Tibetan
་འཁོད་པར་འགྱུར། །འཇམ་དཔལ་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ ཕྱི་མའི་དུས་ཕྱི་མའི་ཚེ་དམ་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་འདོད་པ་ནི་བདེ་བ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བདེ་བ་ལ་གནས་ནས་ཆོས་འཆད་དོ། །ལུས་ལ་ཡོད་དམ་གླེགས་བམ་དུ་བྱས་སམ། གཞན་དག་ལ་ཡང་སྟོན་ན་ཡང་། ཤིན་ཏུ་ཀླན་ཀ་ཚོལ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་མ་ཡིན། དགེ་སློང་ཆོས་སྨྲ་བ་གཞན་དག་ལ་སྐུར་བར་མི་བྱེད། མི་སྙན་པ་མི་སྨྲ། མི་སྙན་པ་མི་རྗོད། གཞན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཅན་གྱི་དགེ་སློང་དག་གི་མིང་སྨོས་ཏེ་མི་སྙན་པ་མི་སྨྲ། མི་སྙན་པ་མི་རྗོད་ཅིང་དེ་དག་ལ་ཕྱིར་རྒོལ་བར་འདུ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་བདེ་བའི་གནས་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཆོས་ཉན་དུ་འོངས་ཤིང་ལྷགས་པ་རྣམས་ལ་ཕན་འདོགས་པ་དང་ཕྲག་དོག་མེད་པར་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །མི་རྩོད་ཅིང་དྲི་བ་དྲིས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པས་ལན་མི་ལྡོན་ཏེ། ཅི་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་དེ་ལྟ་བུར་ལན་ལྡོན་ནོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །མཁས་པ་བདེ་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར། །དེ་ལ་འདུག་ནས་དེ་བཞིན་ཆོས་ཀྱང་སྟོན། །གཙང་ཞིང་ཡིད་ཏུ་འོང་བའི་ས་ཕྱོགས་སུ། །ཡངས་པའི་སྟན་ནི་རབ་ཏུ་བཤམས་བཏིང་སྟེ། །བཟང་པོའི་ཚོན་གྱིས་ལེགས་པར་ཁ་བསྒྱུར་བ། །ཆོས་གོས་གཙང་མ་དེ་ནི་རབ་བགོས་ནས། །རྔུལ་ཟན་ནག་པོ་དེ་བཞིན་བཤམས་བྱས་ལ། །ཤམ་ཐབས་ཆེ་ཚད་ལེགས་པར་རབ་བགོས་ནས། །བཅོས་བུའི་རས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་ལེགས་བཏིང་བ། །རྐང་རྟེན་བཅས་པའི་ཁྲི་ལ་རབ་འདུག་ཅིང་། །རྐང་པ་ལེགས་པར་བཀྲུས་ཏེ་སྟེང་འཛེགས་ནས། །མགོ་དང་བཞིན་གྱི་མདངས་ནི་རབ་སྣུམ་ཞིང་། །ཆོས་ཀྱི་སྟན་དེ་ལ་ནི་རབ་འདུག་ནས། །སེམས་ཅན་ལྷགས་པ་རྩེ་གཅིག་གྱུར་རྣམས་ལ། །གཏམ་མང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཉེ་བར་སྟོན། །དགེ་སློང་དག་དང་དགེ་སློང་མ་རྣམས་དང་། །དགེ་བསྙེན་རྣམས་དང་དགེ་བསྙེན་མ་དག་དང་། །རྒྱལ་པོ་དག་དང་རྒྱལ་བུ་རྣམས་ལ་ཡང་། །མཁས་ཏེ་རྟག་ཏུ་ཕྲག་དོག་མེད་པར་ནི། །སྣ་ཚོགས་དོན་ལྡན་སྙན་པའི་གཏམ་ཡང་ སྟོན། །དེ་ཚེ་དེ་ལ་དེ་དག་དྲི་དྲིས་ནས། །དེ་ལ་འཐུན་པའི་དོན་རྣམས་རབ་ཏུ་སྟོན། །ཅི་ནས་ཐོས་པས་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་འགྱུར་བ། །དེ་ལྟར་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རབ་ཏུ་སྟོན། །ལེ་ལོ་དག་ཀྱང་རྣམ་པ
Chinese
将安住。 妙吉祥，再者，如来圆寂后，末世末劫，正法将灭之时，若有菩萨摩诃萨欲善说此法类，即是安住于安乐。 彼安住于安乐而说法。 或于身，或于书卷，或为他人宣说，然非性好寻过者。 不毁谤其他说法之比丘。 不说不悦耳之语。 不说不悦耳之语。 不提名其他声闻乘之比丘而说不悦耳之语。 不说不悦耳之语，亦不作与彼等相抗之想。 何以故？ 以彼安住于安乐之住处故。 彼为听法而来集者利益，无有嫉妒而说法。 不争辩，虽有提问，然不以声闻乘回答，唯以如何速证圆满菩提之方式回答。 尔时，世尊即说此等偈颂： 智者恒常安住于安乐， 居于彼处亦如是说法。 于清净悦意之方所， 广阔之座善为铺设， 以妙色善为粉饰， 净妙法衣善为披覆， 如是陈设黑羚羊皮， 善妙披覆宽大裙裾， 种种珍妙之布善为铺设， 坐于具足足垫之床上， 善为洗足而登其上， 头面光泽润滑， 善坐于法座之上， 为云集之专心众生， 宣说众多种种之语。 对比丘众及比丘尼众， 以及优婆塞众及优婆夷众， 乃至国王众及王子众， 贤善且恒常无有嫉妒， 亦宣说种种具义悦耳之语。 彼时，彼等向彼提问， 善为宣说与彼等相应之义。 如何由听闻而得菩提， 如是善为宣说意义之体性。 亦
English
will abide. Mañjuśrī, furthermore, after the Tathāgata has passed into complete nirvāṇa, in the final age, the final time, when the sacred Dharma is about to utterly perish, if a bodhisattva-mahāsattva wishes to thoroughly expound this category of Dharma, he is abiding in ease. He abides in ease and teaches the Dharma. Whether it is on his body, or made into a book, or even if he teaches it to others, he is not by nature one who seeks faults. He does not slander other Dharma-speaking monks. He does not speak unpleasant words. He does not utter unpleasant words. He does not speak unpleasant words, mentioning the names of other monks of the Hearer Vehicle. He does not speak unpleasant words, and he does not think of opposing them. Why is that? Because he abides in