Tibetan
་རྟག་ཏུ་ཡོན་ཏན་འདོད་མ་ཡིན། །ཉེས་པ་འདི་དག་ལས་ལ་དགའ་བའི་ཡིན། །དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་བྱ་བ་འདྲི། །རིགས་པ་མིན་པའི་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་དགའ། རིགས་པའི་སྨྲ་ལ་དེ་ནི་དགའ་མི་འགྱུར། །ཉེས་པ་འདི་དག་ལས་ལ་དགའ་བའི་ཡིན། །སྡོམ་བརྩོན་རྣམས་ལ་དེ་ནི་རྟག་ཏུ་གཤེ། །དབང་ཕྱུག་ཉེས་པས་དེ་དག་དེས་ཚར་གཅོད། །མི་སྡུག་ལས་རྣམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དེ། །ཉེས་པ་འདི་དག་ལས་ལ་དགའ་བའི་ཡིན། །དེ་ནི་རྟག་ཏུ་གཞན་གྱི་སྐྱོན་རྟོག་ཅིང་། །བདག་ལ་ཡོད་པའི་སྐྱོན་རྣམས་མི་མཐོང་ལ། །ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་འཁྲུལ་པ་ཚོལ། །ཉེས་པ་འདི་དག་ལས་ལ་དགའ་བའི་ཡིན། །བྱིས་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱིས་མྱུར་དུ་བརྙས། །དེ་ནི་ཕ་རོལ་དག་ལ་ཆོས་སྟོན་ཚེ། །བློ་ཉམས་པས་ན་མངོན་པར་ཤེས་མི་འགྱུར། །ཉེས་པ་འདི་དག་ལས་ལ་དགའ་བའི་ཡིན། །གནོད་འགྱུར་ཉེས་པ་འདི་དག་མཐོང་ནས་ནི། །ལས་ངན་དག་ལ་སུ་ཞིག་དགའ་བར་བྱེད། །དཔའ་བོ་དག་ནི་རྟག་ཏུ་ལས་མཆོག་བྱེད། །བྱས་པ་གང་ཡིན་ཆུད་ནི་གཟོན་མི་བྱེད། །ལན་སྟོང་བརྗོད་ཀྱང་ཚིག་གཅིག་མི་འཛིན་པ། །དེ་ནི་བློ་ཅན་དག་གིས་སྤྱོ་བ་ཡིན། །གང་ཞིག་ལས་ཅན་དག་ནི་བྱེད་པ་ལ། །དམ་པ་དག་གིས་དེ་ལྟར་རྟག་ཏུ་སྨད། །དེ་ལྟ་བས་ན་མཁས་མིས་འདི་རྟག་ཏུ། །ལས་ངན་དག་ནི་རྣམ་པར་སྤངས་ནས་ཀྱང་། །ཐུབ་དབང་རྣམས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་བསྔགས་པ་ཡི། །བཟང་པོའི་ལས་རྣམས་གང་ཡིན་དེ་དག་བྱ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་ལས་ངན་པ་རྩོམ་པ་དེ་དག་ནི་ཤེས་རབ་ཤིན་དུ་ཆུང་ཞིང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དམན་པར་འགྱུར་བ་ལགས་སོ། །དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བྱམས་པ་དེ་དེ་བཞིན་ ཏེ། དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་བཞིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་ལས་ངན་པ་རྩོམ་པ་དེ་དག་ནི་ཤེས་རབ་ཤིན་དུ་ཆུང་ཞིང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དམན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །བྱམས་པ་གཞན་ཡང་ཁྱོད་མོས་པར་བྱའོ། །ཁྱོད་ཀྱི་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་ལ་སྦྱོར་བ་མེད་ཅིང་བསམ་གཏན་མེད་ལ་སྤོང་བ་མེད་ཅིང་འདོན་པ་མེད་པ་དང་། མང་དུ་ཐོས་པ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་མེད་པ་དེ་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ།
Chinese
不常欲求诸功德，于此罪业反生喜，彼如世间人所为，喜乐非理诸言说，于理之说彼不喜，于此罪业反生喜，常呵责彼持律者，以罪恶力彼等摧，显现造作不悦意，于此罪业反生喜，彼常寻伺他人过，自身所有诸过不见，于具功德者寻觅错，于此罪业反生喜，童子彼为他人速轻蔑，彼于他人宣说正法时，以慧衰故不能现证知，于此罪业反生喜，见此能损诸罪过已，谁复喜乐诸恶业？英雄恒常作胜业，所作何事不唐捐，纵说千遍不持一句义，彼为智者所呵责，何人造作有为事，圣者如是恒常诃，是故智者恒常此，亦当遍舍诸恶业，诸佛恒常所赞叹，何为善业当行彼。尔时，菩萨摩诃萨弥勒白世尊言：世尊，诸菩萨舍弃最胜之法而造作恶业者，彼等智慧极小且为慧所损减。如是请白已，世尊告菩萨摩诃萨弥勒言：弥勒，如是，如是。如汝所说，诸菩萨舍弃最胜之法而造作恶业者，彼等智慧极小且为慧所损减。弥勒，复次汝应信受，汝应领解。诸菩萨无有修习，无有禅定，无有弃舍，无有背诵，亦不遍求多闻，彼等非为如来教法而出家者。
English
They do not always desire virtues, but rejoice in these misdeeds. They inquire about the actions of worldly people, delighting in irrational speech, but they do not rejoice in rational speech. They rejoice in these misdeeds. They constantly rebuke those who strive for discipline, and destroy them with the power of wrongdoing. They manifestly engage in unpleasant actions, rejoicing in these misdeeds. They constantly seek out the faults of others, but do not see the faults they have themselves. They seek faults in those who possess virtues, rejoicing in these misdeeds. That child is quickly despised by others. When they teach the Dharma to others, they cannot realize it because their wisdom has declined. They rejoice in these misdeeds. Having seen these harmful misdeeds, who would rejoice in evil deeds? Heroes always perform supreme actions, and whatever they do is not in vain. Even if they speak a thousand