Tibetan
་སུ་ལྷ་མོ་དེ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་དགའ་བར་བྱེད་དོ། །གཞན་ཡང་ཕྱོགས་གཞན་དག་ན་བཻ་ཌཱུརྱ་སྔོན་པོའི་དུམ་བུ་ལྟ་བུ་དང་། མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཁེབས་པའི་ས་ཕྱོགས་དག་ན་དགའ་བར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་དེ་ལེགས་པར་བྱས་པའི་ལས་དེ་དང་རྒྱུ་འཐུན་པར་སིལ་སྙན་ཡན་ལག་ལྔ་དང་ལྡན་པས་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་ཡིད་དུ་འོང་བ་རྣམ་པ་དུ་མ་དག་མྱོང་ངོ་། །ལྷའི་བདེ་བ་དེ་ཡང་དགེ་སློང་དེས་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པས་རྟོགས་ནས་འདི་ལྟར་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། རྣམ་པར་ཆགས་པའི་དབང་པོ་ལྔ། །དེ་ལྟར་ཡུལ་ རྣམས་ལྔ་ལ་ཆགས། །འདོད་ཆགས་སྐད་ཅིག་མི་འབྱུང་བའང་། །ཡུལ་གྱིས་ཚིམ་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཡུལ་རྣམས་ཀུན་གྱི་ནང་ན་གཅིག །འདིར་ནི་བུད་མེད་ཁོ་ན་ལྟ། །ཡུལ་ཀུན་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་སུ། །འདོད་ཆགས་མེ་ནི་ཆེན་པོར་འབར། །ཚོགས་པ་དང་ནི་མ་ཚོགས་དང་། །འཆི་བ་དང་ནི་གཏམ་བརྗོད་པའང་། །བུད་མེད་རྒྱུ་ལས་ཀུན་འབྱུང་སྟེ། །མེ་ཡིས་མི་འདི་སྲེག་པར་བྱེད། །མེ་ནི་ཚོགས་དང་འབར་འགྱུར་གྱི། །མ་ཚོགས་འབར་བར་མི་འགྱུར་ལ། །ཚོགས་ནའང་འབར་ལ་མ་ཚོགས་ཀྱང་། །ལྷ་རྣམས་འདོད་ཆགས་མེ་འབར་རོ། །མེ་དེའི་ཡུལ་དེ་མེད་པ་དང་། །རྒྱང་རིང་ན་གོ་སྲེག་མི་བྱེད། །འདོད་ཆགས་མེ་ནི་ཉེ་རིང་འདྲ། །མི་བཟད་དགའ་བས་སྲེག་པར་བྱེད། །ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་ཤིང་སྐམ་འབྱུང་། །དགའ་བ་ཡ་ཡོའི་ཤུགས་དང་ལྡན། །སྲེག་པའི་མར་ལ་སྨྱུགས་པ་འདི། །འདོད་ཆགས་མེ་ཡིས་དགའ་བས་སྲེག །འདི་ལྟར་མེ་ཡིས་ལུས་གཅིག་ནི། །བསྲེགས་ནས་རབ་ཏུ་ཞི་བར་འགྱུར། །མིང་དང་གཟུགས་དང་མ་བྲལ་བའི། །འདོད་ཆགས་མེ་ནི་ཞི་མི་འགྱུར། །སྲེག་བྱེད་མི་བཟད་མེ་ལ་ནི། །འབྱུང་པོ་དགའ་བར་མི་བྱེད་ལ། །འདོད་ཆགས་མེ་ནི་རབ་རྣོ་ཡང་། །མི་རྣམས་ཡིད་ནི་འབྱུང་མི་བྱེད། །དབང་པོ་ལྔ་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །འདི་ནི་ཡུལ་རྣམས་ལྔ་ཡིས་བསྒྲིབས། །སྲེད་པ་རླུང་གི་སྟོབས་དང་མཚུངས། །འདོད་ཆགས་མེ་ཡིས་སྐྱེ་དགུ་སྲེག །རྟོག་པའི་གཙུབ་ཤིང་ལས་བྱུང་བའི། །ཡུལ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་སུ་སྤེལ། །ལུས་ནི་ཤིང་ལྟར་སྲེག་བྱེད་ཀྱང་། །དེ་ནི་སྐྱེ་བོས་མི་མཐོང་ངོ་། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་འདོད་ཆགས་མེ། །རབ་ཏུ་འབར་བས་སྲེག་བྱེད་པ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་འདོད་ཆགས་དྲི། །བདེ་བ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྟེན། །མེ་ནི་རབ་ཏུ་གསལ་འགྱུར་ལ། །འདོད་ཆགས་མེ་ནི་མུན་པས་བསྒྲིབས། །དེ་བས་དུག་དང་དགྲ་ལྟ་བུ། །བརྟན་པོས་འདོད་ཆགས་མེ་སྤོངས་ཤིག །དེ་ལྟར་དགེ་སློང་དེས་དེ་དག་མཐོང་ནས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་མེས་སྲེག་པའི་ལྷ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བར་བྱེད་ལ། ལྷའི་སྲིད་པར་གཏོགས་པ་དག་ལ་ཡང་སྐྱོན་དེ་ དག་རྟོགས་ནས། སྲེད་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་དྲི་དགའི་ས་ཕྱོགས་ན་བདེ་བ་རྣམ་པ་དུ་མ་དག་ཇི་སྲིད་དུ་འདོད་པ་སྡུག་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལེགས་པར་བྱས་པའི་ལས་དེ་ཟད་པར་མ་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་མྱོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ཕྱིས་ལྷའི་འཇིག་རྟེན་དེ་ནས་འཆི་བར་འགྱུར་ཏེ། ཤི་ནས་ཀྱང་གལ་ཏེ་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། ཡི་དགས་དང་། དུད་འགྲོའི་ནང་དུ་མ་སྐྱེས་ལ། མི་རྣམས་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་མིའི་ནང་དུ་སྐྱེས་ན། དེ་ལས་དེ་དང་རྒྱུ་འཐུན་པར་རྟག་ཏུ་ས་ཕྱོགས་བདེ་བ་ཐོབ་ཅིང་ཤིན་ཏུ་འབྱོར་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཡང་དགེ་སློང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཤེས་པ་དེ། ལྷ་པི་བང་ཅན་གསུམ་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས་ལ་རྟོག་པར་བྱེད་དེ། དེས་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པས། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སྒྲ་སྙན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་འདུག་པ་མཐོང་ངོ་། །དེར་སེམས་ཅན་དག་ལས་གང་གིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་སྙམ་ནས། དེས་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པས་བརྟགས་ན། ལེགས་པར་བྱས་པའི་ལས་སྤྱད་ཅིང་། སེམས་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་གང་གིས་ལྟ་བ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་དག་ལ་ཚིགས་བཅད་གཅིག་བསྟན་ལ། དེ་དག་ཀྱང་སེམས་ཡུད་ཙམ་ཞིག་སངས་རྒྱས་ལ་དད་པ་སྐྱེས་ན། དེ་ལུས་དང་བྲལ་ནས་བདེ་འགྲོ་མཐོ་རིས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་སྒྲ་སྙན་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེར་སྐྱེས་ནས་ཀྱང་དབང་པོ་ཡུལ་ལ་དགའ་ཞིང་བདེ་བ་དེ་ལྷའི་མཚོ་འགྲམ་ན་རྩེ་བ་ལ་ནི་དགའ། པད་མའི་ཚལ་གྱི་ཕྲེང་བ་དང་། གསེར་གྱི་རི་ལ་གནས་ཤིང་ལྷའི་རོལ་མོ་བྱེད་པ་ལ་ནི་དགའ། ལྷ་མོ་གཟུགས་དང་། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཐོགས་པ། འཛུམ་ཞིང་འཇོ་སྒེག་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ། བྱད་བཞིན་གྱི་མདངས་སྡུག་ཅིང་དབང་ཕྱུག་མཚུངས་པ་མེད་པ་ལ་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་སུ་བསྐོར། རྟག་ཏུ་ཉིན་གཅིག་བཞིན་བདེ་བ་ལ་གནས་པ་རབ་ཏུ་འཕེལ་ཞིང་བཻ་ཌཱུརྱའི་རིའི་རྩེ་མོ་དག་ན་གནས་ལ། བདེ་བ་སྣ་ཚོགས་སྤྱོད་པ་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དང་། ཕྱེ་མ་དང་། བྱུག་པས་ལུས་བརྒྱན་པ་དག་དེ་ན་དགའ་བར་བྱེད་དོ། །ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་མང་པོ་ལ་དགའ་བ། རི་རབ་དང་རི་ཁྲོད་ཡངས་པ་ན་གནས་པ་དག་གསེར་གྱི་རི་དང་ཚལ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་དགའ་བར་བྱེད་དེ། དེ་ན་གསེར་གྱི་རི་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཡོད་
Chinese
