Tibetan
རི་དང་གཅོང་རོང་ཀླུང་རྣམས་སུ། །རྐྱེན་གྱིས་ཇི་ལྟར་བྲག་ཅ་འབྱུང་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་འདུས་བྱས་འདི་ཀུན་རིག་པར་གྱིས། །འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་བཞིན། །གང་དུ་ཏིང་འཛིན་ཞི་བ་འདི་བཤད་པ། །ཡོན་ཏན་ཆོས་སུ་གྱུར་པ་ཤེས་རབ་སྟོབས། །དྲང་སྲོང་ཡེ་ཤེས་སྟོབས་ཀྱིས་མངོན་པར་ཤེས། །ཚིག་ནི་ཐབས་མཁས་པ་ཡི་ངེས་པའི་ཚིག །བརྟགས་པ་ཙམ་དུ་བརྟགས་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན། །འཁོར་བ་ལ་ནི་མཐའ་མ་མི་རྙེད་དེ། །གང་དག་སྔོན་བྱུང་མཐའ་ནི་མཚན་ཉིད་མེད། །མ་འོངས་དུས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ལས་དང་བྱ་བས་དེ་ལྟར་ཞུགས་གྱུར་ཏེ། །རབ་དང་ཐ་མ་དག་ཏུའང་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཆོས་རྣམས་རྟག་ཏུ་དབེན་ཞིང་རང་བཞིན་སྟོང་། །ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་ཡང་ཤེས་པར་གྱིས། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་རྒྱལ་བས་ཆོས་བཤད་དེ། །འདུས་བྱས་འདུས་བྱས་མ་ཡིན་དེ་ལྟར་ལྟོས། །ཡང་དག་ཉིད་དུ་བདག་དང་མི་མེད་དེ། །འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་མཚན་ཉིད་དེ་འདྲའོ། །དགེ་དང་ནག་པོའི་ལས་རྣམས་མི་འཇིག་སྟེ། །བདག་གིས་བྱས་པ་དག་ནི་མྱོང་བར་འགྱུར། །ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འཕོ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །རྒྱུ་མེད་པར་ཡང་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དབང་མེད་པ། །གསོག་དང་གསོབ་ཏུ་གྱུར་པ་དབུ་བ་བཞིན། །སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུར་རྟག་ཏུ་སྟོང་། །སྒྲ་ཡིས་དེ་བཤད་དེ་དག་དབེན་པ་ཡིན། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རིག་པ་རློམ་སེམས་མེད། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཡང་ཆགས་པ་མེད་པའི་སེམས། །བཟོད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཅུང་ཟད་མི་རྟོག་སྟེ། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་མཉམ་པར་གཞག་པར་འགྱུར། །རྒྱལ་པོ་དེས་ནི་ཇི་ཙམ་ཆོས་རིག་པ། །དེ་ཙམ་དུ་ནི་རྒྱལ་བ་དེས་བཤད་དེ། །རྒྱལ་པོས་རྒྱལ་བའི་ཆོས་འདི་ཐོས་ནས་ནི། །འཁོར་དང་བཅས་པས་བསླབ་པ་ཡང་དག་བཟུང་། །རྒྱལ་པོའི་བུ་དེས་ཏིང་འཛིན་འདི་མཉན་ནས། །དགའ་ཞིང་ཡི་རངས་ཚིག་ཀྱང་འདི་སྐད་སྨྲ། །ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་ཏིང་འཛིན་འདི་བཤད་དེ། །ཁྱོད་ཀྱི་ཞབས་ལ་བདག་ནི་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེར་ཡང་སྲོག་ཆགས་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་དག ། ཡང་དག་དོན་དམ་ངེས་པར་བསྟན་པ་འདི། །ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་བཟང་པོ་འདི་ཐོས་ནས། །དེ་དག་མི་སྐྱེ་བ་ཡི་བཟོད་པ་ཐོབ། །སྐྱེས་བུ་ལ་ནི་སྐྱེ་དང་འགག་པ་མེད། །དེ་བཞིན་ཆོས་འདི་རྟག་ཏུ་སྔ་ནས་དབེན། །དེ་ལྟར་རབ་ཤེས་ཡོངས་སུ་མི་འབྲི་སྟེ། །རྒྱལ་པོས་མི་སྐྱེ་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར། །དེ་ཚེ་རྒྱལ་པོས་རྒྱལ་སྲིད་རྣམ་སྤངས་ཏེ། །རྒྱལ་བ་དེ་ཡི་བསྟན་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་། །རྒྱལ་པོའི་སྲས་ཀྱང་ལྔ་བརྒྱ་མི་ཉུང་བ། །དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་རྗེས་སུ་རབ་ཏུ་བྱུང་། །རྒྱལ་པོ་སྲས་དང་བཅས་པ་རབ་བྱུང་ནས། །དེ་ཚེ་སྲོག་ཆགས་མང་པོ་སྟོང་གཞན་ཡང་། །བདེ་བར་གཤེགས་པའི་དྲུང་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་། །རྒྱལ་བ་དེ་ལ་ཆོས་རྣམས་ཚོལ་བར་བྱེད། །ལོ་ནི་བརྒྱ་ཕྲག་ཉི་ཤུར་ཡོངས་ཚང་བར། །རྒྱལ་བ་དེས་ནི་ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་བཤད། །རྒྱལ་པོ་བུར་བཅས་སྐྱེ་བོར་བཅས་པ་ཡིས། །ལོ་ཡང་བརྒྱ་ཕྲག་ཉི་ཤུར་ཆོས་རྣམས་སྤྱད། །དེ་ནས་དུས་ཀྱང་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ། །རྒྱལ་བ་དེ་ཡང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་འདས། །རྒྱལ་བའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་འདས་པར་གྱུར། །དེ་ཡི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ནི་ཉུང་བར་གྱུར། །དེ་ཚེ་རྒྱལ་པོ་དེ་ཡི་བུ་ཡོད་པ། །བསོད་ནམས་བློ་གྲོས་དད་ཅིང་དང་བ་སྟེ། །དེ་ཡི་ཁྱིམ་དུ་ཉེར་འགྲོ་དགེ་སློང་ཡོད། །དེས་ནི་ཏིང་འཛིན་ཞི་བ་འདི་ཡང་བཤད། །དེ་ནི་འཇམ་ཞིང་མཉེན་པར་གྱུར་པ་སྟེ། །སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་སྟོང་དག་གིས་བཀུར་སྟི་བྱས། །ལྷ་ཡང་བྱེ་བ་བརྒྱ་དག་ཕྱིར་འབྲང་ཞིང་། །གྲོང་དུ་འོངས་ནས་བསྔགས་པ་རྗོད་པར་བྱེད། །དེ་ནི་དྲན་དང་ལྡན་ཞིང་རྟོགས་པར་ལྡན། །བརྟུལ་ཞུགས་བཟང་ཞིང་དེས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་དགའ། །དབྱངས་ཀྱང་སྙན་ཅིང་མི་རྩུབ་འཇམ་པ་སྟེ། །ཁམས་རྣམས་ཤེས་པའི་དབང་མཆོག་རབ་ཏུ་ཐོབ། །དགེ་སློང་དེ་ནི་སྙན་པའི་འོད་ཅེས་བྱ། །ཆོས་གོས་བྱེ་བ་བརྒྱ་ཡང་རབ་ཏུ་རྙེད། །དེ་ཡི་བསོད་ནམས་སྟོབས་ནི་མི་བཟོད་པས། །དེ་ཚེ་དགེ་སློང་སྟོང་དག་ཕྲག་དོག་སྐྱེས། །བསོད་ནམས་སྟོབས་དང་གཟུགས་ཀྱི་སྟོབས་རྣམས་དང་། །ཡེ་ཤེས་སྟོབས་དང་རྫུ་འཕྲུལ་སྟོབས་རྣམས་དང་། །ཚུལ་ཁྲིམས་སྟོབས་དང་ཏིང་འཛིན་སྟོབས་རྣམས་དང་། །ཆོས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ཡང་དག་འཕགས། །སྐྱེ་བོའི་ཡིད་དུ་འོང་ཞིང་ཕངས་པ་སྟེ། །དགེ་སློང་དགེ་བསྙེན་དང་ནི་དགེ་སློང་མ། །རྒྱལ་བའི་བསྟན་ལ་སེམས་ ཅན་གང་དད་པ། །དེ་དག་གིས་ནི་མཆོད་ཅིང་བཀུར་བ་ཡིན། །རྒྱལ་པོའི་བུ་ནི་དེར་ཡང་གང་བྱུང་བ། །བསོད་ནམས་བློ་གྲོས་རྟག་ཏུ་དད་མོས་ཏེ། །དགེ་སློང་མང་པོ་ཡིད་འཁྲུག་རིག་ནས་ནི། །སློབ་དཔོན་དེ་ལ་སྲུང་བ་བྱེད་དུ་བཙུད། །སྲོག་ཆགས་དག་ནི་སྟོང་ཕྲག་ལྔ་བརྒྱ་རྣམས། །གོ་བགོས་མཚོན་ཆ་རལ་གྲི་དབྱུག་ཐོགས་པ། །དེ་དག་གིས་ནི་དགེ་སློང་རྟག་ཏུ་བསྐོར། །ཡང་དག་སྤྱོད་པ་མུ་མེད་འཆད་ཅིང་སྨྲ། །དེ་ནི་འཁོར་ལ་ཆོས་རྣམས་རབ་སྟོན་ཏེ། །ཆོས་འདི་བདག་མེད་སྟོང་པ་སྲོག་མེད་འཆད། །དམིགས་པར་ལྟ་བ་བདག་ལ་
Chinese
在山和峡谷河流中， 就像因缘而发出岩石的回声一样。 同样，要认识到这一切都是有为法， 整个世界都如幻象和海市蜃楼。 凡是宣说这种寂静的禅定， 功德转为法的，是智慧的力量。 正直者以智慧的力量而证知， 言辞是善巧方便的决定之词。 只是经过一番考察才说出来的。 轮回是没有尽头的， 那些先前发生的，其终结是没有特征的。 为了知晓未来的时间， 通过业和行为而如此进入， 也会出现最初和最终。 诸法恒常寂静且自性空， 也要认识到一切都是无我的。 胜者在世俗中宣说诸法， 如此看待有为和无为。 在胜义谛中，没有我和非我， 一切众生的特征都是如此。 善与恶的业不会消失， 自己所造的业将会被体验。 业的果报不会转移， 没有因也不会被体验。 一切有为法都是幻象，没有自主， 如聚积和消散的水泡一般。 如幻象和海市蜃楼般恒常空虚， 以声音宣说，那些都是寂静的。 如此，识不自傲， 对戒律也没有贪恋之心。 以忍辱的力量，稍微也不分别， 如此，行为将安住于平等。 那位国王懂得了多少法， 胜者就宣说了多少。 国王听闻了胜者的法后， 与其眷属一起，如实地受持了学处。 那位王子听闻了这个禅定后， 欢喜踊跃，也说了这样的话： 极为善妙地宣说了这个禅定， 我向您的足下顶礼！ 在那里，还有八万众生， 听闻了这真实义的决定宣说， 听闻了这善妙的法性后， 他们获得了无生忍。 对于补特伽罗来说，没有生和灭， 同样，此法恒常本来寂静。 如此善知，完全不退转， 国王获得了无生忍。 那时，国王完全放弃了王位， 在那胜者的教法中出家。
