Tibetan
ད་པ་དང་ༀ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། བྷོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། གཙང་ སྦྲ་དང་ཆོ་ག་དང་། ཐལ་བ་བླང་བ་དང་། རིལ་བ་ཐོགས་པ་དང་། ངེས་བརྗོད་ཀྱི་རིག་བྱེད་དང་། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་རིག་བྱེད་དང་། སྙན་ཚིག་གི་རིག་བྱེད་དང་། སྲིད་སྲུང་གི་རིག་བྱེད་དང་། མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བ་དང་། མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་དུ་གཞུག་པ་དང་། སྦྱིན་པ་དང་། བླང་བ་དང་། ཁ་ཏོན་བྱ་བ་དང་། ཁ་ཏོན་སློབ་ཏུ་གཞུག་པའི་ཐབས་བསླབས་ནས། ལས་རྣམ་པ་དྲུག་ལ་མཁས་པའི་བྲམ་ཟེར་གྱུར་ཏེ། དེ་མཐར་གྱིས་རིག་པའི་གནས་བཅྭ་བརྒྱད་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཕྱི་ཞིག་ན་དེས་བདག་གི་ཕ་ཆོས་དང་། ཆོས་མ་ཡིན་པས་རྒྱལ་སྲིད་འཛིན་པ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་དེས་བསམས་པ་ཕ་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་བདག་གི་ཅོད་པན་མེད་པའི་རྒྱལ་སྲིད་འཛིན་པའི་བར་དུ་གྱུར་གྱིས། བདག་གིས་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་བཏང་ལ་ནགས་འདབ་ཏུ་གནས་བཅའ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ཕ་མ་ལ་གསོལ་ཏེ་ནགས་འདབ་ཏུ་གནས་བཅས་སོ། །དེ་དེར་སོང་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འབྲས་འཕེལ་དུ་ཕྱིན་ནས། དེའི་ཕས་བུ་དེའི་ཕྱིར་བདག་གི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་ཡལ་ག་དང་ལོ་མའི་སྤྱིལ་པོ་ཕུབ་ནས་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ཏེ། དེ་ལ་དུས་དུས་སུ་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་འདོང་ཞིང་ཆོས་ཉན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་ལྷུན་པོས་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་པ་གོ་བསྐོན་ནས་རི་དགས་ཤོར་དུ་སོང་བ་དང་། རྒྱལ་པོས་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་མདུན་ན་འདོན་གྱི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་འདོང་བ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་འདི་དག་གར་འདོང་ཞེས་དྲིས་སོ། །བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ། ལྷ་མདུན་ན་འདོན་གྱི་བུ་དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་དེ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་མཐུ་ཆེ་བར་ཡང་གྱུར་ཏེ་འདི་དག་ནི་དེ་ལ་བལྟ་བའི་སླད་དུ་མཆི་བ་ལགས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་བསམས་པ། དེ་ནི་ང་ཡི་ཡང་སྙིང་དུ་སྡུག་པ་དང་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་། མཁན་པོ་དང་དྲན་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱིས་ང་ཡང་དེ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་འགྲོའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། རྒྱལ་པོ་དེ་དྲང་སྲོང་ག་ལ་བ་དེར་སོང་བ་དང་། དྲང་སྲོང་དེས་དེ་མཐོང་ནས་བསུ་ཡང་མ་བསུ་ལངས་ཀྱང་མ་ལངས་སོ། །དེ་ནས་དེ་མཐོང་ མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་དེ་ཁྲོ་བ་ཆེན་པོས་ནོན་ནས། འདི་ང་ཡི་ཡུལ་ན་འདུག་པའི་མདུན་ན་འདོན་གྱི་བུ་ཡིན་ལ། ང་འོངས་ན་བསུ་ཡང་མ་བསུ་ལངས་ཀྱང་མ་ལངས་ཀྱིས་འདིའི་མགོ་བོ་བཅད་དེ་བོར་རོ་སྙ
Chinese
陀巴和嗡（藏文：ད་པ་དང་ༀ་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：）之谓，勃（藏文：བྷོ་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：）之谓，净 洁和仪轨和，取灰和，持丸和，决定语之明和，供施之明和，诗词之明和，护政之明和，供施作事和，使作供施和，布施和，取和，诵读作事和，使诵读学习之方便学习后，于六业精通之婆罗门成为，其渐次于十八明处精通成为。其后一日，其见我父以法和，非法执持国政。见后其思惟，父死之后我之无冠之国政执持之间成为，我舍弃居家而于林间安住作也，如是思惟后启禀父母而于林间安住矣。其往彼后生起四禅和五神通。其后一日，其往国王之宫殿稻增，其父为彼子之故，于我之嬉乐园中搭枝叶之茅屋后，以一切资具承侍恭敬，于彼时时众多生民前往而作听法。其后一日，国王增长以军队之四肢集合披甲后往逐猎，国王见众多生民前往前导之嬉乐园。见后亦问此等生民之众往何处。众大臣启禀，天尊前导之子彼出家，彼乃神通大且威力大亦成为，此等乃为观彼之故而前往。其后国王思惟，彼乃我之甚深爱恋和悦意和，堪布和应忆念者，故我亦为观彼之故前往也，如是思惟后，国王彼往仙人所在之处，仙人彼见后迎接亦不迎接，起立亦不起立。其后彼见 立时国王彼为大怒所压，此乃于我之境内居住之前导之子也，我来迎接亦不迎接，起立亦不起立，故斩彼之头而弃之也，如是思惟
English