times, they do not retain a single word. They are rebuked by the wise. Whoever engages in active deeds, the noble ones constantly criticize them in this way. Therefore, the wise should always abandon these evil deeds and perform whatever good deeds are praised by the Buddhas. Then, the Bodhisattva Mahasattva Maitreya said to the Blessed One: "Blessed One, those Bodhisattvas who abandon the supreme Dharma and engage in evil deeds have very little wisdom and are diminished by wisdom." After speaking thus, the Blessed One said to the Bodhisattva Mahasattva Maitreya: "Maitreya, it is so, it is so. As you have said, those Bodhisattvas who abandon the supreme Dharma and engage in evil deeds have very little wisdom and are diminished by wisdom. Maitreya, furthermore, you should believe and understand. Those Bodhisattvas who have no practice, no meditation, no renunciation, no recitation, and do not seek extensive learning are not ordained in the teachings of the Tathagata."
Tibetan
།བྱམས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ནི་བསམ་གཏན་དང་སྤོང་བས་ཕྱེ་བ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འདུས་བྱས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཉམ་པར་བཞག་པ་དང་། བརྩོན་པས་ཕྱེ་བ་ཡིན་གྱི། ཁྱིམ་པའི་ལས་དང་ཞལ་ཏ་བྱེད་པས་ཕྱེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཞལ་ཏ་བྱེད་པའི་ལས་དེ་ནི་མི་རིགས་པ་ལ་སྦྱོར་བ་རྣམས་དང་། འདུ་བྱེད་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་རྣམས་དང་། འཇིག་རྟེན་པའི་བྱ་བས་སྤགས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་ལ་འདོད་པ་བསྐྱེད་པར་མི་བྱའོ། །བྱམས་པ་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་པས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་མཆོད་རྟེན་དག་གིས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་བཀང་ན་དེས་ནི་ད་མཉེས་པར་བྱས་པ་མ་ཡིན། རི་མོར་བྱས་པ་མ་ཡིན། བཀུར་སྟིར་བྱས་པ་མ་ཡིན་གྱི། བྱམས་པ་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐ་ན་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚིག་བཞི་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་ཙམ་འཛིན་ཏམ། འཆང་ངམ། ཀློག་གམ། ཀུན་ཆུབ་པར་བྱེད་དམ། འཆང་ན་དེས་ནི་ང་ལ་བཀུར་སྟིར་བྱས། བླ་མར་བྱས། རི་མོར་བྱས། མཆོད་པར་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱམས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ནི་མང་དུ་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱམས་པ་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལུང་ནོད་པ་དང་། ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་པ་ཞལ་ཏ་བྱེད་པའི་སྤག་པས་སྤགས་པར་བྱེད་ན་བསོད་ནམས་འདོད་པ་དེས་ནི་བསོད་ནམས་ མ་ཡིན་པའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བསོད་ནམས་བྱ་བའི་གཞི་གསུམ་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཤེས་རབ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱམས་པ་དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལུང་ནོད་པ་དང་། ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་པའི་བར་ཆད་མི་བྱའོ། །འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པས་ཡོངས་སུ་གང་བར་གྱུར་པའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལུང་ནོད་པ་དང་། ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་པ་གཅིག་ལ་རིམ་གྲོ་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལུང་ནོད་པ་དང་། ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་པ་འཛམ་བུའི་གླིང་གང་བསྙེད་ཀྱིས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་བརྩོན་པ་གཅིག་ལ་རིམ་གྲོ་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་གནང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་བསྙེན་བཀུར་ནི་ལེགས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་ཤེས་རབ་སྤྱོད་པ་ལ་མོས་ནས་རིམ་གྲོ་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་ཚད་མེད་པར་སྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལས་ནི་དཀའ་བའི་ལས་དང་། བླ་ན་མེད་པ་དང་། གོང་ན་མེད་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཤིང་མངོན་པར་འཕགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱམས་པ་དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པར་འདོད་པས་ཤེས་རབ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་ཞིང་ཤེས་རབ་ཡོངས་སུ་བཙལ་བ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདུ་འཛི་ལ་དགའ་བ་དང་། ལས་ལ་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནོངས་དམིགས་རྣམས་ནི་བཀའ་སྩལ་ལགས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བའི་ནོངས་དམིགས་རྣམས་ཇི་ལྟར་བརྟག་པར་བགྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གང་དག་ལ་བརྟགས་ན་ཉེ་བར་ཞི་བ་ལ་གནས་ཤིང་རྩོད་པ་མ་མཆིས་པར་གནས་པར་འགྱུར་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བྱམས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་དམིགས་རྣམས་མདོར་བསྡུ་ན་ཉི་ཤུ་པོ་འདི་དག་ཏུ་བརྟག་པར་བྱའོ། །རྒྱས་པར་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མཐའ་ཡས་པར་བསྟན་ཏེ་མཐར་ཐུག་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། ཉི་ཤུ་གང་ཞེ་ན། བྱམས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བ་ནི་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་མང་བར་གནས་པ་དང་། བཟོད་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་དང་། དེའི་མི་མཛའ་བ་རྣམས་ཡི་རངས་པར་འགྱུར་བ་དང་། དེ་ལ་བདུད་ཀྱང་མགུ་བར་འགྱུར་བ་དང་། དེ་ལ་བདུད་ཀྱི་འཁོར་ཀྱང་དགའ་བར་འགྱུར་བ་དང་། དེའི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བ་དང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། འཐབ་པ་དང་མཁོན་དུ་འཛིན་པ་དང་། རྩོད་པ་དང་། འགྱེད་པ་མང་བར་འགྱུར་བ་དང་། འཐབ་པ་དང་། རྩོད་པ་དང་། འགྱེད་པས་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་བའི་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། བག་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་འཛིན་པ་དང་། དེའི་ལྕེའི་དབང་པོ་རྩུབ་པར་འགྱུར་བ་དང་། དེའི་ལུང་མནོས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལེགས་པར་གནས་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། མདོ
Chinese
弥勒，如来之教法，是以禅定和舍弃来区分的，是以智慧来聚集的，是以智慧来安住的，是以精进来区分的，不是以在家人之事和应酬来区分的。像这样，应酬之事是与不合道理之事相连的，是与乐于造作之事相连的，是被世间之事所覆盖的。菩萨不应对此生起贪欲。弥勒，如果菩萨精勤于应酬，用七宝所造的佛塔充满三千大千世界，那也不是令我欢喜，也不是作画像，也不是恭敬。弥勒，如果菩萨哪怕仅仅受持、背诵、读诵、通达一句具有圆满波罗蜜多的四句偈，那才是对我恭敬、尊重、作画像、供养。为什么呢？弥勒，如来之菩提是从多闻而来，不是从执着事物而来。弥勒，如果菩萨精勤于应酬，以应酬之事来覆盖精勤于受持和念诵的菩萨，那么想要获得福德者，就会产生巨大的非福德之蕴，也会完全执着于业障。为什么呢？因为所有三种福德之基，都是从智慧而生。弥勒，因此，菩萨不应以精勤于应酬来障碍精勤于受持和念诵的菩萨。如果赡部洲充满应酬之人，所有那些应酬之人，都应当对一位精勤于受持和念诵的菩萨进行供养和承侍。充满赡部洲的精勤于受持和念诵的菩萨，都应当对一位精勤于内观的菩萨进行供养和承侍。
English
Maitreya, the teachings of the Tathagata are distinguished by meditation and renunciation, gathered by wisdom, abide in wisdom, and distinguished by diligence, but not by the affairs of householders and social engagements. Like this, the work of social engagements is connected with unreasonable things, connected with those who delight in activities, and covered by worldly affairs. Bodhisattvas should not generate desire for this. Maitreya, if a Bodhisattva diligently fills this three-thousand great thousand world realm with stupas of the seven precious things by being diligent in social engagements, that is not pleasing, not making an image, not respecting. Maitreya, if a Bodhisattva even holds, recites, reads, or fully understands just one four-line verse that possesses the perfections, then that will be respecting me, honoring