Tibetan
་། མི་བསྐྱོད་པ་མི་གཡོ་བ་མི་ལྡོག་པ་མི་འགྱུར་བ་རྟག་ཏུ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གནས་པ་དང་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལྟ་བུ་ངེས་པའི་ཚིག་དང་། ཐ་སྙད་རྣམ་པར་སྤངས་པ་མ་སྐྱེས་པ་མ་བྱུང་བ་ཡང་དག་པར་མ་བྱུང་བ་མེད་པ་འདུས་མ་བྱས་པ་རྒྱུན་མེད་པ། མེད་པ་ལ་ཚིག་གིས་བརྗོད་པ་མི་ཆགས་པའི་གནས་ལ་འདུག་པ་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་བྱུང་བར། དེ་ལྟར་འཇམ་དཔལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ལྟ་ཞིང་གནས་པ་འདིས་གནས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། འཇམ་དཔལ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་གཉིས་པའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་དོན་འདི་ཉིད་རྒྱས་པར་སྟོན་ཅིང་དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཕྱི་དུས་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པ་ལ། །ཞུམ་པ་མེད་ཅིང་མི་འཇིགས་པར། །མདོ་སྡེ་འདི་ནི་བསྟན་པར་ཡང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་འདོད་པ། །ཆོ་ག་སྤྱོད་ཡུལ་བསྲུང་བྱ་ཞིང་། །འདུ་འཛི་མེད་ལ་གཙང་བར་བྱ། །རྒྱལ་པོ་དང་ནི་རྒྱལ་བུ་དང་། །འདྲིས་བྱེད་རྟག་ཏུ་སྤང་བར་བྱ། །རྒྱལ་པོའི་ཞབས་འབྲིང་གང་ཡིན་དང་། །གདོལ་པ་དང་ནི་ཟོལ་པ་དང་། །མུ་སྟེགས་ཅན་ནི་དེ་དག་དང་། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འདྲིས་མི་བྱེད། །དགེ་སློང་འདུལ་དང་ལུང་གནས་པ། །དགྲ་བཅོམ་སྙམ་དུ་སེམས་བྱེད་ཅིང་། །ང་རྒྱལ་ཅན་རྣམས་བསྟེན་མི་བྱ། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་རྣམས་རྣམ་པར་སྤང་། །རྒོད་ཅིང་སྨྲ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །དགེ་སློང་མ་རྣམས་རྟག་ཏུ་སྤང་། །མི་བརྟན་པར་ནི་མངོན་པ་ཡི། །དགེ་བསྙེན་རྣམས་ཀྱང་སྤང་བར་བྱ། དགེ་བསྙེན་མ་གང་ཚེ་འདི་ལ། །མྱ་ངན་འདས་པ་གང་ཚོལ་བ། །དེ་དག་དང་ནི་འདྲིས་བྱེད་སྤང་། །འདི་ནི་ཆོ་ག་ཡིན་ཞེས་བྱ། །གང་ཞིག་དེ་ཡི་ཐད་འོངས་ནས། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཕྱིར་ཆོས་འདྲི་ན། །གནས་པ་མེད་ཅིང་མི་ཞན་པར། ། དཔའ་བོ་རྟག་ཏུ་དེ་ལ་ཤོད། །བུད་མེད་མ་ནིང་སེམས་ཅན་གང་། །དེ་དང་འདྲིས་བྱེད་རྣམ་པར་སྤང་། །ཁྱིམ་རྣམས་སུ་ནི་མནའ་མ་དང་། །གཞོན་ནུ་མ་རྣམས་རྣམ་པར་སྤང་། །དེ་ལ་ནམ་དུའང་དགའ་མི་བྱེད། །མཁས་དང་རྒོད་པ་འདྲི་བ་དང་། ཕག་འཚོང་བ་དང་ཤན་པ་དང་། །འདྲིས་པར་བྱེད་པ་རྣམ་པར་སྤང་། །གང་དག་སྲོག་ཆགས་རྣམ་མང་དག །ལོངས་སྤྱོད་ཕྱིར་ནི་གསོད་པ་དང་། །བཟའ་ཕྱིར་ཤ་རྣམས་འཚོང་བྱེད་པ། །དེ་དག་འདྲིས་བྱེད་རྣམ་པར་སྤང་། །གང་དག་བུད་མེད་གསོ་བྱེད་དང་། །གར་མཁན་གྱད་དང་སིལ་ཁྲོ
Chinese
不动的，不摇动的，不退转的，不变异的，恒常的，如实安住的，以及如同虚空自性一般的决定义；言语所断绝的，不生的，不出现的，真实不出现的，没有的，非复合的，无常的。对于不存在的事物，用言语表达，安住在不执著的境界中，从颠倒的意识中产生。如是，文殊菩萨摩诃萨，恒常观照一切法并安住于此，即是菩萨摩诃萨安住于行境。文殊，这是菩萨摩诃萨的第二种行境。 此后，世尊为了广为阐释此义，于彼时宣说了这些偈颂： “后世极其恐怖时， 无有怯懦且不畏惧， 此经亦能宣说者， 菩萨若欲行持之。 仪轨行境应守护， 无有喧嚣且清净处， 国王以及诸王子， 亲近之事恒应舍。 国王近侍诸人等， 贱民以及伪君子， 外道之人与彼等， 一切皆不应亲近。 调伏持律比丘众， 视彼如同阿罗汉， 骄慢之人不应依， 破戒之人应远离。 放逸多语行境者， 比丘尼众恒应舍， 于不稳固显现之， 居士之众亦应舍。 居士女众于此生， 寻求寂灭涅槃者， 与彼等之亲近舍， 此乃仪轨如是说。 若有前来于其前， 为求无上菩提法， 无有住着且不怯， 勇士恒常为彼说。 妇女阉人诸有情， 与彼等之亲近舍， 于诸俗家新娘等， 以及少女皆应舍。 于彼何时皆莫喜， 询问巧言放逸者， 屠夫以及卖猪者， 亲近彼等皆应舍。 何者为求诸享受， 杀害众多有情者， 或为食用而贩肉， 亲近彼等皆应舍。 何者养活诸妇女， 舞者角力与杂耍，
