Tibetan
མས། །དང་དུ་བླངས་ཏེ་བཟོད་བྱེད་པས། །བྱང་ཆུབ་ལམ་ལ་གནས་པར་བྱེད། །དམོད་དང་སྡུག་བསྔལ་དངོས་པོ་འདི། །གཞན་གྱིས་བྱས་པ་མ་ཡིན་གྱི། །འདི་ནི་ངེས་པར་ལས་ཀྱི་རྐྱེན། །ཡུན་རིང་ལོན་ཀྱང་ ཆུད་མི་ཟ། །སེམས་ཅན་འཇིག་རྟེན་གནས་པ་དག །རྟག་ཏུ་དགེ་སྡིག་ལས་སློང་བས། །དེང་བདག་སྡུག་བསྔལ་འདི་མྱོང་ཡང་། །ལས་རྐྱེན་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་ཤེས། །གལ་ཏེ་ངན་པའི་ལས་བྱས་ན། །ཕྱིས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་འགྱུར་ན། །ཅིའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ངན་པ་ཡིས། །དེ་དག་ལ་ནི་གནོད་བྱ་སྙམ། །བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་གཉེར་ནས། །གཞན་དག་ལ་ནི་སྟོན་བྱེད་པས། །སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ཇི་སྙེད་པ། །ཐམས་ཅད་ལས་ནི་ཐར་པར་བྱེད། །གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་མེ་ཏོག་སྤོས། །ཕྲེང་བ་བདག་གིས་བདག་མཆོད་ཀྱང་། །རྗེས་སུ་ཆགས་པ་མི་སྐྱེད་པར། །མཉམ་པར་བསྒོམ་པ་བསྒྲུབ་བྱ་སྙམ། །བྱམས་སྡང་དག་ནི་ལམ་མིན་པས། །རྟག་ཏུ་བཏང་སྙོམས་སྤྱོད་པར་བྱེད། །སུས་བྱིན་སུས་ནི་ལེན་བྱེད་ཅེས། །ཆོས་རྣམས་ཡང་དག་རྟོག་པར་བྱེད། །སྟོང་པས་བྱིན་ཞིང་སྟོང་ལེན་ན། །ཕྱི་ནང་གཉིས་སྟོང་པས་ན། །སྟོང་ལ་བྱིན་དང་ལེན་མེད་པས། །ཐམས་ཅད་ཀུན་ལ་བདག་མེད་དོ། །སྟོང་ལ་འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་མེད། །སྟོང་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་མེད། །རྣམ་པར་བྱང་བའང་མེད་པས་ན། །དྲི་བྲལ་རྣམ་དག་སྟོང་པ་ཡིན། །སྟོང་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད། །སྟོང་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམས་མེད། །སྟོང་ནི་རྟག་སྟོང་མཚན་མ་མེད། །དེ་ནི་རྣམ་དག་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་འོངས་གྱུར་ནས། །ལུས་ནི་དུམ་བུར་བཅད་གྱུར་ཀྱང་། །ལས་ཀྱི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་རིག་པས། །དེ་ལ་ཞེ་སྡང་ཡོང་མི་སྐྱེད། །སེམས་ཅན་དགེ་སྡིག་སློང་བས་ན། །ལས་བཞིན་རང་ཉིད་འབྲས་བུ་ལེན། །བདག་ཀྱང་ངེས་པར་སྔ་མའི་སྡིག །སྡུག་བསྔལ་རྣམ་སྨིན་འདི་མྱོང་སྙམ། །སྡིག་པའི་རྣམ་སྨིན་འདི་མྱོང་ཡང་། །ལུས་བརྟགས་གཟུགས་བརྙན་ཆུ་བུར་དང་། །སྒྱུ་མ་སྤྲུལ་པ་སྨིག་རྒྱུ་དང་། །སྟོང་ཞིང་མེད་པས་མཐར་ཡང་སྟོང་། །ཁ་ཅིག་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་གཅོད། །ཁ་ཅིག་དྲིན་ནི་དྲན་གྱུར་ནས། །མཆོད་པ་དག་ནི་བྱས་གྱུར་ཀྱང་། །དགའ་དང་མི་དགའ་ཡོང་མི་བྱེད། །རྙེད་པ་ཐོབ་ཀྱང་དགའ་བ་མེད། །ཁ་ངན་བྱས་ཀྱང་ཁོང་མི་ཁྲོ། །འདི་གཉིས་སྒྲིབ་པ་ཡིན་པས་ན། །སངས་རྒྱས་ཡང་དག་ལམ་མིན་སེམས། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་སེམས། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ སྤོང་པར་བྱེད། །རྟག་ཏུ་སྟོང་དབེན་བསྒོམས་པས་ན། །སྒྲིབ་པ་རྣམས་ནི་སྤོང་པར་བྱེད། །བཟོད་
Chinese
