Tibetan
མོངས་བཅོམ་པས་རྒྱལ་བ་ཐུགས་དག་སྟེ། །ཐོགས་མེད་མཁྱེན་ཅིང་ཀུན་ཏུ་སྤྱན་མངའ་བ། །ཐོགས་མེད་མཁྱེན་པས་དེ་བསམ་ཐུགས་ཆུད་ནས། །འདྲེན་པ་དྲི་མེད་སྤྱན་གྱིས་ལུང་བསྟན་པ། །བྱམས་པའི་མིག་གིས་འགྲོ་བ་འདི་ལ་བལྟ། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུད་དག་ལ་ནི་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད། །བྱམས་པ་འདི་ལ་འགྲོ་བ་རབ་ཏུ་བཀོད། །ཉོན་མོངས་དག་གི་ཁམས་ལ་བཏང་སྙོམས་ཡིན། །དེ་ཡིས་ལེགས་པའི་ལས་དེ་བྱས་པས་ན། །རྒྱུ་དེ་ཀུན་ཏུ་ཤེས་ཤིང་ཤེས་པ་འཆཪ། །ལེགས་པར་བཤད་པའི་ཚུལ་འདི་ཐོས་ནས་སུ། །བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་གཞལ་མེད་འདུན་པ་སྐྱེས། །གང་གིས་འགྲོ་བ་ལྷར་བཅས་རབ་གྲོལ་བའི། །ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་འཆར་བ་འཐོབ། །ཆགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་དང་ང་ལྡན་པ། །སྡུག་བསྔལ་གནོད་པའི་ཆོས་ལས་སེམས་ཅན་བཀྲོལ། །དེ་ཡིས་ལེགས་པའི་ལས་དེ་བྱས་པས་ན། །ད་ལྟར་བྱུང་ཤེས་ཚུལ་འདི་རབ་ཏུ་ཤེས། གང་གིས་འགྲོ་བའི་བསམ་པ་ཪབ་ཤེས་པ། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་བ་དབང་ཐུལ་ལམ་ཡང་མཁྱེན། །མོོད་གལ་གྱི་བུ་དེ་ཇི་སྙམས་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོ་ཆད་པ་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དེ་གཞན་ཡིན་པར་སེམས་ན་དེ་ལྟར་མི་བལྟ་སྟེ། ང་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོ་ཆད་པ་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་དེས་ང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཤེས་པ་ཀུན་འབྱུང་བ་ཤེས་པ་བརྙེས་ཏེ། མོོད་གལ་གྱི་བུད་ལྟར་བྱུང་བ་ཤེས་པ་དེའི་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཤེས་པ་ཀུན་འབྱུང་བ་ཤེས་པ་ཟད་པའི་ཆོས་ཉིད་དང་། འགྱུར་བའི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་ཞུས། ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་ཤེས། ཤིན་ཏུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །མོོད་གལ་གྱི་བུ་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་འཁོར་བ་དཔག་ཏུ་མེད་ཅིང་གྲངས་མེད་པའི་ཡང་གྲངས་མེད་པ་དེའི་ཕ་རོལ་གྱི་ཡང་ཆེས་ཕ་རོལ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དམ་འཆའ་བར་མི་མཛད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྒྱ་ཆེར་སྦྱར་ཏེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བར་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེ་ཤིན་ཏུ་བརྟགས་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། དེ་བྱ་བ་གང་དང་གང་རྩོམ་པ་དེ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་བརྟགས་ནས་བྱེད་དེ། སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་ཡིད་དང་། སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་དེ་མཚན་མོ་ཐོ་རངས་ཀྱི་གཉིད་སངས་མ་ཐག་ཏུ་བར་སྣང་ལས་ཀུན་འབྱུང་གི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་འགོག་པའོ་ཞེས་སྒྲ་ཐོས་སོ། །དེ་མཚན་མོ་དེ་འདས་ནས་གཉིད་སངས་ཏེ་ལངས་ནས་དེ་ཁྱིམ་ལ་མི་དགའ་ཞིང་ཁྲུས་མི་བྱེད་དེ། ལུས་མི་སྐུད། ། ཟས་
Chinese
