Tibetan
ན་འདི་སྙམ་དུ་གྱུར་ཏེ། ཇི་ཙམ་དུ་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་ནི་ངོ་མཚར་ཆེ་སྟེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིའི་དོན་དུ་བདག་གི་ལུས་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་གཏང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་བཏང་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་འདོད་པར་བྱའོ་སྙམ་སྟེ། དེ་སྟན་ལས་ལངས་ནས་ལག་པ་གཡོན་པས་ཆུང་མ་དང་། ལག་པ་གཡས་པས་བུ་བཟུང་སྟེ། ཤ་ཟ་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཚིགས་བཅད་འདི་ཡིས་བདག་གི་དོན་ཆེན་བྱེད། །ཇི་ལྟར་དགའ་བར་ཁྱོད་ཀྱིས་སྤྱད་པར་གྱིས། །མོོད་གལ་གྱི་བུ་དེ་ནས་ཤ་ཟ་དེ་ཚུལ་དེ་མི་སྣང་བར་བྱས་ནས་རང་གི་ཚུལ་ཡང་དག་པར་བསྟན་ནས། རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་དེ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། སྦྱིན་ལ་དཔའ་བ་ལེགས་སོ་ལེགས། །སེར་སྣའི་སྡིག་པ་བཅོམ་བྱས་ཤིང་། །གཏོང་བ་སོ་སོར་འཛིན་པ་ཁྱོད། །དེ་ནི་ཡིད་བཞིན་གྲུབ་གྱུར་ཅིག །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས། འབྱུང་པོ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་ཁྱོད་སུ་ཞིག །དེས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་བདག་ནི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་མཆོག་གང་དང་གང་འདོད་པའི་དེང་ལས་ལོང་། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་གལ་ཏེ་མཆོག་སྩལ་བར་སྤྱོད་ན། གང་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། རྒ་བ་མེད་པ་དང་། ན་བ་མེད་པ་དང་། འཆི་བ་མེད་པ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་།སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུགས་པ་མེད་པ་མཆོག་དེ་བདག་ལ་སྩོལ་ཅིག །དེས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བདག་འདི་ལ་དབང་མེད་ དེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་མཆོག་འདི་ལ་མངའ་བརྙེས་སོ། །མཆོག་གཞན་གང་དང་གང་འདོད་པ་སློངས། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དབང་ཕྱུག་པ་ཡང་དབང་མེད་པ་དག་བྱིས་པ་མཐོང་ངོ་ཅོག །བརྒྱ་བྱིན་ཡི་ཆད་འདི་ལྟར་གླང་ཆེན་འདམ་སོང་ཉམས་པ་བཞིན། །མཽད་གལ་གྱི་བུ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན། རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གཞན་ཡིན་པར་སེམས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མི་བལྟ་སྟེ། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན། རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དེར་ཡིན་ནོ། །མཽད་གལ་གྱི་བུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེས་ང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཤེས་པ་འགོག་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་ཤེས་པ་བརྙེས་སོ། །མཽད་གལ་གྱི་བུ་དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་
Chinese
那（国王）就这么想：这偈颂说得多么好啊，真是太稀奇了！为了这偈颂的意义，我愿意布施恒河沙数般的身体。即使布施了那些，也想要得到这偈颂。想着，他就从座位上站起来，左手拉着妻子，右手抱着儿子，对那个食肉者说：这偈颂能成办我的大事，你高兴怎么用就怎么用吧。莫德嘎拉雅那，那时那食肉者就让那种形态消失不见，显现出自己真实的形态，然后对国王释梵说偈颂道：布施的勇士，好啊好啊！你摧毁了悭吝的罪恶，你掌握着各种布施，愿你心想事成！之后，国王释梵对那个大生物说：朋友，你是谁？他说：朋友，我是诸天之主帝释天。大国王，你想要什么殊胜之物，现在就说吧。之后，国王释梵这么说道：诸天之主，如果真的要赐予殊胜之物，请赐予我那没有生、没有老、没有病、没有死、没有忧愁、没有悲叹、没有痛苦、没有不悦、没有纷乱的殊胜之物吧！他对他说：大国王，我没有能力做到这些，只有世尊佛陀才拥有这种殊胜之物。你想要其他的什么殊胜之物，说吧。之后，国王释梵对诸天之主帝释天这么说道：有权势者也存在无权势，这连小孩子都知道。帝释天你像大象陷入泥潭一样沮丧。莫德嘎拉雅那，那时那刻，如果你们认为那位名叫释梵的国王是另一个人，你们不要那样看，因为那时那刻，成为名叫释梵的国王的就是他。莫德嘎拉雅那，他以那善根，证得了能够阻止我知道我现在出现之道的智慧。莫德嘎拉雅那，因此，菩萨摩诃萨是无上正等觉。
English
