Tibetan
་དེ་བསྙད་ནས་ཁ་བྱས་ཏེ་སྨོད་ཅིང་འཕྱས་སོ། །དེ་ནས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་དག་གིས་ཐོས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བཙུན་པ་དགེ་སློང་མ་ཚོན་མོ་དགའ་མོ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སླད་དུ་དམས་ཤིང་ཉམས་པར་གྱུར་ལ། དེས་དགུང་ཟླ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་གཡར་དྲངས་པ་དང་། ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་མང་པོས་ཀྱང་བགོད་ལ། དེས་རྫུ་འཕྲུལ་ཡང་མ་ཐོབ་པ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་མ་ཚོན་མོ་དགའ་མོ་ནི་དྲུག་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་བྲིད་པར་མ་ཟད་དེ། ཇི་ལྟར་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་འདི་དག་ཉིད་ཀྱིས་བྲིད་དེ། དོན་དེ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་དེ་ཉོན་ཅིག །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། རྒྱལ་པོ་དེའི་ཕོ་བྲང་ན་ཁང་བཟངས་ཞིག་གསར་དུ་བྱེད་པ་དེར་ཤིང་མཁན་མང་པོ་ཞིག་ལས་བྱེད་དེ། དེ་དག་གིས་སྡོང་པོ་ཡོན་པོ་གང་ ཡིན་པ་དེ་དག་ཐིག་གིས་བཏབ་ནས་དྲང་པོར་སྲོང་བར་བྱེད་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དེའི་དཀོར་བ་བུད་མེད་སྒུར་མོ་ཞིག་འདུག་པ་དེས། ཤིང་མཁན་དེ་དག་གིས་སྡོང་པོ་ཡོན་པོ་རྣམས་ཐིག་གིས་བཏབ་ནས་དྲང་པོར་སྲོང་བར་བྱེད་པ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་དེའི་བློ་སྐྱེས་པ་ཤིང་མཁན་འདི་དག་ནི་མཁས་ཏེ་འདི་ལྟར་སྡོང་པོ་མཁྲང་ལ་རེག་ན་རྩུབ་པ་དག་ཀྱང་དྲང་པོར་སྲོང་ནུས་ན། བདག་གི་རྒྱབ་འཇམ་ཞིང་མཉེན་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། ཇི་སྟེ་སྲོང་མི་ནུས་སྙམ་བསམས་ནས། དེ་དག་གི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་བདག་གི་རྒྱབ་སྒུར་བ་བསྲང་བར་ནུས་སམ། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ངེད་ཀྱིས་ནུས་ནི་ནུས་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་སྔར་ཇེ་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་རྔན་པ་བྱིན་ཏེ། ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་གཡར་དྲོངས་ལ་གོས་དང་རྒྱན་མང་པོ་དག་ཀྱང་བྱིན་ཅིག་དང་དེའི་འོག་ཏུ་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱབ་དྲང་པོར་བསྲང་ངོ་། །དེས་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཇི་ལྟར་དགའ་བ་བཞིན་དུ་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ནས་དེས་དེ་དག་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོས་བཀུར་ནས། ཐ་མའི་ཉིན་པར་གོས་དང་རྒྱན་དག་ཀྱང་བྱིན་ཏེ་སྨྲས་པ། བདག་གིས་ཁྱེད་ལ་རྔན་པ་སྩལ་ལགས་ཀྱིས། ད་ནི་ཁྱེད་ཀྱིས་བདག་གི་རྒྱབ་སྒུར་བ་དྲང་པོར་སྲོང་ཤིག །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ་ཆེ་ཞེ་བདག་ཅག་གིས་ནི་སྡོང་པོ་ཡོན་པོ་རྣམས་ཐིག་གིས་བཏབ་ནས་སྟ་རེས་བཞོགས་ཏེ་དྲང་པོར་སྲོང་ན། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་གནོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་བཟོད་ནུས་ན་ནི། བདག་ཅག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱབ་ཐིག་གིས་བཏབ་སྟེ་སྟ་རེས་བཞོགས་ལ་དྲང་པོར་བསྲང་ངོ་། །དེས་སྨྲས་པ། ཐབས་དེས་ནི་བདག་འཆི་བར་འགྱུར་ཏེ། བདག་འཚོ་བའི་སྐབས་ཀྱང་མེད་དོ། །ཤིང་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཤེས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ནར་ཟད་དེ། དེ་ཕན་ཅད་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ནི་ཁྱོད་ཉིད་ཤེས་སུ་ཟད་དོ། །དེ་ནས་དེ་སྐྱེངས་ཏེ་རེ་ཐག་ཆད་ནས། ཁ་རོག་པར་འདུག་སྟེ། སུ་ལ་ཡང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་སྨྲ་བ་མ་ཕོད་དོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་དེའི་ཚེ། རྒན་མོར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚོན་མོ་དགའ་མོ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ཤིང་ མཁན་དུ་གྱུར་པ་དེ་དག་ནི་དྲུག་སྡེ་འདི་དག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་འདི་དེ་དག་གིས་བྲིད་ནས་དོན་དེ་མ་གྲུབ་བོ། །ད་ལྟར་ཡང་འདི་དེ་དག་གིས་བྲིད་ནས་འདི་རྫུ་འཕྲུལ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ།། །།འཆར་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བཞུགས་ཏེ་དེར་གང་གི་ཚེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་པིཎྜོ་ལ་བ་ར་དྷྭ་ཛས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་དེས་བསམས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་རྣམ་པ་དུ་མ་ནི་བསལ། བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་རྣམ་པ་དུ་མ་ནི་བསྒྲུབས། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམ་པ་དུ་མ་ནི་བསལ། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམ་པ་དུ་མ་ནི་བསྒྲུབས་ན། བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་ཇི་ལྟར་བསབ་པར་བྱ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེས་བསམས་པ་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བ་གང་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་འབྱུང་བར་ཟད་ཀྱིས། མ་ལ་བདག་གིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པར་བྱ་གོར་མ་ཆག་སྙམ་ནས་དེས་བསམས་པ། བདག་གིས་གདུལ་བར་བྱ་བ་འགའ་ལྟ་ཡོད་དམ་སྙམ་པ་དང་། དེས་ཡུལ་ཀཽ་ཤཱཾ་བཱི་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེར་བདག་གིས་གདུལ་བར་འགྱུར་བ་མཐོང་ནས། ཇི་སྲིད་དགའ་བའི་བར་དུ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་གནས་ནས་དེས་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་བགོས་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ནས་ཡུལ་ཀཽ་ཤཱཾ་བཱི་ན་ག་ལ་བ་དེར་རྒྱུ་ཞིང་སོང་སྟེ་དེ་མཐར་གྱིས་རྒྱུ་ཞིང་སོང་བ་ལས་ཡུལ་ཀཽ་ཤཱཾ་བཱིར་ཕྱིན་ནས། ཀཽ་ཤཱཾ་བཱི་ན་ཁྱིམ་བདག་གདངས་ལས་རིག་གི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་གནས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དེ་ཡང་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ། མདུན་ན་འདོན་གྱི་བུ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེ་ནས་ཀཽ་ཤཱཾ་བཱི་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོས་འཕགས་པ་པིཎྜོ་ལ་བ་ར་དྷཱ་ཛ་ལྗོང
Chinese
于是就指责她，辱骂和嘲笑她。之后，众比丘听到了这件事，禀告世尊，这样说道：尊者，比丘尼彩衣喜女为了神通而堕落和衰败了，她借贷了三个月的食物，还分发了很多钵和法衣，但她却没有获得神通。世尊开示说：诸比丘，彩衣喜女不仅现在被六群比丘欺骗，就像过去的时候也被这些人欺骗一样，听着那个没有成功的事情。诸比丘，过去世，在波罗奈斯城（Varanasi）有梵施国王统治，国王的宫殿里新建了一座楼阁，许多木匠在那里工作，他们用墨线标记弯曲的树木，使它们变直。国王有一个驼背的管家女人，她看到木匠们用墨线标记弯曲的树木，使它们变直。看到后，她心想，这些木匠真聪明，能把坚硬粗糙的树木变直，更何况我的背柔软光滑呢？如果他们不能弄直，那该怎么办？于是她走到他们面前说：你们能把我的驼背弄直吗？他们说：我们能，但是你必须先给我们报酬，借给我们三个月的食物，并给我们许多衣服和珠宝，然后我们才能把你的背弄直。她说：就按你们喜欢的方式做吧。于是她用许多干净美味的食物供养了他们三个月，最后一天，她给了他们衣服和珠宝，说：我已经给了你们报酬，现在你们把我的驼背弄直吧。他们说：是的，我们用墨线标记弯曲的树木，然后用斧头砍削使它们变直，如果那样对你造成伤害
English
Then they pointed at her, reviled and mocked her. Then, when the monks heard of this, they reported it to the Blessed One, saying: Venerable One, the bhikkhuni Tsonmo Gawamo has become degraded and ruined for the sake of magical powers. She has borrowed food for three months, and has also distributed many bowls and robes, but she has not obtained magical powers. The Blessed One said: Bhikkhus, the bhikkhuni Tsonmo Gawamo is not only being deceived by the six groups now, but just as in the past she was also deceived by these same ones. Listen to that matter which was not accomplished. Bhikkhus, in the past, in the city of Varanasi, King Brahma gave alms and ruled. In the king's palace, a new mansion was being built, and many carpenters were working there. They marked the crooked trees with ink lines and straightened them. The king had a hunchbacked female steward who saw the carpenters marking the crooked trees with ink lines and straightening them. Having seen this, she thought to herself, 'These carpenters are skilled, they can straighten even hard and rough trees. What need is there to mention my back, which is soft and smooth? What if they cannot straighten it?' Thinking this, she went to them and said: 'Can you straighten my hunchback?' They said: 'We can, but you must first give us a reward, lend us food for three months, and give us many clothes and jewels, and then we will straighten your back.' She said: 'Do as you please.' So she honored them with many clean and delicious foods for three months. On the last day, she gave them clothes and jewels, saying: 'I have given you the reward, now straighten my hunchback.' They said: 'Yes, we mark the crooked trees with ink lines and then hew them with axes to straighten them. If that causes you harm
