐浴，在路上遇到一个乞讨的婆罗门，布施后对婆罗门这样说道：我要去沐浴，现在回来后再布施。说完，就去沐浴了，正在沐浴时，罗刹国王来了，把她带到了岩洞里。当时，苏达索玛不高兴，哭着，用脚踢着说道：你比其他人更加具有功德，是最殊胜的啊。大丈夫无论如何都是不会害怕的，为什么不高兴，像小孩子一样哭呢？苏达索玛对罗刹说道：我不是贪恋身体，也不是因为害怕罗刹才不高兴的。我从一开始就没有说过谎，现在我怎么能说谎呢？我去沐浴的路上，遇到一个乞讨的婆罗门，我也说了沐浴后回来再布施，说完就去沐浴了，结果国王您把我带到这里来了，我心想我说谎了，所以不高兴。不是贪恋身体和性命，国王您因为怜悯我，请宽限七天，让我给那个婆罗门布施后，再回来赴死。这样祈请后，罗刹说道：现在放你走。
English
They discussed holding a feast, and going, going, they captured a king and put him in a cave. They found four hundred and ninety-nine, lacking one king. Those kings in the cave said to each other: We are now pitiable, and there is no one to become our protector. If Sutasoma, the powerful one, were to come here, we might be liberated. Therefore, let us pray to the Rakshasa to bring Sutasoma here. After discussing, they prayed to the Rakshasa king, saying: King, if you are to hold a feast, merely killing human kings to make a feast will not make the feast good. The one named Sutasoma possesses great merit. If he is found, then the feast will become grand. After praying like this, the Rakshasa king said: This is very good. Then he flew into the sky to capture Sutasoma. At that time, Sutasoma, with a young daughter, was going outside the city to bathe. On the way, she met a begging Brahmin, gave alms, and said to the Brahmin: I am going to bathe. I will give alms when I return. Having said this, she went to bathe. While she was bathing, the Rakshasa king came and took her to the cave. At that time, Sutasoma was unhappy, crying and kicking her feet, saying: You are superior to others in possessing merit, you are the most excellent. A great man is certainly not afraid. Why are you unhappy, crying like a small child? Sutasoma said to the Rakshasa: I am not attached to my body, nor am I unhappy because of fear of the Rakshasa. I have never lied from the beginning. How can I lie now? On the way to bathe, I met a begging Brahmin, and I said that I would bathe and return to give alms. Having said this, I went to bathe, but you, King, brought me here. I thought I had lied, so I am unhappy. It is not that I am attached to my body and life. King, because you pity me, please grant me seven days of grace, so that I can give alms to that Brahmin and then return to die. After praying like this, the Rakshasa said: I will let you go now.