Tibetan
་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་ཐོས་ནས་བགས་ཀྱིས་སངས་ཏེ། སྐད་བརྣངས་པ་ཙམ་དུ་མཆི་མ་བླགས་ནས་མྱ་ངན་གྱིས་ནོན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་རྩྭ་མཆོག་གི་གྲོང་ཁྱེར་ཤིང་སཱ་ལའི་ཚལ་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་དཔག་ཚད་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ལྷ་དང་མིས་ཡོངས་སུ་གང་བ་ནི་ཁབ་ཀྱི་རྩེ་མོ་ཙམ་ལ་ཡང་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་སྙེད་ཡོད་དེ། བར་ན་ས་སྟོང་པ་མེད་ཀྱང་གཅིག་ལ་གཅིག་མི་བདེ་ཞིང་ཕན་ཚུན་གནོན་པར་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྲག་ཁྲིག་གྲངས་མེད་པ་དང་། འཁོར་མང་པོ་ཐམས་ཅད་མི་དྲན་ཏེ་བརྒྱལ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སམ། མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་མི་རྟོགས་མི་ཤེས་ཀྱི། སྔོན་དང་མི་འདྲ་བར་ལྡེག་ཅིང་གཡོ་བ་འབའ་ཞིག་མཐོང་ནས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་འགགས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་སམ་ཞེས་དྲིས་སོ། །དེ་ནས་མ་འགགས་པས་འཁོར་མང་པོ་རྣམས་དང་། འཇིག་རྟེན་དུ་བཅས་པ་ལྷ་དང་མི་ཐམས་ཅད་ལ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ སོ། །དེ་ནས་འཁོར་གྲངས་མེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས་ཐམས་ཅད་བརྒྱལ་ཏེ་ས་ལ་འགྱེལ་ནས། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཤིན་ཏུ་གདུངས་པས་སྐད་ཀྱང་མི་ཕྱིན་ཏེ། ལ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་འབྲིང་དུ་ཐལ་བྱུང་ཤིའོ། །ལ་ལ་ནི་སེམས་སྟོར་བར་གྱུར་ཏོ། །ལ་ལ་ནི་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་འབར་བར་གྱུར་ཏོ། །ལ་ལ་ནི་གཅིག་གི་ལག་པ་ལ་གཅིག་འཇུས་ཏེ་སྐད་བརྣངས་པ་ཙམ་དུ་མཆི་མ་བླགས་ནས་ངུས་སོ། །ལ་ལ་ནི་བྲང་ལ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་བརྡེག་ཅིང་སྐད་ཆེན་པོས་འབོད་དོ། །ལ་ལ་ནི་མགོ་ལ་ཐལ་མོས་རྡེབས་ཤིང་རང་གི་སྐྲ་འབལ་ལོ། །ལ་ལ་ནི་འདི་སྐད་དུ་ཀྱི་ཧུད་ཀྱི་ཧུད་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གདུངས་སོ་ཞེས་སྨྲའོ། །ལ་ལ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཧ་ཅང་ཡང་སྔ་ཆེས་སོ་ཞེས་སྨྲའོ། །ལ་ལ་ནི་བདག་ཅག་གི་ལྷ་སྟོར་ཏོ་ཞེས་སྨྲའོ། །ལ་ལ་ནི་འཇིག་རྟེན་སྟོངས་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་མིག་མདོངས་སོ་ཞེས་སྨྲའོ། །ལ་ལ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྲིན་མོ་མངོན་དུ་བྱུང་ངོ་ཞེས་སྨྲའོ། །ལ་ལ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དགེ་བའི་མྱུ་གུ་དང་ས་བོན་འགགས་སོ་ཞེས་སྨྲའོ། །ལ་ལ་ནི་བདུད་ཀྱི་སྡེ་རྣམས་དགའ་སྟེ་གོ་ཆ་ཡང་ཕུད་དོ་ཞེས་སྨྲའོ། །ལ་ལ་ནི་བདག་གི་ལུས་འདི་མི་རྟག་གོ་ཞེས་སྨོད་དོ། །ལ་ལ་ནི་ཡང་དག་པར་སྤྱོད་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་གྱུར་ཏོ། །ལ་ལ་ནི་མགོན་དང་སྐྱབས་མེད་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སྨྲའོ། །ལ་ལ་ནི་ལུས་ལས་ཁྲག་མངོན་དུ་ཟག་ཅིང་ས་ལ་འབབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི
Chinese
