Tibetan
་ཉིད་འཆི་བར་བྱས་པ་ལས། ངས་ནོར་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་བྱིན་ནས། དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་གནས་པར་བྱས་སོ། །ད་ལྟར་ཡང་འདི་དབུལ་བས་འཇིགས་པས། བདག་ཉིད་འཆི་བར་བྱས་པ་ལས། ངས་ནོར་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་བྱིན་ནས། གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ་གྲུབ་པ་དང་། བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད་དོ།། །།རྔོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་མ་ག་ར་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་པ་ལས། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བྱོན་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་འོད་མའི་ཚལ་བྱ་ཀ་ལན་ད་ཀ་གནས་པ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ལྷས་བྱིན་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་རྟག་ཏུ་ཉེས་པ་བྱེད་དེ་གང་དང་གང་ལ་ཉེས་པ་བྱེད་པ་དེ་དང་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཉེས་པས་སྟིང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་ བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་སོང་ལ་ཆོས་གོས་སྣམ་སྦྱར་གྱོན་ཏེ། དགེ་སློང་སུ་ཡང་རུང་བ་ཞིག་གྲོགས་སུ་ཁྲིད་ལ། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་ལམ་པོ་ཆེ་དང་སྲང་དང་། བཞི་མདོ་དང་སུམ་མདོ་དག་ཏུ་བྲམ་ཟེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ལ་ལྷས་བྱིན་ནམ། ལྷས་བྱིན་གྱི་ཕྱོགས་ཀྱིས་སུ་ལ་ཉེས་པ་བྱས་པ་དེས་སངས་རྒྱས་སམ་ཆོས་སམ་དགེ་འདུན་ལ་འདོག་པར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་སྒོས་ཤིག །གལ་ཏེ་ལྷས་བྱིན་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་མཐུ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན། སྔོན་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ན་ད་ནི་དེའི་རྫུ་འཕྲུལ་ཉམས་སོ། །ཞེས་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ནས་ཀུན་དགའ་བོ་སོང་སྟེ། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་ལམ་པོ་ཆེ་དང་། སྲང་དང་། བཞི་མདོ་དང་། སུམ་མདོ་དག་ཏུ་བྲམ་ཟེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ལ་བསྒོ་ནས། ཕྱིན་ཅད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཉེས་པས་སྟིང་བར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་བསྙུང་བར་གྱུར་ནས། སྨན་པ་འཚོ་བྱེད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྨན་མར་ལྕགས་མདའ་ཞེས་བྱ་བ་ཕུལ་ལོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་འཚོ་བྱེད་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། འཚོ་བྱེད་ངོ་མཚར་ཆེའམ། གསོལ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ངོ་མཚར་ཆེ་ལགས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། འཚོ་བྱེད་རྨད་དུ་བྱུང་ངམ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྨད་དུ་བྱུང་ལགས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། འཚོ་བྱེད་ཁྱོད་ཤེས་སམ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་འཚལ་ལགས་སོ། བཀའ་སྩལ་པ། འཚོ་བྱེད་ཁྱོད་མི་ཤེས་སམ། གསོལ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་མ་འཚལ་ལགས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། འཚོ་བྱེད་ཅི་ཞིག་ངོ་མཚར་ཆེ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་པ་རྣམས་རྩྭ་ཟ་ཞིང་ཆུ་འཐུང་ལ། དེ་དག
Chinese
我宁愿自己死去，也给了大量的财物，让他们安住于十善业的道路上。现在他们又因贫困而恐惧，我宁愿自己死去，也给了大量的财物，让他们成就究竟的觉悟，安置于安乐的涅槃之中。 《猎人》的故事是这样的：世尊在摩揭陀国游化时，来到了王舍城，住在王舍城光明的芒果园，也就是迦兰陀鸟园。当时，提婆达多经常对住在王舍城的许多人做坏事，无论他对谁做坏事，那个人就会用坏话中伤世尊。之后，世尊对具寿阿难陀说：“阿难陀，你去穿上袈裟，带上一位比丘作为同伴，在王舍城的街道、小巷、十字路口和三岔路口，告诉婆罗门和居士们，不要让提婆达多，或者提婆达多一伙，用任何坏话中伤佛、法、僧。如果他们说提婆达多有大神力，你就说：‘过去他有大神力，但现在他的神力已经衰退了。’”阿难陀听后，就去了王舍城，在街道、小巷、十字路口和三岔路口，告诫婆罗门和居士们，让他们以后不要用坏话中伤世尊。之后，有一天，世尊生病了，医生耆婆为世尊献上了名为“铁箭”的药油。之后，世尊对医生之王耆婆说：“耆婆，这很稀有吗？”耆婆回答说：“世尊，这非常稀有。”世尊说：“耆婆，这很奇妙吗？”耆婆回答说：“世尊，这非常奇妙。”世尊说：“耆婆，你知道吗？”耆婆回答说：“世尊，我知道。”世尊说：“耆婆，你不知道吗？”耆婆回答说：“世尊，我不知道。”世尊说：“耆婆，什么最稀有？”耆婆回答说：“世尊，诸佛吃草喝水，那些...
