Tibetan
ས་རྒྱུ་ཞིང་ཡུལ་ཀཽ་ཤཱཾ་བཱིར་འོངས་ཏེ། ཀཽ་ཤཱཾ་བཱི་ན་ཁྱིམ་བདག་གདངས་ལས་རིག་གི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་འདུག་གོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་ཚོགས་ནས་ཚོགས་དང་སྡེ་ཚན་ནས་སྡེ་ཚན་དུ་འདུས་ཤིང་ཚོགས་ཏེ། ཀཽ་ཤཱཾ་བཱི་ནས་བྱུང་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་པིཎྜོ་ལ་བ་ར་དྷྭ་ཛ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ ལྷགས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་པིཎྜོ་ལ་བ་ར་དྷྭ་ཛའི་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་མདུན་དུ་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་པིཎྜོ་ལ་བ་ར་དྷྭ་ཛས། དེ་དག་གི་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་དང་ཁམས་དང་རང་བཞིན་རྟོགས་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། ཀཽ་ཤཱཾ་བཱི་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་འདུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འཁོད་བཞིན་དུ་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་པ་བསྐྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་སྤྱི་བོ་དང་བདེན་པ་དང་འཐུན་པའི་བཟོད་པ་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་དང་མཐོང་བའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བསྐྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བའི་ས་བོན་བསྐྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་སྟོབས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བར་འགྱུར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་བརྒྱ་བྱིན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཚངས་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ས་བོན་བསྐྱེད་དོ། །འཁོར་དེ་དག་གི་ནང་ནས་ཕལ་ཆེར་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་གཞོལ་ཆོས་ལ་འབབ། དགེ་འདུན་ལ་བབ་པར་བྱས་ཏེ་བཀོད་དོ། །དེ་དག་གིས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་པིཎྜོ་ལ་བ་ར་དྷྭ་ཛ་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་པིཎྜོ་ལ་བ་ར་དྷྭ་ཛ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །འཕགས་པ་ལས་བརྟེན་ཏེ་བདག་ཅག་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་དུད་འགྲོ་དང་ཡི་དགས་རྣམས་ལས་བཏོན་ནས། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་གོམ་པ་འདོར་དུ་བཅུག་སྟེ། ཁྲག་དང་མཆི་མའི་རྒྱ་མཚོ་ནི་སྐམས་། རུས་པའི་ལ་ནི་བསྒྲལ། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གོམས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་ནི་བོར་ཏེ
Chinese
到达土地肥沃的拘睒弥国（Kauśāmbī）。听说具寿宾度罗跋啰堕阇（Piṇḍola-bhāradvāja）住在拘睒弥国（Kauśāmbī）的胜音施主所建的园林里。听闻之后，他们从各个集会和团体聚集起来，从拘睒弥国（Kauśāmbī）出发，前往具寿宾度罗跋啰堕阇（Piṇḍola-bhāradvāja）处，抵达后，他们向具寿宾度罗跋啰堕阇（Piṇḍola-bhāradvāja）的足部顶礼，为了听法而坐在他的面前。然后，具寿宾度罗跋啰堕阇（Piṇḍola-bhāradvāja）了解了他们的想法、习气、根性和意乐，并为他们宣说了与他们相应的佛法。拘睒弥国（Kauśāmbī）聚集的民众中，有些人坐在座位上生起了暖相；有些人则生起了顶位和与真谛相应的忍位，以及世间法的殊胜位和见道的入定；有些人则现证了入流果；有些人则现证了一来果；有些人则现证了不来果；有些人则出家并现证了阿罗汉果；有些人则生起了转轮王的种子；有些人则生起了力转轮王的种子；有些人则生起了成为帝释天的种子；有些人则生起了成为梵天的种子；有些人则生起了声闻菩提的种子；有些人则生起了独觉菩提的种子；有些人则生起了无上正等觉菩提的种子。在这些眷属中，大多数人都被安置在皈依佛、皈依法、皈依僧之中。他们证悟真谛后，从座位上站起来，将上衣搭在单肩上，向具寿宾度罗跋啰堕阇（Piṇḍola-bhāradvāja）合掌致敬，并对具寿宾度罗跋啰堕阇（Piṇḍola-bhāradvāja）说道：‘依靠圣者，我们这些众生从地狱、畜生和饿鬼中解脱出来，得以在天人和人中行走，血和眼泪的海洋干涸，骨头的山堆被超越，从无始以来串习的烦恼也被舍弃。’
English
