Tibetan
འི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གསུངས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་པ་གང་དག་ཅིག ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་རྗེས་སུ་ཐོབ་འདོད་པ། །དེས་ནི་བག་མེད་སྤྱོད་པ་རྣམ་སྤངས་ནས། །རྟག་ཏུ་བག་ཡོད་པ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་བྱ། །མཁས་པ་བསྟེན་པའི་ཆོས་ལ་མོས་པ་དག ། མཐར་ལྟ་བ་ལ་གནས་པར་མི་བྱེད་དེ། །རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་མེད་ཆོས་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཆོས་ནི་རྒྱུར་བཅས་རྐྱེན་བཅས་རབ་ཏུ་ཤེས། །རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད། །རྐྱེན་ལ་རག་ལས་གང་ཡིན་སྟོང་པར་གསུངས། །སྟོང་ཉིད་གང་ཤེས་དེ་ནི་བག་ཡོད་པའོ། །རྐྱེན་ཁར་གང་ལས་དེ་ནི་མཚན་མ་མེད། །སྨོན་ལམ་ལྡན་པ་ཞི་ཞིང་ཉེ་བར་ཞི། །མི་གཡོ་བེམས་པོ་རྩྭ་དང་ཤིང་ལྟ་བུ། །དེ་ལ་བདུད་ཀྱི་ཡུལ་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །རྐྱེན་གྱི་ཁར་ལས་འདི་ནི་གང་ཤེས་པ། །དེ་འདིར་ང་དང་ང་ཡིར་འབྱུང་མི་འབྱུང་། །དེ་ནི་བདག་མིན་བདག་གི་མ་ཡིན་པར། །དེ་ལྟར་གང་ཤེས་དེ་ནི་བག་ཡོད་པའོ། །རྗེ་ཡོད་མ་ཡིན་ཡོངས་སུ་འཛིན་མེད་པ། །གཟུང་བ་མེད་ཅིང་གྲོལ་བར་བྱ་བ་མེད། །བཅིངས་མེད་གྲོལ་མེད་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བར། །ཆོས་རྣམས་རྟག་ཏུ་ཤེས་པ་བག་ཡོད་པའོ། །དོན་ལ་རྟོན་གྱི་ཚིག་འབྲུར་དགའ་མ་ཡིན། །རྟག་ཏུ་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་རྣམ་ཤེས་གྲོལ། །ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེའི་ཚུལ་ཤེས་པ། །དེ་ནི་ཆོས་ལ་རྟོན་གྱི་གང་ཟག་མིན། །སངས་རྒྱས་བསྟན་འདིར་དོན་ནི་སྟོང་ཉིད་དོན། །དེ་བཞིན་མཚན་མ་མེད་དང་སྨོན་ལས་གྲོལ། །སྲིད་པ་གསུམ་དང་རྟོག་དང་ལྟར་མི་གནས། །མདོ་དོན་གང་ཡིན་དེ་ནི་བག་ཡོད་པའོ། །སྒྲ་དང་བརྗོད་པས་བརྗོད་དུ་མེད་པས་ན། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་གཉིས་སུ་གང་མི་བྱེད། །ཆོས་རྣམས་འཇོག་བྱེད་པ་ཡང་ཡོད་མིན་ཏེ། །གང་ཟག་མེད་པའི་དོན་འདི་བག་ཡོད་པའོ། །ཆོས་དོན་གཉེར་གྱི་ཉོན་མོངས་དོན་གཉེར་མིན། །མིག་གཟུགས་མི་གཉེར་རྣ་དང་ སྒྲ་ལ་མིན། །སྣ་དྲི་མི་གཉེར་ལྕེ་དང་རོ་ལ་མིན། །ལུས་རེག་མ་ཡིན་ཡིད་དང་ཆོས་ལ་མིན། །གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་དང་གནས་པ་དོན་མི་གཉེར། །ཚོར་མིན་འདུ་ཤེས་མ་ཡིན་འདུ་བྱེད་མིན། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གནས་པའང་དོན་མི་གཉེར། །དེ་འདྲ་དེ་ནི་ཆོས་དོན་གཉེར་ཞེས་བྱ། །ཁམས་གསུམ་པ་ཡི་གནས་པའང་དོན་མི་གཉེར། །བདག་དང་སེམས་ཅན་མི་གཉེར་ལྟ་རྨོངས་མིན། །གཟུགས་ལུས་ནམ་ཡང་དོན་དུ་གཉེར་མ་ཡིན། །མིག་བློ་མ་ཡིན་ཡིད་ཀྱང་དོན་མི་གཉེར། །དགེ་འདུན་མི་གཉེར་ཆོས་ཀྱང་དོན་མི་གཉེར། །སྦྱིན་པ་ནམ་དུའང་དོན་དུ་མི་གཉེར་ཞིང་། །ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་མིན་བརྩོན་འགྲུས་བསམ་གཏན་མིན། །བདག་གི་བྱེ་བྲག་ཤེས་རབ་དོན་མི་གཉེར། །ཆོས་ཀུན་དོན་དུ་མི་གཉེར་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་རྟག་ཏུ་ཆོས་གཉེར་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ནམས་ཀྱང་དོན་རྣམས་མི་གཉེར་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་འདིར་བག་ཡོད་ཡིན། །སྐྱེ་བ་མེད་ཤེས་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །སྐྱེ་མེད་གང་ཡིན་དེ་ནི་འབྱུང་བ་མིན། །