English
In mountains, valleys, and rivers, Just as echoes arise from rocks due to conditions, Likewise, understand all these conditioned things, The entire world is like illusions and mirages. Wherever this peaceful samadhi is taught, The power of wisdom is the quality transformed into Dharma. The righteous one knows it through the power of wisdom, The words are the definitive words of skillful means. It is spoken after being examined only through investigation. There is no end to samsara, Those that occurred before, their end has no characteristics. In order to know the future time, Through actions and deeds, thus entered, There will also be occurrence of beginning and end. Dharmas are always solitary and empty in nature, Also know that everything is without self. The Victorious One teaches the Dharma in conventional truth, Look at the conditioned and the unconditioned in that way. In ultimate truth, there is no self and no non-self, The characteristics of all beings are like that. Virtuous and evil actions do not perish, Those done by oneself will be experienced. The result of actions does not transfer, Nor will it be experienced without a cause. All existence is illusion, without autonomy, Like bubbles that gather and dissipate. Always empty like illusions and mirages, It is taught by sound, those are solitary. Thus, consciousness is without arrogance, Also, the mind is without attachment to discipline. With the power of patience, one does not conceptualize even slightly, Thus, conduct will be established in equanimity. How much Dharma that king understood, That much the Victorious One taught. Having heard this Dharma of the Victorious One, the king, Together with his retinue, properly took up the precepts. Having heard this samadhi, the king's son, Rejoiced and exclaimed these words: This samadhi has been taught very well, I prostrate at your feet! There, also eighty thousand beings, Having heard this definitive teaching of the true meaning, Having heard this excellent nature of Dharma, They obtained the patience of non-arising. For a person, there is no birth and no cessation, Likewise, this Dharma is always solitary from the beginning. Thus, knowing well, one does not regress, The king obtained the patience of non-arising. At that time, the king completely renounced the kingdom, And went forth into the teachings of that Victorious One.