English
Rather than let myself die, I gave a great heap of wealth, and caused them to abide on the path of the ten virtuous actions. Now again, they are afraid of poverty, rather than let myself die, I gave a great heap of wealth, and placed them in the attainment of ultimate enlightenment, and in the peaceful nirvana. The story called "The Hunter" is as follows: The Blessed One, while wandering in the country of Magadha, came to Rajagriha, and resided in the grove of light mangoes in Rajagriha, which is the Kalanda bird sanctuary. At that time, Devadatta was constantly doing harm to many people living in Rajagriha, and whomever he harmed, that person would slander the Blessed One with accusations. Then, the Blessed One said to the venerable Ananda: "Ananda, go and put on the patched robes, take any monk as a companion, and in the main roads, lanes, crossroads, and intersections of Rajagriha, tell the Brahmins and householders not to let Devadatta, or those on Devadatta's side, slander the Buddha, Dharma, or Sangha. If they say that Devadatta has great magical powers and great strength, say, 'In the past he had great magical powers, but now his magical powers have declined.'" Then Ananda went and, in the main roads, lanes, crossroads, and intersections of Rajagriha, instructed the Brahmins and householders, telling them not to slander the Blessed One with accusations in the future. Then, one day, the Blessed One became ill, and the physician Jivaka offered the Blessed One a medicinal oil called "Iron Arrow." Then, the Blessed One said to the king of physicians, Jivaka: "Jivaka, is this very rare?" Jivaka replied: "Blessed One, it is very rare." The Blessed One said: "Jivaka, is this wonderful?" Jivaka replied: "Blessed One, it is very wonderful." The Blessed One said: "Jivaka, do you know?" Jivaka replied: "Blessed One, I know." The Blessed One said: "Jivaka, do you not know?" Jivaka replied: "Blessed One, I do not know." The Blessed One said: "Jivaka, what is most rare?" Jivaka replied: "Blessed One, the Buddhas eat grass and drink water, and those...
