Tibetan
ཅན་གྱི་གན་དུ་བྲམ་ཟེ་མདུན་ན་འདོན་ཕོ་ཉར་བཏང་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱི་བུ་མོ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ངའི་གཞོན་ནུ་ལ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སྤྲིང་ངོ་། །ལག་ན་བེ་ཅོན་ཅན་གྱིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་གཞོན་ནུ་དེ་ནི་ཕོ་བྲང་ན་སྐྱིད་དེ་བར་འཁྲུངས་པ་ལགས་ལ། བདག་ཅག་གི་རིགས་ཀྱི་ཆོས་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ལགས་ཏེ། སྒྱུ་རྩལ་ཤེས་པ་ལ་བུ་མོ་གཏོང་གི ། སྒྱུ་རྩལ་མི་ཤེས་པ་ལ་མི་གཏོང་བ་ལགས་ན། གཞོན་ནུ་དེ་ནི་སྒྱུ་རྩལ་ཤེས་པ་ཡང་མ་ལགས་ལ། རལ་གྲིའི་ཐབས་དང་། འཕོང་དང་། སྟོབས་དང་། གྱད་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཚུལ་ཤེས་པ་ཡང་མ་ལགས་ན། བདག་གིས་སྒྱུ་རྩལ་ཤེས་པ་མ་ལགས་པ་ལ་བུ་མོ་ཇི་ལྟར་གཏང་། ཚིག་དེ་རྒྱལ་པོ་ལ་བཟླས་པ་དང་། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ང་ལ་དེས་འདི་དང་ལན་གཉིས་སུ་བསྔོས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ངས་ཤཱཀྱ་གཞོན་ནུ་དག །གཞོན་ནུའི་རིམ་གྲོ་བྱེད་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འོང་ཞེས་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་། ཅི་ངེད་ལུག་གི་རིམ་གྲོ་བྱེད་དུ་འོང་ངམ་ཞེས་ཟེར་ལ། ངའང་འདི་སྐད་ཟེར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང་འདུག་པར་གྱུར་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་གཏམ་དེ་ཐོས་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཅི་ནོངས་ཏེ་དེ་ལྟར་ཞལ་ཟུང་གནག་པར་བཞུགས། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། གཞོན་ནུ་དེ་དྲི་བས་ཅི་ཞིག་བྱ། གཞོན་ནུས་སྨྲས་པ། ལྷ་དེ་ནི་བཀའ་མི་སྩལ་དུ་མི་རུང་ངོ་ཞེས་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མ་ལ་དྲིས་པ་དང་། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་དངོས་པོ་དེ་དག་བརྗོད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། ལྷ་གྲོང་ཁྱེར་འདི་ན་བདག་དང་སྒྱུ་རྩལ་གྱིས་འགྲན་པར་ནུས་པ་འགའ་མཆིས་སམ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མས་བགད་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྱུ་རྩལ་བསྟན་པར་ནུས་སམ། སྨྲས་པ། ལྷ་དེ་ནི་བདག་གིས་ལེགས་པར་རྔོ་ཐོག་གོ །དེ་བས་ན་སྒྱུ་རྩལ་འཚལ་བ་རྣམས་ ཀུན་ཀྱང་བསོག་ཏུ་གསོལ། དེ་དག་གི་མདུན་དུ་བདག་གིས། སྒྱུ་རྩལ་བསྟན་པར་བགྱིའོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མས་སེར་སྐྱའི་གནས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོར་དྲིལ་གྱི་སྒྲ་བསྒྲགས་ཏེ། དེང་ནས་ཞག་བདུན་ན་གཞོན་ནུ་རང་གི་སྒྱུ་རྩལ་སྟོན་གྱིས། དེར་སྒྱུ་རྩལ་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཤོག་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། ། དེ་ནས་ཞག་བདུན་ལོན་པ་དང་། ཤཱཀྱ་གཞོན་ནུ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ཚོགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཤཱཀྱ་ལག་ན་བེ་ཅོན་ཅན་གྱི་བུ་མོ་ས་འཚོ
Chinese
派一位婆罗门先导作为使者到某人那里，传话说：‘请把你的一个女儿嫁给我的年轻人。’持棍者说：‘这位高贵的年轻人出生在王宫里，生活安逸。我们家族的规矩是这样的：把女儿嫁给懂技艺的人，不嫁给不懂技艺的人。而这位年轻人既不懂技艺，也不懂剑术、投掷、力量和摔跤的技巧。我怎么能把女儿嫁给不懂技艺的人呢？’他把这些话告诉了国王。然后国王心想：‘他已经两次这样挖苦我了。当我说，为什么不让释迦族的年轻人来侍奉年轻人呢？’他还说：‘难道我们是来侍奉羊的吗？’我想他也会这样说我。’他这样想着，闷闷不乐。菩萨听到这些话后，去了净饭王那里，到了之后说：‘发生了什么事，为什么您如此闷闷不乐？’国王说：‘问那个年轻人有什么用？’年轻人说：‘神啊，您不能不告诉我。’菩萨三次问净饭王，然后净饭王把那些事告诉了菩萨。菩萨说：‘神啊，这座城市里有人能在技艺上与我匹敌吗？’然后净饭王笑着对菩萨说：‘孩子，你能展示技艺吗？’回答说：‘神啊，我能很好地做到。’因此，请召集所有寻求技艺的人，我将在他们面前展示技艺。’然后，净饭王在迦毗罗卫大城宣布：‘从今天起七天后，年轻人将展示他的技艺。所有懂技艺的人都来吧！’七天后，大约五百名释迦族年轻人聚集在一起。然后，持棍释迦族的女儿萨措
English
