Tibetan
དེ། དེས་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཐོང་ངོ་། །དེ་དེ་ ལ་སྟེན་ཅིང་སྒོམ་ལ་ལན་མང་དུ་བྱེད་པ་ན་མཚན་མོ་ཇི་ལྟ་བར་ཉིན་པར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་ཞིང་། དེ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་མི་དགའ་བའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེད་དོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་ནི་རྒ་ཤིའི་འཇིགས་པས་གནོད་པར་གྱུར་པ་ཡིན་པས་གང་བདག་གིས་རྒ་ཤིའི་རྔ་བོ་ཆེ་འདི་མ་ལུས་པར་གཅག་གོར་མ་ཆག་སྙམ་མོ། །ཇི་ལྟར་བདག་གིས་རྒ་ཤིའི་རྔ་བོ་ཆེ་མ་ལུས་པར་གཞིག་པར་ནུས་ཞེ་ན། གང་བདག་གིས་རུས་པའི་ཕུང་པོ་འདི་ལ་ཤིན་ཏུ་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱས་པས་མ་ལུས་པར་གཞིག་པར་བྱ་གོར་མ་ཆག་སྙམ་ནས་དེ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་རུས་པའི་ཕུང་པོ་འདི་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་དེ། གང་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་དཀར་པོའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་ནི་དེའི་ཞི་གནས་སུ་འགྱུར་རོ། ། དེ་འདི་ནི་བདག་གི་མགོའི་རུས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་འདི་ནི་བདག་གི་རྐང་པའི་མཐེ་བོའི་རུས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་ཅིང་རྒ་ཤིའི་རྔ་བོ་ཆེ་འདི་གཞིག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བདག་གིས་གནས་གང་དུ་ལྷག་མཐོང་གིས་བརྩམ་པར་བྱ་སྙམ་མོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཁ་དང་སྣ་གཉིས་ཀྱི་རླུང་འདུས་པས་རྒ་ཤིའི་རྔ་བོ་ཆེ་རང་གི་རུས་པའི་ཕུང་པོ་འདི་མ་ལུས་པར་གཞིག་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས་དེ་སྣའི་རྩེ་མོར་རླུང་འདུས་པས་ཡང་དག་པར་རྩོམ་པར་བྱེད་དེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་དུ་རུས་པ་འཇིག་པར་བྱེད་དོ། །རླུང་གིས་འཕྱར་བར་བྱེད་དོ། །སྦྱོར་བ་དེས་རང་གི་རུས་པའི་ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་རང་གི་རུས་པའི་ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་ལྷག་མ་མེད་པར་རླུང་གིས་ཁྱེར་བར་གྱུར་པ་བཞིན་དེའི་རང་གི་ལུས་དེ་ལ་གང་རུས་པའི་འདུ་ཤེས་བྱུང་བ་དེ་སྤངས་ཤིང་དེར་དེ་ལ་སྟོང་པར་སྣང་སྟེ། འདི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་པོའོ།། །།འཕགས་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ། བམ་པོ་བདུན་པ། གཞན་ཡང་དེ་ལ་བདག་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྣང་ངོ་། །དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གིས་རླུང་འདུས་པ་དེས་གཟུགས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་གཞིག་པར་བྱའོ་ སྙམ་ནས་དེ་དེ་ལྟར་རླུང་འདུས་པས་ཕྱི་རོལ་གྱིས་གཟུགས་སྣང་བ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་ཐམས་ཅད་རླུང་གིས་རྣམ་པར་འཇིག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ནང་ངམ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ག
Chinese
彼，彼以此如是如实见。彼依此修习，数数串习，如夜间一般，白昼亦如是如实随见，彼于一切世间生起不喜之想。彼如是思惟：我为老死之怖所恼，我当尽断此老死之鼓，令无残余。如何我能尽断老死之鼓耶？我当于此骨聚极善分别观察，令其尽断，决定无疑。思惟已，彼于此具足一切之骨聚，分别观察，于彼一切作白色想，此乃彼之止住处。彼从“此乃我之头骨”乃至“此乃我之足趾骨”之间，如是分别观察，为断老死之鼓故，我当于何处以胜观而发起耶？彼如是思惟：以口鼻二者之风息，当尽断老死之鼓，即自身之骨聚。思惟已，彼于鼻尖风息集聚，如实发起，令骨如微尘般坏灭。为风所扬。以彼方便，自身之骨聚一切皆坏灭。如自身之骨聚一切无余为风所吹散般，彼于自身，凡所生起之骨想皆舍弃，于彼现空性，此乃空性之第一支。圣者广大甚大部之日藏经，第七卷。复次，彼于彼现内我空性。于彼，外境则转为色之想。彼如是思惟：我当以此风息集聚，令一切色相皆破坏。思惟已，彼如是风息集聚，令外境之色相，无论为何，一切皆为风所破坏。彼于一切内外之
English
