Tibetan
་ དུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་འདི་དག་ནི་མཆོག་གོ །ཆོས་འདི་དག་ནི་ཐ་མའོ་ཞེས་བགྱི་བར་ཉེ་བར་མི་གནས་ཤིང་། ཆོས་གང་དག་མཆོག་དང་ཐ་མར་འགྱུར་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་མི་དམིགས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་ནི་ཆོས་གང་ཡང་མཆོག་ཅེ་འམ། ཐ་མ་ཞེས་མི་རྟོག་གོ །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐྱེ་བ་མཆིས་པ་ལ་མཆོག་གམ་ཐ་མ་ཞེས་བགྱི་བ་གང་ཡང་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཀྱི་བར་ལ་ཡང་མཆོག་གམ་ཐ་མ་མཆིས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་སྒོམ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་ལགས་སོ། །དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །འཇམ་དཔལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནི་མཆོག་མ་ཡིན་ནམ། འཇམ་དཔལ་གྱི་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཟུང་དུ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནི་མཆོག་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ལགས་སམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ། །འཇམ་དཔལ་གྱི་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མཆོག་གམ་ཐ་མ་ཞེས་བགྱི་བ་མཆིས་སམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། འཇམ་དཔལ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་བཞིན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་བླ་ན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། འཇམ་དཔལ་གྱིས་གསོལ་པ། དེ་དེ་ལྟ་ལགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནི་བླ་ན་མ་མཆིས་པ་ལགས་སོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་ འདས་འདི་ལྟར་དེ་དག་ལ་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མ་མཆིས་ཤིང་མི་དམིགས་ཏེ། དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་བླ་ན་མ་མཆིས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་གང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སྒྲུབ་པར་ཡང་མི་བགྱིད་ལ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་རྣམས་སྤོང་བར་ཡང་མི་བགྱིད་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་འདུལ་བ་ཡང་མ་ལགས་ལ། འཛིན་པ་འང་མ་ལགས་པ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་གང་ཆོས་གང་ལ་ཡང་མི་སེམས་པ་རྣམ་པར་མི་རིག་པ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་
Chinese
修习般若波罗蜜多是这样，不执着于说这些法是殊胜的，这些法是低劣的。对于哪些法变成殊胜和低劣的法也不执着。因此，精勤于修习般若波罗蜜多的瑜伽的善男子，不执着一切法。世尊，修习般若波罗蜜多，不会思量什么法是殊胜的，什么是低劣的。为什么呢？世尊，因为在有生之中，没有任何事物可以被称为殊胜或低劣。真如和真实之边，以及一切法之间，也没有殊胜或低劣。世尊，如果这样修习，就是修习般若波罗蜜多。这样禀告之后，世尊对文殊童子说道：文殊，诸佛之法不是殊胜的吗？文殊菩萨禀告说：世尊，因为不可执持，所以诸佛之法是殊胜的。世尊，如来是否证悟了一切法皆空的圆满正等觉？世尊说道：文殊，正是如此。如来证悟了一切法皆空的圆满正等觉。文殊菩萨禀告说：世尊，空性之中有被称为殊胜或低劣的吗？世尊说道：文殊，好啊好啊！文殊，正是如此。正如你所说。文殊，诸佛之法不是无上的吗？文殊菩萨禀告说：正是这样，诸佛之法是无上的。为什么呢？世尊，
English
Practicing the perfection of wisdom is like this: one does not cling to saying, "These dharmas are superior," or "These dharmas are inferior." One also does not cling to those dharmas that become superior or inferior. Therefore, a son of good family who strives in the yoga of practicing the perfection of wisdom does not cling to all dharmas. World-Honored One, practicing the perfection of wisdom does not contemplate which dharma is superior or which is inferior. Why is that? World-Honored One, because in existence, there is nothing that can be called superior or inferior. In suchness, the limit of reality, and among all dharmas, there is also no superior or inferior. World-Honored One, if one practices in this way, it is practicing the perfection of wisdom. After speaking thus, the World-Honored One said to Manjushri, who had become a youth: Manjushri, are the dharmas of the Buddhas not superior? Manjushri replied: World-Honored One, because they cannot be grasped, the dharmas of the Buddhas are superior. World-Honored One, did the Tathagata awaken to complete perfect enlightenment in the emptiness of all dharmas? The World-Honored One said: Manjushri, it is so. The Tathagata awakened to complete perfect enlightenment in the emptiness of all dharmas. Manjushri replied: World-Honored One, is there anything called superior or inferior in emptiness itself? The World-Honored One said: Manjushri, well said, well said! Manjushri, it is just so. It is as you have said. Manjushri, are the dharmas of the Buddhas not unsurpassed? Manjushri replied: It is so. The dharmas of the Buddhas are unsurpassed. Why is that? World-Honored One,
Tibetan