English
Immovable, unshakeable, irreversible, immutable, constantly and truly abiding as it is, and a definitive word like the very nature of space; that which is severed from terminology, unborn, unarisen, truly unarisen, non-existent, uncompounded, without continuity. To express non-existence with words, abiding in the state of non-attachment, arising from inverted consciousness. Thus, Manjushri, a Bodhisattva Mahasattva, constantly observing all phenomena and abiding in this, is indeed a Bodhisattva Mahasattva abiding in the realm of conduct. Manjushri, this is the second realm of conduct of a Bodhisattva Mahasattva. Then, the Blessed One, in order to extensively explain this meaning, at that time spoke these verses: "In a time of extreme fear in the future, Without shrinking and without fear, This sutra can also be taught, Whatever Bodhisattva desires. The ritual conduct and realm should be guarded, In a place without commotion and pure, Kings and princes, Association with them should always be abandoned. Whatever attendants of the king, Outcasts and hypocrites, Tirthikas and those with them, In every way, do not associate. Monks who are disciplined and abide by the Vinaya, Thinking of them as Arhats, Do not rely on those who are arrogant, Those who have broken their vows should be abandoned. Those who are frivolous and talkative in their conduct, Nuns should always be abandoned, Those who are manifestly unstable, Lay practitioners should also be abandoned. Laywomen who in this life, Seek nirvana and cessation, Association with them should be abandoned, This is the ritual, thus it is said. Whoever comes before him, Seeking the Dharma for supreme Bodhi, Without dwelling and without shrinking, The hero should always speak to them. Women, eunuchs, whatever sentient beings, Association with them should be abandoned, In all the houses, brides and such, And young girls should all be abandoned. Never rejoice in them at any time, Asking about clever and frivolous ones, Butchers and those who sell pigs, Association with them should all be abandoned. Those who, for the sake of enjoyment, Kill many sentient beings, Or sell meat for food, Association with them should all be abandoned. Those who support women, Dancers, wrestlers, and jesters,
Tibetan
