Tibetan
སུམ་ཅུ་དྲུག་པ། མི་གདུང་བ་སོར་འཕྲེང་ཅན་གྱི་ལེའུ། སུམ་ཅུ་དྲུག་པ། མི་གདུང་བ་སོར་འཕྲེང་ཅན་གྱི་ལེའུ། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ལ་བློན་པོ་ཆེན་པོ་མཁས་པ་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་བཙན་ཕྱུག་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེའི་ཆུང་མ་སེམས་ཅན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ནས་ཁྱེའུ་མཚན་དང་ལྡན་པ། བྱད་གཟུགས་ལེགས་པ་དཔེ་བྱད་ཟླ་མེད་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། མཚན་མཁན་བོས་ཏེ་བུ་བསྟན་པ་དང་། མཚན་མཁན་དགའ་བའི་མདངས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བུ་འདི་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཚན་དང་ལྡན་ཏེ། ཀུན་ལས་འཕགས་པར་ཡིད་གཞུངས་པ་མཁས་པའི་བློ་དང་ལྡན་ནོ། །ཁྱེའུའི་ཕས་དེ་སྐད་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས། ཁྱེའུའི་མིང་ཅི་སྐད་གདགས་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། མཚན་མཁན་གྱིས་ཁྱེའུ་འདི་མངལ་དུ་ཆགས་ནས། ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་པ་ཅི་ཡོད་ཅེས་དྲིས་སོ། །བློན་པོས་སྨྲས་པ། ཁྱེའུ་འདིའི་མ་སྔོན་རང་བཞིན་འཇམ་ཞིང་དེས་པ་མ་ཡིན་པ་ལས། བུ་འདི་མངལ་དུ་ཆགས་ནས་ལྷག་པར་འཇམ་དེས་སོ། །གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་དང་། ལེགས་པ་བརྗོད་པར་དགའི་ཉེས་པ་བརྗེད་པར་མི་དགའ་ལ། ཉོན་མོངས་པས་ཕོངས་པ་ལ་བྱམས་ཤིང་བརྩེ་བར་གྱུར་ཏོ། །མཚན་མཁན་གྱིས་སྨྲས་པ། འདི་བུའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ནོ། །བུའི་མིང་མི་གདུང་བ་ཞེས་བཏགས་སོ། །དེ་ནས་གསོས་བསྐྱེད་དེ་ཆེར་སྐྱེས་ནས། སྟོབས་ཀྱང་གྱད་སྟོབས་པོ་ཆེའི་ཚད་དུ་ཕྱིན་ཏེ། གཅིག་པུས་མི་སྟོང་ཐུབ་པ་ནམ་མཁའ་ལ་བྱ་འཕུར་བ་ཡང་མཆོངས་པས་ཟིན་ཏེ། མགྱོགས་ཁྱད་ཀྱང་རྟ་དང་བང་མཉམ་པས། བུ་དེ་ལ་ལྷག་པར་སྡུག་ཅིང་བྱམས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཡུལ་དེ་ན་བྲམ་ཟེ་མཁས་པའི་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་མང་དུ་ཐོས་པ། གཙུག་ལག་ལ་མཁས་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་སློབ་མ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་རྟག་ཏུ་རྗེས་སུ་སློབ་པོ། །དེའི་ཚེ་ན་བློན་པོ་དེ་དག་ཀྱང་བུ་ཁྲིད་དེ། བྲམ་ཟེ་ལ་གཏད་ནས་སློབ་ཏུ་བཅུག་གོ །ཁྱེའུ་མི་གདུང་བ་སློབ་པ་ལ་འགྲུས་པས་ཉི་མ་གཅིག་བསླབས་ན། གཞན་ལོར་བསླབ་པ་བས་མཁས་ཏེ། རིང་པོ་མ་ལོན་པར་ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་རྟོགས་པར་གྱུར་ཏོ། །སློབ་དཔོན་བྲམ་ཟེ་དེས་ཀྱང་དེ་ལ་ལྷག་པར་ཡིད་རྟོན་ཏེ། རྟག་ཏུ་འགྲོགས་ཤིང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདུག་པས་སློབ་མ་གཞན་དག་ཀྱང་དེ་ལ་བསྟི་སྟང་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་སློབ་དཔོན་བྲམ་ཟེ་དེའི་ཆུང་མས་ཁྱེའུ་དེའི་བྱད་གཟུགས་བཟང་ཞིང་ལེགས་པ་དང་། སློབ་པ་ལ་ཡང་གཞན་བས་ལྷག་པར་མཁས་པར་མཐོང་ནས་དེ་ལ་ཆགས་ཏེ། ཡིད་ལ་བཟུང་ཡང་སློབ་མ་རྣམས་དང་མི་བྲལ་ཏེ་ཉིན་མཚན་འགྲོགས་པས་གཏམ་བྱ་བའི་སྐབས་མེད་དེ། བསམ་པ་ལྟར་མ་གྱུར་པས་རྟག་ཏུ་ཡིད་ལ་གཅགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་སྦྱིན་བདག་ཅིག་གིས་སློབ་དཔོན་དེ་དང་། སློབ་མར་བཅས་སུ་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་འཚོ་བ་སྦྱར་ནས་མགྲོན་དུ་གཉེར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ན་སློབ་དཔོན་བྲམ་ཟེ་ཆུང་མ་དང་གཉིས་འདི་སྐད་ཅེས་བགྲོས་སོ། །ཁོ་བོ་ནི་སློབ་མ་དང་བཅས་སུ་སྦྱིན་བདག་གིས་ཟླ་བ་གསུམ་ གྱི་བར་དུ་འཚོ་བ་སྦྱར་རོ་ཞེས་བོས་ཀྱིས། ད་སློབ་མ་ལས་གཅིག་ཅིག་ཕྱི་ན་ལས་སུ་བསྐོས་ཏེ། བཞག་པའི་རིགས་སམ་ཞེས་ཆུང་མ་ལ་སྨྲས་པ་དང་། ཆུང་མ་དགའ་ནས་བྲམ་ཟེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱིམ་གྱི་སོ་ཚིས་དང་བྱ་བ་མང་པོ་ལ་ཤེས་པ་མཁས་པ་ལྡན་པ་ཞིག་གིས་བྱ་དགོས་པས། ཁྱེའུ་མི་གདུང་བ་ཡིད་བརྟན་ཏེ་ཕྱིར་བཞག་པའི་རིགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། བྲམ་ཟེས་ཀྱང་ཁྱེའུ་མི་གདུང་བ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཕྱིར་འདུག་ལ་ཁྱིམ་གྱི་སོ་ཚིས་དང་ཞལ་ཏ་བྱོས་ཤིག།ཁོ་བོ་ནི་སྦྱིན་བདག་གིས་བོས་པས་འགྲོའོ་ཞེས་བསྒོའོ། །ཁྱེའུ་མི་གདུང་བ་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྒོ་བ་བཞིན་དུ་ཕྱིར་འདུག་གོ །དེའི་ཚེ་ན་སློབ་དཔོན་བྲམ་ཟེ་སློབ་མ་དང་བཅས་ཏེ་སོང་བའི་འོག་ཏུ་བྲམ་ཟེའི་ཆུང་མ་དེ་རབ་ཏུ་དགའ་མགུ་ནས་ཤིན་ཏུ་བྱི་བདར་བྱས་ཏེ། བསླུ་བའི་རྣམ་པས་ཁྱེའུ་དང་སྨྲས་ཀྱང་མི་གདུང་བས་སྲན་བཙུགས་ཏེ་སེམས་མ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སེམས་སྐྱེས་ནས་ཚིག་དྲང་པོར་སྨྲས་ཏེ། ཁོ་མོ་ནི་ཁྱོད་ལ་ཆགས་ཀྱང་སྔན་ཅད་སྐབས་མེད་དོ། །ད་ནི་སློབ་དཔོན་ཡང་སོང་ནས་ཆེད་དུ་ཁྱོད་ཕྱིར་བཞག་པ་ཡིན་གྱིས། ད་ནི་དབེན་ཞིང་སྐབས་ལ་བབ་སྟེ། ཁོ་མོའི་ཡིད་དང་སྦྱོར་ཅིག་ཅེས་བསྒོའོ། །མི་གདུང་བས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་བྲམ་ཟེ་ཡིན་པས་བྲམ་ཟེའི་ཆོས་ཀྱིས་སློབ་དཔོན་གྱི་ཆུང་མ་དང་ཉལ་དུ་མི་རུང་སྟེ། གལ་ཏེ་འདི་འདྲ་བ་ཞིག་བྱས་ན་བྲམ་ཟེ་མ་ཡིན་པས་བདག་ཤི་ཡང་བླའི་འདི་ནི་མི་ཕོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱི་ཆུང་མ་རེ་བ་ལྟར་མ་གྱུར་པས། ངོ་ཚ་ཞིང་སྐྱེངས་ནས། ཁོན་དུ་བཟུང་སྟེ་དཀྲུགས་བྱ་བར་བསམས་ནས། སློབ་དཔོན་ཕྱིར་འོང་དུ་ཉེ་བ་ན། གོས་ཀྱང་དྲལ་གདོང་ཡང་སྤར་མོས་བྲད་ནས། ས་རྡུལ་གྱིས་གོས་ཤིང་སྨ་བབ་པ་ལྟར་ཅང་མི་སྨྲ་བར་ས་ལ་ཉལ་ལོ། །དེ་ནས་སློབ་དཔོན་བྲམ་ཟེ་སླར་འོངས་ནས། ཁྱིམ་དུ་ཞུགས་པ་
Chinese
第三十六品，无恼指鬘品。 第三十六品，无恼指鬘品。 如是我闻。一时，薄伽梵在舍卫城，胜林给孤独园中。那时，胜光王的宰相，是一位聪明睿智、家资巨富的大臣。他的妻子怀孕后，生下一个相貌庄严、容貌端正、举世无双的男孩。于是召来相士为孩子看相。相士满心欢喜地说：“这孩子具有福相，心思敏捷，智慧超群。”孩子的父亲听了这话，便问：“给孩子起个什么名字好呢？”相士问：“这孩子在母胎中有什么奇异之处吗？”大臣说： “这孩子的母亲原本性情粗暴，自从怀上这个孩子后，变得格外温顺。她喜欢称赞别人的优点和长处，不爱提别人的缺点。她对受烦恼折磨的人充满慈爱和怜悯。”相士说：“这是孩子的功德啊！就给孩子起名叫‘无恼’吧。” 之后，孩子被抚养长大，力气也变得非常大，一个人能抵挡千人。他能跳起来抓住在空中飞翔的鸟，奔跑速度能和马并驾齐驱。因此，父母对他格外疼爱。当时，那个地方有一位婆罗门，博学多闻，精通各种学问。这位婆罗门有五百名左右的学生，经常跟随他学习。当时，那位大臣也带着孩子，把他交给婆罗门，让他拜师学习。无恼学习非常用功，一天学到的东西，比别人一年学到的还要多。没过多久，他就把所有的知识都掌握并理解了。他的老师婆罗门也对他格外信任，经常和他一起行动，一起居住，其他的学生也因此对他另眼相看。当时，婆罗门老师的妻子看到这个孩子相貌端正，
English