降伏烦恼者，胜者心清净，无碍知且具一切眼。以无碍之智，思彼心领会，导师无垢之眼作授记。以慈悲之眼观此众生，于痛苦相续者生悲悯。于此慈悲，善巧安立众生，于诸烦恼之界，乃为舍。彼以作此善业故，彼因一切知且知显现。闻此善说之理后，于菩提生起无量之欲。何者令众生及天皆得解脱，获得现今生起之智慧显现。具无染之智与我，从痛苦损害之法中解脱有情。彼以作此善业故，现今生起之智慧之理善为了知。 何者善知众生之意乐，如是胜者亦知调伏之方便。莫伽利之子汝作何思？彼时彼刻，名为国王惩罚降临者，汝若思为他人，则不应如是观，我于彼时彼刻，乃为国王惩罚降临者。以彼善根，我已证得现今生起之智慧，及一切生起之智慧。如莫伽利之子之现今生起之智慧，彼之现今生起之智慧，及一切生起之智慧，已极度完全地趋向于灭尽之自性，及变异之自性。已极度完全地了知，已极度现前地作证。莫伽利之子，于过去已逝之无量无数之俱胝之更远处，有如来不作誓言者，广而言之，乃至佛陀薄伽梵出现于世间。彼时，有一婆罗门名为极度精勤行者，如大娑罗树般。彼无论作何事，皆极度审慎而行，具饶益有情之意乐，及饶益有情之心。彼于夜晚黎明醒来之际，从虚空中听到声音说：‘一切生起之法，皆为灭尽。’彼于彼夜过后，醒来起身，不喜居家，亦不沐浴，不涂身，食物
English
The Victorious One, having subdued afflictions, has a pure mind, possesses unobstructed knowledge, and has all-seeing eyes. With unobstructed knowledge, contemplating that, the mind comprehends, the immaculate eye of the guide prophesies. With eyes of loving-kindness, he gazes upon these beings, generating compassion for those in the continuum of suffering. In this loving-kindness, beings are skillfully established, and towards the realm of afflictions, there is equanimity. Because he has done this virtuous deed, he knows all causes and knowledge arises. Having heard this well-spoken manner, immeasurable desire arises for enlightenment. Whoever liberates beings and gods, obtains the arising of present knowledge. Possessing knowledge without attachment and self, he liberates sentient beings from the Dharma of suffering and harm. Because he has done this virtuous deed, he thoroughly understands the manner of present knowledge. Whoever knows well the thoughts of beings, thus the Victorious One also knows the means of taming. What do you think, son of Maudgalyayana? If you think that the one who was called 'the king who inflicts punishment' at that time was someone else, you should not view it that way. At that time, I was the king who inflicted punishment. By that root of virtue, I have attained the knowledge of the arising of the present, and the knowledge of all arising. Like the knowledge of the arising of the present of the son of Maudgalyayana, his knowledge of the arising of the present, and the knowledge of all arising, has utterly and completely inclined towards the nature of cessation and the nature of change. He has utterly and completely known it, and has utterly and completely made it manifest. Son of Maudgalyayana, in the past, in the immeasurable and countless aeons beyond countless aeons, there was a Tathagata who did not make vows, and broadly speaking, even until the Buddha Bhagavan appeared in the world. At that time, there was a Brahmin named 'Extremely Diligent Practitioner,' like a great Sala tree. Whatever he did, he did with extreme care, possessing the intention to benefit sentient beings and the mind to benefit sentient beings. As soon as he awoke from his sleep in the early morning, he heard a voice from the sky saying, 'All arising phenomena are cessation.' After that night, he woke up and got up, not liking the household, nor bathing, nor anointing his body, food