Tibetan
ན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་མཚན་མ་ལ་ཤིན་ཏུ་འདས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་ལྟར་བརྩོན་འགྲུས་ལ་བརྩོན་འགྲུས་མ་ཡིན་པར་ཤེས་ཏེ། མི་ལེན་མི་གཏོང་བས་ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ལ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་དོན་ཏོ། །ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་ཤིང་མཐོང་བའི་དོན་ཏོ། །གང་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་མཐོང་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བའམ་ལོག་པའི་རྩོལ་བར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་སྟེ། དེ་བས་ན་ཡང་དག་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཞེས་བྱའོ། །འཇིན་རྟེན་འཛིན་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་ལ་མཁས་པ་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་དྲན་པ་ཐམས་ཅད་དྲན་པ་ལོག་པར་ཤེས་སོ། །ཇི་ཙམ་དུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཐམས་ཅད་དྲན་པ་ལོག་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དྲན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དྲན་པ་ལོག་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་གནས་ལ་དམིགས་ནས་དྲན་པ་སྐྱེད་ན་ཡང་དྲན་པ་ལོག་པ་སྟེ། གང་སེམས་པ་དང་དྲན་པ་མེད་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དྲན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་ལོག་པར་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བས་ན་དེའི་ཕྱིར་ཇི་ཙམ་དུ་དྲན་པ་སྐྱེ་བའི་གནས་དེ་ཐམས་ཅད་ལོག་པའོ། །དམིགས་པའི་གནས་མི་སྐྱེ་མི་འགོག་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ དྲན་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་དྲན་པའི་ལས་འབྱུང་བའི་གནས་མེད་པ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་དྲན་པ་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ནི་དྲན་པ་ལོག་པར་འབྱུང་བའི་གནས་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལོག་པར་ཤེས་ཤིང་མཐོང་བས་ཡང་དག་པའི་ཆོས་ལ་དྲན་པ་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ན་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ལོག་པའི་དྲན་པ་དང་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་རྣམ་པར་མི་འབྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་དྲན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དྲན་པའི་མཚན་མ་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་རྟོགས་པས་རྟག་ཏུ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་སེམས་དྲུག་སྤྱོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ན་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དེ་ལ་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པ་མེད་པས་དྲན་པ་མེད་པར་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་གོ །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དྲན་པ་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དྲན་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་ཤིང་མཐོང་བས་དྲན་པའམ་དྲན་པ་མ་ཡིན་པར་མི་ལེན། མི་གཏོང་སྟེ། དེ་བས་ན་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དྲན་པ་དེས་མཉམ་པའམ་མི་
Chinese
远远超越了能起作用的相状。菩萨如是了知精进不是精进，不取不舍，安住于正勤。正勤是没有执著于精进之义。如实了知和照见诸法之义。如果如是见到正勤，就不会分别正勤或邪勤，因此称为正精进。持世者，菩萨摩诃萨如何善于正念呢？菩萨摩诃萨了知一切忆念都是邪念。所有忆念近住都是邪念。为什么呢？因为一切忆念都是邪念。如果缘于某个处所而生起忆念，也是邪念。没有思虑和忆念才是正念。为什么呢？因为一切忆念都不是真实的，而是由缘于颠倒之境的因缘所生，因此，所有生起忆念之处都是颠倒的。不生不灭所缘之境才是正念。 没有忆念之业生起之处，称为安住于清净之念，因为那里没有生起邪念之处。如是了知和照见一切法都是颠倒的，对正法没有忆念，因此称为安住于正念。所谓正念，就是不分别一切法是邪念还是正念。如是通达和证悟一切忆念都没有忆念之相，恒常行持六种舍心，因此称为正念和安住。如是，因为没有贪著和执著，所以也不会分别没有忆念。了知一切法中一切忆念都是平等性。如是如实了知和照见一切忆念，不取不舍忆念或非忆念，因此称为安住于正念。如是忆念以平等或不
English
It is far beyond the characteristics of functioning. The Bodhisattva thus knows that exertion is not exertion, and by not taking or giving up, it is called abiding in right effort. Right effort is the meaning of not being attached to exertion. It is the meaning of knowing and seeing things as they truly are. If one sees right effort in this way, one will not distinguish between right effort or wrong effort, therefore it is called right diligence. Holder of the world, how are Bodhisattvas, great beings, skilled in right mindfulness? Bodhisattvas, great beings, know that all mindfulness is wrong mindfulness. All mindfulness that is closely established is wrong mindfulness. Why is that? Because all mindfulness is wrong mindfulness. If mindfulness arises by focusing on a place, it is also wrong mindfulness. That which is without thought and mindfulness is called right mindfulness. Why is that? Because all mindfulness is not true, but arises from the cause of focusing on what is inverted, therefore all places where mindfulness arises are inverted. The place of focus that does not arise or cease is called right mindfulness. That which has no place where the activity of mindfulness arises is called abiding comfortably in pure mindfulness, because there is no place where wrong mindfulness arises. Thus, knowing and seeing that all things are inverted, there is no mindfulness of the right Dharma, therefore it is called abiding in right mindfulness. What is called right mindfulness is not distinguishing between wrong mindfulness and right mindfulness in all things. Thus, understanding and realizing that all mindfulness has no characteristics of mindfulness, one always practices the six equanimous minds, therefore it is called right mindfulness and abiding. Thus, because there is no attachment or clinging to it, one does not even discriminate without mindfulness. One realizes that all mindfulness is equal in all things. Thus, knowing and seeing all mindfulness as it truly is, one does not take or give up mindfulness or non-mindfulness, therefore it is called abiding in right mindfulness. Thus, mindfulness is equal or not