Chapter Thirty-Six: The Chapter on Angulimala the Unafflicted Chapter Thirty-Six: The Chapter on Angulimala the Unafflicted Thus have I heard. Once, the Blessed One was dwelling at Shravasti, in the Jeta Grove, the Garden of Anathapindika. At that time, the minister of King Prasenajit was a great minister, wise and intelligent, and of great wealth. His wife, being with child, gave birth to a boy with auspicious marks, of excellent form, and of unparalleled beauty. They summoned a soothsayer to examine the child, and the soothsayer, with a joyful countenance, spoke thus: "This child is endowed with auspicious marks, surpassing all others in intelligence and wisdom." The child's father, hearing this, asked, "What name should we give the child?" The soothsayer asked, "Since this child was conceived, what wonders have occurred?" The minister said: "The mother of this child was formerly of a rough and unkind nature, but since conceiving this child, she has become exceedingly gentle and kind. She delights in praising the virtues and merits of others, and dislikes mentioning their faults. She is loving and compassionate towards those afflicted by suffering." The soothsayer said, "These are the virtues of the child! Let the child be named 'Unafflicted'." Thereafter, the child was raised and grew up, and his strength became immense, capable of withstanding a thousand men single-handedly. He could leap up and catch birds flying in the sky, and his speed was equal to that of a horse. Therefore, his parents were exceedingly fond of him. At that time, in that country, there was a Brahmin, learned and intelligent, widely learned in the scriptures. This Brahmin had about five hundred students who constantly followed him. At that time, the minister also took his son and entrusted him to the Brahmin for instruction. The boy Unafflicted was diligent in his studies, learning in one day more than others learned in a year. Before long, he had mastered and understood all the knowledge. His teacher, the Brahmin, also trusted him greatly, always accompanying him and dwelling with him, so that the other students also treated him with respect. At that time, the wife of the Brahmin teacher saw that the boy was of handsome appearance and
Chinese
而且，（他）看到（那个学生）在学习上也比其他人更优秀，因此对他产生了爱慕之心。虽然心里想着（他），但由于（他）日夜都和学生们在一起，没有说话的机会，因为没有如愿，所以总是耿耿于怀。后来，一个施主邀请那位老师和他的学生们一起，提供三个月的食物，款待他们。当时，老师婆罗门和他的妻子商量说：“施主邀请我和学生们一起，提供三个月的食物。现在是不是应该让一个学生留在外面负责家里的事务呢？”妻子听了很高兴，对婆罗门说：“家里有很多事务需要一个聪明能干的人来处理，让那个叫‘不畏惧’的孩子留在外面负责家里的事务吧。”婆罗门也同意了，他对“不畏惧”说：“你留在外面负责家里的事务和照顾一切。我因为受到施主的邀请，所以要走了。”“不畏惧”按照老师的吩咐留在了外面。当时，在婆罗门老师和学生们离开后，婆罗门的妻子非常高兴，精心打扮，用诱惑的姿态和那个孩子说话，但“不畏惧”坚守信念，没有动心。之后，她生起了强烈的欲望，直言不讳地说：“我一直爱慕你，但以前没有机会。现在老师也走了，特意把你留在外面，现在正是独处的好机会，和我同心吧！”“不畏惧”说：“我是一个婆罗门，婆罗门的戒律不允许我和老师的妻子睡觉。如果做了这样的事，我就不是婆罗门了，即使我死了也不会做这种事。”老师的妻子因为没有如愿，感到羞愧和恼怒，于是心生怨恨，想要陷害他。在老师快要回来的时候，她撕破衣服，用指甲抓破脸，用尘土弄脏衣服，像个受害者一样躺在地上，一言不发。之后，婆罗门老师回来了，走进了家门。