That which is called "dapa" and "om," and that which is called "bho," and pure cleanliness and rituals, and taking ashes, and holding pills, and the science of definitive expression, and the science of offering sacrifices, and the science of poetry, and the science of protecting the state, and doing offering sacrifices, and causing to do offering sacrifices, and giving, and taking, and doing recitation, and having learned the means of teaching recitation, he became a Brahmin skilled in the six activities. Gradually, he became proficient in the eighteen fields of knowledge. Later, one day, he saw my father holding the kingdom with dharma and non-dharma. Having seen this, he thought, "After my father dies, until I hold the crownless kingdom, I will abandon living at home and dwell in the forest." Having thought this, he asked his parents and settled in the forest. Having gone there, he developed the four dhyanas and the five superknowledges. Then, one day, he went to the king's palace, Increase of Rice. His father, for the sake of his son, erected a hut of branches and leaves in my pleasure garden and served him with all necessities. From time to time, many common people would go to him and listen to the Dharma. Then, one day, King Lhunpo, having armed the four divisions of his army, went hunting. The king saw many common people going to the pleasure garden of the leader. Having seen this, he asked, "Where are these crowds of people going?" The ministers replied, "O God, the son of the leader has gone forth, and he has become great in magical powers and also great in strength. These are going to see him." Then the king thought, "He is my most beloved and pleasing, a Khenpo and one to be remembered, so I will also go to see him." Having thought this, the king went to where the hermit was. The hermit, having seen him, neither welcomed him nor stood up. Then, as soon as he saw him, the king was overwhelmed with great anger. "This is the son of the leader who lives in my country. When I come, he neither welcomes me nor stands up. Therefore, I will cut off his head and throw it away," he thought.
Tibetan
མ་དུ་བསམས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དེའི་ལུས་ལས་འོད་འབྱུང་བ་དེ་དེས་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་འོད་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །ས་ཡང་གས་ཏེ་དེར་ནུབ་ཏུ་བྱེད་པ་དང་དེ་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་དེ་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ། དྲང་སྲོང་དེ་ལ་འདི་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་མཐུ་ཆེ་བ་ཞིག་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་དགའ་བ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་དེས་དེའི་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་བཟོད་པ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་དྲང་སྲོང་གིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ངས་ནི་བཟོད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་རང་གི་སེམས་ལ་བཟོད་པ་གསོལ་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་སྐྲག་ནས་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་སྨྲས་པ། དྲང་སྲོང་བདག་རྒྱལ་སྲིད་ལས་ཉམས་པའམ་སྲོག་གི་བར་ཆད་དུ་མི་འགྱུར་ལགས་གྲང་། དྲང་སྲོང་གིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མ་སྐྲག་ཤིག །ཁྱོད་རྒྱལ་སྲིད་ལས་ཀྱང་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ལ་སྲོག་གི་བར་ཆད་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་སེམས་སྡང་བར་བྱས་པ་དེས་ན་ཁྱོད་ཀྱི་འོད་དེ་མེད་པར་གྱུར་ལ་ས་ཡང་གས་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་སླར་བདག་ལ་དགའ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་ན་ནི། ཁྱོད་ཀྱི་འོད་དེ་སླར་སྔ་མཁོ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་དེས་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་སེམས་དགའ་བ་སྐྱེས་ནས། དེའི་འོད་དེ་སྔ་མཁོ་བཞིན་དུ་བྱུང་བར་གྱུར་ལ། ས་ཡང་སླར་འབྱོར་བར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དྲང་སྲོང་