English
Its life is peaceful. After coming out, it is tormented by birds for eating too much. You get angry and become fat, and when you enter again, you get stuck in the hole and suffer. If you now know the amount of food and don't get angry, you can enter peacefully as you came out, say that. Then, after conveying the message of the young maiden, the king said: That young maiden, you have a lover in your parents' house, and when you are in your husband's house, you want to go back to your parents' house because you love your lover, and when you are in your parents' house, a lover is born again, and you want to go to your husband's house because you love your husband. So, give up one and cherish one well. That way, there will be no such harm, say that. In another place, after conveying the message to the crow on the Shakotaka tree, the king said: Because there is gold under that tree, your voice is pleasant. Because there is no gold next to other trees, your voice is not pleasant, say that. The king said to the staff-holder: You have made many mistakes, but I forgive you. Dig up the gold mine under the poor tree and take it away. The staff-holder, according to the king's instructions, conveyed the messages to each other, and also dug up the gold from under the tree and took it away. From then on, they maintained their livelihoods and were never lazy, and became rich and happy for the rest of their lives. Ananda, don't think of that beautiful king at that time as someone else. That is me now. The Brahmin with the staff at that time was the Brahmin Pindola Bharadvaja. I also previously freed him from suffering, gave him jewels, and made him happy. Now, after becoming enlightened, I have also freed him from suffering and given him the inexhaustible treasure of the Dharma. After the Blessed One said this, the venerable Ananda and the many attendants rejoiced and praised the words of the Blessed One and were very happy. The chapter called the Householder with a Staff, the thirty-ninth chapter, is complete. The fortieth chapter, the chapter of the Brahmin Shin Tsir. Thus I have heard, once, the Blessed One
Tibetan
འདས་མཉན་ཡོད་ན། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཡུལ་དེ་ན་བྲམ་ཟེ་ཤིན་ཙིར་ཞེས་བྱ་བ་ཆོ་རིགས་བཙུན་ཞིང་ཕྱུག་པ་ཞིག་བུ་མེད་པས། སྟོན་པ་དྲུག་གི་ཐད་དུ་སོང་ནས་དྲིས་པ་དང་། སྟོན་པ་དྲུག་གིས་ཁྱོད་ལ་བུའི་མཚན་མ་ཡོང་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་ཕྱིར་ཁྱིམ་དུ་འོངས་ནས་གོས་དྲི་མ་ཅན་གྱོན་ཏེ། མྱ་ངན་གྱི་ཁང་བུར་ཞུགས་ནས་མི་དགའ་སྟེ། འདི་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །བདག་ལ་བུ་ནི་མེད་ཀྱི་གལ་ཏེ་ནང་གཅིག་ཚེའི་དུས་བྱས་ན་ཁྱིམ་དང་ནོར་རྫས་བཅས་སུ་རྒྱལ་པོས་དབང་ངོ་སྙམ་བསམས་ནས། རབ་ཏུ་མི་དགའ་ཞིང་འདུག་གོ །དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེ་དེའི་ཆུང་མ་དགེ་སློང་མ་དང་བཤེས་པས། དགེ་སློང་མ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱིམ་དུ་འོངས་ནས། བྲམ་ཟེ་དེ་ཤིན་ཏུ་མི་དགའ་ཞིང་མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་པ་མཐོང་ནས། ཆུང་མ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱོ་ཅིའི་ཕྱིར། མི་དགའ་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། བྲམ་ཟེའི་ཆུང་མས་སྨྲས་པ། བདག་ལ་བུ་མེད་དེ། སྟོན་པ་དྲུག་ལ་དྲིས་ན། ཁྱོད་ལ་བུའི་མཚན་མ་མེད་དོ་ཞེས་བསྒོ་བས་མི་དགའ་ཞིང་མྱ་ངན་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་མ་དེས་སྨྲས་པ། སྟོན་པ་དྲུག་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ན་དེས་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་ག་ལ་ཞིག་རིག།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་ན་བཞུགས་ཏེ། ཐམས་ཅད་རྟོགས་ཤིང་མཁྱེན་པས་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ན། ཅིའི་ཕྱིར་བུ་ཡོད་དམ་མེད་ཅེས་ མི་འདྲི་ཞེས་བསྒོའོ། །དགེ་སློང་མ་དེ་ཕྱིར་སོང་ནས། བྲམ་ཟེའི་ཆུང་མས་ཁྱོ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་དེ་དགའ་རངས་ནས་རྟོགས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་གྱུར་ཏོ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་གོས་གསར་པ་གྱོན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ནས་ཕྱིན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་ལ་སྤྱི་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ལ་མཚན་དང་། དབང་ཐང་གི་བུ་མ་མཆིས་སམ་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་ལ་བུ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། བསོད་ནམས་དང་ཡང་ལྡན་ལ། ཆེར་སྐྱེས་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་དགའ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །བྲམ་ཟེས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་ཐོས་ནས། རབ་ཏུ་དགའ་མགུ་ཡི་རང་སྟེ། བུ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ལྟ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཡང་བླ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་བཤོས་ལ་གཤེགས་པར་སྤྱན་དྲངས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅང་མི་གསུང་བས་གཤེགས་སུ་གནང་ནས། ཕྱི་དེ་ཉིན་གདུགས་ཚོད་ལ་བབ་ནས། སངས་རྒྱས་དང་དགེ་འདུན་རྣམས་དང་བཅས་སུ་བྲམ་ཟེ་དེའི་ཁྱིམ་དུ་གཤེགས་ནས། གདན་བཏིང་བ་ལ་བཞུགས་ཏེ། བྲམ་ཟེ་ཁྱོ་ཤུག་གིས་བསྟི་སྟང་དང་བཅས་པས་བསོད་སྙོམས་གསོལ་ཏོ། །བསོད་སྙོམས་གསོལ་ནས། སངས་རྒྱས་དང་། དགེ་འདུན་དང་བཅས་སུ་སླར་གཤེགས་པ་དང་། དེའི་བར་ན་ནེའུ་གསིང་ཞིག་ཡོད་དེ། དེ་ན་ཆུ་མིག་ཤིན་ཏུ་གཙང་མ་ཞིག་ཡོད་པ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་མཉེལ་བཤོལ་ཏེ། སོ་སོ་ནས་ཆུ་མིག་དེ་ལ་ཆུ་བཅུས་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་དང་རྐང་ལག་བཀྲུས་སོ། །དེ་ནས་སྤྲེའུ་ཞིག་དེར་འོངས་ནས། ཀུན་དགའ་བོ་ལས་ལྷུང་བཟེད་བླངས་པ་དང་། བཅག་གིས་དོགས་པས་ཀུན་དགའ་བོས་ལྷུང་བཟེད་མ་སྟེར་བ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་ལྷུང་བཟེད་སྤྲེའུ་ལ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ནས་ཀུན་དགའ་བོས་ལྷུང་བཟེད་སྤྲེའུ་ལ་ བྱིན་པ་དང་། སྤྲེའུས་ཤིང་ཁ་ནས་སྦྲང་རྩི་བླངས་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་བཀང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕུལ་ལོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྦྲང་རྩིའི་ནང་གི་མི་གཙང་བ་སོལ་ཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། སྤྲེའུས་སྲིན་བུའི་རོ་ལ་སོགས་པ་བསལ་ཏེ་ཕུལ་ལོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྦྲང་རྩིའི་ལྷུང་བཟེད་བཞེས་ནས་སྦྲང་རྩི་ཆུ་དང་། སྦྱོར་ལ་སྩོལ་ཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། ཆུ་དང་སྦྱར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕུལ་ལོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཞེས་ནས། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་ཡང་བགོས་ཏེ། བྱིན་ནས་ཐམས་ཅད་ངོམས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་སྤྲེའུ་དེས་དེ་ལྟ་བུ་དག་མཐོང་ནས་རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ། མཆོངས་པ་དང་གར་བྱས་པ་ལས་གཡང་དུ་ལྷུང་སྟེ་ཚེའི་དུས་བྱས་ནས། དེ་མ་ཐག་ཏུ་བྲམ་ཟེའི་བུར་སྐྱེས་ཏེ། བྲམ་ཟེ་དེའི་ཆུང་མ་སེམས་ཅན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ། ཟླ་བ་ཚང་ནས་ཁྱེའུ་བཟང་བ་བལྟ་ན་སྡུག་པ་ཅིག་བཙས་སོ། །ཐོག་མར་བཙས་པའི་ཚེ་ཁྱིམ་གྱི་ནང་ན་སྣོད་ཅི་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་སྦྲང་རྩིས་གང་བར་གྱུར་ཏོ། །བྲམ་ཟེ་ཁྱོ་ཤུག་རབ་ཏུ་དགའ་ནས་མཚན་མཁན་བོས་ཏེ། མཚན་བལྟས་སོ། །མཚན་མཁན་གྱིས་ཁྱེའུ་འདི་བཙས་པ་ན། ལྟས་སམ་ཡ་མཚན་ཅི་ཞིག་བྱུང་ཞེས་དྲིས་ན། ཐོག་མར་བཙས་པའི་ཚེ་སྦྲང་རྩིས་གང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། བུའི་མིང་ཡང་སྦྲང་རྩི་མཆོག་ཅེས་བཏགས་སོ། །དེ་ནས་བུ་གསོས་བསྐྱེད་དེ་ཆེར་སྐྱེས་ནས་ཕ་མ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གསོལ་ཏོ། །ཕ་མ་བུ་ལ་ཆགས་པས་མ་བཏང་ངོ་། །ཁྱེའུས་ཡང་དང་ཡང་དུ་གསོལ་ཏེ། ཕ་མས་བདག་གི་བགེགས་བགྱིས་ན་བདག་འགུམ་ཕོ
Chinese
过去在舍卫城，胜幢王子的花园里，无依施主给孤独的精舍中。（佛）安住于彼。当时，那个地方有个名叫辛赤的婆罗门，种姓高贵且富有，但没有儿子。他去拜访六位导师并询问，六位导师说你没有生儿子的征兆。之后，婆罗门回到家中，穿着脏衣服，进入悲伤的房间，闷闷不乐，心想：我没有儿子，如果我死了，我的家和财产都会被国王没收。想着这些，他非常不高兴地坐着。当时，那个婆罗门的妻子与一位比丘尼是朋友。比丘尼来到婆罗门家，看到婆罗门非常不高兴，被悲伤折磨，就问他的妻子：你的丈夫为什么不高兴？婆罗门的妻子说：我没有儿子，我去问六位导师，他们说我没有生儿子的征兆，因此他不高兴并感到悲伤。然后，那位比丘尼说：六位导师并非全知，他们怎么能知道业的因果呢？如来住在世间，完全证悟且知晓一切，对过去和未来都没有障碍，为什么不去问他是否有儿子呢？比丘尼离开后，婆罗门的妻子把这些话告诉了她的丈夫。婆罗门听后，高兴地理解并领悟了。他立刻穿上新衣服，去往世尊所在的地方，到达后，用头顶礼佛足，然后禀告世尊：世尊，我没有有功德和权势的儿子吗？世尊告诉婆罗门：你会有儿子的，而且他会具有福德，长大后会喜欢出家。婆罗门听到世尊这样说后，非常高兴和满意，心想：如果我有了儿子，即使他出家也很好，没有痛苦。然后，他邀请世尊和比丘僧团明天去他家接受供养。世尊没有说话，表示默许。第二天，
English
In the past, in Shravasti, in the garden of Prince Jeta, in the monastery of Anathapindika, the benefactor of the helpless. (The Buddha) resided there. At that time, in that place, there was a Brahmin named Shin Chir, who was of noble lineage and wealthy, but had no son. He went to visit the six teachers and asked, and the six teachers said that you have no signs of having a son. After that, the Brahmin returned home, wearing dirty clothes, entered the room of sorrow, and was unhappy, thinking: I have no son, and if I die, my house and property will be confiscated by the king. Thinking these things, he sat very unhappily. At that time, the wife of that Brahmin was friends with a Bhikkhuni. The Bhikkhuni came to the Brahmin's house and saw that the Brahmin was very unhappy and tormented by sorrow, so she asked his wife: Why is your husband unhappy? The Brahmin's wife said: I have no son, and I asked the six teachers, and they said that I have no signs of having a son, so he is unhappy and sad. Then, that Bhikkhuni said: The six teachers are not omniscient, how can they know the cause and effect of karma? The Tathagata dwells in the world, fully enlightened and knowing everything, and has no obstacles to the past and the future, why not ask him whether or not you will have a son? After the Bhikkhuni left, the Brahmin's wife told these words to her husband. After hearing this, the Brahmin happily understood and comprehended. He immediately put on new clothes, went to where the Blessed One was, and upon arriving, prostrated at the Buddha's feet with his head, and then reported to the Blessed One: Blessed One, do I not have a son with merit and power? The Blessed One told the Brahmin: You will have a son, and he will be endowed with merit, and when he grows up, he will like to renounce. After hearing the Blessed One say this, the Brahmin was very happy and satisfied, thinking: If I have a son, even if he renounces, it is good, there is no suffering. Then, he invited the Blessed One and the Sangha of Bhikkhus to come to his house tomorrow to receive offerings. The Blessed One did not speak, indicating his consent. The next day,