He sent a Brahmin leader as a messenger to someone, saying, 'Please give one of your daughters to my young man.' The one with the staff said, 'This noble young man was born in the palace and lives comfortably. This is the custom of our family: we give daughters to those who know skills, and not to those who do not know skills. But this young man neither knows skills, nor does he know swordsmanship, throwing, strength, and wrestling techniques. How can I give my daughter to someone who does not know skills?' He repeated these words to the king. Then the king thought to himself, 'He has already taunted me twice like this. When I said, why not let the young men of the Shakya clan come to serve the young man?' He also said, 'Are we coming to serve sheep?' I think he will say the same to me.' Thinking this, he was unhappy. The Bodhisattva heard these words and went to King Śuddhodana, and after arriving, said, 'What has happened that you are so unhappy?' The king said, 'What is the use of asking that young man?' The young man said, 'God, you cannot refuse to tell me.' The Bodhisattva asked King Śuddhodana three times, and then King Śuddhodana told the Bodhisattva those things. The Bodhisattva said, 'God, is there anyone in this city who can compete with me in skill?' Then King Śuddhodana laughed and said to the Bodhisattva, 'Child, can you demonstrate skill?' He replied, 'God, I can do it very well.' Therefore, please gather all those who seek skill, and I will demonstrate skill in front of them.' Then, King Śuddhodana announced in the great city of Kapilavastu, 'From today, in seven days, the young man will demonstrate his skill. Let all those who know skill come!' After seven days, about five hundred Shakya youths gathered together. Then, Sā Tsho, the daughter of the Shakya with the staff,
Tibetan
་མ་རྒྱལ་བའི་རུ་མཚོན་དུ་བཞག་སྟེ། འདིར་རལ་གྲིའི་ཐབས་དང་འཕོང་དང་། སྟོབས་དང་། གྱད་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་ཀྱིས་སུ་རྒྱལ་བ་དེ་ནི་འདི་ཁྱེར་ཅིག་ཅེས་དམ་བཅས་ནས། དེའི་ཚེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐོག་མ་ལ་གཞོན་ནུ་ལྷ་སྦྱིན་གྲོང་ཁྱེར་ནས་བྱུང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཞོན་པར་གླང་པོ་དཀར་པོ་བོང་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ཞིག་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཁྲིད་པ་གཞོན་ནུ་ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་མཐོང་ནས་ཕྲག་དོག་དང་། ཤཱཀྱའི་ང་རྒྱལ་དང་། སྟོབས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་གྱིས་དྲེགས་ནས། དེས་གླང་པོ་དེ་ལག་པ་གཡོན་པས་སྣ་ནས་བཟུང་སྟེ། ལག་པ་གཡས་པས་ཐལ་མོ་ལན་ཅིག་བསྣུན་པས་བསད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་འོག་ཏུ་གཞོན་ནུ་མཛེས་དགའ་བོ་བྱུང་བ་དང་། དེས་གླང་པོ་ཆེན་པོ་དེ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོར་བསད་པ་མཐོང་ནས། སུས་བསད་ཅེས་དྲིས་པ་དང་། སྨྲས་པ། ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་བསད་དོ། །སྨྲས་པ། ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་དེ་ནི་མ་ལེགས་པ་ཞིག་བྱས་སོ་ཞེས། དེས་གླང་པོ་དེའི་མཇུག་མ་ནས་བཟུང་སྟེ། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་ནས་གུད་དུ་བོར་རོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤིང་རྟ་ལ་ཞོན་ཏེ་བྱུང་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གླང་པོ་དེ་ལྟར་བསད་པ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་སུས་བསད་ཅེས་དྲིས་པ་དང་། སྨྲས་པ། ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་བསད་དོ། །སྨྲས་པ། ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་དེ་ནི་མ་ལེགས་པ་ཞིག་བྱས་སོ། །གྲོང་ཁྱེར་འདིའི་སྒོ་ནས་སུས་བོར་ཞེས་དྲིས་པ་དང་སྨྲས་པ། མཛེས་དགའ་བོས་བོར་རོ། །སྨྲས་པ། མཛེས་དགའ་བོས་དེ་ལྟར་བྱས་པ་ཡང་ལེགས་ན། སེམས་ཅན་འདི་ནི་ལུས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། རུལ་ན་གྲོང་ཁྱེར་ཐམས་ཅད་དྲི་མི་ཞིམ་པས་གང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ནས། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཤིང་རྟ་ལ་འདུག་ བཞིན་དུ་རྐང་པ་ཡ་གཅིག་ས་ལ་བརྐྱང་སྟེ། རྐང་པའི་མཐེ་བོས་གླང་པོ་དེ་བླངས་ཏེ། ར་བ་བདུན་རིམ་དང་འོབས་བདུན་རིམ་འདས་ནས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱི་རོལ་རྒྱང་གྲགས་གཅིག་ཙམ་དུ་འཕངས་སོ། །གླང་པོ་དེ་ཕྱོགས་གང་དུ་ལྷུང་བའི་ཕྱོགས་དེ་ཤོང་ཆེན་པོ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ནས། ད་ལྟར་གླང་པོའི་ཤོང་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ལྷ་དང་མི་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོ་ཨེ་མ་ཨ་ལ་ལ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་ཅ་ཅོ་དང་ག་ཞའི་སྒྲ་བརྒྱ་སྟོང་འབྱིན་ལ། གོས་ཀྱི་གཡབ་མོ་འབྱིན་པར་གྱུར་ཏོ། །ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ནས་ལྷའི་བུ་དག་གིས་ཀྱང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་སྨྲས་སོ། །གླང་པོའི་དབང་པོ་བདོ་བ་བཞིན་བཞུད་པ། །ཞབས་ཀྱི་མཐེ་བོས་གླང་པོའི་དབང་པོ་བླངས། །ར་བ་བདུན་དང་འོབས་བདུན
Chinese
竖立起胜利的旗帜，在此以刀剑之术、投掷、力量和角力的方式，谁胜了就拿走这个（旗帜），这样立下誓言。当时，所有人中最先来的是青年提婆达多从城里出来。当时，菩萨乘坐的白象，体型非常巨大，被牵引到城里，青年提婆达多看到后，因嫉妒、释迦族的傲慢和力量的傲慢而骄横，他用左手抓住那头象的鼻子，右手拍了一下手掌，就把象杀死了。在那之后，青年美贤出现，他看到那头大象被杀在城门口，就问：“是谁杀的？”回答说：“是提婆达多杀的。”他说：“提婆达多做的这事不好。”他抓住那头象的尾巴，从城门口扔到远处。在那之后，菩萨乘着马车来了，菩萨看到那头象被那样杀死了。看到后也问：“是谁杀的？”回答说：“是提婆达多杀的。”他说：“提婆达多做的这事不好。是谁从这个城门口扔出去的？”回答说：“是美贤扔的。”他说：“美贤那样做也是好的，但这个有情身体巨大，如果腐烂了，整个城市都会充满难闻的气味。”之后，菩萨坐在马车上，伸出一只脚放在地上，用脚趾抬起那头象，越过七重围墙和七重壕沟，扔到城外一由旬远的地方。那头象落下的地方变成了一个巨大的坑，现在被称为象坑。当时，成百上千的天人和人发出“哎玛，阿拉拉”的声音，发出各种喧嚣和嘈杂的声音，挥舞着衣服。从天空中央，天子们也说了这些偈颂： 如象王般威严行进， 脚趾抬起象王身， 越过七重围墙和七重壕沟。
English
Having erected the victory banner, here, with the skill of swords, throwing, strength, and the way of wrestling, whoever wins, take this (banner), thus they made a vow. At that time, the first of all to come was the youth Devadatta, who came from the city. At that time, a white elephant, the mount of the Bodhisattva, of exceedingly great size, was being led into the city. The youth Devadatta, seeing this, became arrogant with jealousy, the pride of the Shakya clan, and the pride of strength. He seized the elephant by the trunk with his left hand, and with his right hand, he clapped his palm once, and the elephant was killed. After that, the youth Sundarananda appeared, and seeing that the great elephant had been killed at the city gate, he asked, "Who killed it?" They replied, "Devadatta killed it." He said, "Devadatta has done something not good." He seized the elephant by the tail and threw it far away from the city gate. After that, the Bodhisattva came riding in a chariot, and the Bodhisattva saw that the elephant had been killed in that way. Having seen it, he also asked, "Who killed it?" They replied, "Devadatta killed it." He said, "Devadatta has done something not good. Who threw it from this city gate?" They replied, "Sundarananda threw it." He said, "What Sundarananda did is also good, but this sentient being has a large body, and if it rots, the whole city will be filled with an unpleasant odor." Then, the Bodhisattva, sitting in the chariot, stretched one foot onto the ground, and with the toe of his foot, he lifted the elephant, and passing over seven layers of walls and seven layers of moats, he threw it outside the city, a distance of one yojana. The place where the elephant fell became a great pit, and it is now called the Elephant Pit. At that time, hundreds and thousands of gods and humans cried out, "Ema, alala!" and made hundreds and thousands of sounds of clamor and noise, and waved their garments. From the midst of the sky, the sons of the gods also spoke these verses: Like an elephant king, majestic in gait, With his toe, he lifted the elephant king, Passing over seven walls and seven moats.