听到带来喜悦的消息后，稍微清醒过来，只是哽咽着流泪，被悲伤压倒了。当时，在草 श्रेष्ठ（梵文：uttarā）， श्रेष्ठ（梵文：uttarā）城的娑罗树林周围十二由旬的范围内，充满了天人和人类，即使在针尖大小的地方也有无数的众生。虽然中间没有空地，但他们不会互相感到不适，也不会互相压迫。当时，无数的菩萨和众多的眷属都昏厥了，什么也记不起来，不知道如来是否已经涅槃，只是看到与以前不同，只是摇摆和颤动，所有人都问未断绝者：佛陀是否已经涅槃？然后，未断绝者对众多的眷属以及包括世间的天人和人类说：佛陀薄伽梵已经完全涅槃了。然后，无数的眷属听到这样说后，都昏厥倒地，因痛苦而极度煎熬，甚至发不出声音。有些人化为灰烬死在佛陀的脚下，有些人失去了意识，有些人身心极度燃烧，有些人抓住彼此的手，只是哽咽着流泪哭泣，有些人捶胸顿足，大声呼喊，有些人用手拍打头部，拔自己的头发，有些人这样说：哎呀，哎呀，被痛苦折磨啊！有些人说：如来涅槃太早了！有些人说：我们失去了神！有些人说：世界空虚了，众生的眼睛黯淡了！有些人说：烦恼的魔女显现了！有些人说：众生善根的幼苗和种子都断绝了！有些人说：魔众欢喜，甚至脱掉了盔甲！有些人诅咒说：我的身体是不永恒的！有些人说：通过正确的行为获得了彻底的解脱！有些人说：我们变得没有怙主和救护了！有些人说：身体里流出鲜血，滴落在地上。当时，
English
Having heard the news that brought joy, they slightly regained consciousness, only to choke back tears and be overwhelmed by sorrow. At that time, within the twelve yojanas surrounding the Sal tree grove in the city of Uttara, it was completely filled with gods and humans. Even on the tip of a needle, there were countless sentient beings. Although there was no empty space in between, they did not feel uncomfortable with each other, nor did they oppress each other. At that time, countless Bodhisattvas and many attendants fainted, unable to remember anything, not knowing whether the Tathagata had passed into Nirvana or not. They only saw that it was different from before, only swaying and trembling. Everyone asked the one who had not ceased, "Has the Buddha passed into Nirvana?" Then, the one who had not ceased said to the many attendants and all the gods and humans in the world, "The Buddha, the Bhagavan, has completely passed into Nirvana." Then, having heard this said by all the countless attendants, they all fainted and fell to the ground. They were extremely tormented by suffering, unable to even utter a sound. Some turned to ashes and died at the feet of the Buddha. Some lost consciousness. Some had their bodies and minds intensely burning. Some grasped each other's hands, only choking back tears and weeping. Some beat their chests with their fists and cried out loudly. Some struck their heads with their hands and tore out their own hair. Some said, "Alas, alas, tormented by suffering!" Some said, "The Tathagata has passed into Nirvana far too early!" Some said, "We have lost our god!" Some said, "The world is empty, and the eyes of sentient beings are dim!" Some said, "The demoness of afflictions has manifested!" Some said, "The sprouts and seeds of sentient beings' virtue have been cut off!" Some said, "The hosts of demons are delighted and have even taken off their armor!" Some cursed, "This body of mine is impermanent!" Some said, "Through correct conduct, liberation has been attained!" Some said, "We have become without protector and refuge!" Some said, "Blood flowed visibly from their bodies and dripped onto the ground." At that time,