于是与那些天女一同欢喜。此外，在其他地方，如青琉璃的碎片，以及覆盖着各种鲜花的地方，都感到欢喜。像这样，由于他所做的善业，以及与之相应的五种乐器，他体验到许多令人向往的天界快乐。那位比丘通过听闻而获得的智慧，认识到天界的快乐，于是用偈颂说道：五种感官的力量，就这样执着于五种对境。即使贪欲片刻不生起，也不能使对境感到满足。在一切对境之中，只有一个，在这里看来只有女人。压倒一切对境之后，贪欲之火熊熊燃烧。聚集和不聚集，死亡和谈论，一切都从女人而生，火焚烧这个人。火聚集时会燃烧，不聚集时不会燃烧，聚集时燃烧，不聚集时也燃烧，诸天贪欲之火燃烧啊。那火的对境不存在，在遥远的地方也不会焚烧。贪欲之火无论远近都一样，以难以忍受的喜悦焚烧。时时生起虚妄分别的枯木，具有喜悦摇摆的力量，这焚烧的酥油和灯芯，贪欲之火以喜悦焚烧。像这样，火焚烧一个身体，焚烧后彻底寂灭。名和色没有分离的，贪欲之火不会寂灭。对于焚烧的难以忍受的火，众生不会感到欢喜，贪欲之火即使非常锐利，人们的心也不会产生。从五根产生，这被五种对境所遮蔽，渴爱如同风的力量，贪欲之火焚烧众生。从分别的钻木中产生，被对境完全滋养，身体像木头一样被焚烧，但那却不被人们所见。正如贪欲之火，以猛烈的燃烧来焚烧，那样，贪欲的染污，像快乐一样被完全依赖。火是极其明亮的，贪欲之火却被黑暗所遮蔽，因此像毒药和敌人一样，坚定地舍弃贪欲之火吧。就这样，比丘啊
English
Then he rejoices together with those goddesses. Furthermore, in other places, such as fragments of blue beryl, and in places covered with various flowers, he rejoices. Thus, due to the good deeds he has done, and in accordance with the five kinds of musical instruments, he experiences many desirable heavenly pleasures. That monk, having realized the heavenly bliss through the wisdom arising from hearing, then spoke in verses as follows: The power of the five senses, thus clings to the five objects. Even if desire does not arise for a moment, it does not satisfy the objects. Among all objects, there is only one, here it seems only women. Having overwhelmed all objects, the fire of desire blazes greatly. Gathering and not gathering, death and talking, all arise from women, fire burns this person. Fire burns when gathered, does not burn when not gathered, burns when gathered, and even when not gathered, the gods' fire of desire blazes. That fire's object does not exist, and it does not burn when far away. The fire of desire is the same whether near or far, it burns with unbearable joy. Dry wood of constant thought arises, endowed with the power of joyful swaying, this burning ghee and wick, the fire of desire burns with joy. Like this, fire burns one body, having burned it, it becomes completely pacified. The fire of desire, which is not separated from name and form, does not become pacified. For the unbearable fire that burns, beings do not rejoice, the fire of desire, even if very sharp, does not arise in people's minds. Arising from the five senses, this is obscured by the five objects. Craving is like the power of wind, the fire of desire burns beings. Arising from the churning stick of thought, it is completely nourished by the objects, the body is burned like wood, but that is not seen by people. Just as the fire of desire, burns with intense burning, so the taint of desire, is completely relied upon as pleasure. Fire is extremely bright, but the fire of desire is obscured by darkness, therefore, like poison and enemies, firmly abandon the fire of desire. Thus, monk
Chinese