ལ་བ། །གང་གཞན་དེ་དང་འདྲ་བ་ཡང་། །དེ་དག་རྣམས་དང་འདྲིས་བྱེད་སྤང་། །རེས་མའི་གཙོ་བོ་བསྟེན་མི་བྱ། །ཇི་སྙེད་ལོངས་སྤྱོད་འཚོ་བ་གཞན། །ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་དེ་དག་ཀྱང་། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཡོངས་སུ་སྤང་། །མཁས་པ་བུད་མེད་རྣམས་ལ་ཡང་། །གང་གི་དུས་ན་ཆོས་འཆད་པ། །དེ་ནི་གཅིག་པུར་མི་འགྲོ་སྟེ། །རྒོད་ཅིང་འདུག་པར་མི་བྱའོ། །གང་ཚེ་ཟས་ཕྱིར་ཡང་དང་ཡང་། །གྲོང་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ ན། །དགེ་སློང་གཉིས་པ་བཙལ་བར་བྱ། །ཡང་ན་སངས་རྒྱས་དྲན་པར་བྱ། །གང་གིས་ཤེས་རབ་ལྡན་པ་དག །མདོ་སྡེ་འདི་འདྲ་འཛིན་གནས་པའི། །ཆོ་ག་དང་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་དག །ཐོག་མར་ངས་བཤད་འདི་ཡིན་ནོ། །གང་ཚེ་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས། །ཡང་དག་ཡང་དག་མ་ཡིན་དང་། །རབ་འབྲིང་ཐ་མའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་མེད། །བརྟན་པ་བུད་མེད་ཅེས་མི་སྤྱོད། །སྐྱེས་པ་ཞེས་ཀྱང་མི་རྟོག་སྟེ། །ཆོས་སོ་ཅོག་ནི་མ་སྐྱེས་ཕྱིར། །བཙལ་བ་བྱས་ཀྱང་མི་མཐོང་བ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི། །ཆོ་གར་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བསྟན། །དེ་དག་སྤྱོད་ཡུལ་ཅི་འདྲ་བ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་མཉན་པར་གྱིས། །ཆོས་འདི་དག་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་བསྟན། །ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་སྐྱེས་པ་མེད། །རྟག་ཏུ་མི་གཡོ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གནས། །དེ་ནི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །འདི་དག་འདུ་ཤེས་ལོག་པར་བརྟགས་པ་སྟེ། །ཡང་དག་མིན་ལ་ཡང་དག་ཡོད་ལ་མེད། །མ་བྱུང་བ་དང་མ་སྐྱེས་ཆོས་རྣམས་ལ། །ཡང་དག་ཉིད་དང་འབྱུང་བར་ལོག་པར་བརྟགས། །སེམས་ནི་རྟག་ཏུ་རྩེ་གཅིག་མཉམ་གཞག་སྟེ། །རི་རབ་ཕུང་པོ་ཇི་བཞིན་རབ་ཏུ་གནས། །དེ་བཞིན་འདུག་ནས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ནི། །ཆོས་རྣམས་འདི་དག་ཀུན་ལ་བརྟག་པར་བྱ། །རྟག་ཏུ་ནམ་མཁའ་མཚུངས་པར་སྙིང་པོ་མེད། །མི་གཡོ་རློམ་སེམས་རྣམ་པར་སྤངས་པ་སྟེ། །ཆོས་རྣམས་འདི་དག་རྟག་པའི་དུས་གནས་པ། །འདི་ནི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །ང་ནི་མྱ་ངན་འདས་ནས་དགེ་སློང་གང་། །ང་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་འདི་ནི་རབ་སྲུང་ཞིང་། ། དེ་ནི་ནམ་ཡང་ཞུམ་པ་མེད་པ་ཡིས། ། འཇིག་རྟེན་དུ་ཡང་མདོ་འདི་རབ་ཤོད་ཅིག །མཁས་པ་དུས་སུ་སེམས་པར་བྱེད་པ་ན། །ཁང་བུར་ཞུགས་ཏེ་དེ་བཞིན་སྒོ་བཅད་ནས། །ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་ཚུལ་བཞིན་བལྟ། །ལངས་ནས་ཞུམ་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཤོད། །རྒྱལ་པོ་རྣམས་དང་རྒྱལ་པོའི་བུ་གང་དག །ཆོས་ཉན་པ་རྣམས་འདི་ནི་དེ་ལ་སྲུང་། །གཞན་ཡང་ཁྱིམ་བདག་དག་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས། །ཐམས་ཅད་དེ་ཡི་གཡོག་ཏུ
Chinese