Tibetan
་ཚེ་རྣམ་པ་ཐ་དད་པའི་སྒྲ་སྐད་ཆེན་པོས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀུན་གཡོས་པར་གྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེ་མི་མཇེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་བདག་པོ་ཚངས་པའི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཡང་། སངས་རྒྱས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཤེས་ནས་ལྷའི་འཁོར་དང་བཅས་ཏེ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་བབས་ནས་སྐད་ཆེན་པོས་ངུས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱན་སྔར་བརྒྱལ་ནས་ས་ལ་འགྱེལ་ཏོ། །རིང་ཞིག་ལོན་ནས་ཕྱིར་སངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་འདི་སྐད་ཅེས་ངུས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱིས། །བདག་ཅག་ཕྱིར་དུ་མི་མཇེད་འཇིག་རྟེན་གཤེགས། །ཚད་མེད་དབང་དུ་འགྱུར་བའི་མཐུ་བཅས་ནས། །ཕོངས་པ་ཆོས་འདོད་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱང་བཏུལ། །མཁས་པའི་ཐབས་ ཀྱིས་ཅི་རིགས་ཆོས་བསྟན་ནས། །སེམས་ཅན་མི་བདེར་འགྱུར་བ་གང་ཡང་མེད། །སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལས་བཏོན་ཏེ། །མཐར་ཕྱིན་མྱ་ངན་འདའ་བའི་ལམ་ལ་བཀོད། །བཅོམ་ལྡན་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱམས་པའི་ཡུམ། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་སྙིང་བརྩེ་ཞོ་བླུད་པ། །ཇི་སྟེ་ཐམས་ཅད་ནང་གཅིག་རབ་སྤངས་ནས། །ལྷ་མི་ཕོངས་པའི་མགོན་མ་མཆིས་པར་མཛད། །ཀྱི་ཧུད་འགྲོ་བའི་དགེ་བའི་མྱུ་གུ་ཡང་། །སྐྱེ་བའི་ཆར་ནི་འབབ་པའི་དུས་མ་མཆིས། །དགེ་བའི་མྱུ་གུ་ཁད་ཀྱིས་འགགས་ནས་སུ། །སྡུག་པའི་ལས་ཀྱིས་བསྡུས་ནས་ངན་སོང་འགྲོ། །འཇིག་རྟེན་སྟོངས་སོ་ད་ནི་ཇི་ལྟར་བགྱི། །སེམས་ཅན་ཡང་དག་ཤེས་རབ་མིག་མདོངས་སོ། །མ་རིག་མུན་པར་འཐོམ་ཞིང་འགྲོ་བས་ན། །སྲིད་པ་གསུམ་དུ་ལྟུང་ཞིང་འཁོར་བར་གྱུར། །སེམས་ཅན་སྡིག་པ་མགོན་མེད་ཇི་ལྟར་བགྱི། །རིང་བསྲེལ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་གྲོལ་བར་ཤོག །དེ་བཞིན་གཤེགས་ལ་གསོལ་བའི་སྙིང་རྗེའི་མཐུས། །སྡུག་བསྔལ་ལས་ནི་གྲོལ་བའི་སྐྱབས་སུ་ཤོག །ཀྱི་ཧུད་ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ངན་པ་འདིར། །བཅོམ་ལྡན་བདག་ཅག་སྤངས་ནས་མྱ་ངན་འདའ། །དེའི་ཚེ་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་ཕྱུག་འཁོར་དང་བཅས་ཏེ་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལས་བབས་ནས་ཀྱི་ཧུད་ཀྱི་ཧུད་ཅེས་སྐད་ཆེན་པོ་ཕྱུང་སྟེ་ངུས་ནས་མཆི་མ་བླགས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱན་སྔར་བརྒྱལ་ནས་ས་ལ་འགྱེལ་ཏོ། །དེ་ནས་རིང་ཞིག་ལོན་པ་དང་གདོད་ཕྱིར་སངས་ཏེ་མྱ་ངན་གྱིས་ཡིད་གདུངས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་ངུས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་བསྐལ་པར་དཀའ་བ་མཛད་པ་ནི། །བདག་དང་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་སླད་དུ་སྟེ། །བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་རབ་བརྙེས་ནས། །འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བུ་གཅིག་བཞི
Chinese