看到这些，就对被欲望之火焚烧的天神心生怜悯。对于属于天神统治的那些，也认识到那些过失，不再贪恋。如此，在香气宜人的地方，各种各样的快乐，只要那令人厌恶的欲望，令人愉快的美好行为没有耗尽，就一直体验。之后，便从天神的世界死去。死后，如果不是因为将在其他次数中体验的业力而生于地狱、饿鬼和畜生之中，而是与人们有相同命运地生于人中，那么由于与此相似的因缘，便会经常获得安乐之地，并且会看到变得非常富裕。然后，比丘，了解业的果报成熟的那个，便会观察第三层乐变化天的住所。他通过听闻而获得的知识，看到天神们的住所名为悦耳，是如何存在的。想到哪些众生会生于那里，他通过听闻而获得的知识进行观察，那些行持善业，具有正念和正确见解的人，如果对持邪见者说一句偈颂，那些人也会在心中短暂地对佛陀生起信心，那么他们就会脱离身体，生于善趣高处的天界，悦耳天神之中。在那里出生后，感官享受快乐，喜欢在天神的湖边嬉戏。喜欢莲花花园的队列，喜欢居住在金山上并演奏天神的音乐。被天女们围绕，她们拥有各种各样的形象和姿态，笑容满面，非常喜欢卖弄风情，容貌美丽，拥有无与伦比的权力。总是像一天一样安住在快乐之中，极度增长，居住在琉璃山的山顶上。享受各种各样的快乐，用鲜花的花环、香粉和涂油装饰身体，在那里感到快乐。喜欢各种各样的境域，居住在须弥山和广阔的山间空地，在金山和花园中感到快乐，那里有像这样的金山。
English
Seeing these, one feels compassion for the gods who are burned by the fire of desire. For those belonging to the rule of the gods, one also recognizes those faults and no longer craves. Thus, in a fragrant place, various kinds of happiness are experienced as long as that detestable desire, the pleasant and good deeds, are not exhausted. Afterwards, one dies from that world of the gods. After death, if one is not born in hell, among the hungry ghosts, and among animals because of the karma to be experienced in other lifetimes, but is born among humans with the same fate as humans, then due to similar causes, one will often obtain a place of happiness and will see oneself becoming very wealthy. Then, the monk, knowing the ripening of the fruits of karma, contemplates the abode of the third Paranirmita-vasavartin gods. Through the knowledge gained from hearing, he sees how the abode of the gods called 'Melodious' exists. Thinking about which beings will be born there, he observes through the knowledge gained from hearing, those who have practiced good deeds, who possess mindfulness and correct views, if they speak a single verse to those who hold wrong views, and those people also briefly generate faith in the Buddha in their minds, then they will separate from their bodies and be born in the happy realm of the higher heavens, among the Melodious gods. Having been born there, enjoying the pleasures of the senses, they delight in playing on the shores of the divine lake. They delight in the rows of lotus gardens, delight in dwelling on the golden mountain and playing the music of the gods. They are surrounded by goddesses who possess various forms and postures, are full of smiles, greatly enjoy coquetry, are beautiful in appearance, and possess unparalleled power. Always abiding in happiness as if it were a single day, they increase greatly and dwell on the peaks of the lapis lazuli mountains. Enjoying various kinds of happiness, adorning their bodies with garlands of flowers, powders, and ointments, they rejoice there. They delight in many kinds of realms, dwelling on Mount Meru and in vast mountain clearings, they rejoice in the golden mountains and gardens, where there are golden mountains like these.