English
After hiding the goods, he went to another country. He made a lot of money there, and also took a wife and had many children. Later, the first wife, named "Necklace," was poor and painstakingly raised two sons. The two sons asked their mother, "Where did our father go?" The mother said, "Children, he is in such and such place in such and such country, and it is said that he has a lot of wealth. Go there, and if possible, he may give you some living expenses." So, the eldest son went to look for his father, and he traveled from road to road, finally arriving in front of his father. The father recognized him from his appearance and asked loudly, "Where did you come from? Where are you going now?" The son narrated the situation in detail. The father thought, "This must be my son." So, he kept the son by his side and instructed him, "Son, don't tell anyone that I am your father." Then, he began to love him. The other sons asked their father, "Father, whose child is this?" The father said, "He is the son of my friend." They thought, "He loves him so much, this must be his son." Then, they said to each other, "This must be our elder brother." The father thought, "It is like this among enemies, the mother's discord is not good, he may be killed, so send him away." Even so, if I give him a little something, he will be killed on the road because of greed. It is better to send him back to his mother. So, he wrote a letter to him: From here, go one yojana to the east, under the ear tree that moves quickly between villages, a clever and prudent person will dig, and you will get the same wealth as me. Whatever is around the neck, give it to Necklace. He wrote such a letter to him and gave it to him. He took the letter and set off, and the younger brothers stopped him on the road and asked, "What did you get from your father?" He said, "I didn't get anything, just gave this letter."
Tibetan
་སོ། །དེ་ནས་དེ་དག་ན་རེ་འདི་ནི་ཕས་བྲིད་པ་ལྟ་སྟེ་སོང་ཤིག་ཅེས་བྱས་ནས་དེ་བཏང་སྟེ། མཐར་གྱིས་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་ཕྱིན་ནས། རེ་ཞིག་ངལ་སོ་ཤིང་། འདུག་འདུག་ནས་མས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཕ་ལས་ཅི་ཐོབ། བུས་སྨྲས་པ། ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་མོད་ཀྱི། ཡི་གེ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཐོབ་བོ། །མས་སྨྲས་པ། བུ་ཁྱོད་ཕས་བྲིད་དེ། ལམ་གྱི་ཚེགས་བྱུང་བ་ཁོ་ནར་ཟད་དེ་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་བོ། །བུས་སྨྲས་པ། ཡུལ་དེ་ནི་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ། བདག་འདྲིད་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱས་ནས། དེ་ཡི་གེ་དེ་དཔྱོད་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ། གྲོང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འདིར་གྲོང་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །གྲོང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དུ་ཕྱུང་སྟེ། བསྲེག་པའི་ས་ཡིན་ནོ། །མགྱོགས་ཀྱི་རྣ་བའི་ཤིང་གི་དྲུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མགྱོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རྣ་བའི་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟ་རྣ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཤིང་རྟ་རྣའི་དྲུང་ལ་བྱའོ། །གནས་ནས་ཤར་ཕྱོགས་ལོགས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤར་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །དཔག་ཚད་གཅིག་ཙམ་ན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་དཔག་ཚད་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་བྱའོ། །དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དེ་ལྟ་བུར་དཔྱད་ནས། མཚན་མོ་མི་མི་རྒྱུ་བའི་ཚེ་དུར་ཁྲོད་དུ་སོང་ནས། དེའི་འདབ་ན་རྟ་རྣ་ཞེས་བྱ་བའི་ཤིང་ཞིག་འདུག་སྟེ། དེས་དེའི་ཤར་ཕྱོགས་ལོགས་སུ་བཅལ་ཏེ་གཉའ་ཤིང་གང་ཙམ་ཚུན་ཅད་བརྐོས་པ་དང་། རེ་ཞིག་ན་གསེར་གྱི་བུམ་པ་མགྲིན་པ་མུ་ཏིག་གི་ཕྲེང་བས་བཅིངས་པ་ཞིག་མཐོང་ནས། དེ་དགའ་ཆེས་ཏེ་དེ་བླངས་ནས་ཁྱིམ་དུ་སོང་སྟེ། མུ་ཏིག་གི་ཕྲེང་བ་བཀྲོལ་ནས་མ་གདུ་བུ་ལ་བྱིན་ནོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཏུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་བུར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཚོ་བྱེད་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་འདིས་ངའི་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་རྟོགས་སོ། །ད་ལྟར་ཡང་འདིས་ངའི་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་རྟོགས་ སོ། །དེ་ནས་འཚོ་བྱེད་ཀྱིས་བསམས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་སྐུ་མངའ་ལ་སྐུ་ཆེ་བས་ན། སྨན་མར་ཉུང་ངུས་འདི་གསོ་བར་མི་ནུས་སོ་སྙམ་སྟེ། དེས་བརྟགས་ནས་སྨན་མར་སྲང་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སྲང་ལ་བཅལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུར་གསོལ་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ལྷག་མ་ནི་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བསྟབས་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ལྷག་མའོ་སྙམ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཏུད་ཅིང་བཏུང་ངོ་། །དེ་ནས་ལྷས་བྱིན་གྱིས་བསམས་པ། བདག་གིས་ཀྱང་སྨན
Chinese
索。然后他们说：“这就像被父亲欺骗了一样，走吧。”说完就放他走了。最终他回到了自己的家，休息了一会儿。坐了一会儿后，母亲说：“你从父亲那里得到了什么？”儿子说：“虽然什么也没得到，但得到了一封这样的信。”母亲说：“儿子，你被父亲欺骗了，只是白白浪费了路上的时间，什么也没得到。”儿子说：“那个地方很大，不会欺骗我的。”说完就开始研究那封信。其中“从村里”的意思是指出生的地方，这里用“村里”来表示。“到村里”的意思是被抛弃的地方，也就是火葬场。“在快马的耳朵树下”中，“快马”指的是马，“耳朵树”指的是马耳，指的是在马耳树下。“从那里向东边”指的是东边。“大约一由旬”指的是只有一由旬。他这样分析了那段文字，在晚上人们不走动的时候，去了墓地。在那附近有一棵叫做马耳的树，他测量了那棵树的东边，挖了大约一个轭的距离，过了一会儿，他看到一个金瓶，瓶颈上系着一串珍珠。他非常高兴，拿起金瓶回到了家，解开珍珠项链给了母亲和儿子。比丘们，你们怎么想？那时成为户主的人就是我。那时成为他儿子的人就是现在的耆婆迦，那时他也理解了我的意思。现在他也理解了我的意思。 索。然后耆婆迦想：“世尊拥有金刚般的身体，而且身体高大，用少量的药油无法治愈。”于是他仔细衡量，用三十二两的药油涂抹在世尊的身上，钵里的残余分给了比丘们。比丘们心想：“这是世尊钵里的残余。”于是顶礼并饮用。然后提婆达多想：“我也要用药
English
So. Then they said, "This is like being deceived by the father, go away." Having said that, they let him go. Eventually he returned to his own home and rested for a while. After sitting for a while, the mother said, "What did you get from your father?" The son said, "Although I didn't get anything, I got a letter like this." The mother said, "Son, you have been deceived by your father, and you have only wasted your time on the road, and you have not achieved anything." The son said, "That place is big, it won't deceive me." Having said that, he began to study the letter. "From the village" means the place where he was born, which is indicated here as "village." "To the village" means the place where he was thrown away, which is the cremation ground. In "under the quick horse's ear tree," "quick horse" refers to a horse, and "ear tree" refers to a horse's ear, referring to under the horse's ear tree. "From that place to the east side" refers to the east side. "About one yojana" refers to only one yojana. Having analyzed the verse in that way, he went to the cemetery at night when people were not moving around. Near there was a tree called Horse Ear, and he measured the east side of that tree and dug about a yoke's distance, and after a while, he saw a golden vase with a string of pearls tied around its neck. He was very happy, picked up the golden vase and went home, untied the pearl necklace and gave it to his mother and son. Monks, what do you think? At that time, the one who became the householder was me. At that time, the one who became his son was this Jivaka, and at that time he also understood what I meant. Now he also understands what I mean. So. Then Jivaka thought, "The Blessed One has a vajra-like body and is tall, so a small amount of medicinal oil cannot heal this." So he carefully measured and applied thirty-two srangs of medicinal oil to the Blessed One's body, and the remainder in the bowl was distributed to the monks. The monks thought, "This is the remainder in the Blessed One's bowl." So they prostrated and drank it. Then Devadatta thought, "I will also use medicine.
