Tibetan
། དབེན་པ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་། གཟུགས་མེད་པ་དང་། བསྟན་དུ་མེད་པ་དང་། ཐོགས་པ་མེད་པ་དང་། རྣམ་པར་རིག་པ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡེ་ཤེས་ལ་རྟོན་པ་ཡིན་གྱི་རྣམ་པར་ ཤེས་པའི་རྗེས་སུ་མི་རྒྱུག་ཀྱང་གཞན་དག་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་སྟོན་ཏེ། དེ་ལ་མཚན་མར་ཡང་མི་འཛིན་ཅིང་དེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་ཀུན་ཏུ་སྐྱེད་དེ། རྣམ་པར་ཤེས་པའམ། ཡེ་ཤེས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་མི་བརྗོད་དོ། །རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་རྒྱལ་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཡེ་ཤེས་ལ་རྟོན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་སོ། །སེམས་ཅན་གཞན་དག་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པར་ཡང་ཆོས་མི་འཆད་དོ། །རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་རྒྱལ་པོ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མངོན་པར་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ། ལྷའི་རྣ་བ་ཐོབ་པ་དེས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབྱིངས་འདི་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་རྒྱལ་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་གང་ཟག་གི་ཚིག་བླ་དགས་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཉན་ཅིང་ཆོས་ཉིད་ལ་རྟོན་གྱི་གང་ཟག་ལ་མི་རྟོན་ཏོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་རྒྱལ་པོ་གལ་ཏེ་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལ་གང་ཟག་ཡོད་པར་གྱུར་ན་སེམས་ཅན་གང་ཡང་ཤིན་ཏུ་དག་པ་དང་ཐར་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ལྟ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་གང་ཟག་མེད་མོད་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་གང་ཟག་ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ལ་རྟོན་པ་ཡིན་གྱི་གང་ཟག་ལ་རྟོན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་རྒྱལ་པོ་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚིག་བླ་དགས་སོ། །རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་རྒྱལ་པོ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚིག་བླ་དགས་སོ། །རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་རྒྱལ་པོ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཚིག་བླ་དགས་སོ། །རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་རྒྱལ་པོ་འབྱུང་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཚིག་བླ་དགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚིག་གང་དང་གང་གིས་ཆོས་གང་དང་གང་བརྗོད་པའི་ཆོས་དེ་དང་དེ་ཚིག་དེ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། གང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ པ་དེ་བླ་དགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཚིག་བླ་དགས་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཚིག་མེད་པ་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་ངས་ཚིག་བརྗོད་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་ངས་ཚིག་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚིག་མེད་པ་སྟེ། བརྗོད་པ་མ་སྐྱེས་ཤིང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་ངས་ཚིག་བརྗོད་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལངས་ཚིག་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚིག་མེད་པ་སྟེ། །བརྗོད་པ་མ་སྐྱེས་ཤིང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་མེད་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་བརྗོད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིག་མ་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་དུ་མེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིག་ཅེས་བྱའོ། །གང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིག་ལ་འཇུག་པ་དེ་ནི་ཚིག་མེད་པ་ལ་འཇུག་པའོ། །གལ་ཏེ་ཚིག་ལ་འཇུག་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིག་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་རྒྱལ་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིག་ལ་འཇུག་པར་འདོད་པས་ཚིག་གང་གིས་གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བའམ། ཆོས་ཞེས་བསྟན་པར་གྱུར་པ་དེ་ཚིག་ཏུ་བལྟ་བར་མི་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ལ་གཉིས་ཡོད་པ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིག་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །གང་ལ་སྒྲ་ཡོད་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིག་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིག་ནི་སྒྲ་མེད་པའོ། །གང་ལ་བརྗོད་པ་ཡོད་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིག་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིག་ནི་བརྗོད་པ་མེད་པའོ། །རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིག་ལ་ཞུགས་པ་དེ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྷའི་རྣ་བ་དེས་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་དང་འཐུན་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་རྒྱལ་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ་ལྷའི་རྣ་བ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་གཉིས་པའོ།། །།འཕགས་པ་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་རྒྱལ་པོས་ཞུས་པ། བམ་པོ་གཉིས་པ། རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་རྒྱལ་པོ་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་འཐོབ་ཅིང་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གཞན་དག་དང་། གང་ཟག་གཞན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་རབ་ཏུ་ཤེས་ཏེ། འཁོར་གང་དང་གང་དུ་ཆོས་འཆད་དུ་འགྲོ་བར་དེ་དང་པོ་ཉིད་དུ་སེམས་ ཅན་གང་གི་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བུ། སྦྱོར་བ་ཇི་ལྟ་བུ། རྒྱུ་ཇི་ལྟ་བུ། མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་སྙམ་དུ་འཁོར་གྱི་སེམས་ལ་རྣམ་པར་ལྟ་སྟེ། བལྟས་ནས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དེ་རང་གི་སེམས་ཡོངས་སུ་དག་པས་འཁོ