a place of ease. He teaches the Dharma to those who have come and gathered to listen to the Dharma, benefiting them and without jealousy. He does not argue, and even if questions are asked, he does not answer with the Hearer Vehicle, but answers in such a way that he will quickly awaken to the knowledge of the Buddha. Then the Bhagavan spoke these verses at that time: The wise will always abide in ease, Sitting there, he will also teach the Dharma. In a clean and pleasing place, A wide seat is well arranged and spread out, Well adorned with beautiful colors, That pure Dharma robe is well worn, The black antelope skin is arranged in the same way, The large hem is well and properly worn, Various kinds of precious cloths are well spread out, Sitting on a throne with footrests, Having washed his feet well and ascended, The radiance of his head and face is very smooth, Having sat well on that Dharma seat, To the gathered beings who are single-minded, He will closely show many kinds of speech. To the monks and nuns, And to the laymen and laywomen, And even to the kings and princes, Being wise and always without jealousy, He will also speak various meaningful and pleasant words. At that time, they will ask him questions, He will thoroughly explain the meanings that are appropriate to them. How will enlightenment be attained by hearing? In that way, he will thoroughly explain the nature of the meaning. Also
Tibetan
ར་རབ་སྤངས་ནས། །སྐྱོ་བ་སྙམ་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་མི་བྱ། །མཁས་པས་མི་དགའ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤང་། །བྱམས་པའི་སྟོབས་ནི་འཁོར་ལ་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཉིན་མཚན་དུ་ཡང་ཆོས་མཆོག་རབ་ཏུ་བསྒོམ། །མཁས་པ་དེས་ནི་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་དཔེས། །འཁོར་རྣམས་མགུ་ཞིང་དེ་བཞིན་དགའ་བར་བྱེད། །དེ་ལ་ནམ་ཡང་འདོད་པ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཟས་དང་སྐོམ་དང་བཟའ་དང་བཅའ་བ་དང་། །གོས་དང་མལ་ཆ་ཆོས་གོས་རྣམས་དང་ནི། །ན་བའི་གསོས་སྨན་དག་ཀྱང་མི་བསམ་སྟེ། །འཁོར་རྣམས་ལ་ནི་ཅི་ཡང་མི་བསླང་ངོ་། །གཞན་དུ་མཁས་པ་རྟག་ཏུ་བདག་ཉིད་དང་། །སེམས་ཅན་འདི་དག་སངས་རྒྱས་གྲུབ་པར་ཤོག །ཕན་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཆོས་གང་བསྟན་པ་དེ། །བདག་གི་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་ཀུན་སྙམ་སེམས། །དགེ་སློང་གང་ཞིག་མྱ་ངན་ང་འདས་ནས། །ཕྲག་དོག་མེད་པར་འདི་ནི་རབ་སྟོན་པ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་མེད་ཅིང་བར་ཆད་མེད། །ནམ་ཡང་མྱ་ངན་རྣམས་ཀྱང་འཁྲུག་པའང་མེད། །དེ་ལ་སུ་ཡང་སྔངས་པར་མི་བྱེད་དེ། །རྡེག་པ་མེད་ཅིང་མི་སྙན་སྨྲ་བའང་མེད། །དེ་ནི་ནམ་ཡང་བསྐྲད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །འདི་ལྟར་དེ་ནི་བཟོད་པའི་སྟོབས་ལ་གནས། །རྟག་ཏུ་མཁས་པ་བདེ་ལ་གནས་པ་དེ། །ཇི་ལྟར་ངས་བཤད་བཞིན་དུ་གནས་པ་ནི། །ཡོན་ཏན་བྱེ་བ་དུ་མ་བརྒྱ་འབྱུང་སྟེ། །དེ་ནི་བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་བརྗོད་མི་ནུས། །འཇམ་དཔལ་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས། དམ་པའི་ཆོས་ཟད་པའི་ཐ་མའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་མདོ་སྡེ་འདི་འཆང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་ཕྲག་དོག་དང་གཡོ་དང་སྒྱུ་མེད་པ་ཡིན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ཅན་གྱི་གང་ཟག་གཞན་དག་ལ་མི་སྙན་པ་མི་སྨྲ། སྐུར་པ་མི་འདེབས། བརྙས་པར་མི་བྱེད་དོ། །དགེ་སློང་དང་། དགེ་སློང་མ་དང་། དགེ་བསྙེན་དང་། དགེ་བསྙེན་མ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཅན་ནམ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཅན་ནམ། བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ཅན་གཞན་དག་ལ་འགྱོད་པ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དེ། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ཁྱེད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་རིང་སྟེ་ཁྱེད་དེ་ན་མི་སྣང་ངོ་། །ཁྱེད་ནི་རབ་ཏུ་བག་མེད་པར་གནས་པ་སྟེ། ཁྱེད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་མཐུ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ཅན་གང་ལ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཆོས་ཀྱིས་རྩོད་པ་ལ་དགའ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ཆོས་ལ་རྩོད་པར་མི་བྱེད་དོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པའི་སྟོབས་མི་མཐོང་ངོ་། །དེ
Chinese
远离喧嚣之后，不应生起忧愁之想。 智者应彻底舍弃一切不悦，应于眷属修习慈悲之力。 日夜都应精进修习殊胜之法，智者以俱胝千俱胝为例， 令眷属欢喜，亦令如是喜悦，于彼永无些微贪欲。 食物与饮品，啖食与嚼食， 衣物与卧具，法衣等等， 以及疾病的滋养药物，皆不思虑， 亦不向眷属索取任何事物。 此外，智者恒常自身与，这些有情愿能成就佛果。 为了利益世间所宣说的任何法，皆思惟为我之安乐资具。 若有比丘于我涅槃后，无有嫉妒而善宣说此法， 则彼无有痛苦亦无障碍，亦永无忧恼之扰动。 于彼无人惊吓，亦无殴打与恶语。 彼亦永不被驱逐，如是彼安住于忍辱之力。 恒常安住于安乐之智者，如我所说般安住者， 功德俱胝无数百倍生起，彼于百劫亦不能尽述。 妙吉祥，又如来圆寂后，于正法衰败之末期，持此经之菩萨摩诃萨，则无有嫉妒、谄诳与虚伪。 不向其他菩萨乘之补特伽罗说不悦耳之语，不作诽谤，亦不轻蔑。 不令比丘、比丘尼、近事男、近事女，声闻乘，或独觉乘，或其他菩萨乘者生起后悔，说道：种姓之子们，汝等远离无上正等菩提，汝等于彼处不显现，汝等安住于极度放逸，汝等无有如来之智慧而现证菩提之能力。不令任何菩萨乘者生起疑惑。 不喜好以法争论，亦不以法而争论。不轻视一切有情之慈悲力。彼
English
Having abandoned clamor, one should not generate thoughts of sorrow. A wise person should completely abandon all displeasure, and cultivate the power of loving-kindness towards the retinue. Day and night, one should diligently cultivate the supreme Dharma. That wise person, for example, with billions and trillions, Causes the retinue to rejoice and likewise causes joy. For them, there is never any slight desire. Food and drink, edibles and chewables, Clothing and bedding, Dharma robes and so forth, And even nourishing medicines for illness, they do not think about, Nor do they ask anything of the retinue. Furthermore, the wise person always wishes that they themselves and these sentient beings may attain Buddhahood. Whatever Dharma is taught for the benefit of the world, they think of as all the means to their own happiness. If any bhikshu, after my nirvana, without jealousy, well proclaims this, Then they will be without suffering and without obstacles, and never will there be any disturbance of sorrows. No one will frighten them, nor will there be beatings or unpleasant speech. They will never be expelled, and thus they will abide in the power of patience. That wise person who always abides in happiness, abiding as I have said, Billions of qualities arise in hundreds of ways, and they cannot be fully described even in hundreds of kalpas. Manjushri, furthermore, after the Tathagata has fully passed into nirvana, at the time of the final decline of the holy Dharma, the Bodhisattva Mahasattva who holds this sutra will be without jealousy, deceit, or pretense. They will not speak unpleasant words to other individuals of the Bodhisattva vehicle, nor will they slander or despise them. They will not cause bhikshus, bhikshunis, upasakas, or upasikas, those of the Shravaka vehicle, or the Pratyekabuddha vehicle, or other Bodhisattva vehicle practitioners to feel regret, saying: "Sons of good family, you are far from unexcelled, perfect, and complete enlightenment, you do not appear there. You abide in extreme carelessness, you do not have the power to manifestly and completely awaken to the wisdom of the Tathagatas." They will not cause any Bodhisattva vehicle practitioner to have doubts. They will not delight in arguing about the Dharma, nor will they argue about the Dharma. They will not despise the power of loving-kindness towards all sentient beings. They