Chinese
降临于彼处后，与佛陀和僧众一同前往那位婆罗门的家中。在铺设的座位上坐定后，婆罗门夫妇以殷勤款待供养了斋饭。接受斋饭后，佛陀与僧众一同返回。其间有一片草地，那里有一个非常干净的泉眼。世尊和比丘僧团在那里休息，各自从泉眼中取水，清洗钵和手脚。之后，一只猴子来到那里，想从阿难陀那里拿走钵。阿难陀担心钵被打碎，没有给猴子。世尊对阿难陀说：“把钵给猴子吧。”之后，阿难陀把钵给了猴子。 猴子从树上取了蜂蜜，把钵装满后献给世尊。世尊说：“把蜂蜜里的不干净的东西去掉。”猴子去除了虫子的尸体等杂物后献上。世尊接过装满蜂蜜的钵，说：“把蜂蜜和水混合起来。”然后用水混合，献给世尊。世尊接过后，也分给了比丘僧团，让大家都饱餐一顿。当时，那只猴子看到这些，非常高兴，跳跃和舞蹈，结果掉入悬崖而死。死后立即转生为婆罗门的儿子。那位婆罗门的妻子怀孕了，足月后生下了一个相貌端庄、惹人喜爱的男孩。最初出生时，家中所有的器皿都装满了蜂蜜。婆罗门夫妇非常高兴，请来相士看相。相士问：“这个孩子出生时，有什么征兆或奇迹发生吗？”他们回答说：“最初出生时，所有的器皿都装满了蜂蜜。”因此，给孩子取名为蜜胜。之后，孩子被抚养长大，长大后向父母请求出家。父母因为爱子而不允许。孩子一次又一次地请求，（最后说）如果父母阻挠我，我可能会死去。
English
Having arrived there, together with the Buddha and the Sangha, they went to the house of that Brahmin. After sitting on the laid-out seats, the Brahmin couple offered alms with hospitality. After receiving the alms, the Buddha and the Sangha returned together. In between, there was a meadow, and there was a very clean spring. The Blessed One and the Sangha of monks rested there, and each took water from the spring, washing their bowls and limbs. Then, a monkey came there, wanting to take the bowl from Ananda. Fearing that the bowl would be broken, Ananda did not give it to the monkey. The Blessed One said to Ananda, "Give the bowl to the monkey." Then, Ananda gave the bowl to the monkey. The monkey took honey from the trees and filled the bowl, offering it to the Blessed One. The Blessed One said, "Remove the impurities from the honey." The monkey removed the corpses of insects and other impurities and offered it. The Blessed One took the bowl filled with honey and said, "Mix the honey with water." Then, mixing it with water, they offered it to the Blessed One. The Blessed One took it and also distributed it to the Sangha of monks, and everyone was satisfied. At that time, the monkey, seeing this, was very happy, jumping and dancing, and as a result, fell into a cliff and died. Immediately after death, he was reborn as the son of a Brahmin. The wife of that Brahmin became pregnant, and after the full term, she gave birth to a handsome and lovely boy. At the time of his first birth, all the vessels in the house were filled with honey. The Brahmin couple were very happy and called a diviner to examine the signs. The diviner asked, "When this child was born, what signs or miracles occurred?" They replied, "At the time of his first birth, all the vessels were filled with honey." Therefore, they named the boy Honey Supreme. After that, the boy was raised and grew up, and when he grew up, he asked his parents to renounce the world. The parents, because of their love for their son, did not allow it. The boy asked again and again, (finally saying) if my parents obstruct me, I may die.