Chinese
如果树能忍受的话，我们就会用你的背部做基准，用斧头砍削并正直地矫正它。它说：用那种方法我会死的，我也没有活的机会了。木匠们说：我们的知识仅限于此，除此之外该怎么做，只有你自己知道。然后它感到羞愧，绝望了，沉默地坐着，对谁也不敢说一句话。比丘们，你们怎么想？那时变成老妇人的就是这个彩女欢喜。那时变成木匠的那些人就是这六群比丘，那时也是这个彩女迷惑了他们，事情没有成功。现在也是这个彩女迷惑了他们，所以这个神通也没有成功。 叫做《开端》的是：故事发生在王舍城，在那里，当具寿宾度罗跋啰堕阇舍弃了一切烦恼，现证了阿罗汉果的时候，他想：世尊消除了我的诸多痛苦和不适，成就了诸多快乐和舒适，消除了诸多罪恶和不善之法，成就了诸多善良之法，我该如何报答世尊的恩德呢？然后他想，无论哪个佛陀出现在世间，都只是为了利益众生，因此我也一定要利益众生，于是他想：我有什么可以调伏的吗？他看到住在 कौशाम्बी (Kauśāmbī，憍赏弥，古印度城市名，今属北方邦)地方的大多数人可以被他调伏，所以在王舍城住到高兴为止，然后他穿上裙子和法衣，拿着钵，前往 कौशाम्बी (Kauśāmbī，憍赏弥，古印度城市名，今属北方邦)地方游化，逐渐地游化，到达了 कौशाम्बी (Kauśāmbī，憍赏弥，古印度城市名，今属北方邦)，住在 कौशाम्बी (Kauśāmbī，憍赏弥，古印度城市名，今属北方邦)的 घरपति (Gharapati，迦罗越，家主) 胜军的 कुण्डवन (Kuṇḍavana，憍赏弥城中的一个园林) 园林里。据说，那位具寿具有很大的福德，是从弄臣之子出家的。然后，住在 कौशाम्बी (Kauśāmbī，憍赏弥，古印度城市名，今属北方邦)的很多人听说圣者宾度罗跋啰堕阇
English
If the tree could endure it, we would use your back as a reference, chop it with an axe, and straighten it upright. It said: By that method, I would die, and there would be no chance for me to live. The carpenters said: Our knowledge is limited to that, and how to do anything beyond that, only you know. Then it felt ashamed, despaired, and sat silently, not daring to say a word to anyone. Monks, what do you think? The one who became an old woman at that time was none other than this Pleasure-Loving Courtesan. Those who became carpenters at that time were these six groups of monks. Even then, this courtesan seduced them, and the matter was not accomplished. Even now, this courtesan has seduced them, so this miracle has not been accomplished either. The story called "The Beginning" is as follows: The story takes place in Rajagriha (王舍城), where, when the venerable Pindola Bharadvaja, having abandoned all defilements, directly realized the state of an Arhat, he thought: "The Blessed One has removed my many sufferings and discomforts, accomplished many pleasures and comforts, removed many sins and unwholesome dharmas, and accomplished many virtuous dharmas. How should I repay the kindness of the Blessed One?" Then he thought, "Any Buddha who appears in the world does so only for the benefit of sentient beings. Therefore, I must also benefit sentient beings." So he thought, "Is there anyone I can tame?" He saw that most of the people living in the country of Kausambi (कौशाम्बी, Kauśāmbī, 憍赏弥, an ancient city in India, now in Uttar Pradesh) could be tamed by him. So, after staying in Rajagriha as long as he pleased, he put on his lower garment and robes, took his bowl, and went wandering to the country of Kausambi (कौशाम्बी, Kauśāmbī, 憍赏弥, an ancient city in India, now in Uttar Pradesh). Gradually wandering, he arrived in Kausambi (कौशाम्बी, Kauśāmbī, 憍赏弥, an ancient city in India, now in Uttar Pradesh) and stayed in the Kundavana (कुण्डवन, Kuṇḍavana, 憍赏弥城中的一个园林) garden of the householder 勝軍 (Gharapati,迦罗越,家主) in Kausambi (कौशाम्बी, Kauśāmbī, 憍赏弥, an ancient city in India, now in Uttar Pradesh). It is said that the venerable one was endowed with great merit and had become a monk from the son of a courtier. Then, many people living in Kausambi (कौशाम्बी, Kauśāmbī, 憍赏弥, an ancient city in India, now in Uttar Pradesh) heard that the venerable Pindola Bharadvaja