Then (the king) thought: How well this verse is spoken, it is truly wonderful! For the sake of the meaning of this verse, I am willing to give away bodies as numerous as the sands of the Ganges River. Even having given those away, I would still want to obtain this verse. Thinking this, he stood up from his seat, with his left hand holding his wife and his right hand holding his son, and said to the flesh-eater: This verse will accomplish great things for me, use it as you please. Maudgalyayana, then that flesh-eater made that form disappear and revealed his true form, and then said the verse to King Shakra-given: Hero of generosity, well done, well done! You have destroyed the sin of stinginess, you hold onto various forms of giving, may your wishes be fulfilled! After that, King Shakra-given said to that great being: Friend, who are you? He said: Friend, I am Indra, the lord of the gods. Great king, whatever supreme thing you desire, ask for it now. After that, King Shakra-given said this: Lord of the gods, if you are truly going to grant a supreme thing, please grant me that supreme thing which is without birth, without old age, without sickness, without death, without sorrow, without lamentation, without suffering, without displeasure, and without confusion! He said to him: Great king, I have no power to do these things, only the Blessed One, the Buddha, possesses this supreme thing. Ask for whatever other supreme thing you desire. After that, King Shakra-given said this to Indra, the lord of the gods: Even the powerful are powerless, even children see this. Indra, you are as dejected as an elephant sinking into the mud. Maudgalyayana, at that time, if you think that the king named Shakra-given was another person, you should not look at it that way, because at that time, the one who became the king named Shakra-given was him. Maudgalyayana, with that root of virtue, he attained the wisdom that can prevent me from knowing the path by which I now appear. Maudgalyayana, therefore, the Bodhisattva Mahasattva is unsurpassed and perfectly complete.
Tibetan
པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཤེས་པ་འགོག་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་ཤེས་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པས། བདག་གི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བཏང་བར་བསླབ་པར་བྱ། ལྟོས་པ་མེད་པར་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱའོ།། །།བམ་པོ་བཅུ་བཞི་པ། མཽད་གལ་གྱི་བུ་ང་ལས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་དགའ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་སྤྱོད་ཅིང་། གཏང་བར་དཀའ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་ཀྱང་བཏང་སྟེ། མཽད་གལ་གྱི་བུ་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་འཁོར་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དེའི་ཕ་རོལ་གྱི་ཡང་ཆེས་ཕ་རོལ་ན། བྲམ་ཟེ་བྷ་ར་དྭ་ཛ་དང་རུས་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཤིང་གཞན་ཞིག་གི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། འདུག་པ་ལས་དེའི་ཚེ་དུས་མ་ཡིན་པའི་སྤྲིན་ཆེན་པོ་ཞིག་བྱུང་ནས་དེ་ཉིད་དུ་ཆར་བབ་བོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་བྷ་ར་དྭ་ཛ་དང་རུས་གཅིག་པ་དེ་ཤིང་དྲུང་དེར་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཆར་བབ་སྟེ། དེ་ན་གནས་པ་ན་ཟས་མི་ཟ་བར་དེ་བཞིན་དུ་འདུག་གོ། །དེའི་ཚེ་ཤིང་དེའི་སྡོང་བུའི་གསེབ་ན། རི་བོང་ཡོན་ཏན་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ཞིག་གནས་ཏེ། དེ་ཤིང་གསེབ་དེ་ནས་བྱུང་ནས། བྲམ་ཟེ་བྷ་ར་དྭ་ཛ་དང་རུས་གཅིག་པ་དེའི་རྐང་པ་ལ་ལྕེས་བལྡག་གོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་བྷ་ར་དྭ་ཛ་དང་རུས་གཅིག་པས་རི་བོང་དེ་པང་བར་བླངས་ནས་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་འཛིན་ཅིང་ལག་པས་ཀྱང་དེའི་ལུས་ལ་ཡོངས་སུ་བྱུགས་སོ། །བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་བལྟ་ཞིང་། ལུས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་ ཉུག་པར་བྱེད་དོ། །བྱམས་པའི་ལུས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་བྱུགས། བྱམས་པའི་ངག་གི་ལས་དང་། བྱམས་པའི་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བརྗོད་ཅིང་། དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་སྨྲས་སོ། །རི་བོང་ཚལ་ཤིང་ནགས་ན་གནས་པ་ལེགས། །ཆོས་དང་ལྡན་ཞིང་ཆོས་དགའ་བླ་མ་བསྟེན། །གང་གིས་སྲིད་པ་ཚལ་ཤིང་འདི་རུ་གནས། །བདག་གིས་དྲིས་པ་དག་ནི་ལེགས་པར་སྨྲོས། །ང་དང་ལྷན་ཅིག་འདུག་པའང་མི་འཇིགས་སམ། །གཞན་ཡང་བཀྲེས་དང་སྐོམ་པ་དག་མེད་དམ། །རྩྭ་འཇམ་དག་ལ་ཟ་བར་བྱེད་པ་ན། ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་ནི་གང་གིས་ཚལ་ན་གནས། །དེས་སྨྲས་པ། མི་ཡི་བྲམ་ཟེ་བདག་ལས་གསན་པར་མཛོད། །ནགས་ཁྲོད་འདི་ན་ཆོས་སྤྱོད་ཁྱོད་གཟིགས་ཤིག །བཏུང་བ་དག་དང་དེ་བཞིན་རྩྭ་མི་འཚལ། །དྲང་སྲོང་ལྟ་ཞིང་ལྷན་ཅིག་དགའ་བར་བགྱི། །ཆོས་ལྡན་མཐོང་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱད། །འཇིག་རྟེན་བདེ་དེར་དགའ་མགུ་ཐོབ་པར་བགྱི། །ཁྱོད་ཀྱིས་ལས་ཅི་བྱས་པས་མི་ཡུལ་དུ། །འོངས་ཤིང་གང་གིས་དུད་འགྲོ
Chinese
为了圆满菩提而现证圆满正等觉，并且为了获得能阻止了解现在发生之事的道智，我应学习完全舍弃一切。应无所求地布施。第十四品。莫德迦之子，为了了解我，行持无数的欢喜，并且也舍弃无数难以舍弃之物。莫德迦之子，在过去无量劫的彼岸之更彼岸，有一婆罗门名为婆罗堕遮且与我同姓，他去到另一棵树下坐着。当时，出现了一个非时的大云，并立即降雨。之后，婆罗门婆罗堕遮且与我同姓者在那棵树下被雨淋了七天，他住在那里不吃食物，就这样坐着。当时，在那棵树的树干缝隙中，住着一只具有殊胜功德的兔子。那兔子从树缝中出来，用舌头舔婆罗门婆罗堕遮且与我同姓者的脚。之后，婆罗门婆罗堕遮且与我同姓者将那兔子抱在怀里，七天之中一直抱着，并且也用手抚摸它的身体。以慈爱之心如实地看着，并以身体的行为如实地 抚摸。以慈爱的身体行为如实地抚摸，以慈爱的语言行为和慈爱的意念行为全面地述说，当时说了这些偈颂：兔子住在树林中真好！具有佛法且喜好佛法，依止上师。以何因缘住在树林中？请好好回答我所问的问题。与我一起住也不害怕吗？此外，没有饥饿和口渴吗？当你在柔软的草地上吃东西时，你的身体靠什么住在树林里？它说：人的婆罗门，请听我说。请您看看这森林中的佛法行为。我不寻找饮料和草。我看着正直的人，一起感到高兴。看到具有佛法者，我修行戒律和苦行。我在那安乐的世间获得喜悦。你做了什么业，来到了人间？又因为什么成了畜生？
English
Wishing to fully awaken to perfect and complete enlightenment, and desiring to attain the path of knowledge that prevents knowing what is happening now, I should learn to completely abandon everything. Giving should be done without expectation. Fourteenth fascicle. Maudgalyayana, in order to understand me, practiced immeasurable joys, and also abandoned immeasurable things that were difficult to abandon. Maudgalyayana, in the far beyond of countless eons in the past, there was a Brahmin named Bharadvaja, who shared the same lineage as me. He went to sit under another tree. At that time, a great untimely cloud appeared and immediately rained. Then, the Brahmin Bharadvaja, who shared the same lineage as me, was rained on for seven days under that tree. He stayed there without eating, just sitting. At that time, in the crevice of that tree's trunk, lived a rabbit with excellent qualities. That rabbit came out of the tree crevice and licked the feet of the Brahmin Bharadvaja, who shared the same lineage as me, with its tongue. Then, the Brahmin Bharadvaja, who shared the same lineage as me, took that rabbit into his arms and held it for seven days, and also stroked its body with his hands. He looked at it with loving-kindness, and with bodily actions, he truly caressed it. He caressed it with loving bodily actions, and with loving speech and loving thoughts, he fully described it. At that time, he spoke these verses: It is good that the rabbit lives in the forest grove! Possessing Dharma and delighting in Dharma, relying on the guru. For what reason do you live in this forest grove? Please answer well the questions I ask. Are you not afraid to live with me? Furthermore, do you not have hunger and thirst? When you eat on the soft grass, by what means does your body live in the forest? It said: Brahmin of men, please listen to me. Please look at the Dharma practice in this forest. I do not seek drinks and grass. I look at the upright person and rejoice together. Seeing the one who possesses Dharma, I practice discipline and asceticism. I obtain joy in that peaceful world. What karma did you do to come to the human realm? And why did you become an animal?