Tibetan
་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བར་བྱ་བ་ཆུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས་ངས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ། མ་འགགས་པ། གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས་ཡང་དོན་དམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ ཉིད་ཆོས་བདག་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ལས་དགོངས་ནས་ངས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ། མ་འགགས་པ། གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དོན་དམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཆོས་བདག་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ནི་རྟག་པ་རྟག་པའི་དུས་དང་། ཐེར་ཟུག་ཐེར་ཟུག་གི་དུས་སུ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་འདུས་མ་བྱས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་རྟག་པའི་དུས་དང་། ཐེར་ཟུག་ཐེར་ཟུག་གི་དུས་སུ་ཆོས་ཉིད་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གནས་པ་འདུས་མ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཆོས་བདག་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ལས་དགོངས་ནས་ངས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་མ་འགགས་པ། གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས་ངས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པར་མཐོང་ཞིང་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པར་མཐོང་ན། དེའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་མི་འདོགས་ཀྱི། སེམས་ཅན་རྣམས་གཞན་གྱི་དབང་དང་། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས། གཞན་གྱི་དབང་དང་། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྗེས་སུ་ཐ་སྙད་འདོགས་ཏེ། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་བཏགས་པས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་སེམས་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ འམ། ཐ་སྙད་བཏགས་པ་བག་ལ་ཉལ་གྱིས་གཞན་གྱི་དབང་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཀུན་བརྟགས་ པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་ནོ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྒྱུ་དེ་དང་། རྐྱེན་དེས་ཕྱི་མ་ལ་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བསྐྱེད་དེ། གཞི་དེས་ན། ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པས་ཀྱང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར། ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྐྱེ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པས་ཀྱང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཡུན་རིང་པོར་ཡང་ན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་དང་། ཡང་ན་དུད་འགྲོ་རྣམས་སམ། ཡང་ན་ཡི་དགས་རྣམས་སམ། ཡང་ན་ལྷ་རྣམས་སམ། ཡང་ན་ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་སམ། ཡང་ན་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུག་ཅིང་འཁོར་བར་འགྱུར་ཏེ། འཁོར་བ་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས་དེ་ལ་སེམས་ཅན་གང་དག་དང་པོ་ཉིད་ནས་དགེ་བའི་རྩ་བ་མ་བསྐྱེད་པ། སྒྲིབ་པ་ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་པ་མོས་པ་མི་མང་བ། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡང་དག་པར་མ་གྲུབ་པ་དེ་དག་ལ་ནི་ང་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ནས་ཆོས་སྟོན་ཏེ། དེ་དག་གིས་ཆོས་དེ་ཐོས་ནས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་ཤིང་མི་བརྟན་པ་ཉིད་དང་། ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་བ་ཉིད་དང་། འགྱུར་བའི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཤེས་ནས། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལས་ཡིད་སྡང་བར་བྱེད་སྐྱོ་བར་བྱེད་དོ། །ཡིད་སྡང་བར་བྱས་སྐྱོ་བར་བྱས་ནས་སྡིག་པ་ལས་ཕྱིར་ཟློག་སྟེ། དེ་དག་སྡིག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མི་བྱེད་ཅིང་དགེ་བ་ལ་སྟེན་པར་བྱེད་དོ། །དགེ་བ་ལ་བསྟེན་པའི་རྒྱུས་དགེ་བའི་རྩ་བ་མ་བསྐྱེད་པ་རྣམས་ནི་སྐྱེད་དོ། །སྒྲིབ་པ་ཡོངས་སུ་མ་བྱང་བ་རྣམས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་ངོ་། །རྒྱུད་ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དོ། །གཞི་དེས་མོས་པ་མང་ཞིང་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་དེ་ལྟར་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ་ནས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ མེད་པ་ཉིད་དེ་ལ་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དང་། དོན་དམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་རྣམ་པ་གཉིས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མི་ཤེས་པས། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་སྐྱོ་བར་མི་འགྱུར། ཡང་དག་པར་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་མི་འགྱུར། ཡང་དག་པར་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་མི
Chinese
对于以本性完全寂灭者，没有丝毫需要止息的。因此，考虑到自性无自性，我说一切法不生、不灭、本来寂静、自性完全寂灭。真实殊胜，又考虑到真实无自性，即以法无我来区分，我说一切法不生、不灭、本来寂静、自性完全寂灭。为什么呢？因为这样，真实无自性，即以法无我来区分，是恒常、恒常之时，永恒、永恒之时唯一安住。那是诸法法性，非为造作，远离一切烦恼。恒常、恒常之时，永恒、永恒之时，以法性本身安住的非造作，因为是非造作故，不生不灭。那是远离一切烦恼故，本来寂静，自性完全寂灭。因此，考虑到真实无自性，即以法无我来区分，我说一切法不生不灭、本来寂静、自性完全寂灭。真实殊胜，我说在有情界中，有情们所遍计的自性，以自性而见为各异，并且他起自性与圆成实性也以自性而见为各异。因此，我不施设三种无自性，而是有情们在他起与圆成实性上，虚妄安立遍计所执性，从而在他起与圆成实性上，随逐遍计所执性的相状而施设名言。如何随逐施设名言，就如何以施设名言而串习的心，与施设名言相联，或者以施设名言的习气，在他起与圆成实性上遍计
English
