English
May that Bhagavan Buddha please me! May he not displease me! Having fully renounced in his teachings, abandoning all defilements, may I realize the state of an Arhat! May my wisdom also become sharp! May I also attain dhyana, liberation, samadhi, and samapatti, and may I be swift in entering and emerging from samapatti! Even in the time it takes to sew a single stitch, may I enter and emerge from other samadhis. Having said this, his parents saw him and asked: "Child, what aspiration did you make?" He told them everything about the aspiration he had made. The parents said: "May you alone become our son! May we two also become your parents! Relying on you alone, may we two please the Bhagavan Buddha! May we not displease him!" Monks, what do you think? The monk at that time was none other than this Nasi flower. There, in the teachings of the perfectly enlightened Buddha Light Protector, he renounced, served according to the Dharma, and revered the Buddha, Dharma, and Sangha. Due to the ripening of the karma of his aspiration, wherever he was born, he was born into a wealthy, rich, and prosperous family. He was handsome, pleasing to look at, and beautiful. Even immediately after birth, his entire body emanated the fragrance of the Nasi flower. At the time of conception and birth, rain of Nasi flowers fell in his house. Monks, I have attained the same attainment, the same power, the same deeds, and the same skillful means as the perfectly enlightened Buddha Light Protector. He pleased me and did not displease me. Having renounced in my own teachings, abandoning all defilements, I realized the state of an Arhat, my wisdom became sharp, I attained dhyana, liberation, samadhi, and samapatti, and I was swift in entering and emerging from samapatti.
Tibetan
ར་ཏེ། ཁབ་ལན་རེ་འཛུགས་པའི་ཡུན་ཙམ་ལ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཞན་དང་། གཞན་དག་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་ལྡང་བར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་ཕ་མར་གྱུར་པ་དེ་གཉིས་ནི། ཕ་མ་འདི་གཉིས་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་དེར་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། ཁྱོད་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ནས། བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག །ཅེས་བྱས་པས་ད་ལྟར་འདི་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ཏེ། འདི་གཉིས་ཀྱིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་སོ།། །།ང་ལ་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་གསོལ་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ནས། མཉན་དུ་ཡོད་པར་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་པ་ལས། དེར་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ལ། ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པའི་ལ་དུ་འགྲངས་ཚད་ཅིག་ཕུལ་བ་དང་། དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ཞིག །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་ནས་ཐག་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་འགྲེང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཁྱིམ་བདག་དེས་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པའི་ལ་དུ་འགྲངས་ཚད་ཅིག་ཕུལ་བ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ། ལ་དུ་དེ་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེས་ནས། དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་སོང་ནས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་གཽ་ཏ་མ། ལ་དུ་འོ་ནི་ང་ལ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱེའུ་གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་སྐད་དུ། ལ་དུ་འདི་བདག་ལ་མི་དགོས་སོ་ཞེས་བྱས་ན་ནི་དེའི་འོག་ཏུ་ངས་སྦྱིན་ནོ། །དེ་ནས་དེས་ཀྱེ་གཽ་ཏ་མ་ལ་དུ་འདི་བདག་ལ་མི་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ལ་ལ་དུ་དེ་བྱིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་ནས་ཐག་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་འདུག་པ། དེས་བསམས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བསོད་སྙོམས་གཞན་བཞེས་མི་སྲིད་དེ། དེ་ནི་གནས་མེད་ཅིང་སྐབས་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་གུད་དུ་བཀར་ཏེ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལ་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལ་དུ་འོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱིར་ཕུལ་ཅིག་དང་། བདག་གིས་ཁྱོད་ལ་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་སྦྱིན་ནོ། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་ཁྱོད་ཅི་ལྟར་དགའ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་ལ་དུ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ནང་དུ་བཅུག་གོ །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསོ
