Tibetan
རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ན་རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་། སྔོན་གྱི་མཐའ་མི་མངོན་པར་གྱུར་པས། བདག་གིས་ད་ནི་རྣ་བས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་སྒྲ་དག་ལ་སྔོན་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་མི་བྱ་ཞིང་བདག་གིས་རྣ་བས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སྒྲ་དག་ལ་ལོག་པར་མོས་པའམ། འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གམ། སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གམ། ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། བརྣབ་སེམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་མདུད་པ་དང་། གནོད་སེམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་མདུད་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཚོགས་ཀྱི་མདུད་པ་དང་། འདི་བདེན་ནོ་སྙམ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་ ཅིང་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཚོགས་ཀྱི་མདུད་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་སྤང་བའི་ཕྱིར་བསླབ་པར་བྱ་ཞིང་། དེ་དག་སྤངས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སློང་དག་འོན་ཀྱང་འདི་ན་ཁ་ཅིག་ལ་ནི་རྣ་བས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་སྒྲ་དེ་དག་ཉིད་ཡིད་དུ་འོང་བར་འགྱུར་ལ། གཞན་དག་ལ་ནི་དེ་དག་ཉིད་ཡིད་དུ་མི་འོང་བར་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད་ལ། དེ་དག་ལ་ཡང་དུས་ལ་ལར་ནི་ཡིད་བདེ་བའི་གནས་ལྟ་བུ་དག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང་། དུས་ལ་ལར་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བའི་གནས་ལྟ་བུ་དག་ཏུ་འགྱུར། དུས་ལ་ལར་ནི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་གནས་ལྟ་བུ་དག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟར་ན་འདི་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡུན་རིང་པོ་ནས་སེམས་ཀྱིས་བསྒྲིབས་ཤིང་། སེམས་ཀྱིས་བྲིད། སེམས་ཀྱིས་བསླུས་ནས་ཉེས་དམིགས་སུ་མི་མཐོང་ཞིང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་རབ་ཏུ་མི་ཤེས་ཏེ། བདུད་སྡིག་ཅན་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་བྱེད་དུ་འཇུག་གོ །།དགེ་སློང་དག་དགེ་སྦྱོང་ངམ། བྲམ་ཟེ་གང་དག་ཁ་ཅིག་རྣ་བས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་སྒྲ་འདི་དག་ཉིད་བདེན་པ་དང་གནས་པའི་སྒོ་ནས་མ་མཐོང་ཞིང་། ཇི་ལྟར་རང་རང་ལོག་པར་མོས་པ་དག་ལ་ནན་གྱིས་བཟུང་སྟེ། མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱས་ནས་འདི་ཉིད་བདེན་གྱི་གཞན་ནི་བརྫུན་པའོ་ཞེས་རྗེས་སུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་རྣ་བས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་སྒྲ་ཡིད་བདེ་བའི་གནས་ལྟ་བུ་དག་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་ཤིང་གནས་ཏེ། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་བརྣབ་སེམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་མདུད་པས་ཀུན་ནས་སུན་ཕྱུང་བ། རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་ཀྱང་བདུད་སྡིག་ཅན་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་དག་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེ་གང་དག་ཁ་ཅིག་རྣ་
Chinese
随彼行故，则老、病、死受诸苦恼，前际亦不可知。我今不应如昔于耳所识声而修学，我应为断耳所识过去、未来、现在诸声之邪信、倒想、倒心、倒见，谓贪欲聚结、恚怒聚结、戒禁取聚结、此是谛实取聚结故而修学，当令断彼，如是别思。苾刍当知，然于此处，有于耳所识声，彼即是可意，有于他处，彼即不可意，彼等于时时中，即于可意处转，于时时中，即于不可意处转，于时时中，即于舍处转。苾刍当知，如是诸有情，由久远来，心所覆蔽，心所欺诳，心所诳惑，不见过患，不如实知出离，为彼恶魔随其所欲自在而转。苾刍当知，诸有沙门、婆罗门，有于此处，不如实见耳所识声是真、是实，随彼彼自所邪信而执持之，执持已，便执为是，作如是言：『此是谛实，余皆虚妄。』彼等即于耳所识可意处随欲而住，彼诸沙门、婆罗门，为贪欲聚结之所逼恼，与随欲之相应和合，彼等亦为恶魔随其所欲自在而转。苾刍当知，诸有沙门或婆罗门，有于此处，
English