འབྱུང་བ་མེད་ལ་ཞི་བའང་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ལྟར་གང་ཤེས་དེ་ནི་ལམ་སྒོམ་ཡིན། །ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས། །ཇི་ལྟར་ཆོས་དབྱིངས་དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཤེས། །ནང་གི་གྲོང་སྟོང་འདྲ་བར་རབ་ཏུ་ཤེས། །དེ་ལྟར་གང་ཤེས་དེ་ནི་བག་ཡོད་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱེར་མེད་པ་དང་དབྱེ་བ་དང་། །དེ་བཞིན་སེམས་ཅན་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱང་ཤེས། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་ལ་དྲན་མི་འཇུག ། དེ་འདྲའི་ཡེ་ཤེས་སྟོབས་ཅན་བག་ཡོད་པའོ། །ཡང་དག་སྤོང་ལ་གཉིས་སུ་རབ་ཤེས་དང་། །དེ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་སེམས་སྟོབས་རབ་ཏུ་ཤེས། །སྟོབས་ལ་ཐུལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་དང་། །དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་རིམ་པ་ཤེས་པ་དང་། །བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བསམ་གཏན་ཁོང་དུ་ཆུད། །མཁས་པ་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་མངོན་ཤེས། །ཞི་གནས་ལ་ནི་སེམས་རབ་ཞི་བར་ཤེས། །ལྷག་མཐོང་གིས་ནི་ཆོས་རྣམས་ དབྱེ་བ་རྟོགས། །ཆོས་རྣམས་སྔོན་གྱི་མཐའ་ནས་བྱུང་བ་མེད། །ཕྱི་མའི་མཐར་ཡང་འཕོ་བ་གང་ཡང་མེད། །དེ་བཞིན་ཆོས་ཀུན་བར་ལའང་གནས་མིན་པར། །དེ་ལྟར་གང་ཤེས་དེ་ནི་བག་ཡོད་པའོ། །ལུས་ནི་སྙིང་པོ་མེད་དེ་གཟུགས་བརྙན་འདྲ། །ངག་ཀྱང་སྟོང་པ་བྲག་ཅ་ལྟ་བུ་སྟེ། །སེམས་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རླུང་འདྲ་བར། །དེ་ལྟར་གང་ཤེས་དེ་ནི་བག་ཡོད་པའོ། །ངེས་པའི་མདོ་ཚུལ་ལ་ནི་རབ་ཤེས་ཤིང་། །བརྟེན་ནས་འབྱུང་ཚུལ་ཁོང་དུ་ཆུད་རྟོགས་ལ། །མ་རིག་པ་དང་སྐྱེ་འཆི་འགོག་པ་དག ། ངེས་དོན་གང་ཤེས་དེ་ནི་བག་ཡོད་པའོ། །རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་དང་དུས་གསུམ་དང་། །བསླབ་པ་གསུམ་དང་དམིགས་པ་མེད་པ་དང་། །བདག་མེད་སེམས་ཅན་སྲོག་མེད་གང་ཟག་མེད། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་གཟིངས་དང་འདྲ་བར་བསྟན། །མ་སྐྱེས་ཐོབ་དང་མི་འགྱུར་འབྱུང་བ་དང་། །འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་དབང་པོ་ཤེས་རབ་སྒོམ། །དེ་ལ་སེམས་པ་ཅུང་ཟད་མི་འབྱུང་སྟེ། །དེ་ཡི་ཚུལ་རྟོགས་པ་ནི་བག་ཡོད་པའོ། །སངས་རྒྱས་བྱུང་ངམ་མྱ་ངན་འདས་ཀྱང་རུང་། །ཆོས་དབྱིངས་དེ་ནི་རྟག་ཏུ་གནས་པ་སྟེ། །ཡང་དག་དོན་ནི་རྟག་ཏུ་མཐོང་བ་མཁས།
Chinese
那时，世尊说了这些偈颂： 哪些聪明的菩萨， 想要证得佛陀的菩提， 他们应彻底断除放逸的行为， 恒常精勤于不放逸。 应当喜爱依止智者的佛法， 但不应安住于边见， 因为没有无因无缘的法。 佛法是具因具缘，应善知。 凡是从因缘所生的，即非生。 因为它没有自性的生。 凡是依赖因缘的，都说是空性。 谁了解空性，他就是不放逸者。 凡是从因缘而来的，那是无相的。 具足愿力，寂静且近于寂静。 如同不动的顽石、草和树木， 那里没有魔的境地。 谁了解这因缘之法， 他就不会在这里产生我与我所。 他了知那不是我，也不是我的， 像那样了解的，就是不放逸者。 没有主宰，没有执取， 没有可取，也没有可解脱的。 没有束缚，没有解脱，自性光明， 恒常了知诸法，就是不放逸者。 依止意义，不要喜欢字句， 恒常是智慧的行境，解脱了能分别的识。 了解了义经典的法理， 他是依止佛法，而非依止人。 在这佛陀的教法中，意义就是空性的意义， 同样也是无相和从愿解脱。 不安住于三有、分别和见解， 什么是经典的意义？那就是不放逸。 因为声音和言语无法表达， 所以不对佛法和非法作区分。 诸法也没有安立者， 这无我的意义就是不放逸。 不追求佛法的意义，也不追求烦恼的意义， 不追求眼和色，耳和 声也不追求， 鼻和香不追求，舌和味不追求， 身和触非追求，意和法非追求。 不追求色的生和住， 非受，非想，非行， 也不追求识的住处， 像那样就是所谓的追求佛法意义。 也不追求三界的存在， 不追求我和有情，没有愚痴的见解， 从不追求色身， 非眼识，也不追求意识， 不追求僧伽，佛法也不
English