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་པིཎྜོ་ལ་བ་ར་དྷྭ་ཛ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་ལྷུན་པོར་གྱུར་པ་དེ་ནི་བད་སའི་རྒྱལ་པོ་འཆར་ཀ་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་འདིས་དེ་ལ་སེམས་སྡང་བར་བྱས་པས་དེའི་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མེད་པར་གྱུར་ལ་ས་ཡང་གས་པར་གྱུར་ཏོ། །གང་གི་ཚེ་ཕྱིར་སེམས་དགའ་བ་བསྐྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ནི་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཡང་བྱུང་ལ། ས་གས་པ་ཡང་ཕྱིར་འབྱོར་བར་གྱུར་ཏོ། །ད་ལྟར་ཡང་འདིས་དེ་ལ་སེམས་སྡང་བར་བྱས་པས་འདིའི་འོད་ ཀྱང་མེད་པར་གྱུར་ལ་ས་ཡང་གས་སོ། །གང་གི་ཚེ་འདིས་དེ་ལ་སེམས་དགའ་བ་བསྐྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ནི་འདིའི་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་བྱུང་བར་གྱུར་ལ་ས་གས་པ་ཡང་འབྱོར་བར་གྱུར་ཏོ།། །།རྒྱལ་མཚན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། དེའི་རིང་ལ་འབྱོར་པ་དང་རྒྱས་པ་དང་བདེ་བ་དང་ལོ་ལེགས་པ་
Chinese
心怀恶意，那位国王的身体发出的光芒，在他生起恶意的那一瞬间就消失了。大地也裂开，他要沉入地下，国王一看到那个景象，就生起了极大的恐惧。心想：这位仙人神通广大，威力强大，于是生起了极大的欢喜。然后，他向仙人的脚下顶礼，请求宽恕。然后，仙人说道：大国王，我虽然可以宽恕你，但是你要向自己的内心请求宽恕。然后，国王惊恐地对仙人说道：仙人，我会因此失去王位，或者遇到生命的危险吗？仙人说道：大国王，不要害怕！你既不会失去王位，也不会遇到生命的危险。虽然如此，因为你对我心怀恶意，所以你的光芒才会消失，大地才会裂开。大国王，如果你再次对我生起欢喜之心，你的光芒就会像以前一样再次出现。然后，他一听到这话，国王就对那位仙人生起了欢喜之心。他的光芒就像以前一样出现了，大地也恢复了原状。比丘们，你们怎么想？那时成为仙人的那个人，就是宾度罗跋啰堕阇（Piṇḍola-bharadvāja）本人。成为山王的那个国王，就是拔萨（Badsa）的国王查尔卡（Cārka）本人。那时，也是因为他对宾度罗跋啰堕阇（Piṇḍola-bharadvāja）心怀恶意，所以他的光环才会消失，大地才会裂开。当他再次生起欢喜之心的时候，光环也就出现了，裂开的大地也恢复了原状。现在也是因为他对宾度罗跋啰堕阇（Piṇḍola-bharadvāja）心怀恶意，所以他的光芒也消失了，大地也裂开了。当他对他生起欢喜之心的时候，他的光环也就出现了，裂开的大地也恢复了原状。所谓的《胜幢经》，讲述的是佛陀住在舍卫城（梵文：Śrāvastī）的时候的事情。当时，在波罗奈斯（梵文：Vārāṇasī）城，有一位名叫梵授（梵文：Brahma-datta）的国王在执政。在他的统治期间，国家富裕、繁荣、安乐，并且年年丰收。
English
Thinking maliciously, the light emanating from that king's body disappeared the moment he generated that thought. The earth also cracked, causing him to sink into the ground, and as soon as the king saw that, he felt great fear. Thinking, 'This ascetic is very miraculous and powerful,' he felt great joy. Then, he prostrated at the ascetic's feet and begged for forgiveness. Then the ascetic said, 'Great king, I can forgive you, but you should ask for forgiveness from your own mind.' Then, the king, frightened, said to the ascetic, 'Ascetic, will I lose my kingdom or encounter a threat to my life?' The ascetic said, 'Great king, do not be afraid! You will neither lose your kingdom nor encounter a threat to your life. However, because you harbored malice towards me, your light disappeared and the earth cracked. Great king, if you generate a joyful mind towards me again, your light will reappear as before.' Then, as soon as he heard that, the king felt joy towards the ascetic. His light appeared as before, and the earth also returned to its original state. Monks, what do you think? The one who became the ascetic at that time was none other than Piṇḍola-bharadvāja himself. The king who became Mount Meru was none other than King Cārka of Badsa. At that time, it was also because he harbored malice towards him that his halo disappeared and the earth cracked. When he generated a joyful mind again, the halo appeared, and the cracked earth also returned to its original state. Even now, because he harbors malice towards him, his light has disappeared and the earth has cracked. When he generates a joyful mind towards him, his halo also appears, and the cracked earth also returns to its original state. The so-called 'Banner of Victory' was spoken while residing in Shravasti. At that time, in the city of Varanasi, a king named Brahma-datta was ruling. During his reign, there was wealth, prosperity, happiness, and good harvests.