པ་སྒོམ་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་མི་སེམས་སམ། འཇམ་དཔལ་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མཐོང་ན་ནི་བདག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ལེགས་པར་སེམས་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་ནི་འདི་དག་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་སོ། འདི་དག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཆོས་སོ། །འདི་དག་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སོ། །འདི་དག་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སོ་ཞེས་ཆོས་གང་ལ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཉེ་བར་གནས་པ་མ་ལགས་སོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པའི་རིགས་ཀྱི་བུས་ཆོས་དེ་ཉིད་ཀྱང་མི་དམིགས་ཏེ། གང་ལ་ཆོས་དེ་དག་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་ཤེས་བརྗོད་པ་འམ། སློབ་པའི་ཆོས་ཤེས་བརྗོད་པ་འམ། མི་སློབ་པའི་ཆོས་ཤེས་བརྗོད་པ་འམ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཤེས་བརྗོད་པ་འམ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཤེས་བརྗོད་པ་ཡང་མཐའ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལགས་པས་ཆོས་དེ་མི་དམིགས་ཤིང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བའི་སླད་དུའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་སྒོམ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ནི་འདི་ལྟར་འདི་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་སོ། འདི་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སོ། །འདི་ནི་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སོ་ཞེས་བགྱི་བ་ནས་འདི་ནི འགོག་པའི་དབྱིངས་སོ་ཞེས་བགྱི་བའི་བར་དུ་ཡང་མི་སེམས་སོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་དེས་འགོག་པའི་ཆོས་གང་ལགས་པའི་ཆོས་དེ་གང་ཡང་མི་མཐོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་སྒོམ་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པར་རིག་པར་བགྱིའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་གང་ཆོས་གང་ལ་ཡང་ཕན་པའམ། གནོད་པ་ཡང་མི་བགྱིད་པ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སྦྱིན་པར་བགྱིད་པ་མ་ཡང་མ་ལགས། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་རྣམས་གཅོད་པར་བགྱིད་པ་ཡང་མ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་མི་འགོག་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་མི་འཐོབ་པ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན
Chinese
是修行者啊。世尊开示说：文殊，你是否思念诸佛之法？文殊菩萨回答说：世尊，如果我能见到诸佛之法完全成就，那我就会好好思念诸佛之法了。世尊，修习般若波罗蜜多，不应以分别念执着于任何法，认为这些是凡夫之法，这些是声闻之法，这些是独觉之法，这些是圆满正等觉之法。为什么呢？世尊，修习般若波罗蜜多的瑜伽行者，连那个法本身也无法见到。对于那些被称为凡夫之法，或有学之法，或无学之法，或独觉之法，或圆满正等觉之法，因为那是超越边际的法性，所以无法见到那个法，也无法如实地随顺见到。世尊，如果这样修习，就是修习般若波罗蜜多。世尊， 修习般若波罗蜜多的瑜伽行者，不应思念：这是欲界，这是色界，这是无色界，乃至这是灭尽定。为什么呢？世尊，因为他无法见到任何作为灭尽之法的法。世尊，如果这样修习，就应知是修习般若波罗蜜多。世尊，此外，不利益也不损害任何法，那就是修习般若波罗蜜多。世尊，修习般若波罗蜜多，既不是布施诸佛之法，也不是断除凡夫之法。世尊，不遮止凡夫之法，也不获得诸佛之法，那就是般若波罗蜜多。
English
Is the practitioner. The Blessed One said: Manjushri, do you contemplate the Dharmas of the Buddhas? Manjushri replied: Blessed One, if I could see the Dharmas of the Buddhas as completely accomplished, then I would contemplate the Dharmas of the Buddhas well. Blessed One, the practice of Prajnaparamita is not to abide with any conceptualization on any Dharma, thinking, "These are the Dharmas of ordinary beings, these are the Dharmas of the Shravakas, these are the Dharmas of the Pratyekabuddhas, these are the Dharmas of the perfectly complete Buddhas." Why is that? Blessed One, a son of good family who strives in the yoga of practicing Prajnaparamita does not even see that Dharma itself. As for those Dharmas that are called the Dharmas of ordinary beings, or the Dharmas of learners, or the Dharmas of non-learners, or the Dharmas of the Pratyekabuddhas, or the Dharmas of the perfectly complete Buddhas, since that is the Dharmata that is beyond extremes, that Dharma is not seen, and it is not truly followed and seen. Blessed One, if one practices in this way, it is the practice of Prajnaparamita. Blessed One, A son of good family who strives in the yoga of practicing Prajnaparamita does not contemplate, "This is the desire realm, this is the form realm, this is the formless realm," up to "This is the cessation." Why is that? Blessed One, in this way, he does not see any Dharma that is the Dharma of cessation. Blessed One, if one practices in this way, it should be known as the practice of Prajnaparamita. Blessed One, furthermore, that which neither benefits nor harms any Dharma is the practice of Prajnaparamita. Blessed One, the practice of Prajnaparamita is neither giving the Dharmas of the Buddhas, nor cutting off the Dharmas of ordinary beings. Blessed One, that which neither prevents the Dharmas of ordinary beings nor obtains the Dharmas of the Buddhas is Prajnaparamita.