Following that, one experiences aging, sickness, and death, and the beginning of the past is unknowable. I should not now train in sounds cognized by the ear as I did before, but I should train to abandon the wrong beliefs, inverted perceptions, inverted minds, and inverted views regarding sounds cognized by the ear in the past, future, and present, namely, the knot of the accumulation of greed, the knot of the accumulation of anger, the knot of the accumulation of upholding moral discipline and asceticism, and the knot of the accumulation of clinging and upholding the belief that "this is true," and I should think separately in order to abandon them. Monks, know that in this place, some sounds cognized by the ear are pleasing, while in other places, they are displeasing. At times, they turn into pleasant places, at times into unpleasant places, and at times into neutral places. Monks, know that in this way, sentient beings have been obscured by the mind, deceived by the mind, and deluded by the mind for a long time, not seeing the faults and not truly knowing liberation, and they are allowed to act as the evil demon desires. Monks, know that some ascetics or Brahmins do not truly see sounds cognized by the ear as true and real, and they firmly grasp and cling to their own wrong beliefs, saying, "This alone is true, and the rest is false." They dwell clinging to pleasant places of sounds cognized by the ear. Those ascetics and Brahmins, afflicted by the knot of the accumulation of greed and associated with clinging, are also allowed to act as the evil demon desires. Monks, know that some ascetics or Brahmins
Tibetan
བས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་སྒྲ་འདི་དག་ཉིད་བདེན་པ་དང་། གནས་པའི་སྒོ་ནས་མ་མཐོང་ཞིང་། ཇི་ལྟར་རང་རང་ལོག་པར་མོས་པ་དག་ལ་ནན་གྱིས་བཟུང་སྟེ། མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱས་ནས་འདི་ཉིད་བདེན་གྱི་གཞན་ནི་བརྫུན་པའོ་ཞེས་རྗེས་སུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་རྣ་བས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་སྒྲ་ཡིད་མི་བདེ་བའི་གནས་ལྟ་བུ་དག་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་ལྡན་པར་གནས་ཏེ། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་གནོད་སེམས་ཀྱི་ཚོགས་ ཀྱི་མདུད་པས་ཀུན་ནས་སུན་ཕྱུང་བ་ཁོང་ཁྲོ་བའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་ཀྱང་བདུད་སྡིག་ཅན་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་དག་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེ་གང་དག་ཁ་ཅིག་རྣ་བས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་སྒྲ་འདི་དག་ཉིད་བདེན་པ་དང་། གནས་པའི་སྒོ་ནས་མ་མཐོང་ཞིང་། ཇི་ལྟར་རང་རང་ལོག་པར་མོས་པ་དག་ལ་ནན་གྱིས་བཟུང་སྟེ། མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱས་ནས་འདི་ཉིད་བདེན་གྱི་གཞན་ནི་བརྫུན་པའོ་ཞེས་རྗེས་སུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་རྣ་བས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་སྒྲ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་གནས་ལྟ་བུ་དག་ལས་སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན། སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་ཏེ། དགེ་སྦྱོང་དང་། བྲམ་ཟེ་འདི་བདེན་ནོ་སྙམ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་ཅིང་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཚོགས་ཀྱི་མདུད་པས་ཀུན་ནས་སུན་ཕྱུང་བ། ང་རྒྱལ་གྱི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་ཀྱང་བདུད་སྡིག་ཅན་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་མི་སྨྱོན་པའམ། ཆང་གིས་ར་རོ་བར་གྱུར་པ་ནི་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཉལ་པོ་བྱེད་ཅིང་། དེ་དེས་མངོན་པར་དགའ་བར་བྱེད་ལ། དེ་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་མ་མཐོང་བ་ལས་གང་གི་ཚེ་དེ་སྨྱོས་པའམ། ར་རོ་བ་སངས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཉལ་པོ་བྱས་པ་དེས་གདུང་བར་བྱེད། ངོ་ཚ་བར་བྱེད། གནོང་བར་བྱེད་ཅིང་། རྣམ་པར་སྨོད་པར་བྱེད་དོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡང་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་འདི་ཉིད་ཐོབ་ནས་སྔོན་གྱི་བྱིས་པའི་སྤྱོད་པ་དང་། རྨོངས་པའི་སྤྱོད་པ་དང་། ཤེས་རབ་འཆལ་པའི་སྤྱོད་པ་དེས་གདུང་བར་བྱེད། ངོ་ཚ་བར་བྱེད། གནོང་བར་བྱེད་ཅིང་། རྣམ་པར་སྨོད་པར་བྱེད་ལ། དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གིས་ནི་སྔོན་མི་རྟག་པ་ཁོ་ན་ལ་རྟག་པར་བསམས་ཤིང་། བདག་གིས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཁོ་ན་ལ་ནི་བདེ་བར་བསམས། བདག་གིས་མི་གཙ
Chinese