English
Moreover, he saw that (the student) was also more proficient in learning than others, and therefore developed affection for him. Although he had (him) in mind, he did not separate from the students, and since they were together day and night, there was no opportunity to speak. Because it did not go as he wished, he was always resentful. Later, a patron invited that teacher and his students together, providing food for three months, and entertained them. At that time, the Brahmin teacher and his wife discussed, saying, "The patron has invited me and the students together, providing food for three months. Now, should we appoint one of the students to stay outside to take care of the affairs?" The wife was happy and said to the Brahmin, "There are many affairs in the house that need to be done by someone who is knowledgeable and skilled. It is appropriate to leave the boy 'Fearless' outside to take care of the affairs." The Brahmin also agreed, and he said to 'Fearless', "You stay outside and take care of the affairs of the house and take care of everything. I am going because I have been invited by the patron." 'Fearless' stayed outside as instructed by the teacher. At that time, after the Brahmin teacher and his students left, the Brahmin's wife was very happy, dressed up carefully, and spoke to the boy with a seductive manner, but 'Fearless' held firm to his faith and did not waver. After that, she developed a strong desire and spoke frankly, saying, "I have always admired you, but there was no opportunity before. Now the teacher has also left, and you were deliberately left outside. Now is a good opportunity to be alone, so unite your heart with me!" 'Fearless' said, "I am a Brahmin, and the precepts of a Brahmin do not allow me to sleep with the teacher's wife. If I do such a thing, I will not be a Brahmin. Even if I die, I will not dare to do this." The teacher's wife, because she did not get what she wanted, felt ashamed and angry, and then harbored resentment and wanted to frame him. When the teacher was about to return, she tore her clothes, scratched her face with her nails, soiled her clothes with dust, and lay on the ground like a victim, without saying a word. After that, the Brahmin teacher returned and entered the house.