Tibetan
་ཡོངས་འདས་ནས། །གྲོང་ཁྱེར་འདི་ཡི་ཕྱི་རོལ་རྒྱང་རིང་འཕངས། །མཁྱེན་པ་མཆོག་མངའ་འདིས་ནི་གདོན་མི་ཟར། །ང་རྒྱལ་སྟོབས་ཀྱིས་མཐོ་བའི་ལུས་ཅན་རྣམས། །འཁོར་བའི་གྲོང་ནས་ཕྱི་རོལ་རྒྱང་རིང་དུ། །ཤེས་རབ་སྟོབས་ཀྱིས་འདིས་ནི་འཕེན་པར་འགྱུར། །དགེ་སློང་དག་དེ་ནས་ཤཱཀྱ་གཞོན་ནུ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་གྲོང་ཁྱེར་ནས་འཐོན་ནས། སའི་ཕྱོགས་གང་དུ་ཤཱཀྱ་གཞོན་ནུ་དག་སྒྱུ་རྩལ་སྟོན་པ་དེར་དོང་ངོ་། །རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མ་དང་། ཤཱཀྱ་རྒན་རབས་རྒན་རབས་དག་དང་། སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་དག་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ཤཱཀྱ་གཞོན་ནུ་གཞན་དག་གི་སྒྱུ་རྩལ་གྱི་ཁྱད་པར་མཐོང་བར་འདོད་དེ་སའི་ཕྱོགས་དེར་དོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཐོག་མར་ཤཱཀྱ་གཞོན་ནུ་ཡི་གེ་མཁས་ཤིང་ཡི་གེའི་ཆོ་ག་ཤེས་པ་དེ་དག་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ཡི་གེ་འགྲན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ཤཱཀྱ་དེ་དག་གིས་སློབ་དཔོན་ཀུན་གྱི་བཤེས་གཉེན་དཔང་དུ་བཞག་སྟེ། གཞོན་ནུ་འདི་དག་གི་ནང་ནས། ཡི་གེ་འབྲུའམ། ཡི་གེའི་སྣ་གྲངས་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་གང་ཡིན་ཁྱོད་ཀྱིས་བྱེ་བྲག་ཕྱེ་ཤིག །དེ་ནས་སློབ་དཔོན་ཀུན་གྱི་བཤེས་གཉེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི་གེ་ལ་མཁས་པ་མངོན་དུ་མཐོང་བས་བཞིན་འཛུམ་པ་བསྟན་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་སྨྲས་སོ། །མི་ཡི་འཇིག་རྟེན་ལྷ་ཡི་འཇིག་རྟེན་ནམ། །ལྷ་མིན་འཇིག་རྟེན་དྲི་ཟའི་འཇིག་རྟེན་ནམ། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱི་ཡི་གེ་ཇི་སྙེད་གང་། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་དག་པ་ འདིས་མཐར་ཕྱིན། །མི་ཡི་ཟླ་བ་འདི་ཡིས་གང་མཁྱེན་པའི། །ཡི་གེ་དག་དང་ཡི་གེའི་སྣ་གྲངས་ཀྱི། །མིང་ཡང་ཁྱེད་དང་ངས་ནི་ཡོང་མི་ཤེས། །འདི་ལ་མངོན་སུམ་ངས་ཤེས་འདི་རྒྱལ་འགྱུར། །ཤཱཀྱ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། གཞོན་ནུ་འདི་ཡི་གེའི་ཤེས་པ་ལ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ལྟའང་འཕགས་པར་ཆུག་སྟེ། གཞོན་ནུ་འདི་གྲངས་ཀྱིས་ཤེས་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་འགྲན་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཤཱཀྱ་སྲིད་སྒྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་རྩིས་པ་ཆེན་པོ་བྱེད་པ་བགྲང་བ་དང་། རྩིས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་དཔང་དུ་བཞག་སྟེ། གཞོན་ནུ་འདི་དག་གི་ནང་ནས་གྲངས་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་ཁྱད་པར་དུ་གང་འཕགས་ཁྱོད་ཀྱིས་ལྟོས་ཤིག་ཅེས་བྱས་ཏེ། དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནི་རྩིས་མགོ་ཕོག ། ཤཱཀྱ་གཞོན་ནུ་གཅིག་གིས་ནི་བརྩིས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སླེབས་པར་མ་ནུས་སོ། །དེ་ནས་ཤཱཀྱ་གཞོན་ནུ་གཉིས་དང་། གསུམ་དང་། བཞི་དང་། ལྔ་དང་། བཅུ་དང་། ཉི་ཤུ་དང་། སུམ་
Chinese