Chinese
國王的兒子也有五百位不少。 他們全部都隨後出家。 國王與兒子們一起出家後， 那時眾多有情，成千上萬， 也在善逝跟前出家。 向那位勝者尋求諸法。 圓滿具足二十個百年間， 那位勝者廣說諸法。 國王與兒子們及眾人， 也在二十個百年間修持諸法。 此後時光變遷之際， 那位勝者也完全入滅。 勝者的聲聞們也逝去了， 他的諸法也變得稀少了。 那時那位國王有個兒子， 福德、智慧、具信且歡喜， 他家裡有一位親近的僧人， 他宣說這個寂靜的禪定。 他是柔軟和順的， 受到成百上千有情的恭敬。 還有成百萬的天人跟隨， 來到城裡讚頌。 他具有正念和覺悟， 行為端正，喜愛戒律， 聲音悅耳，不粗暴而柔和， 完全獲得了通達諸界的殊勝能力。 那位僧人名叫妙光， 還得到了成百萬的法衣。 由於他的福德力不可思議， 那時有一千個僧人生起了嫉妒。 以福德力、色身力， 以及智慧力、神變力， 還有戒律力、禪定力， 以及佛法力，僧人極其殊勝。 令眾人喜愛和憐惜， 僧人、居士和比丘尼， 凡是對勝者教法有信心的眾生， 都會供養和恭敬他。 國王之子在那裡出現， 福德、智慧，恆常具信， 覺察到眾多僧人的心生煩惱， 便安排守護那位上師。 五百個成千上萬的有情， 身穿盔甲，手持刀劍棍棒， 他們恆常圍繞著那位僧人， 宣說無量的如實行持。 他為眷屬廣說諸法， 宣說此法無我、空性、無命， 觀看對境於我。
English
The king's sons were also five hundred, not few. All of them subsequently went forth. After the king and his sons went forth, At that time, many sentient beings, thousands upon thousands, Also went forth in the presence of the Sugata. They sought the dharmas from that Victorious One. For a full twenty centuries, That Victorious One extensively taught the dharmas. The king, together with his sons and the people, Also practiced the dharmas for twenty centuries. Then, when the time changed, That Victorious One also completely passed into nirvana. The Shravakas of the Victorious One also passed away, His dharmas also became scarce. At that time, that king had a son, With merit, wisdom, faith, and joy, In his house, there was a close monk, He taught this peaceful samadhi. He was gentle and soft, Honored by hundreds of thousands of sentient beings. Also, hundreds of millions of gods followed, Coming to the city and uttering praises. He possessed mindfulness and understanding, His conduct was excellent, and he delighted in morality, His voice was melodious, not harsh but gentle, He fully attained the supreme power of knowing the realms. That monk was called Sweet Light, And he also obtained hundreds of millions of Dharma robes. Because his power of merit was unbearable, At that time, a thousand monks arose with jealousy. With the power of merit, the power of form, And the power of wisdom, the power of miracles, Also the power of morality, the power of samadhi, And the power of Dharma, the monk was exceedingly superior. He was pleasing and beloved to the people, The monks, lay practitioners, and nuns, Whatever sentient beings had faith in the Victorious One's teachings, They would offer and honor him. The king's son appeared there, With merit, wisdom, and constant faith, Realizing that many monks were disturbed, He arranged for protection for that teacher. Five hundred thousand sentient beings, Wearing armor, holding swords and clubs, They constantly surrounded that monk, Teaching and speaking of limitless correct conduct. He extensively taught the dharmas to the retinue, Teaching this Dharma as selfless, empty, and lifeless, Looking at the object as self.