English
Because there is hope, one will die even without giving alms, and one will die even after giving alms. If one is pleased, it is better to give alms and die, because there is hope for the next life. You should also give alms as you please, he instructed. The wife went outside and said to the monk: Venerable one, please do not look for a moment, I will give alms. After saying this, the monk said: If you give alms, give them with your hands in person, I will say the verse of giving. The woman said: I only have this cloth on my body, if I go, I have no other clothes, a woman's body is dirty and smells bad, it is not suitable to look at, I will offer it from inside, after saying this, she took out the cloth from inside and offered it to the monk. After the monk said the verse of giving, he took the cloth and went to where the Buddha was, and after going, the Blessed One said to the monk: Give me the cloth offered by that woman. The monk also offered the cloth to the Buddha, and the Blessed One took it with his hand. Because the cloth was old and stained with dirt, the king's entourage was ashamed to hold the dirty cloth. After the Blessed One knew the thoughts of the many entourages, he said: In my opinion, there is no more pure giving than this in this entourage. He said. The many entourages were amazed. Then the king's consort was very happy, and took off the clothes and ornaments she was wearing and gave them to the woman. The king also took off his clothes and ornaments and gave them to her family, and ordered the couple to come into the entourage. Buddha Fortune Protector preached the Dharma to the many entourages, and most of them were liberated. The Blessed One said to Ananda: At that time, the poor woman was this Bhikshuni White Mother. At that time, because of sincerely giving the cloth, for ninety-one kalpas, no matter where she was born, she was always born with cloth, without the poverty of mules, and was as rich as she wished. After hearing the true Dharma from that Buddha, she made a wish to be liberated.
Tibetan
། འདིར་ང་དང་ཕྲད་དེ་དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་བས་ན་ཁྱོད་ཀྱང་ཆོས་ཉན་པ་དང་། སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་གྱིས་ཤིག།ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། འཁོར་མང་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་གསུངས་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་དགའོ། །དབུལ་མོས་རས་ཕུལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཅོ་བརྒྱད་པའོ།། །། བཅུ་དགུ་པ། བྲན་མོ་དབུལ་མོས་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ན་ལ་དབུལ་བཙོངས་པའི་ལེའུ། དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་ཀ་ཏྱ་ཡ་ན་ཆེན་པོ་ཡུལ་ཨ་པ་དེ་ན་འདུག་པ་ལས། ཡུལ་དེ་ན་ཁྱིམ་བདག་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་པ་སེར་སྣ་ཅན་སྙིང་རྗེ་མེད་པ་ཞིག་ལ་བྲན་མོ་རྒན་མོ་ཞིག་ཡོད་དེ། བྲན་མོ་དེ་ངན་ལས་ཐམས་ཅད་བྱེད་ཀྱང་གོས་ནི་ལུས་ལ་མི་གཡོགས། ཟས་ནི་ཁར་མི་མྱོང་སྟེ། རྟག་ཏུ་བརྡུང་བཙོགས་པས་རྒན་མོས་མ་བཟོད་ནས། སྲོག་འདོར་དུ་འགྲོའོ་སྙམ་ནས་བུམ་པ་ཐོགས་ཏེ་ཆུ་འཆུར་སོང་བ་དང་། ཆུ་འགྲམ་དུ་སྐད་ཆེན་པོ་ཕྱུང་སྟེ་ངུས་སོ། །་་ཡ་ན་དེར་འོངས་ཏེ། རྒན་མོ་ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་མི་དགའ་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། འཕགས་པ་བདག་རྒས་པའི་སྟེང་དུ་ལས་ནི་ ཆེ། བགོ་བ་དང་བཟའ་བ་ནི་མེད། དབུལ་ཕོངས་པས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགུམ་སྙམ་བསམས་མི་དགའ་སྟེ་ངུའོ། །་་ཡ་ནས་སྨྲས་པ། རྒན་མོ་ཁྱོད་དབུལ་པོ་བཙོང་ན་ཅི་ཉེས། རྒན་མོས་སྨྲས་པ། དབུལ་ཇི་ལྟར་བཙོང་སུ་ཞིག་དབུལ་ཉོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ་་ཡ་ནས་དབུལ་བཙོང་དུ་རུང་ངོ་། །ཞེས་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བསྒོ་བ་དང་། དབུལ་འདི་ཇི་ལྟར་བཙོང་དྲིའོ་སྙམ་ནས། དབུལ་ཇི་ལྟར་བཙོང་དུ་རུང་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། ་་ཡ་ནས་སྨྲས་པ། ཇི་སྟེ་དབུལ་བཙོང་ཡང་དག་ན་ངས་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་གྱིས་ཤིག།ཅེས་བསྒོ་བ་དང་། འཕགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བགྱིའོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །ཀ་་ཏྱཡ་ནས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་སྔར་ཁྲུས་གྱིས་ཤིག་བཀྲུས་པའི་འོག་ཏུ་སྦྱིན་པ་གྱིས་ཤིག།རྒན་མོས་སྨྲས་པ། བདག་ལ་ལྷན་པ་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་ཡང་མེད་ན་ཅི་ཞིག་སྦྱིན་པར་བྱ་བུམ་པ་འདི་ནི་ཇོ་མོའི་ཡིན་ཏེ། དབང་མ་མཆིས་སོ། །ཀ་ཏྱ་ཡ་ནས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ནང་ན་ཆུ་གཙང་མས་ཁོང་ལ་ང་ལ་ཕུལ་ཤིག།ངས་སྦྱིན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བྱའོ། །ཀ་ཏྱ་ཡ་ནས་ཆུ་བླངས་ཏེ་སྦྱིན་པའི་ཚིགས་བཅད་ཀྱང་བྱས་བསླབ་ཚིགས་ཀྱང་བྱིན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་བརྗོད་དུ་བཅུག་སྟེ། ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བསྔགས་ནས་རྒན་མོ་ཁྱོད་ལ་འདུག་པའི་གནས་ཡོད་དམ། རྒན་མོས་སྨྲས་པ། བདག་ལ་འདུག་པའི་གནས་མ་མཆིས་ཏེ། འཐག་པ་དང་གཏུན་བརྡུངས་པ་དང་། ལས་བྱེད་པའི་གནས་ཉི
Chinese
在此我与你相遇，已成阿罗汉。因此你也应精进听法和行布施。说完之后，众多眷属对世尊如此所说心生欢喜，感到非常高兴。贫女献布的故事，即第十八品。 第十九品。 贫穷女仆向迦旃延出卖贫穷的故事。 当时，尊者大迦旃延住在阿波陀国。那个国家里，有一个富有的、吝啬的、没有慈悲心的屋主，他有一个老女仆。那个女仆做所有的苦工，却衣不蔽体，食不果腹，经常遭受打骂，老妇人难以忍受，心想不如死了算了，于是拿着水罐去取水。在河边，她大声哭泣。迦旃延来到那里，问道：老妇人，你为什么如此不高兴？老妇人说：尊者，我年老体衰，工作繁重，没有衣服穿，没有食物吃，因为贫穷，我心想为什么还不死，所以不高兴地哭泣。迦旃延说：老妇人，你把贫穷卖掉怎么样？老妇人说：贫穷怎么卖？谁会买贫穷呢？迦旃延说：贫穷是可以卖的。这样说了三次。老妇人心想：我问问这贫穷怎么卖吧。于是问道：贫穷怎么卖呢？迦旃延说：如果真的要卖贫穷，就按我教你的去做。老妇人说：尊者，我会照做的。迦旃延说：你先洗个澡，洗完之后再行布施。老妇人说：我连一块碎布都没有，拿什么布施呢？这个水罐是女主人的，我没有权利支配。迦旃延说：你用钵里的净水供养我和他。我会说布施的偈颂。迦旃延取了水，说了布施的偈颂，也给了教诫，让她念诵佛的名号，赞叹各种功德，然后问道：老妇人，你有没有住的地方？老妇人说：我没有住的地方，只有纺织、舂米和干活的地方。
English
Here I met you and became an Arhat. Therefore, you should also strive to listen to the Dharma and practice giving. After saying this, the many attendants rejoiced at what the Blessed One had said and were very happy. The story of the poor woman offering cloth, which is the eighteenth chapter. The nineteenth chapter. The story of the poor servant woman selling poverty to Katyayana. At that time, the venerable Maha Katyayana was living in the country of Apada. In that country, there was a wealthy, miserly, and uncompassionate householder who had an old female servant. That servant woman did all the hard work, but had no clothes to cover her body and no food to eat. She was constantly beaten and scolded, and the old woman could not bear it. Thinking that she might as well die, she took a water pot and went to fetch water. At the riverbank, she cried loudly. Katyayana came there and asked: Old woman, why are you so unhappy? The old woman said: Venerable, I am old and frail, and my work is heavy. I have no clothes to wear and no food to eat. Because of poverty, I think, why don't I just die, so I cry unhappily. Katyayana said: Old woman, what if you sell your poverty? The old woman said: How can poverty be sold? Who would buy poverty? Katyayana said: Poverty can be sold. He said this three times. The old woman thought: Let me ask how to sell this poverty. So she asked: How can poverty be sold? Katyayana said: If you really want to sell poverty, do as I tell you. The old woman said: Venerable, I will do as you say. Katyayana said: First take a bath, and after washing, make an offering. The old woman said: I don't even have a piece of cloth, what can I offer? This water pot belongs to the mistress, I have no right to it. Katyayana said: Offer me and him clean water from the alms bowl. I will recite the verses of offering. Katyayana took the water, recited the verses of offering, and also gave instructions, asking her to recite the name of the Buddha, praising various virtues, and then asked: Old woman, do you have a place to live? The old woman said: I have no place to live, only a place for weaving, pounding rice, and working.