me, making an image of me, and making offerings to me. Why is that? Maitreya, the enlightenment of the Tathagatas comes from much learning, not from holding onto things. Maitreya, if a Bodhisattva, being diligent in social engagements, covers a Bodhisattva who is diligent in receiving teachings and reciting with the covering of social engagements, then that one who desires merit will generate a great heap of non-merit, and will also completely grasp karmic obscurations. Why is that? Because all three bases of meritorious actions arise from wisdom. Maitreya, therefore, a Bodhisattva who is diligent in social engagements should not obstruct a Bodhisattva who is diligent in receiving teachings and reciting. All those who are engaged in social engagements, even if this Jambudvipa is completely filled with them, should pay homage and serve one Bodhisattva who is diligent in receiving teachings and reciting. Bodhisattvas who are diligent in receiving teachings and reciting, even if they fill Jambudvipa, should pay homage and serve one Bodhisattva who is diligent in internal contemplation.
Chinese
当如此行。如此行持，如来则随喜和允许，对他们的侍奉即是善妙的。凡是对般若行有信乐而作供养和侍奉的福德聚，将会无量增长。那是什么缘故呢？因为，般若的事业是艰难的事业，是无上的，是至上的，是超胜于三界一切并且极为殊胜的缘故。慈氏，因此，发奋精进、寻求意义并欲发起精进的菩萨，应当对般若精进，并且应当发起精进来遍寻般若。此后，菩萨摩诃萨慈氏向薄伽梵请问说：薄伽梵，对于喜欢喧嚣和喜欢事业的菩萨的过患已经宣说了，薄伽梵，菩萨应当如何观察喜欢戏论的过患呢？ 菩萨观察哪些才能安住于寂静并且无诤而住呢？薄伽梵说：慈氏，菩萨喜欢戏论的过患，简而言之，应当观察这二十种。广而言之，如来已经无边地宣说了，也不会有穷尽。哪二十种呢？慈氏，喜欢戏论的菩萨，即于此生安住于众多痛苦和不适意，并且将从忍辱中完全退失，他的不友善者将会喜悦，魔也会满意他，魔的眷属也会喜欢他，他的未生善法不会生起，已生的善法将会消失，争斗和怀恨，争论和辩论将会增多，通过争斗、争论和辩论，将会造作显着积聚堕入恶趣之业，执持放逸之路，他的舌根将会粗糙，他所受持的经教不能善妙安住，
English
That should be done. If done in that way, the Tathagata will rejoice and grant permission, and their service will be well done. Whoever has faith in the practice of wisdom and makes offerings and services, the accumulation of merit will increase immeasurably. Why is that? Because the work of wisdom is difficult work, it is unsurpassed, it is supreme, and it is particularly superior and manifestly superior to all three worlds. Maitreya, therefore, a Bodhisattva who strives diligently, seeks meaning, and wishes to initiate diligence, should strive for wisdom and should initiate diligence to seek wisdom completely. Then, the Bodhisattva Mahasattva Maitreya asked the Blessed One: Blessed One, the faults of Bodhisattvas who like noise and like work have been declared. Blessed One, how should a Bodhisattva examine the faults of those who like elaboration? By examining which qualities will a Bodhisattva abide in peace and abide without contention? The Blessed One said: Maitreya, the faults of a Bodhisattva who likes elaboration, in brief, should be examined in these twenty ways. In detail, the Tathagata has declared them infinitely, and there will be no end to them. What are the twenty? Maitreya, a Bodhisattva who likes elaboration abides in much suffering and discomfort in this very life, and will completely degenerate from patience, his unfriendly ones will rejoice, the demon will also be satisfied with him, the demon's entourage will also like him, his unarisen virtues will not arise, his arisen virtues will disappear, fighting and resentment, arguing and debating will increase, and through fighting, arguing, and debating, he will manifestly accumulate the karma of going to bad destinies, holding the path of carelessness, his tongue faculty will become rough, and the teachings he has received will not abide well,