For those who are completely extinguished by their very nature, there is nothing whatsoever to be stopped. Therefore, considering the very nature of no self-nature, I have taught that all dharmas are unborn, unceasing, primordially peaceful, and completely extinguished by their very nature. Truly sublime, and again, considering the true absence of self-nature, which is distinguished by the absence of self in phenomena, I have taught that all dharmas are unborn, unceasing, primordially peaceful, and completely extinguished by their very nature. Why is that? Because in this way, the true absence of self-nature, which is distinguished by the absence of self in phenomena, is only that which abides constantly, in constant times, and perpetually, in perpetual times. That is the dharma-nature of all dharmas, unconditioned, and free from all afflictions. In constant, constant times, and in perpetual, perpetual times, that which abides by that very dharma-nature, unconditioned, is unborn and unceasing because it is unconditioned. And that is primordially peaceful and completely extinguished by its very nature because it is free from all afflictions. Therefore, considering the true absence of self-nature, which is distinguished by the absence of self in phenomena, I have taught that all dharmas are unborn, unceasing, primordially peaceful, and completely extinguished by their very nature. Truly sublime, I say that in the realm of sentient beings, I see the self-nature that is conceptually constructed by sentient beings as distinct by its very nature, and I also see the dependent nature and the perfectly established nature as distinct by their very nature. Therefore, I do not impose the three aspects of no self-nature, but sentient beings impute the conceptually constructed nature onto the dependent and perfectly established natures. Thus, they apply terms following the characteristics of the conceptually constructed nature onto the dependent and perfectly established natures. In whatever way they apply terms, in that way the mind habituated by applying terms is connected with the applied terms, or with the latent tendencies of the applied terms, they conceptually construct the dependent and perfectly established natures.
Chinese
便对自性之相现行执著。如何如何现行执著，便如是如是成为于他起自性上现行执著遍计所执自性的因和缘，由此于后世中生起他起自性，由此之故，也为烦恼之遍染所遍染，也为业之遍染和生之遍染所遍染，长久地或于有情地狱等中，或于畜生等中，或于饿鬼等中，或于天等中，或于非天等中，或于人等之中，周遍流转而成为轮回，故不超脱轮回。于真实正士彼，对于哪些有情最初便未生起善根，遮障未完全清净，相续未完全成熟，信解不多，福德和智慧之资粮未如实成就者，则我从生无自性处开始说法，彼等听闻此法后，了知缘起之行皆为无常性，以及不稳固性，和不可信赖性，以及变坏之法性后，便于一切行厌恶作意而生厌离。生起厌恶作意和厌离后，便从罪恶中回返，彼等不作任何罪恶，而依止善法。以依止善法之因，未生起善根者便生起。遮障未完全清净者也完全清净。相续未完全成熟者也令其完全成熟。由此信解增多，并且福德和智慧之资粮也如实成就。彼等如是生起善根乃至福德和智慧之资粮之间虽然如实成就，然而对于生无自性，于此自相无自性与胜义无自性这两种如实不如实知晓，故不能从一切行中如实生起厌离，不能如实离贪，不能如实解脱。
English
Then they manifestly cling to the characteristic of own-being. As they manifestly cling, so they become the cause and condition for manifestly clinging to the imputed characteristic in the other-dependent own-being, and thereby they generate the other-dependent own-being in the future. Because of that, they are also completely defiled by the complete defilement of afflictions, and they are also completely defiled by the complete defilement of karma and birth. For a long time, they wander and revolve in hell beings, or in animals, or in hungry ghosts, or in gods, or in demi-gods, or in humans, and therefore they do not transcend cyclic existence. To those beings who, in that ultimate and authentic noble one, have not generated roots of virtue from the very beginning, whose obscurations are not completely purified, whose continuums are not completely ripened, who do not have much faith, and who have not properly accumulated the accumulations of merit and wisdom, I teach the Dharma beginning with the fact that birth is without own-being. Having heard that Dharma, they understand that conditioned phenomena that arise dependently are impermanent, unstable, unreliable, and of the nature of change. They then become disgusted and weary of all conditioned phenomena. Having become disgusted and weary, they turn away from evil. They do not commit any evil and rely on virtue. By relying on virtue, they generate roots of virtue that have not been generated. They also completely purify obscurations that have not been completely purified. They also completely ripen continuums that have not been completely ripened. Because of that, their faith increases and the accumulations of merit and wisdom are properly accumulated. Although they thus properly accomplish the generation of roots of virtue up to the accumulation of merit and wisdom, they do not know the two aspects of birth without own-being—the characteristic of own-beinglessness and the ultimate own-beinglessness—as they truly are. Therefore, they do not truly become weary of all conditioned phenomena, they do not truly become free from desire, and they do not truly become liberated.