Chinese
而且，即使是弹指一挥间，也能入定于其他的禅定，并且出定。那时，成为父母的那两个人是，就是这对父母。他们在那里祈愿说：唯有依靠你，我们两人才能令释迦王欢喜，不要令他不欢喜。这样做了，现在唯有依靠这个，这两个人令我欢喜，没有令我不欢喜。 赐予我名为：故事的开端是，住在舍卫城。之后，世尊早上穿好下裙和法衣，拿着钵，前往舍卫城乞食。在那里，一位施主向世尊供养了一满钵具有百味的乳粥。当时，一位婆罗门童子，站在离世尊不远的地方，婆罗门童子看见那位施主向世尊供养了一满钵具有百味的乳粥。看见之后，婆罗门童子对那乳粥生起了贪恋。于是他走到世尊面前说：喂，乔达摩，把那乳粥赐予我吧。 于是世尊对婆罗门童子说：童子，如果你这样说：这乳粥我不需要，那么之后我就给你。之后他说：喂，乔达摩，这乳粥我不需要。 这样说了之后，世尊就把那乳粥赐予了婆罗门童子。当时，施主给孤独站在离世尊不远的地方。他心想：世尊不可能接受其他的乞食，因为那是不合时宜和不合适的。他意识到这一点后，把婆罗门童子拉到一边，对婆罗门童子说：婆罗门童子，把这乳粥还给世尊，我给你五百金币。婆罗门童子说：施主，就按你喜欢的那样做吧。说完，婆罗门童子就把那乳粥放进了世尊的钵里。之后，世尊开始
English
Moreover, even for the duration of a snap of the fingers, one can enter into and arise from other samadhis. At that time, the two who have become parents are, these two parents. They made a prayer there, saying: Only by relying on you, may we two please the King of the Shakyas, and may we not displease him. Having done so, now only by relying on this, these two have pleased me and have not displeased me. Giving to me is called: The beginning of the story is, residing in Shravasti. Then, the Blessed One, in the morning, having put on the lower garment and the Dharma garment, and carrying the bowl, went to Shravasti for alms. There, a householder offered the Blessed One a full bowl of milk porridge with a hundred flavors. At that time, a Brahmin boy, standing not far from the Blessed One, the Brahmin boy saw that the householder offered the Blessed One a full bowl of milk porridge with a hundred flavors. Having seen it, the Brahmin boy developed attachment to that milk porridge. Then he went to the Blessed One and said: Hey, Gautama, give me that milk porridge. Then the Blessed One said to the Brahmin boy: Boy, if you say this: I don't need this milk porridge, then I will give it to you afterwards. Then he said: Hey, Gautama, I don't need this milk porridge. Having said that, the Blessed One gave that milk porridge to the Brahmin boy. At that time, the householder Anathapindika was standing not far from the Blessed One. He thought: The Blessed One cannot accept other alms, because that is untimely and inappropriate. Realizing this, he pulled the Brahmin boy aside and said to the Brahmin boy: Brahmin boy, return this milk porridge to the Blessed One, and I will give you five hundred gold coins. The Brahmin boy said: Householder, do as you please. Having said that, the Brahmin boy put that milk porridge into the Blessed One's bowl. Then, the Blessed One began
Tibetan
ད་སྙོམས་དེ་བཞེས་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་གཤེགས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་ཀྱང་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ཁྱིམ་དུ་ཁྲིད་དེ། ཟན་བྱིན་ནས་ཀཱ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་བྱིན་ཏེ་བཏང་ངོ་། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་ཀྱེ་མ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་འདིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ལ་དུ་བླངས་པ་དེའི་ཚེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་མ་སྩལ་ལ། གང་གི་ཚེ་དེས་ཀྱེ་གཽ་ཏ་མ་ལ་དུ་འདི་བདག་ལ་མི་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེའི་ ཚེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་ལ་དུ་སྩལ་པ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་ནི་ཚེ་རབས་སྟོང་ཕྲག་དུ་མར་བླང་བའི་འདུ་ཤེས་འབའ་ཞིག་ཀུན་དུ་བསྟེན་ཅིང་བསྒོམས་ཏེ། མང་དུ་བྱས་ནས་འདི་རྟག་ཏུ་གཞན་འབའ་ཞིག་ལ་རེ་བར་གྱུར་པས་ན། ངས་འདི་ད་ལྟར་ལ་དུས་བྲིད་ནས་བླང་བའི་འདུ་ཤེས་ལས་བཟློག་སྟེ། འདི་ཉིད་འདིའི་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་། ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །བཙུན་པ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་འདིའི་ཕུང་པོ་གང་དུ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་འགྱུར་ལགས། དགེ་སློང་དག་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལས་འདས་པའི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རི་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་གསུང་རབ་ལ་འདིས་མིར་སྐྱེ་བ་ཐོབ་ནས། རྒྱུ་འདི་ཁོ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ།། །།ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ། བམ་པོ་བཞི་པ། འདུས་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡུལ་ཏཀྵ་ཤཱི་ལ་ན། རྒྱལ་པོ་པད་མའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། དེའི་རིང་ལ་འབྱོར་པ་དང་། རྒྱས་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། ལོ་ལེགས་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་དང་། མི་མང་པོས་གང་བ་དང་། རྩོད་པ་དང་། འཐབ་པ་ཞི་བ་དང་། འཁྲུག་པ་དང་། ནང་འཁྲུག་དང་། ཆོམ་རྐུན་དང་། མུ་གེ་དང་། ནད་རྣམས་མེད་པ་དང་། འབྲས་སཱ་ལུ་དང་། བུ་རམ་ཤིང་དང་། བ་ལང་དང་། མ་ཧེ་དང་ལྡན་པར་འདུག་སྟེ། བུ་གཅིག་པ་སྡུག་པ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་བཞིན་དུ་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དེ་བཙུན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས། བཙུན་མོ་ལ་བུ་ཆགས་ནས། དེའི་ཡིད་ལ་གཞུང་སྨྲ་བ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩོད་ཀྱང་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་ཡིད་ལ་འདོད་པ། དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ལྟས་མ
Chinese
然后接受了那个，前往精舍。屋主给孤独也把那个婆罗门童子带到家里，给了食物，给了五百嘎夏巴那，然后送走了。然后众比丘向薄伽梵禀告说：尊者，奇怪啊，这个婆罗门童子从薄伽梵那里要拉度的时候，薄伽梵没有给他。当他说“乔达摩，我不需要这个拉度”的时候，薄伽梵却给了他拉度，请看。薄伽梵开示说：比丘们，那个婆罗门童子在千百世中，仅仅是修习和禅修索取之想，并且多次这样做，所以他总是依赖别人。因此，我现在用拉度来诱惑他，使他从索取之想中解脱出来，这将会成为他出家和完全舍弃蕴的因缘。尊者，这个婆罗门童子将在哪里完全舍弃蕴呢？比丘们，在未来的时代，将会出现一位超越声闻和独觉地的圆满正等觉佛，名为山。他将在他的教法中获得人身，仅仅通过这个因缘出家，舍弃一切烦恼，并且将亲证阿罗汉果。 《业百则》，第四卷，名为“聚会女”。 故事的起因是，住在王舍城的时候，在那个时候，在达叉希拉地方，有一位名为莲花心国王在执政。在他的统治期间，富裕、繁荣、安乐、丰收、人民众多、人口众多、争斗、战斗平息、冲突、内战、盗贼、饥荒和疾病都没有，并且拥有稻米、甘蔗、牛和水牛。他像对待独生子一样，依法治理国家。然后，他和王妃一起嬉戏玩乐，王妃怀孕了。她的心中渴望与那些精通经论的人一起辩论，她生下了这样一个孩子。然后，国王一听到这件事，立即
English
Then, having accepted that, he went to the monastery. The householder Anathapindika also took that Brahmin boy home, gave him food, gave him five hundred Kahapanas, and then sent him away. Then the monks reported to the Blessed One: "Venerable, it is strange that when this Brahmin boy asked for a ladu from the Blessed One, the Blessed One did not give it to him. When he said, 'Gautama, I do not need this ladu,' the Blessed One gave him the ladu, please see." The Blessed One said: "Monks, that Brahmin boy has cultivated and meditated on the thought of begging for thousands of lifetimes, and has done so many times, so he always relies on others. Therefore, I now use the ladu to tempt him, to free him from the thought of begging, and this will become the cause for him to renounce the world and completely abandon the aggregates. Venerable, where will this Brahmin boy completely abandon the aggregates?" Monks, in the future, there will appear a Fully Enlightened Buddha who transcends the lands of Hearers and Solitary Buddhas, named Mountain. In his teachings, he will obtain a human body, and through this cause alone, he will renounce the world, abandon all defilements, and will directly realize the state of an Arhat." The Hundred Deeds, Volume Four, named "Gathering Woman." The origin of the story is that while residing in Rajagriha, at that time, in the land of Takshashila, there was a king named Lotus Heart reigning. During his reign, there was wealth, prosperity, peace, good harvests, many people, a large population, disputes, battles were pacified, conflicts, civil wars, thieves, famine, and diseases were absent, and there were rice, sugarcane, cattle, and buffalo. He ruled the country according to the Dharma, as if treating an only son. Then, he and the queen were playing and enjoying themselves, and the queen became pregnant. Her mind desired to debate with those who were proficient in scriptures, and she gave birth to such a child. Then, as soon as the king heard about this,