Chinese
寂静，无自性，无形，不可指示，无碍，为了知非为识，若如是了知识，即是智慧。彼依于智慧，不随识而行，亦为他人宣说识，不执著于相，且普遍生起彼识即是智慧之想，亦不于识或智慧而显现耽著。唯耽著于识，则不言说智慧之真实。何为幻化之王菩萨依于智慧，则不与识俱住。亦不为其他有情宣说非识之法。幻化之王，此乃菩萨之神通幻化，得天耳者将能了悟此智慧之界。幻化之王菩萨听闻具足补特伽罗之假名言辞之法，依于法性而不依于补特伽罗。何以故？幻化之王，若此善说之律中存在补特伽罗，则任何有情皆不能获得清净与解脱。幻化之王，是故一切法皆无补特伽罗，然如来于世俗谛中说为补特伽罗。是故菩萨依于法而不依于补特伽罗。幻化之王，所谓法者，乃法界之假名言辞。幻化之王，所谓法界者，乃无生界之假名言辞。幻化之王，所谓无生者，乃无生起之假名言辞。幻化之王，所谓无生起者，乃不可言说之假名言辞。何以故？以任何言辞所说之任何法，彼法皆不存在于彼言辞中。凡不存在者，即是假立，是故名为假名言辞。
English
Solitude, absence of inherent existence, formlessness, un-demonstrable, unimpeded, in order to know that it is not consciousness; if consciousness is understood in that way, that is wisdom. One relies on that wisdom and does not follow after consciousness, but also demonstrates that consciousness to others. One does not grasp at characteristics in it, and universally generates the thought that that consciousness is wisdom. One also does not become manifestly attached to consciousness or wisdom. By manifestly clinging to consciousness alone, one does not speak of the reality of wisdom. The bodhisattva, the king of transformations, who relies on wisdom, does not abide together with consciousness. He also does not teach other sentient beings a dharma that is not consciousness. King of Transformations, this is a manifestation of the bodhisattva's super-knowledge transformation; one who has obtained the divine ear will come to realize this realm of wisdom. The Bodhisattva, King of Transformations, listens to the Dharma that possesses the conventional terms of a person, and relies on the nature of Dharma, not on the person. Why is that? King of Transformations, if there were a person in this well-spoken Dharma-Vinaya, then no sentient being would ever become completely pure and liberated. King of Transformations, therefore, all dharmas are without a person, but the Tathagata spoke of a person in worldly terms. Therefore, a bodhisattva relies on the Dharma and does not rely on a person. King of Transformations, what is called Dharma is a conventional term for the realm of Dharma. King of Transformations, what is called the realm of Dharma is a conventional term for the realm of non-arising. King of Transformations, what is called non-arising is a conventional term for non-origination. King of Transformations, what is called non-origination is a conventional term for the inexpressible. Why is that? Because whatever dharma is spoken of by whatever words, that dharma does not exist in those words. Whatever does not exist is a convention, therefore it is called a conventional term.
Chinese
嗡。一切法是无言说，不可用言语表达的。对此我没有言说。对此我所说的任何话都是无言说，因为言说未生起且不真实，所以是无言说。对此我没有言说。对此我所说的任何话都是无言说，因为言说未生起且不真实，所以是无言说。那为什么呢？因为凡是言说的特征都不是佛的语言，因为不可言说是佛的语言。因此称为佛的语言。凡是进入佛的语言就是进入无言说。如果进入言说，那就不是进入佛的语言。化现的国王，想要进入佛的语言，用任何语言来说人或法，都不应视为语言。那为什么呢？因为凡是有二的就不是佛的语言，因为佛的语言是无二的。凡是有声音的就不是佛的语言，因为佛的语言是无声的。凡是有言说的就不是佛的语言，因为佛的语言是无言说的。化现的国王，因此菩萨凡是进入佛的语言的，就称为获得神通，他用天耳通，所有声音都与法性相符，从而证悟佛的菩提。化现的国王，就像这样，这天耳通是菩萨的第二种神通。 圣化现国王所问经，第二品。化现的国王，菩萨还能获得知晓他人心意的神通，用心彻底了解其他众生和人的心意。无论去哪个眷属中说法，首先就观察那个眷属的心，思考众生的想法如何，行为如何，原因如何，特征如何，观察之后就如实地说法。因为他自己的心完全清净，所以能
English
Oṃ. All dharmas are without words, inexpressible in words. Therefore, I have no words to express. Whatever words I speak are without words, because speech is unborn and not true, therefore it is without words. Therefore, I have no words to express. Whatever words I speak are without words, because speech is unborn and not true, therefore it is without words. Why is that? Because whatever is the characteristic of speech is not the word of the Buddha, because the unspeakable is the word of the Buddha. Therefore, it is called the word of the Buddha. Whoever enters the word of the Buddha enters the wordless. If one enters into words, then one does not enter into the word of the Buddha. The King of Manifestations, wishing to enter the word of the Buddha, should not regard as words any words that speak of a person or a dharma. Why is that? Because whatever has duality is not the word of the Buddha, because the word of the Buddha is without duality. Whatever has sound is not the word of the Buddha, because the word of the Buddha is without sound. Whatever has speech is not the word of the Buddha, because the word of the Buddha is without speech. Therefore, O King of Manifestations, a Bodhisattva who enters the word of the Buddha is said to have attained clairvoyance, and with that divine ear, he perceives all sounds in accordance with the nature of reality and realizes the enlightenment of the Buddha. O King of Manifestations, like this, this divine ear is the second clairvoyance of the Bodhisattva. The Noble Sutra Requested by the King of Manifestations, Chapter Two. Furthermore, O King of Manifestations, the Bodhisattva attains the clairvoyance of knowing the minds of others, and thoroughly understands the minds of other beings and persons. Wherever he goes to teach the Dharma in any assembly, he first observes the minds of that assembly, thinking about what the thoughts, actions, causes, and characteristics of the beings are like, and after observing, he teaches the Dharma accordingly. Because his own mind is completely pure, he is able to