Tibetan
མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཡང་རྣམ་པར་མི་འབྱེད་ལ། དྲན་པ་དང་དྲན་པ་མ་ཡིན་པ་ལའང་མི་འཇུག་མི་དམིགས་སོ། །དེ་ལྟར་མི་དམིགས་པས་དྲན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དྲན་པ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་ཏེ། དྲན་པ་དང་དྲན་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སེམས་མི་འབྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་དེས་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་ལ་གནས་པས་བསྟན་དུ་མེད། བརྗོད་དུ་མེད། ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལམ་ཐམས་ཅད་བཅད་པ། ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལམ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ། །ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པས་བདག་གམ་གཞན་དུ་རྣམ་པར་མི་འབྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་འཛིན་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ལ་ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་རྟོགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཇི་ཙམ་དུ་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་མི་དམིགས་པ་ལ་ཞུགས་པ་ལས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཚན་མར་ཤེས། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དགའ་བ་ལ་འཇུག་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ལོག་པའོ། །ལོག་པ་ནི་ཆགས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་ལ་ཞུགས་པའི་མཚན་མ་ཉིད་ལོག་པའི་མཚན་མ་མེད་ཅིང་རེ་བ་མེད། སྤྲོས་པ་མེད། རྟོག་པ་མེད་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པ་མེད་ན་བདག་གམ་གཞན་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་སྟེ། ཆགས་པའི་དགའ་བ་བཅད་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རོ་ལ་མི་ལེན་ཅིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་འཇུག་པའི་མཚམས་བཅད་དེ། སེམས་ཅི་ལ་ཡང་མི་གནས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ལ་མི་གནས་ཤིང་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ལ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོགས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་ཤིང་སེམས་ཅི་ལའང་མི་ཆགས་པའོ། །བདག་དང་གཞན་དུ་རྟོག་པའི་ལམ་གཅོད་ཅིང་ཇི་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་ལ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བཅད་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལོག་པའམ་ཡང་དག་པའི་འདུ་ཤེས་མི་སྐྱེད་ཅིང་འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་བཅོམ་པ། འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་བཅད་པ། འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་འགགས་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལོག་པའམ་
Chinese
于平等性中亦不分别，于忆念及非忆念亦不着不缘。如是不缘故，知一切忆念皆为非忆念，于忆念及非忆念心不分别。如是彼住于真实忆念故，不可示，不可说，断绝一切言说之道，远离一切言说之道。如实知一切言说，故不分别我或他。是故名为住于真实忆念。世间持，彼云何菩提萨埵摩诃萨埵等住于真实等持耶？菩提萨埵摩诃萨埵等了知一切等持为颠倒等持。何以故？如是于一切法不缘等持而入，然知等持为相。入于等持之喜乐故，一切等持之相皆为颠倒。颠倒者乃贪着之义，然非等持之如是。如是入于所缘之相即无颠倒之相，亦无希望，无戏论，无分别，是名为等持。若无贪着及执着，则不分别我或他，断绝贪着之喜乐，不取等持之味，断绝入于等持之界限，心不住于任何事物，是名为真实等持。复次，所谓真实等持者，不住于一切等持，于无戏论中，如实了知法之自性，故极善于等持之相，心不着于任何事物。断绝分别我与他之道，于所说亦不分别，以断绝一切分别故，是名真实等持。复次，所谓真实等持者，不生起颠倒或真实之想，且摧坏一切想，断绝一切想，止息一切想，故名真实等持。所谓真实等持者，即颠倒或
English
Furthermore, one does not differentiate in equality, and does not engage or focus on memory and non-memory. Because of not focusing in this way, one knows that all memories are non-memories, and the mind does not differentiate between memory and non-memory. Thus, because one abides in true mindfulness, it is not demonstrable, not expressible, cutting off all paths of speech, being separate from all paths of speech. Knowing all speech as it truly is, one does not differentiate between self or other. Therefore, it is called abiding in true mindfulness. World Holder, how do Bodhisattvas, great beings, abide in true samadhi? Bodhisattvas, great beings, realize all samadhis as inverted samadhis. Why is that? To the extent that one enters into not focusing on samadhi in all dharmas, one knows samadhi as a sign. Because of entering into the joy of samadhi, all signs of samadhi are inverted. Inversion means attachment, but that is not the nature of samadhi. Thus, the sign of entering into focus itself has no inverted sign, and there is no hope, no elaboration, no conceptualization, that is called samadhi. If there is no attachment or clinging, then one does not conceptualize self or other, cutting off the joy of attachment, not taking the taste of samadhi, cutting off the boundary of entering into samadhi, the mind not abiding in anything, that is called true samadhi. Furthermore, what is called true samadhi is not abiding in all samadhis, and in non-elaboration, truly realizing the nature of dharma as it is, therefore being extremely skilled in the characteristics of samadhi, and the mind not being attached to anything. Cutting off the path of conceptualizing self and other, and not differentiating in what is said, because of cutting off all conceptualization, it is called true samadhi. Furthermore, what is called true samadhi does not generate inverted or true perceptions, and destroys all perceptions, cuts off all perceptions, ceases all perceptions, therefore it is called true samadhi. What is called true samadhi is inverted or