Tibetan
་མར་བཏུང་ངོ་སྙམ་ནས། དེས་འཚོ་བྱེད་ལ་དྲིས་པ། འཚོ་བྱེད་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མས་སྨན་མར་ཅི་ཞིག་འཐུངས། འཚོ་བྱེད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། སྲང་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་གསོལ་ཏོ། །ལྷས་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། ངས་ཀྱང་སྲང་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་བཏུང་ངོ་། །འཚོ་བྱེད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་སྐུ་མངའ་ལ་སྐུ་ཆེ་བས་ན། །སྨན་མར་དེ་སྙེད་གསོལ་བ་དང་། འཇུ་བར་སྤྱོད་ཀྱིས་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་འཇུ་བར་མི་ནུས་སོ། །ལྷས་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། ང་ཡང་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ལུས་ཅན་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་འཇུ་བར་མི་ནུས་ཞེས་བྱས་ནས། དེས་ཀྱང་སྲང་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་འཐུངས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ནི་ཞུ་བར་གྱུར། ལྷས་བྱིན་གྱིས་ནི་ཞུ་བར་མ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཉིན་ཡང་འཚོ་བྱེད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྨན་མར་འབྲས་ཆན་གྱི་ཁུ་བ་དང་སྦྱར་བ་གསོལ་ཏོ། །ལྷས་བྱིན་གྱིས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསོལ་བས། ང་རྒྱལ་གྱི་དབང་གིས་མ་ཞུ་བཞིན་དུ་སྨན་མར་འབྲས་ཆན་གྱི་ཁུ་བར་སྦྱར་ཏེ་འཐུངས་པས། ཟུག་གཟེར་གྱིས་བཏབ་སྟེ། གནད་ལ་བབ་པའི་ན་ཚས་ཐེབས་ནས། གཞི་དེས་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་དང་མི་བཟད་པ་དང་། ཚ་བ་དང་། ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་ནས། ཉིན་མཚན་དུ་གཉིད་ཀྱང་མི་ལོག་པར་གྱུར་ཏོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ནི། ཕུ་ནུ་བོ་ལ་བྱམས་ཏེ་དེས་གཏམ་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕྱག་གླང་པོ་ཆེའི་སྣ་ལྟ་བུ་འཁོར་ལོ་དང་། བཀྲ་ཤིས་དང་། གཡུང་དྲུང་རིས་དང་ལྡན་པ། བསོད་ནམས་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་ལས་བྱུང་བ་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་ དབུགས་འབྱིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱག་བརྐྱང་སྟེ། བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རི་ལས་ཐལ་ནས་ལྷས་བྱིན་གྱི་མགོ་ལ་བཞག་སྟེ། བདེན་པ་བསྐུལ་བ་མཛད་པ། བདེན་པ་གང་གིས་ངའི་བུ་གཅིག་པ་སྒྲ་གཅན་ཟིན་བཟང་པོ་སྡུག་གུ་ལ་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ལྷག་ཆད་མེད་པར་ལྷས་བྱིན་ལ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་སེམས་ན། བདེན་པ་དེས་འདིའི་ནད་ཞི་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་གསུངས་ནས། བདེན་པ་བསྐུལ་བ་དེ་ཁོ་ནའི་མོད་ལ་ལྷས་བྱིན་གྱི་ནད་ཞི་བར་གྱུར་ཏེ། སྲོག་ཡལ་བ་ལས་ཕྱིར་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཕྱག་མཐོང་ནས་ངོ་ཤེས་ཏེ། དེས་བསམས་པ་འདི་ནི་དགེ་སྦྱོང་་ཏ་མའི་ལག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། དེ་ཡུན་རིང་པོ་ནས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གཡོ་སྒྱུས་བསྒྲུབས་པའི་རྒྱགས་པས་གོས་ཤིང་དབང་དུ་བྱས་པས་ན། དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་
Chinese
心想我要喝酥油，于是问侍者道：侍者，乔达摩沙门喝了什么药酥油？侍者说：喝了三十二两。提婆达多说：我也要喝三十二两。侍者说：世尊拥有金刚般的身体，而且身材高大，所以能喝下那么多药酥油，并且能够消化，你却不能消化。提婆达多说：我也是金刚般的身体，为什么不能消化？说完，他也喝了三十二两。之后，世尊消化了，提婆达多却没有消化。之后第二天，侍者又给世尊供养了药酥油，并掺合了稻米汤。提婆达多也因为世尊喝了，在傲慢心的驱使下，还没消化就掺合着药酥油和稻米汤喝了下去。结果被剧烈的疼痛袭击，被要害部位的疾病击中，因此感受到了剧烈、难以忍受的痛苦、发烧和不悦意的感受，日夜都无法入睡。具寿阿难陀因为疼爱兄弟，便将此事禀告了世尊。之后，世尊伸出如象鼻般的、具有法轮、吉祥和卐字纹，由无数福德所生，能消除一切怖畏的手，从鹫峰山顶触碰到提婆达多的头顶，作了真实语加持。以何真实语，如我疼爱唯一的儿子罗睺罗一样，心中没有丝毫增减地疼爱提婆达多，以此真实语愿此人的疾病平息。说完，就在作真实语加持的那一刻，提婆达多的疾病平息了，从死亡中恢复了过来。之后，他看到了世尊的手，认了出来，心想这是乔达摩沙门的手啊。他因为长久以来内心被欺骗所蒙蔽和控制，所以才这样被佛陀的伟大所折服。
English
Thinking, "I will drink butter," he asked the attendant: "Attendant, what medicinal butter did the ascetic Gautama drink?" The attendant said: "He consumed thirty-two srangs." Devadatta said: "I will also drink thirty-two srangs." The attendant said: "The Blessed One has a vajra-like body and is tall, so he can consume that much medicinal butter and digest it, but you cannot digest it." Devadatta said: "I also have a vajra-like body, why can't I digest it?" Having said that, he also drank thirty-two srangs. Then, the Blessed One digested it, but Devadatta did not digest it. Then, the next day, the attendant again offered the Blessed One medicinal butter mixed with rice gruel. Devadatta, because the Blessed One had consumed it, under the influence of pride, mixed the medicinal butter with rice gruel and drank it without digesting it. As a result, he was struck by severe pain, afflicted by a disease that struck at his vital points. Because of this, he experienced intense and unbearable suffering, fever, and unpleasant feelings, and could not sleep day or night. The venerable Ānanda, out of love for his brother, told the Blessed One about this. Then, the Blessed One extended his hand, which was like an elephant's trunk, adorned with wheels, auspicious marks, and swastikas, born from hundreds of thousands of merits, and which dispelled all fears. From the summit of Vulture Peak Mountain, he touched Devadatta's head and made a statement of truth. "By whatever truth, just as I love my only son Rāhula, with no increase or decrease in my heart, I also love Devadatta in the same way, by that truth may this person's illness be pacified." Having said this, at the very moment of making the statement of truth, Devadatta's illness was pacified, and he recovered from the brink of death. Then, he saw the Blessed One's hand and recognized it, thinking, "This is the hand of the ascetic Gautama." Because for a long time his mind had been obscured and controlled by the arrogance cultivated through deception, he was thus overcome by the greatness of the Buddha.