完全超越之后，远离这座城市的郊外。这位具有最高智慧者不会吞噬邪魔。以傲慢之力高大的有情众生，从此轮之城远离，以智慧之力，他将抛掷。比丘们，之后五百释迦童子从城市出来，前往释迦童子们展示技艺的地方。净饭王和释迦长老们，以及众多百姓，都想看到菩萨和其它释迦童子的技艺差别，也前往那个地方。之后，首先是那些精通文字、懂得文字仪轨的释迦童子们，与菩萨比试文字。当时，那些释迦族人以所有导师的善知识为证人，说：‘这些童子中，谁在书写或文字种类上达到极致，最为出色，请你区分。’之后，所有导师的善知识，亲眼见到菩萨精通文字，面露微笑，说了这些偈颂：人界或天界，非天界或乾闼婆界，所有世间的文字，此清净有情都已通达。这位人中之月所知晓的，文字以及文字种类的名称，你我都无法知晓。我亲眼见到这位，他将获胜。’释迦族人说：‘就让这位童子在文字知识上显得特别出色吧，但我们要比试这位童子在数字知识上有什么特别之处。’之后，他们请来一位名叫释迦实语的、做大算术师、精通算术的人作为证人，说：‘这些童子中，谁在数字知识上最为出色，请你看看。’之后，当时菩萨开始了算术。一位释迦童子开始计算，但无法赶上菩萨。之后，两位释迦童子，三位，四位，五位，十位，二十位，三十位
English
Having completely transcended, he was cast far away from the outskirts of this city. This one with supreme wisdom will not devour demons. Beings with bodies tall with the power of pride, from this city of samsara, far away, with the power of wisdom, he will cast them. Monks, then five hundred Shakya youths came out of the city and went to the place where the Shakya youths were displaying their skills. King Suddhodana and the Shakya elders, and many common people, also wanted to see the difference in skills between the Bodhisattva and the other Shakya youths, and went to that place. Then, first, those Shakya youths who were skilled in writing and knew the rituals of writing competed with the Bodhisattva in writing. At that time, those Shakyas, having placed the spiritual friends of all the teachers as witnesses, said: 'Among these youths, whoever is most outstanding in writing or in the completion of the types of letters, please distinguish.' Then, the spiritual friend of all the teachers, having visibly seen the Bodhisattva's expertise in writing, showed a smiling face and spoke these verses: In the human world or the world of gods, or the world of asuras or the world of gandharvas, as many letters as there are in all the worlds, this pure being has mastered them. The names of the letters and the types of letters that this moon among men knows, neither you nor I can know. I have directly seen this one, he will be victorious.' The Shakyas said: 'Let this youth be seen as particularly outstanding in the knowledge of letters, but we shall compete to see what is special about this youth in the knowledge of numbers.' Then, they invited one named Shakya Truth-Speaker, who was a great mathematician, accomplished in counting and arithmetic, as a witness, saying: 'Among these youths, please see who is most outstanding in the knowledge of numbers.' Then, at that time, the Bodhisattva began the calculation. One Shakya youth began to calculate, but could not catch up with the Bodhisattva. Then, two Shakya youths, three, four, five, ten, twenty, thirty