那时，各种各样的巨大声音震动了整个世界。那时，娑婆世界的统治者大梵天王也，得知佛陀已完全入灭，便与天众眷属一起从初禅天降下，大声哭泣，并在如来面前昏倒在地。过了很久才醒过来，在佛陀面前用偈颂哭诉道： 世尊以昔日之愿力， 为我等故而降临娑婆世界。 具足无量自在之威力， 亦调伏了贫乏求法之众生。 以善巧之方便，随应说法， 令诸有情无有不安乐。 从三有之痛苦中解脱， 安置于究竟涅槃之道。 世尊乃众生慈爱之母， 以慈悲乳汁哺育一切众生。 如今舍弃一切而去， 令天人贫乏无依怙。 呜呼！众生之善妙幼苗， 亦无降下生长之雨时。 善妙幼苗逐渐枯萎， 为痛苦之业所牵引而堕恶趣。 世界已空虚，如今该如何是好？ 众生真实智慧之眼啊！ 因无明黑暗而迷惑， 堕入三有轮回之中。 无依无怙之罪恶众生该如何是好？ 愿依仗舍利子而得解脱！ 以如来祈愿之慈悲力， 愿从痛苦中解脱，成为救护！ 呜呼！为何于此恶劣世间， 世尊舍弃我等而入涅槃？ 当时，帝释天百千天神眷属从上方虚空降下，发出“呜呼！呜呼！”的巨大声音，哭泣流泪，并在如来面前昏倒在地。过了很久才醒过来，因悲伤而心痛，在佛陀面前用偈颂哭诉道： 世尊于劫中所行之难行， 乃为我等众生之故。 圆满证得无上菩提后， 视一切众生如独子。
English
At that time, various kinds of great sounds shook the entire world. At that time, the great Brahma King, the ruler of the Saha world, also, knowing that the Buddha had completely passed into Nirvana, descended from the first dhyana heaven with his retinue of gods, weeping loudly, and fainted on the ground before the Tathagata. After a long time, he awoke and wept before the Buddha with these verses: O Bhagavan, by the power of former aspirations, You came to the Saha world for our sake. Endowed with immeasurable power and dominion, You also subdued the impoverished beings who desire the Dharma. With skillful means, you taught the Dharma appropriately, So that no sentient being would be unhappy. You liberated them from the suffering of the three realms, And placed them on the path to ultimate Nirvana. O Bhagavan, you are the loving mother of sentient beings, Nourishing all beings with the milk of compassion. How is it that you have abandoned everything and departed, Leaving gods and humans impoverished and without a protector? Alas! The sprout of virtue for beings, No longer has the time for the rain of growth to fall. The sprout of virtue gradually withers, Drawn by painful karma, they go to the lower realms. The world is empty, what shall we do now? O eye of true wisdom for sentient beings! Wandering in the darkness of ignorance, They fall into the three realms and wander in samsara. What shall we do with the sinful beings who have no protector? May they be liberated by relying on the relics! By the power of the Tathagata's compassionate prayers, May they be liberated from suffering and become protected! Alas! Why in this evil world, Has the Bhagavan abandoned us and entered Nirvana? At that time, Indra, the lord of the gods, with his retinue of hundreds of thousands of gods, descended from the sky above, uttering loud cries of "Alas! Alas!" weeping and shedding tears, and fainted on the ground before the Tathagata. After a long time, he awoke and, with his mind tormented by grief, wept before the Buddha with these verses: O Bhagavan, the difficult deeds you performed for kalpas, Were for the sake of myself and all beings. Having fully attained unsurpassed Bodhi, You regarded all beings as your only child.