At that time, the Bhagavan spoke these verses: Those wise Bodhisattvas, Who desire to attain the enlightenment of the Buddha, They should completely abandon careless conduct, And always strive diligently in mindfulness. One should cherish the Dharma by relying on the wise, But should not dwell on extreme views, For there is no Dharma without cause and condition. Dharma is with cause and condition, understand well. Whatever arises from conditions is unborn. For it has no inherent nature of arising. Whatever depends on conditions is said to be empty. Whoever understands emptiness is mindful. Whatever comes from conditions is without characteristics. Endowed with aspiration, peaceful and near to peace. Like an unmoving rock, grass, and trees, There is no realm of Mara there. Whoever understands this Dharma of conditions, He will not generate "I" and "mine" here. He knows that it is not "I" and not "mine," Whoever understands thus is mindful. Without a lord, without grasping, Without anything to grasp, and nothing to be liberated. Without bondage, without liberation, naturally luminous, Always knowing the Dharmas is mindful. Rely on the meaning, do not delight in words, Always the realm of wisdom, liberated from discriminating consciousness. Knowing the principles of definitive meaning Sutras, He relies on the Dharma, not on the person. In this Buddha's teaching, the meaning is the meaning of emptiness, Likewise, without characteristics and liberated from aspirations. Not dwelling in the three realms, conceptualizations, and views, What is the meaning of the Sutras? That is mindfulness. Because sound and speech cannot express it, Therefore, do not differentiate between Dharma and non-Dharma. There is also no establisher of Dharmas, This meaning of no-self is mindfulness. Do not seek the meaning of Dharma, nor seek the meaning of afflictions, Do not seek the eye and form, nor the ear and sound, Do not seek the nose and smell, nor the tongue and taste, Body and touch are not sought, mind and Dharma are not sought. Do not seek the arising and abiding of form, Not feeling, not perception, not volition, Nor seek the abiding place of consciousness, Such is called seeking the meaning of Dharma. Nor seek the existence of the three realms, Do not seek self and sentient beings, without deluded views, Never seek the form body, Not eye consciousness, nor seek mind, Do not seek the Sangha, nor the Dharma
Chinese
不贪求利养，布施也从不为利益而求， 戒律、忍辱、精进、禅定皆非为己。 不贪求我之差别智慧， 不为利益而求诸法者， 彼乃恒常求法，胜者所说。 何时不贪求诸利益者， 彼乃佛陀教法中之谨慎者。 了知无生乃佛陀之智慧， 何为无生？彼非生起。 无生之处亦无寂灭， 如是了知者，乃修道之人。 五蕴了知如幻象， 如是了知法界，如是了知诸法。 内心了知如空城， 如是了知者，乃谨慎之人。 了知诸法之无别与有别， 如是了知众生诸根。 安住正念，不放纵念头， 如是智慧力强者，乃谨慎之人。 于真实舍弃，善为了知二者， 彼乃善为了知神变心力。 于力量，无有可胜者， 了知诸根之次第， 菩提分禅定，心中领悟。 智者现证无为法， 于止观，内心善为了知寂静， 以胜观，了知诸法之差别。 诸法非从先前之边际生起， 于后来之边际亦无有转移。 如是诸法于中间亦非安住， 如是了知者，乃谨慎之人。 身体无有实义，如影像， 语亦空虚，如山谷回音。 心亦如幻象，如风一般， 如是了知者，乃谨慎之人。 于决定之经义，善为了知， 于缘起之理，心中领悟通达， 无明与生死之止息等， 了知真实义者，乃谨慎之人。 解脱之门与三时， 三学与无相， 无我、无众生、无命、无人。 显示法与非法如船筏。 未生之获得与不变之生起， 超越世间之根与智慧禅定。 于此，心念稍许亦不生起， 了知彼之理者，乃谨慎之人。 无论佛陀出世或入灭， 法界彼乃恒常安住。 善为了知真实义者，乃智者。