Tibetan
་ལས་བདུད་རྩི་འདི་གྲུབ་ཅིང་། དེས་སྨན་མར་ལྕགས་མདའ་ཞེས་བགྱི་བ་བསྒྲལ་ལགས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། འཚོ་བྱེད་ཅི་ཞིག་རྨད་དུ་བྱུང་། གསོལ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་བ་ལས། དམ་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་བསྒྲུབ་པ་བཟང་པོ་འབྱུང་ལགས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། འཚོ་བྱེད་ཁྱོད་ཅི་ཞིག་ཤེས། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐྱེས་སླན་ ཅད་གདོན་མི་འཚལ་བར་འགུམ་པར་འཚལ་ལགས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། འཚོ་བྱེད་ཁྱོད་ཅི་ཞིག་མི་ཤེས། གསོལ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་གང་དུ་མཆི་བ་དེ་མ་འཚལ་ལགས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཐེ་ཙོམ་སྐྱེས་ནས། ཐེ་ཙོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་འཚོ་བྱེད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་རྟོགས་པ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་འདིས་ངའི་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ། ཅི་ལྟར་རྟོགས་པ་དེ་ཉོན་ཅིག །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། རི་ཁྲོད་ཀྱི་གྲོང་ཞིག་ན་ཁྱིམ་བདག་ཕྱུག་ཅིང་། ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་ཞིག་གནས་པ་དེས་ཐབས་ཟླར་བབ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས། དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་དོ། །དེ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས། ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས། དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་ཁྱེའུ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེའི་བཙས་སྟོན་ཞག་བདུན་གསུམ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་གི་བར་དུ་རྒྱས་པར་སྦྱར་ནས། རིགས་དང་འཐུན་པར་མིང་བཏགས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་དེ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས་བུ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེའི་ཡང་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས། རིགས་དང་འཐུན་པའི་མིང་བཏགས་སོ། །དེ་ནས་དེས་བསམས་པ་བདག་གི་བུ་ལོན་འཚོབ་པ་དང་། ནོར་སྤྱོད་པ་སྐྱེས་ཟིན་གྱི་ཟོང་ཁྱེར་ལ་བདག་ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་ཡང་བསམས་པ་བདག་གི་ཆུང་མ་འདི་བྱད་གཟུགས་བཟང་བས། བདག་གིས་འདི་ལ་ཀར་ཥ་པ་ནི་མང་པོ་བྱིན་ཏེ་སོང་ན་ནི། སྐྱེས་པ་གཞན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ཡང་སྲིད་ཀྱིས། མ་ལ་བདག་གིས་འདི་ལ་ཀར་ཥ་པ་ནི་ཉུང་ཞིག་བྱིན་ཏེ་འགྲོ་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས། དེས་དེ་ལ་ཀར་ཥ་པ་ནི་ཉུང་ངུ་ཞིག་བྱིན་ནས། དེ་མ་ཡིན་པ་གསེར་རྣམས་ནི་བུམ་པའི་ནང་དུ་བཅུག་སྟེ། བུམ་པའི་མགྲིན་པ་མུ་ཏིག་གི་ཕྲེང་བས་བཅིངས་ནས། དུར་ཁྲོད་དུ་ཤིང་རྟ་རྣ་ཞེས་བྱ་བའི་དྲུང
Chinese