There, he sees it as it is, just as it is. He relies on this and meditates on it repeatedly, and just as at night, he sees it as it is in the daytime as well, and he generates a perception of displeasure towards all the worlds. He thinks to himself: 'I am afflicted by the fear of old age and death, so I must completely break this drum of old age and death, leaving no remainder.' How can I completely break the drum of old age and death? I must thoroughly examine this pile of bones separately, so that it can be completely broken, without a doubt. Having thought this, he examines this pile of bones, which is complete with everything, separately, and he keeps in mind the perception of whiteness in all of it, and this becomes his dwelling place. He thinks from 'This is my skull bone' to 'This is my toe bone' and examines them separately in this way, thinking, 'In order to break this drum of old age and death, where should I begin with insight?' He thinks to himself: 'By gathering the breath of the mouth and nose, I must completely break this drum of old age and death, that is, my own pile of bones.' Having thought this, he gathers the breath at the tip of the nose and begins to practice correctly, causing the bones to disintegrate into particles. It is carried by the wind. By that means, all of his own pile of bones will be destroyed. Just as all of his own pile of bones has been carried away by the wind without any remainder, he abandons the perception of bones that arose in his own body, and emptiness appears to him there, and this is the first branch of emptiness. The Sutra of the Essence of the Sun, the Great and Vast Division of the Holy One, Volume Seven. Furthermore, emptiness of the inner self appears to him there. For him, the external becomes the perception of form. He thinks to himself: 'I must completely destroy all appearances of form with this gathering of breath.' Having thought this, he gathers the breath in this way, causing all appearances of form in the external world, whatever they may be, to be destroyed by the wind. He, in all ways, internal or external,
Tibetan
ཟུགས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡན་ལག་གཉིས་པའོ། །ཡང་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གིས་གཟུགས་སྣང་བ་གང་སྤངས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་ལ་སྟོང་པར་སྣང་གི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བདག་གི་རླུང་དུ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་སེམས་འདི་ཡང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་པས་དེ་བདག་གིས་སྤང་བར་བྱའོ། །ཆོས་ནི་གང་དུ་ཡང་འོང་བ་མེད། གང་དུ་ཡང་འགྲོ་བ་མེད་དེ། དེ་དེ་ལྟར་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཚུལ་ལམ། བདག་ཉིད་འགྲོ་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོག་པ་སྤོང་བར་བྱེད་དེ་འདི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡན་ལག་གསུམ་པའོ། །ཡང་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཅི་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཡང་དག་པ་ཅི་ཡང་ཡོད་དམ་སྙམ་ནས་དེ་ཡང་དག་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དེ་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ། ཀུན་འབྱུང་བའི་ཆོས་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་ཐམས་ཅད་འགོག་པའི་ཆོས་སུ་རིག་པར་བྱས་ནས་དེས་ཁམས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་མེད་ཅིང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་ཏེ། དེའི་འདུ་བྱེད་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་ཤིང་ཞི་བར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡན་ལག་བཞི་པའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་འདིར་འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་གནས་པར་བྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་རྗེས་སུ་འཐུན་པའི་བཟོད་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་དུས་དང་རྐྱེན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ལ་རེག་པར་བྱེད་དོ། །གང་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་འབའ་ཞིག་རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པ་ནི་རྣམ་པར་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དེ། དེ་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འགོག་པས་ཉིན་ཞག་གཅིག་འདའ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་བར་དུ་འདའ་བར་བྱེད་དོ། །དང་པོ་དེ་ལངས་མ་ཐག་ཏུ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པ་ན་ཚེ་ཡང་ཟད་པར་གྱུར་ནས་དེ་མགོ་མཉམ་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ནི་ སྟོང་པ་ཉིད་དང་རྗེས་སུ་འཐུན་པའི་གཟུངས་སྔགས་བརྒྱད་པ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་བདེན་པ་དང་རྗེས་སུ་འཐུན་པའི་གཟུངས་སྔགས་མཐུ་ཆེ་བ། ཕན་ཡོན་ཆེ་བ། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་ཟད་པར་བྱེད་པ། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་འདོད་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་ཟད་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཁུར་འདོར་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རི་དབང་རྒྱལ་པོས་ང་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རྗེས་སུ་འཐུན་པའི་གཟུངས་སྔགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་
Chinese
舍弃所有色相，特别作意，这是空性之支分第二。又，他这样想：我所舍弃的所有色相，对我来说是空性的显现，而不是对其他。因此，我那如风般周遍思索的心，也并非完全解脱，所以我应当舍弃它。法在哪里也不会来，在哪里也不会去。他以那般不去的行相，或以自身去的行相来舍弃思索，这是空性之支分第三。又，他这样想：在所有有为法中，有什么是真实存在的吗？于是他认识到那真实显现之物，并将所有生起的法，无论是什么，都视为灭法的显现，从而认识到三界皆空且不真实。如此，他的行持得到极大的净化和寂静，这是空性之支分第四。有些人安住于此初果。有些人修持随顺忍。有些人如时如缘般触及菩提。凡是为完全寂灭思索和观察而精进者，终将获得完全的寂灭。他进入灭尽定，如其所思般灭尽，从而度过一日一夜，乃至度过无数劫。最初，他刚一醒来，在第二刹那，烦恼已尽，寿命也已耗尽，于是他头足并齐般完全入于寂灭。这是随顺空性之陀罗尼咒第八，是与各自的补特伽罗不共的，是随顺真谛的陀罗尼咒，具大威力，具大利益，能完全灭尽所有欲界的贪欲，能完全灭尽所有色界和无色界的贪欲，乃至能卸下痛苦的重担。这是如来山王如来为我宣说的随顺空性之陀罗尼咒，菩萨大菩萨。
English
Having abandoned all appearances of form and paying particular attention, this is the second branch of emptiness. Again, he thinks thus: All the appearances of form that I have abandoned appear empty to me, but not to others. Therefore, this mind of mine, which constantly contemplates like the wind, is not completely liberated, so I should abandon it. Dharma does not come from anywhere, nor does it go anywhere. He abandons thought by means of such a way of not going, or by means of his own way of going; this is the third branch of emptiness. Again, he thinks thus: Is there anything truly existent in all conditioned things? Then, having recognized that which has become manifestly true, he recognizes all arising dharmas, whatever they may be, as the nature of cessation, and thereby knows that all three realms are empty and not true. Thus, his actions become greatly purified and pacified; this is the fourth branch of emptiness. Some abide here in the first fruit. Some meditate on tolerance in accordance with it. Some touch enlightenment as time and conditions dictate. Whoever strives to completely pacify thought and examination will be completely pacified. He enters into the samadhi of cessation, and by ceasing as he thinks, he spends a day and a night, and even spends countless eons. At first, as soon as he gets up, in the second moment, when the afflictions are exhausted, life is also exhausted, and then he enters into complete nirvana with his head level. This is the eighth Dharani mantra that accords with emptiness, which is uncommon to each individual and accords with the truth, a Dharani mantra of great power, great benefit, which completely exhausts all desires of desire, which completely exhausts all desires of form and formlessness, and even removes the burden of suffering. This is the Dharani mantra in accordance with emptiness, spoken to me by the Tathagata Mountain King Tathagata, Bodhisattva Mahasattva.