那些以耳所能辨识的声音为真实，却未从实相的角度去看待，反而执着于各自错误的见解，并以此为据，断言“唯此为真，余皆为假”的人，他们对于那些令人不悦的耳识之声，常怀嗔怒之心。这些被沙门和婆罗门因嗔恨所生的烦恼结缚所困扰，充满嗔怒习气的人，也同样会被恶魔随心所欲地摆布。比丘们，有些沙门或婆罗门，他们认为耳所能辨识的声音是真实的，却未从实相的角度去看待，反而执着于各自错误的见解，并以此为据，断言“唯此为真，余皆为假”的人，他们对于那些耳识之声，不作分别观察，处于一种不加分辨的舍受状态。这些沙门和婆罗门，因执着于“此为真谛”的见解，被我慢之结缚所困扰，充满我慢习气的人，也同样会被恶魔随心所欲地摆布。比丘们，这就像一个疯癫之人，或醉酒之人，与母亲行淫，并以此为乐，且不觉有任何过失。但当他酒醒或恢复理智时，便会因与母亲行淫之事而感到痛苦、羞愧、后悔，并受到谴责。比丘们，同样地，圣弟子在获得这超越世间的智慧后，也会因过去愚痴的行为、无知的行为、邪慧的行为而感到痛苦、羞愧、后悔，并受到谴责。他会这样想：我过去竟然认为无常的事物是常，我竟然认为痛苦的事物是乐，我竟然认为不净
English
Those who regard sounds cognizable by the ear as true, but do not see them from the perspective of reality, instead clinging to their own erroneous views, and based on this, assert, "Only this is true, all else is false," they harbor anger towards those unpleasant sounds cognized by the ear. These ascetics and Brahmins, troubled by the knots of affliction born of anger, filled with the habit of anger, are also allowed to be manipulated by the evil one as he pleases. Monks, some ascetics or Brahmins who consider sounds cognizable by the ear to be true, but do not see them from the perspective of reality, instead clinging to their own erroneous views, and based on this, assert, "Only this is true, all else is false," they do not make separate observations of those sounds cognized by the ear, remaining in a state of indiscriminate equanimity. These ascetics and Brahmins, clinging to the view that "this is the truth," troubled by the knots of conceit, filled with the habit of conceit, are also allowed to be manipulated by the evil one as he pleases. Monks, it is like a madman, or a drunkard, who engages in sexual intercourse with his mother, and takes pleasure in it, without seeing any fault. But when he sobers up or regains his sanity, he will feel pain, shame, regret, and be condemned for having engaged in sexual intercourse with his mother. Monks, similarly, when a noble disciple obtains this wisdom that transcends the world, he will feel pain, shame, regret, and be condemned for his past foolish actions, ignorant actions, and actions of perverse wisdom. He will think thus: In the past, I thought of impermanent things as permanent, I thought of painful things as pleasurable, I thought of impure
Tibetan
ང་བ་ཁོ་ན་ལ་ནི་གཙང་བར་བསམས། བདག་གིས་བདག་མེད་པ་ཁོ་ན་ལ་ནི་བདག་ཏུ་བསམས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་བདག་ནི་སྔོན་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་བདེ་བར་འདུ་ ཤེས་པ་དང་། མི་གཙང་བ་ལ་གཙང་བར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་ཆུ་ཀླུང་གི་འགྲམ་མམ་ཡུར་པོ་ཆེའི་འགྲམ་ན་སྒྲ་བརྙན་གྱི་སྒྲ་གྲག་པར་གྱུར་ན། དེ་ལ་སེམས་ཅན་བྱིས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དང་། རྨོངས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དང་། ཤེས་རབ་འཆལ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གང་ལས་སྒྲ་འདི་གྲག་པའི་སེམས་ཅན་དེ་ནི་བདེན་པ་དང་། གནས་པའི་སྒོ་ནས་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །སེམས་ཅན་བྱིས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དང་། རྨོངས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང་། ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གང་ལས་སྒྲ་འདི་གྲག་པའི་སེམས་ཅན་དེ་ནི་བདེན་པ་དང་། གནས་པའི་སྒོ་ནས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་བརྙན་འདི་འབའ་ཞིག་ཡོད་དེ། རྣ་བ་སླུ་བར་བྱེད་པ་འདི་འབའ་ཞིག་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡང་བདག་གིས་རྣ་བས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སྒྲ་གང་དག་ཡིན་པ་འདི་དག་ལ་རྟག་པ་ཉིད་དམ། བརྟན་པ་ཉིད་དམ། ཐེར་ཟུག་ཉིད་དམ། དེ་བཞིན་ཉིད་དམ། མ་ནོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དམ། གཞན་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དམ། ཡང་དག་པ་ཉིད་དམ། བདེན་པ་ཉིད་དམ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དམ། ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དམ། མ་ནོར་བ་ཉིད་དམ།ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཉིད་མེད་དེ། གསོག་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ། གསོབ་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཡིན། སྙིང་པོ་མེད་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན། བརྫུན་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན། སླུ་བའི་ཆོས་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཡིན། བདུད་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཡིན། བདུད་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཡིན། རོ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན། རོའི་གཟུགས་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ལ་ནི་མངོན་པར་དགའ་བར་བྱ་བའམ། མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བའམ། ལྷག་པར་ཆགས་པར་བྱ་བའམ། ལྷག་པར་ཆགས་ཤིང་གནས་པར་བྱ་བར་མི་རིགས་ཀྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ནི་བདེན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་སོ་སོར་ རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །དེས་དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་རྣ་བས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སྒྲ་རྣམས་ནད་དུ་ཡང་དག
Chinese
仅仅认为我是清净的。我执着于无我，仅仅认为那是我。因此，我过去认为无常是常，认为痛苦是乐，认为不净是净，认为无我是我。我这样想。比丘们，就像在河流的岸边或大水渠的岸边，如果出现回声，那么那些心性幼稚、愚昧、智慧低下的人会这样想：发出这个声音的众生是真实的，并且是真实存在的。那些心性不幼稚、不愚昧、具有智慧的人会这样想：发出这个声音的众生不是真实的，也不是真实存在的，只有回声存在，只有欺骗耳朵的东西存在。比丘们，同样，圣者的声闻弟子也以耳朵来辨别过去、未来和现在所发出的声音，对于这些声音，没有什么是常恒的，没有什么是稳固的，没有什么是永恒的，没有什么是如是的，没有什么是无误的如是的，没有什么是无异的如是的，没有什么是真实的，没有什么是真诚的，没有什么是唯一的，没有什么是如其所是的，没有什么是无误的，没有什么是颠倒的。它们仅仅是空虚的，它们仅仅是虚假的，它们仅仅是没有意义的，它们仅仅是虚妄的，它们仅仅是欺骗的法，它们仅仅是魔，它们仅仅是魔的工具，它们仅仅是尸体，它们仅仅是尸体的形象。因此，不应该对它们感到高兴，不应该对它们进行赞美，不应该对它们产生强烈的执着，不应该对它们产生强烈的执着并安住其中。世尊所说的圣者超越世间是真实的，他们这样分别地理解。因此，他们这样理解后，认为耳朵所辨别的过去、未来和现在所发出的声音都是疾病。
English
I only thought of myself as pure. I clung to selflessness, only thinking that was me. Therefore, I used to think of impermanence as permanence, of suffering as happiness, of impurity as purity, and of selflessness as self. I thought like that. Monks, it is like this: if an echo arises on the bank of a river or on the bank of a large canal, those beings who are childish in nature, foolish in nature, and whose wisdom is corrupt, think like this: the being from whom this sound arises is real and exists in a real way. Those beings who are not childish in nature, not foolish in nature, and who possess wisdom, think like this: the being from whom this sound arises is not real and does not exist in a real way; only the echo exists, only that which deceives the ear exists. Monks, likewise, a noble disciple who has heard the teachings also discerns with his ear the sounds of the past, future, and present. For these sounds, there is nothing that is permanent, nothing that is stable, nothing that is enduring, nothing that is thus, nothing that is unerringly thus, nothing that is not other thus, nothing that is truly, nothing that is truthfully, nothing that is uniquely, nothing that is as it is, nothing that is unerring, nothing that is not inverted. They are merely empty, they are merely false, they are merely without essence, they are merely deceptive, they are merely the nature of deception, they are merely demons, they are merely the tools of demons, they are merely corpses, they are merely the form of corpses. Therefore, one should not rejoice in them, one should not praise them, one should not be strongly attached to them, one should not be strongly attached to them and abide in them. The Blessed One has said that the noble one who transcends the world is true, and they understand this separately. Therefore, having understood this, they consider the sounds of the past, future, and present that are discerned by the ear to be diseases.