English
Not seeking gain or offerings, never seeking benefit from generosity, Not for oneself are morality, patience, diligence, or meditation. Not seeking the distinct wisdom of self, Not seeking all dharmas for personal gain, That one is constantly seeking the Dharma, as declared by the Victorious Ones. Whenever one does not seek any benefits, That one is mindful in this teaching of the Buddha. Knowing the unborn is the wisdom of the Buddha, What is unborn? That is not arising. Where there is no arising, there is also no cessation, One who knows thus is a practitioner of the path. The five aggregates are known as illusory, Just as the realm of Dharma is known, so are all dharmas known. The inner city is thoroughly known as empty, One who knows thus is a mindful person. Knowing the non-distinction and distinction of dharmas, Likewise, knowing the faculties of sentient beings. Establishing mindfulness closely, not letting thoughts wander, Such a wise and powerful one is a mindful person. Truly abandoning, well knowing the two, That one is well knowing the power of miraculous mind. In strength, there is no conqueror, Knowing the order of the faculties, Enlightenment factors, meditation, comprehending in the heart. The wise manifest the unconditioned Dharma, In tranquility, the mind is well known to be peaceful, With insight, the distinctions of all dharmas are understood. All dharmas do not arise from the previous edge, Nor is there any transfer to the later edge. Likewise, all dharmas do not abide in the middle either, One who knows thus is a mindful person. The body has no essence, like a reflection, Speech is also empty, like an echo in the mountains. The mind is also like an illusion, like the wind, One who knows thus is a mindful person. Well knowing the meaning of definitive sutras, Comprehending and realizing the nature of dependent arising, Ignorance and the cessation of birth and death, etc., One who knows the true meaning is a mindful person. The gate of liberation and the three times, The three trainings and the absence of signs, No self, no sentient being, no life, no person. Dharma and non-dharma are shown to be like a raft. The attainment of the unborn and the unchanging arising, Transcending the world, faculties, wisdom, meditation. In this, thoughts do not arise even slightly, One who understands its nature is a mindful person. Whether the Buddha appears or passes into nirvana, That realm of Dharma is eternally abiding. The wise are those who always see the true meaning.