Tibetan
་པ་སྒོམ་པ་ལགས་སོ། །དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་ལྟ་བུ་འདི་བསྟན་པ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་རྣམས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་བ་དམིགས་པ་ཅན་རྣམས་ཡང་དག་པར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྒྱ་འདི་བཞག་གོ །འཇམ་དཔལ་རིགས་ཀྱི་བུ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་དག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་བསྟན་པ་འདི་ཐོས་ནས་མི་སྐྲག་མི་དངང་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་དག་ནི་སངས་རྒྱས་གཅིག་ལ་བསྙེན་བཀུར་བ་བྱས་པ་མ་ཡིན། སངས་རྒྱས་གཅིག་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་འདི་ སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་པར་སྤོབས་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ་སྤོབས་པ་གྱིས་ཤིག །འཇམ་དཔལ་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ཆོས་གང་གི་གནས་པ་མི་དམིགས་པ་དང་། མི་གནས་པ་ཡང་མི་དམིགས་པ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་ལགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་དུ་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མི་གནས་པའི་སླད་དུ་མི་དམིགས་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་གང་ལ་ཡང་ལྷག་པར་དམིགས་པའི་སླད་དུ་ཉེ་བར་མི་གནས་པ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པར་རིགས་པར་བགྱིའོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ནི་དམིགས་པ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་སྒོམ་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་གང་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་ན་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་འཚལ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་རྣམས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་འཚལ་བ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པར་བལྟ་བར་བགྱིའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་སྒོམ་པ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ་ཞེས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་སྒོ
Chinese
是修习般若波罗蜜多。如是请白已，薄伽梵对童子文殊师利如是说：文殊师利，您宣说如此甚深之法，善哉！善哉！文殊师利，为了使菩萨摩诃萨们，以及声闻乘中具有增上慢者，和具有执著的菩萨乘行者们，如实地了知，故安立此因。文殊师利，凡是善男子、善女子，听闻此甚深般若波罗蜜多之宣说，而不生恐惧、不惊慌、不变异者，他们不是仅仅承侍了一尊佛，也不是仅仅在一尊佛前种下了善根。如是说已，薄伽梵童子文殊师利向薄伽梵如是禀白：薄伽梵，我能广为宣说般若波罗蜜多。薄伽梵开示道：文殊师利，请宣说吧！文殊师利请白道：薄伽梵，对于任何法，既不执著于它的住处，也不执著于它的不住处，这就是修习般若波罗蜜多。这是什么缘故呢？因为一切法都是为了不住的缘故而不可执著。薄伽梵，对于任何法，为了不特别执著的缘故而不安住，这可以认为是修习般若波罗蜜多。这是什么缘故呢？薄伽梵，因为一切法都是为了没有执著的缘故。薄伽梵，如是修习就是修习般若波罗蜜多。薄伽梵，此外，对于什么，即使是诸佛之法也不显现，更何况是独觉之法呢？即使是声闻之法也不显现，更何况是异生之法呢？这可以被认为是修习般若波罗蜜多。薄伽梵，此外，依靠什么修习，对于诸佛的不可思议之法，也不分别“诸佛之法是不可思议的”，这就是修习般若波罗蜜多。薄伽梵，修习般若波罗蜜多
English
is the practice of Prajñāpāramitā. Having thus requested, the Blessed One spoke to Mañjuśrīkumārabhūta as follows: "Mañjuśrī, it is excellent, excellent that you have taught such a profound Dharma. Mañjuśrī, this cause has been established so that Bodhisattva-Mahāsattvas, those with pride in the Śrāvakayāna, and those with attachment in the Bodhisattvayāna may truly understand as it is. Mañjuśrī, those sons or daughters of good family who, upon hearing this profound teaching of Prajñāpāramitā, do not become frightened, terrified, or changed, have not merely attended to one Buddha, nor have they merely planted roots of virtue before one Buddha." Having spoken thus, the Blessed One, Mañjuśrīkumārabhūta, addressed the Blessed One as follows: "Blessed One, I am able to extensively teach Prajñāpāramitā." The Blessed One instructed: "Mañjuśrī, please teach!" Mañjuśrī requested: "Blessed One, that which does not perceive the abiding of any Dharma, nor does it perceive the non-abiding, that is the practice of Prajñāpāramitā. Why is that? Because all Dharmas are not perceived for the sake of non-abiding. Blessed One, not abiding closely for the sake of not particularly clinging to any Dharma, that can be considered the practice of Prajñāpāramitā. Why is that? Blessed One, because all Dharmas are for the sake of having no clinging. Blessed One, such practice is the practice of Prajñāpāramitā. Blessed One, furthermore, for what, even the Dharmas of the Buddhas do not appear, what need to mention the Dharmas of the Pratyekabuddhas? Even the Dharmas of the Śrāvakas do not appear, what need to mention the Dharmas of ordinary beings? That can be considered the practice of Prajñāpāramitā. Blessed One, furthermore, relying on what practice, one does not discriminate that 'the Dharmas of the Buddhas are inconceivable' even for the inconceivable Dharmas of the Buddhas, that is the practice of Prajñāpāramitā. Blessed One, the practice of Prajñāpāramitā