又，凡与彼相似者，当舍弃与彼等亲近。不应依止轮番之主，凡所有享受与生活，以及极其喜爱之事物，亦应一切舍弃。贤者为妇女说法时，不应独自前往，不应嬉闹而住。何时为饮食之故，屡屡入城，则应寻觅第二比丘，或应忆念佛陀。凡具有智慧者，受持如是之经，其仪轨与行境，最初我已宣说。何时于有为与无为，真实与不真实，以及上中下之诸法，一切皆无所行。不应行于“稳固妇女”，亦不应思“男子”，以诸法皆未生故，虽寻觅亦不可见。此乃菩萨之仪轨，于一切处皆已显示。彼等之行境为何？当谛听之。此等诸法显示为非有，一切皆无生且无有出生，恒常不动，安住于空性之中，此乃贤者之行境。此等乃颠倒之想，于非真实中计为真实，于有中计为无有。于未生与未出之诸法，颠倒计为真实与生起。心恒常专注一境，如须弥山王般安住。如是安住后，如虚空般，当观察此等一切诸法。恒常如虚空般无有实义，不摇动，已舍弃骄慢之心，此等诸法安住于常恒之时，此乃贤者之行境。我涅槃后，任何比丘，善守护我之行境，彼等永不退怯，亦当于世间广说此经。贤者于时思惟之时，入于房中，如是关闭门户后，当如理观察此一切诸法。起立后，以不退怯之心宣说。凡诸国王与王子，听闻佛法者，当守护彼。其他诸多居士与婆罗门，一切皆为彼之仆役。
English
Furthermore, one should abandon associating with those who are similar to them. One should not rely on a rotating leader, and one should abandon all forms of enjoyment, livelihood, and things that are extremely pleasing. When a wise person teaches the Dharma to women, they should not go alone and should not live frivolously. Whenever one enters a town repeatedly for the sake of food, one should seek a second bhikkhu or remember the Buddha. Those who possess wisdom and uphold such a sutra, I have initially explained the proper conduct and sphere of activity. Whenever there is no activity in conditioned and unconditioned phenomena, in what is true and untrue, and in the superior, middling, and inferior dharmas, one should not engage in "steadfast woman" or conceive of "man," because all dharmas are unborn, and even if sought, they cannot be found. This is the conduct of a bodhisattva, which has been fully revealed in all aspects. What is their sphere of activity? Listen carefully. These dharmas are shown to be non-existent, all are without arising and without birth, constantly unmoving, abiding in emptiness. This is the sphere of activity of the wise. These are inverted perceptions, considering what is untrue to be true, and what is true to be non-existent. In dharmas that have not arisen and have not been born, they are wrongly regarded as true and arising. The mind is always one-pointed and equipoised, abiding firmly like Mount Sumeru. Having remained thus, like the sky, one should examine all these dharmas. Always like the sky, without essence, unmoving, having abandoned the conceited mind, these dharmas abide in constant time. This is the sphere of activity of the wise. After my nirvana, any bhikkhu who well protects my sphere of activity, being never discouraged, should also widely proclaim this sutra in the world. When a wise person contemplates at times, having entered a room and closed the door, one should properly examine all these dharmas. Having arisen, speak with an undaunted mind. Whatever kings and princes listen to the Dharma, they should protect him. Also, many householders and brahmins, all should be his servants.