由此成就甘露，以此制服名为药油铁箭之物。世尊开示：是什么使生命奇迹般地延续？答道：世尊，佛陀降临世间，宣讲神圣的佛法，僧众的修行得以兴盛。世尊开示：医者，你知道什么？答道：世尊，所有众生最终都将死去，无法避免。世尊开示：医者，你不知道什么？答道：世尊，我不知道他将前往何处。之后，众比丘心生疑惑，为了断除一切疑惑，向佛陀世尊请教：尊者，医者洞察世尊的心意并如实陈述。世尊开示：比丘们，不仅是现在，过去世他也曾洞察我的心意。你们听着，他是如何洞察的。比丘们，过去世，在某个山村里，住着一位富裕的户主，他拥有大量的财富和享用。他娶妻成家，与妻子一同嬉戏玩乐，享受快乐。他们嬉戏玩乐，享受快乐。后来，他的妻子怀孕了。九个月或十个月后，她生下了一个男孩。他们为孩子举办了盛大的出生庆祝宴会，持续了七天、三天，甚至二十一天，并按照家族传统为他取了名字。之后，他们继续嬉戏玩乐，又生了一个儿子。他们也为这个孩子举办了盛大的出生庆祝宴会，并按照家族传统为他取了名字。之后，他心想：我的儿子们已经长大，可以偿还债务和使用财富了，我应该带着货物去其他地方。然后他又想：我的妻子容貌美丽，如果我给她很多钱再离开，她可能会与其他男人一同享乐。不如我少给她一些钱再走。于是，他只给了她少量的钱，而将其他的黄金装进瓶子里，用珍珠项链系紧瓶口，埋在墓地里一棵名为车耳树的旁边。
English
From this, the nectar is accomplished, and with this, the thing called medicinal oil iron arrow is subdued. The Blessed One declared: What is it that miraculously sustains life? He replied: Blessed One, from the Buddha's appearance in the world, the sacred Dharma is taught, and the Sangha's practice flourishes. The Blessed One declared: Healer, what do you know? He replied: Blessed One, all beings will eventually die, inescapably. The Blessed One declared: Healer, what do you not know? He replied: Blessed One, I do not know where he will go. Then, the monks were filled with doubt, and to dispel all doubt, they asked the Buddha, the Blessed One: Venerable one, the healer discerns the Blessed One's intention and speaks accordingly. The Blessed One declared: Monks, not only now, but in the past as well, he has discerned my intention. Listen to how he discerned it. Monks, in the past, in a mountain village, there lived a wealthy householder, rich in wealth and possessions. He took a wife and together they played and rejoiced, enjoying themselves. As they played and rejoiced, his wife became pregnant. After nine or ten months, she gave birth to a boy. They celebrated the birth with a grand feast for seven days, three days, or even twenty-one days, and named him according to their lineage. After that, they continued to play and rejoice, and another son was born. They also celebrated his birth with a grand feast and named him according to their lineage. Then he thought: My sons are grown, able to repay debts and use wealth, I should take goods and go to another place. Then he thought again: My wife is beautiful, if I give her much money and leave, she might enjoy herself with another man. Instead, I should give her a little money and go. So, he gave her only a small amount of money, and put the rest of the gold into a vase, tied the neck of the vase with a pearl necklace, and buried it in the cemetery next to a tree called a chariot ear.
Tibetan
་དུ་སྦས་ཏེ་བཞག་ནས་ཟོང་ཁྱེར་ཏེ་ཡུལ་ གཞན་དུ་སོང་ནས། དེས་དེར་རྙེད་པ་མང་པོ་གྲུབ་ནས་དེས་དེར་ཡང་ཆུང་མ་བླངས་ཏེ་འདུག་ནས་དེའི་བུ་མང་པོ་བཙས་སོ། །དེ་ནས་ཆུང་མ་སྔ་མ་གདུ་བུ་ཞེས་བྱ་བས་ལག་འོངས་དང་། དེས་ཉེ་དུས་བཤུགས་པ་ཙམ་གྱིས་བུ་གཉིས་གསོས་མནགས་ནས། བུ་གཉིས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱི་ཕ་གར་སོང་། མས་སྨྲས་པ། བུ་ཡུལ་ག་གེ་མོ་ཞིག་ན་གནས་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ན་འདུག་སྟེ། དེ་ནོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་ཞེས་ཀྱང་གྲག་གིས། དེར་སོང་ཤིག་དང་གལ་ཏེ་ན་ཁྱེད་ཀྱི་འཚོ་བའི་ཐངས་ཅུང་ཟད་སྦྱིན་ཡང་སྲིད་དོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ཕུ་བོ་ཤོས་ཕ་ཚོལ་དུ་སོང་བ་ལས་དེ་ལམ་ནས་ལམ་དུ་འཁོར་འཁོར་ཏེ། མཐར་གྱིས་ཕའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ནས། ཕས་བཞིན་གྱི་གཟུགས་ལས་ངོ་ཤེས་ནས་སྐད་ཕྱུང་སྟེ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ག་ལས་འོངས། ད་གར་འགྲོ་ཞེས་བྱས་ནས་དེས་རྒྱས་པར་བསྙད་དོ། །དེ་ནས་ཕས་བསམས་པ། འདི་ནི་བདག་གི་བུ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། དེས་དེ་བདག་གི་ཐད་དུ་བཞག་ནས་བསྒོ་བ། བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་སུ་ལ་ཡང་བདག་གི་ཕ་ཡིན་ཞེས་མ་ཟེར་ཅིག་ཅེས་བྱས་ནས། དེས་དེ་ལ་བྱམས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བུ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཡབ་ཁྱེའུ་འདི་སུའི་ལགས། ཕས་སྨྲས་པ། ངའི་མཛའ་བོའི་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་དེ་དག་གིས་བསམས་པ། འདི་ལྟར་འདི་ལས་ཤིན་ཏུ་བྱམས་པ་ལས་ན། འདི་ཉིད་ཀྱི་བུ་ཡིན་གོར་མ་ཆག་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེ་དག་གཅིག་ལ་གཅིག་སྨྲས་ཏེ། འདི་ནི་བདག་ཅག་གི་ཕུ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་ཕས་བསམས་པ། དགྲའི་ནང་ན་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། མས་དབྱེན་འདི་མ་རུང་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་བསད་དུ་འོང་གིས་ཕྱིར་བཏང་ངོ་། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱིས་གལ་ཏེ་བདག་གིས་ཅུང་ཟད་ཅིག་འདི་ལ་བྱིན་ན་ཡང་ལྟོད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལམ་དུ་བསད་དུ་འོང་ན། མ་ལ་བདག་གིས་འདི་ཕྱིར་བཏང་ངོ་སྙམ་ནས། ཡི་གེ་ཞིག་བྲིས་ཏེ་བྱིན་པ། གནས་ནས་ཤར་ཕྱོགས་ལོགས་སུ་དཔག་ཚད་གཅིག་ཙམ་ན། །གྲོང་ནས་གྲོང་དུ་མགྱོགས་ཀྱི་རྣ་བའི་ཤིང་དྲུང་ན། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་བག་དང་ལྡན་པས་བརྐོས་ནས་ཀྱང་། །བདག་དང་ནོར་སྐལ་གཅིག་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་གསོལ་བར་གྱིས། །མགུལ་ན་འདུག་པ་གང་ཡིན་ དེ་ནི་གདུ་བུར་བྱིན་ཞེས་ཟེར་བ་ཞིག་ཡི་གེར་བྲིས་ནས་བྱིན་ཏེ། དེས་ཡི་གེ་དེ་ཁྱེར་ནས་ཆས་ཏེ་སོང་བ་ལས། ནུ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ལམ་དུ་བཟུང་སྟེ། ཕ་ལས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅི་ཐོབ་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་སྟེ། ཡི་གེ་འདི་བྱིན་པར་ཟད་དོ་ཞེས་བྱས
Chinese
藏好货物后，他去了别的国家。他在那里赚了很多钱，又娶妻生子。后来，第一个妻子名叫“项链”，她很穷，辛辛苦苦地养大了两个儿子。两个儿子问母亲：“我们的父亲去哪里了？”母亲说：“孩子们，他在某个地方的某个地方，听说他有很多财富。你们去那里吧，如果可以，他可能会给你们一些生活费。”于是，大儿子去寻找父亲，他一路辗转，最终来到了父亲的面前。父亲从他的相貌认出了他，大声问道：“你从哪里来？现在要去哪里？”儿子详细地叙述了情况。父亲心想：“这一定是我的儿子。”于是，他把儿子留在自己身边，并嘱咐道：“儿子，你不要对任何人说我是你的父亲。”然后，他开始疼爱他。其他的儿子们问父亲：“父亲，这个孩子是谁的？”父亲说：“是我朋友的儿子。”他们心想：“他对他如此疼爱，这一定是他的儿子。”然后，他们互相说道：“这一定是我们的哥哥。”父亲心想：“在敌人之中就是这样，母亲的挑拨离间是不好的，他可能会被杀，所以把他赶走。”虽然如此，如果我给他一点东西，他也会因为贪婪而在路上被杀。不如把他送回母亲那里。于是，他写了一封信给他：从这里向东走一由旬，在村庄之间快速移动的耳朵树下，聪明而谨慎的人会挖掘，你就可以得到和我一样的财富。脖子上戴着的东西，就给项链吧。他写了这样一封信给他，然后给了他。他拿着信出发了，弟弟们在路上拦住了他，问道：“你从父亲那里得到了什么？”他说：“什么也没得到，只给了这封信。”