Tibetan
ར་ལྷུང་བ་ཡང་དེ་དང་ འདྲ་སྟེ། གཏིང་ལ་མ་ཐུག་པར་སྲིད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔའི་ནང་དུ་འཁོར་ཞིང་འཁོར་བར་འགྱུར་རོ། །གཏིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །གང་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་ནན་ཏན་མ་བྱས་ན། དེ་ནི་སྲིད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ལས་རིང་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པ་དང་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་ནན་ཏན་མ་བྱས་པས་རྟག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པའི་ཆུ་དྲག་པོས་ཁྱེར་རོ། །ཆུ་ཆེན་པོ་ནི་ལུས་འབའ་ཞིག་གཡེང་ཞིང་འཇིག་ནུས་ཀྱི། དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གཡེང་མི་ནུས་སོ། །ཉོན་མོངས་པའི་ཆུ་ཆེན་པོ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཞིག་ནུས་སོ། །ཆུ་དྲག་པོ་ཆེན་པོ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་མི་འབའ་ཞིག་གཡེང་ཞིང་ཁྱེར་ནུས་ཀྱི། ཉོན་མོངས་པའི་ཆུ་ཆེན་པོ་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་ལྷ་དང་མི་ཐམས་ཅད་གཡེང་ཞིང་ཁྱེར་ནུས་སོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆུ་ཆེན་པོ་ནི་ལག་པས་བྲུ་ཞིང་རྐང་པས་འཕྲས་ན་ཕ་རོལ་གྱི་འགྲམ་དུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཉོན་མོངས་པའི་ཆུ་ཆེན་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འབའ་ཞིག་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་གྲུས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཆུ་ཆེན་པོ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྒལ་དཀའ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པའི་ཆུ་ཆེན་པོ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་ཤིན་ཏུ་རྒལ་དཀའོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་ཤིན་ཏུ་རྒལ་དཀའ་བ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ས་བཅུ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་མཐར་རྒལ་བར་མ་གྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་འབའ་ཞིག་གིས་མཐར་རྒལ་བར་གྱུར་པས། དེ་བས་ན་ཤིན་ཏུ་རྒལ་དཀའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དཔེར་ན་མི་ལ་ལ་ཞིག་ཆུ་ཆེན་པོས་གཡེངས་ན་དགེ་བའི་ཆོས་སྤུའི་ཉག་མ་ཙམ་ཡང་སྤྱོད་མི་ནུས་སོ། །སེམས་ཅན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པའི་ཆུས་གཡེངས་ན་དགེ་བའི་ཆོས་སྤྱོད་མི་ནུས་སོ། །ཇི་ལྟར་མི་དག་ཆུར་ལྷུང་ཞིང་གཡེངས་པར་གྱུར་ན་མཐུ་ཡོད་པ་དག་གིས་དབྱུང་ནུས་སོ། །ཉོན་མོངས་པའི་ཆུར་ལྷུང་བའི་ལོག་སྲེད་ཅན་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བར་དུ་ཡང་དབྱུང་མི་ནུས་སོ། །འཇིག་རྟེན་ན་ཆུ་ཆེན་པོ་ནི་བསྐལ་པ་བྱུང་བའི་ཚེ་ཉི་མ་བདུན་གྱིས་ གདུངས་ན་སྐམ་པར་ནུས་སོ། །ཉོན་མོངས་པའི་ཆུ་ཀླུང་ཆེན་པོ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་བསྒོམས་ཀྱང་སྐམ་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་ཆུ་དྲག་པོ་དང་འདྲ་བར་རྟོག་སྟེ། ཇི
Chinese
又如堕入深渊，也是如此。若不触及深渊之底，便会在二十五有中轮回不止。所谓深渊，即是空性的体性。若不精勤于空性的体性，须知其无法远离二十五有。一切众生皆因不精勤于空性与无相，故常被烦恼的洪流所卷走。世间的大水，仅能使身体漂荡、坏灭，却无法使一切善法漂荡。烦恼的大水则不然，它能摧毁身心的所有善法。世间的大洪水，仅能使欲界之人漂荡、卷走，而烦恼的大水，则能使三界的天人和人漂荡、卷走。世间的大水，若以手掬、以足蹬，便能到达彼岸。烦恼的大水，唯有菩萨才能以六度之舟到达彼岸。正如大水极难超越，烦恼的大水也同样极难超越。那么，如何称之为极难超越呢？因为即使是十地菩萨，也未能最终超越，唯有佛陀才能最终超越，因此称之为极难超越。譬如，若有人被大水卷走，便无法行持哪怕如毫毛般的善法。众生也是如此，若被烦恼之水卷走，便无法行持善法。正如有人落入水中而被卷走，有能力者尚能救起。而落入烦恼之水中的邪见者，即使是声闻、缘觉乃至如来，也无法救起。世间的大水，在劫末之时，被七个太阳炙烤也能干涸。烦恼的大河则不然，即使声闻和缘觉修习七菩提分，也无法使其干涸。因此，菩萨应当将烦恼视为如同洪水一般，如
English