Having arrived at the fertile land of Kauśāmbī, they heard that the venerable Piṇḍola-bhāradvāja was residing in the pleasure garden of the householder Ghaṇṭikāra in Kauśāmbī. Having heard this, they gathered from various assemblies and groups, and having assembled, they set out from Kauśāmbī and went to the venerable Piṇḍola-bhāradvāja. Having arrived there, they prostrated at the feet of the venerable Piṇḍola-bhāradvāja and sat before him to listen to the Dharma. Then, the venerable Piṇḍola-bhāradvāja, understanding their thoughts, predispositions, faculties, and natures, taught them the Dharma in accordance with them. Among the assembled crowd of people residing in Kauśāmbī, some, while seated on their seats, generated warmth; some generated the peak and the forbearance in accordance with the truth, as well as the supreme mundane qualities and the meditative absorption of seeing; some realized the fruit of stream-entry; some realized the fruit of once-returning; some realized the fruit of non-returning; some renounced and realized the state of an Arhat; some generated the seed of becoming a wheel-turning monarch; some generated the seed of becoming a powerful wheel-turning monarch; some generated the seed of becoming Indra; some generated the seed of becoming Brahmā; some generated the seed of the enlightenment of a Śrāvaka; some generated the seed of the enlightenment of a Pratyekabuddha; and some generated the seed of the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. Among those assemblies, most were established in taking refuge in the Buddha, taking refuge in the Dharma, and taking refuge in the Sangha. Having seen the truth, they rose from their seats, draped their upper garments over one shoulder, and, bowing with folded hands towards the venerable Piṇḍola-bhāradvāja, said to him, 'Relying on the noble one, we sentient beings have been liberated from the hells, animals, and pretas, and have been allowed to walk among gods and humans. The ocean of blood and tears has dried up, the mountain of bones has been crossed, and those afflictions that have been habitual since beginningless time have been abandoned.'
Tibetan
་བསལ་ཏོ། །འཕགས་པ་ བདག་ཅག་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་བདག་ཅག་ལས་ཞལ་ཟས་དང་ན་བཟའ་དང་གཟིམས་ཆ་དང་གདན་དང་སྙུན་གསོས་དང་སྨན་ཟོང་རྣམས་བཞེས་པར་ཅི་གནང་ཞེས་བྱས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་པིཎྜོ་ལ་བ་ར་དྷྭ་ཛས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་དག་གཞན་དག་ལ་ཡང་ཕན་གདགས་དགོས་ཀྱིས་ཐོང་ཤིག །དེ་ནས་ཀཽ་ཤཱཾ་བཱི་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་རྣམས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་པིཎྜོ་ལ་བ་ར་དྷྭ་ཛས་སྨྲས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་པིཎྜོ་ལ་བ་ར་དྷྭ་ཛའི་རྐང་པ་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་དོང་ངོ་། །དེ་ནས་བདེན་པ་མཐོང་བ་དེ་དག་དུས་དུས་སུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་པིཎྜོ་ལ་བ་ར་དྷྭ་ཛའི་ཐད་དུ་འདོང་ཞིང་ཆོས་ཉན་ཏོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཀཽ་ཤཱཾ་བཱི་ན་གནས་པའི་ཚོགས་ནས་ཚོགས་དང་འདུས་པ་ནས་འདུས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་རྣམས། འདུས་ཤིང་ཚོགས་ཏེ་འདོང་བར་བྱེད་ལ། བད་སའི་རྒྱལ་པོ་འཆར་ཀ་ཡང་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་པ་གོ་བསྐོན་ནས་རི་དགས་ཤོར་དུ་དོང་བ་དང་། བད་སའི་རྒྱལ་པོ་འཆར་ཀས། ཀཽ་ཤཱཾ་བཱི་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་རྣམས། ཁྱིམ་བདག་གདངས་ལས་རིག་གི་ཀུན་དགའ་ར་བར་འདོང་བ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་བློན་པོ་རྣམས་ལ་དྲིས་པ། ཡུལ་མི་འདི་དག་གར་འདོང་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ། ལྷ་མདུན་ན་འདོན་གྱི་བུ་པིཎྜོ་ལ་བ་ར་དྷྭ་ཛ་ཞེས་བགྱི་བ་ཞིག་མཆིས་པ་དེས་ཁྱིམ་དང་ཅོད་པན་མ་མཆིས་པའི་རྒྱལ་སྲིད་བོར་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དེ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་མཆིས་པ་ལས་ཀཽ་ཤཱཾ་བཱིར་མཆིས་ནས། ཀཽ་ཤཱཾ་བཱི་ན་ཁྱིམ་བདག་གདངས་ལས་རིག་གི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་གནས་ཏེ། འདི་དག་ནི་དེ་ལ་བལྟ་བའི་སླད་དུ་མཆིས་པ་ལགས་སོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། དེ་ནི་ངའི་ཡང་ཡུན་རིང་པོ་ནས་སྙིང་དུ་སྡུག་པ་དང་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་མཁན་པོ་དང་དྲན་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱིས་ང་ཡང་དེ་ལ་བལྟ་བ་དང་། བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་ཞེས་བྱས་ནས། ཁྱིམ་བདག་གདངས་ལས་རིག་གི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་བ་དང་། གནས་བརྟན་དེས་རྒྱལ་པོ་བསུ་ཡང་མ་བསུ་ལངས་ཀྱང་མ་ལངས་སོ། །དེ་ནས་མཐོང་མ་ཐག་ ཏུ་རྒྱལ་པོ་ཁྲོ་བའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ཆེན་པོས་ནོན་ཏེ། ཁྲོས་ནས་གནས་བརྟན་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ཏེ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་དེས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཀྱིས་ངའི་ཡུལ་ན་འདུག་པའི་མདུན་ན་འདོན་གྱི་བུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་པིཎྜོ་ལ་བ་ར་དྷྭ་ཛ་འདི་ལ་ལྟོས་དང་། ཁོས་ང་མཐོང་ན་བསུ་ཡང་མ་བསུ་ལངས་ཀྱང་མ་ལངས་
Chinese
已清除！ 圣者，我们尽生之年，请您接受我们的食物、衣服、卧具、坐垫、医药和药品。 具寿宾度拉跋啰堕阇说： 诸位朋友，也应该利益其他人，请放过我吧！ 然后，住在 कौशाम्बी (Kauśāmbī，憍赏弥，古印度城市) 的人们，对具寿宾度拉跋啰堕阇所说的话表示赞赏和随喜，用头顶礼具寿宾度拉跋啰堕阇的脚。 那些证悟真理的人，时常前往具寿宾度拉跋啰堕阇处听法。 后来有一天，住在 कौशाम्बी (Kauśāmbī，憍赏弥，古印度城市) 的僧团，从僧团和集会到集会的人们聚集在一起前往。 跋蹉国王邬陀衍也全副武装，率领四种军队去狩猎。 跋蹉国王邬陀衍看到住在 कौशाम्बी (Kauśāmbī，憍赏弥，古印度城市) 的人们前往 गृहपति (Gṛhapati，家主) 瞿沙梨伽的园林。 看到后，他问大臣们： 这些国民要去哪里？ 大臣们回答说： 陛下，有一位名叫宾度拉跋啰堕阇的祭司之子，他放弃了家庭和无冠的王位而出家。 他云游四方，来到了 कौशाम्बी (Kauśāmbī，憍赏弥，古印度城市)，住在 कौशाम्बी (Kauśāmbī，憍赏弥，古印度城市) गृहपति (Gṛhapati，家主) 瞿沙梨伽的园林里。 这些人是为了去看他。 听到这些话后，国王立刻说： 他是我长久以来心中喜爱、悦意、尊敬和怀念的人，我也要去拜访和供养他。 于是，他前往 गृहपति (Gṛhapati，家主) 瞿沙梨伽的园林。 然而，那位长老既没有迎接国王，也没有起身。 看到这一幕，国王立刻被强烈的愤怒所控制，愤怒地供养了长老后离开了。 然后，他对大臣们说： 看看这个住在我领土上的祭司之子，出家人宾度拉跋啰堕阇，他看到我既不迎接也不起身。
English
It is cleared! Holy one, as long as we live, please accept from us food, clothing, bedding, cushions, medicine for the sick, and medicinal supplies. The venerable Piṇḍola Bharadvāja said: Friends, you should also benefit others, please let me go! Then, the assembly of people living in Kauśāmbī, praising and rejoicing in what the venerable Piṇḍola Bharadvāja had said, bowed their heads at the feet of the venerable Piṇḍola Bharadvāja. Those who had seen the truth would go to the venerable Piṇḍola Bharadvāja from time to time to listen to the Dharma. Then one day, the assembly living in Kauśāmbī, from assembly to assembly, the assembly of people gathered and went. King Udayana of Vatsa also fully armed himself with the four divisions of his army and went hunting. King Udayana of Vatsa saw the assembly of people living in Kauśāmbī going to the garden of Gṛhapati Ghoṣālīrika. Having seen this, he asked his ministers: Where are these people going? The ministers replied: Your Majesty, there is a son of a priest named Piṇḍola Bharadvāja, who has renounced his family and the uncrowned kingdom and has become a renunciate. He is traveling around and has come to Kauśāmbī, and is staying in the garden of Gṛhapati Ghoṣālīrika in Kauśāmbī. These people are there to see him. Having heard this, the king immediately said: He is someone I have long cherished, liked, respected, and remembered, so I will go to visit and pay homage to him. So he went to the garden of Gṛhapati Ghoṣālīrika. However, the venerable one neither welcomed the king nor stood up. As soon as he saw this, the king was overwhelmed by a great wave of anger, and after angrily paying homage to the venerable one, he left. Then he said to his ministers: Look at this son of a priest, the renunciate Piṇḍola Bharadvāja, who lives in my territory. When he sees me, he neither welcomes me nor stands up.