It is also similar to falling into a deep abyss. If one does not reach the bottom of the abyss, one will revolve endlessly in the twenty-five existences. The so-called abyss is the nature of emptiness. If one does not diligently practice the nature of emptiness, one should know that one cannot be far from the twenty-five existences. All sentient beings, because they do not diligently practice emptiness and signlessness, are constantly carried away by the torrent of afflictions. The great water of the world can only make the body drift and perish, but it cannot make all virtuous dharmas drift. The great water of afflictions is not like that, it can destroy all the virtuous dharmas of body and mind. The great flood of the world can only make the people of the desire realm drift and be carried away, but the great water of afflictions can make all the gods and humans of the three realms drift and be carried away. The great water of the world, if scooped with hands and stepped on with feet, one can reach the other shore. The great water of afflictions, only Bodhisattvas can reach the other shore with the boat of the six perfections. Just as the great water is extremely difficult to cross, the great water of afflictions is also extremely difficult to cross. So, how is it called extremely difficult to cross? Because even the tenth-ground Bodhisattvas have not finally crossed over, only the Buddha can finally cross over, therefore it is called extremely difficult to cross. For example, if someone is carried away by the great water, they cannot practice even a hair's breadth of virtuous dharma. Sentient beings are also like that, if they are carried away by the water of afflictions, they cannot practice virtuous dharma. Just as if someone falls into the water and is carried away, those with power can still rescue them. But those with wrong views who have fallen into the water of afflictions, even Shravakas, Pratyekabuddhas, and even Tathagatas, cannot rescue them. The great water of the world, at the end of the kalpa, can be dried up by being scorched by seven suns. The great river of afflictions is not like that, even if Shravakas and Pratyekabuddhas cultivate the seven limbs of enlightenment, they cannot dry it up. Therefore, Bodhisattvas should regard afflictions as being like a flood, such as
Tibetan
་ལྟར་མི་དེས་སྦྲུལ་གདུག་པ་བཞི་དང་། རིགས་ངན་ལྔ་དང་། ཉེ་བ་ལྟར་སྒྱུས་འཆོས་པ་གཅིག་དང་། དགྲ་ཆེན་པོ་དྲུག་གིས་འཇིགས་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་སྟོང་པ་གཏང་ནས་ལམ་དུ་ཞུགས་ཏེ་སོང་བ་ལས་ཆུ་ཆེན་པོ་དང་ཕྲད་ནས་རྩྭ་བསྡུས་ཏེ་གཟིངས་བཅས་པ་དང་མཚུངས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། ཆེན་པོ་བཞིའི་སྦྲུལ་གདུག་པ་དང་། ཕུང་པོ་ལྔའི་རིགས་ངན་དང་། འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཉེ་བ་ལྟར་སྒྱུས་འཆོས་པ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་གྲོང་ཁྱེར་སྟོང་པ་དང་། ཡུལ་དྲུག་གི་དགྲ་མ་རུངས་པས་འཇིགས་ནས། ཉོན་མོངས་པའི་ཆུའི་འགྲམ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་པ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་བསྒོམས་པས་གྲུ་དང་གཟིངས་བྱས་ཏེ། གཟིངས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆུ་ལ་རྒལ་ཏེ། ཕ་རོལ་གྱི་འགྲམ་དུ་རྟག་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐར་ཕྱིན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་བསྒོམས་པས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །བདག་གལ་ཏེ་ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་སེམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལྟ་བུ་བཟོད་མི་ནུས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཉོན་མོངས་པའི་ཆུ་ལས་སྒྲོལ་མི་ནུས་སོ། །སྙམ་སེམས་སོ། །དེ་ལྟར་བསམས་པས་ལུས་དང་སེམས་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གདུངས་པ་ཡོད་ཀྱང་ཁ་རོག་པར་བཟོད་པ་ཉམས་སུ་ལེན་ཏོ། །བཟོད་པ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ཟག་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཡང་ཟག་པ་རྣམས་མེད་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ལ་ཟག་པ་མི་མངའ་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་ མི་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཞེ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་ཏུ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ནང་དུ་གཤེགས་པ་སྟེ། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་སྲིད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཡིན་པས་དེ་བས་ན་ཉན་ཐོས་དང་བུས་པ་མ་རབས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཟག་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། ཡང་དག་པར་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་ཟག་པ་མེད་པའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེའི་རྒྱུ་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་ངེས་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་དོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྩ་བ་བཞི་བཤིག་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་མདོ་ལ་སྐུར་པ་དང་། ལོག་སྲེད་ཅན་ཡང་མ་ངེས་པའོ། །དེ་ན
Chinese
譬如，那人被四毒蛇、五种恶族、如亲近般的虚伪装扮、六大仇敌所恐吓，舍弃空城而踏上旅途，途中遇到大河，便收集草木编成木筏。菩萨亦是如此，被四大毒蛇、五蕴之恶族、贪欲之如亲近般的虚伪装扮、六处之空城、六境之凶恶敌人所恐吓，到达烦恼之河边，以戒律、禅定、解脱、解脱知见、六度、三十七道品修习为舟筏，凭借此舟筏渡过烦恼之河，到达彼岸，成就常乐我净之涅槃。菩萨修习大涅槃时，如是思惟：我若不能忍受身体之苦与心灵之苦，便不能救度一切众生脱离烦恼之河。如是思惟后，即使身心为痛苦所煎熬，亦默然忍受。忍受之后，则不再生起烦恼。如是之菩萨尚且没有烦恼，何况诸佛世尊呢？因此，不应说如来是有烦恼的。如果说如来也不是没有烦恼，那是因为如来恒常处于有烦恼之中。所谓有烦恼，即是二十五有，因此，声闻和卑劣之辈才会说世尊有烦恼，而实际上，诸佛世尊是没有烦恼的。善男子，以此因缘，诸佛世尊是没有 निश्चित (nges pa'i mtshan nyid)的。善男子，因此，毁坏四根本戒、诽谤甚深广大的经典、以及邪见者，也是不一定的。到这里。
English
For example, that person, terrified by four poisonous snakes, five evil clans, a deceptive disguise like intimacy, and six great enemies, abandons the empty city and embarks on a journey. On the way, he encounters a great river and gathers grass and wood to make a raft. A Bodhisattva is also like that, terrified by the four great poisonous snakes, the five aggregates as evil clans, the deceptive disguise of desire as intimacy, the empty city of the six sense bases, and the fierce enemies of the six objects, he goes to the bank of the river of afflictions. He makes a boat and raft by cultivating morality, concentration, liberation, the knowledge and vision of liberation, the six perfections, and the thirty-seven factors of enlightenment. Relying on that raft, he crosses the river of afflictions and reaches the other shore, attaining the ultimate state of Nirvana, which is permanent, blissful, self, and pure. When a Bodhisattva cultivates great Nirvana, he thinks thus: If I cannot endure the suffering of the body and the suffering of the mind, then I cannot liberate all sentient beings from the river of afflictions. Having thought thus, even though his body and mind are tormented by such suffering, he silently endures it. Having endured it, defilements will no longer arise. If such a Bodhisattva does not have defilements, what need is there to mention that the Buddhas, the Bhagavat, do not have defilements? Therefore, the Tathagata should not be said to be with defilements. If it is said that the Tathagata is also not without defilements, it is because the Tathagata always dwells within that which has defilements. That which has defilements is the twenty-five existences. Therefore, the Shravakas and the inferior people say that the Bhagavat has defilements, but in reality, the Buddhas, the Bhagavat, are without defilements. Son of good family, because of that cause and that condition, the Buddhas, the Bhagavat, are without निश्चित (nges pa'i mtshan nyid). Son of good family, therefore, those who destroy the four root vows of morality, slander the profoundly vast sutras, and those with wrong views are also uncertain. That's it.