མས། 承受而行忍辱，能安住于菩提道。 诅咒与痛苦这些事物，不是他人所为，这必定是业的因缘，即使时间长久也不会浪费。 众生安住于世间，恒常造作善恶业，如今我虽感受此痛苦，深知这是业的因缘。 倘若造作恶业，将来也必将感受痛苦，为何以恶劣之物，想去损害他们呢？ 寻求无上之法，并为他人宣说，能使众生从一切痛苦中解脱。 倘若有人以鲜花香，花鬘我以自己供养自己，也不生起贪恋，应修持平等禅定。 慈爱与憎恨不是正道，应恒常行持舍弃。 谁给予，谁接受？应如实思维诸法。 以空性给予，以空性接受，内外皆是空性，空性中无有给予和接受，一切万法皆无我。 空性中没有贪欲，空性中没有一切烦恼，也没有清净，因此，无垢清净即是空性。 空性中没有分别念，空性中没有自性，空性是常空，没有相状，那不是清净。 倘若有人前来，将我的身体切割成碎片，以业缘所生的智慧，也不会对他生起嗔恨。 众生造作善恶，如业力般自己承受果报，我也必定是往昔的罪业，才感受这痛苦的异熟果。 即使感受这罪业的异熟果，观身体如影像、水泡，如幻术、化身、阳焰，空虚而无有，最终也是空性。 有些人砍断我的肢体，有些人忆念我的恩德，即使对我作供养，也不会生起欢喜与不欢喜。 获得利养也不欢喜，说了恶语也不生气，这二者都是障碍，不是证悟菩提的正道。 贪欲、嗔恨、愚痴之心，应舍弃所有这些。 恒常修持空性与寂静，就能舍弃所有障碍。 忍
English
Ma. Enduring and practicing patience, one abides on the path to enlightenment. Curses and suffering, these things, are not done by others, but are definitely the result of karma. Even if a long time passes, it will not be wasted. Sentient beings abiding in the world constantly create good and bad karma. Even though I am experiencing this suffering now, I know well that it is the result of karma. If one does evil deeds, one will surely experience suffering in the future. Why would one want to harm them with evil things? Seeking the unsurpassed Dharma and teaching it to others, one liberates sentient beings from all suffering. If someone offers flowers and incense, garlands, and I offer myself to myself, without generating attachment, I should practice equanimity in meditation. Loving-kindness and hatred are not the path, so one should always practice equanimity. Who gives and who receives? One should truly contemplate all dharmas. If giving is done with emptiness and receiving is done with emptiness, and both inside and outside are emptiness, then since there is no giving and receiving in emptiness, all things are without self. In emptiness, there is no freedom from desire. In emptiness, there are no afflictions. Since there is no purification either, emptiness is stainless and pure. In emptiness, there is no conceptualization. In emptiness, there are no essences. Emptiness is always empty and without characteristics. That is not purity. If someone comes and cuts my body into pieces, with the wisdom arising from karmic causes, I will not generate hatred towards them. Since sentient beings create good and bad, they take the fruit according to their karma. I must also be experiencing this painful ripening of previous sins. Even though I am experiencing this ripening of sins, I examine the body as an image, a water bubble, an illusion, an emanation, a mirage, empty and without substance, and ultimately empty. Some cut off my limbs, some remember my kindness, and even if they make offerings to me, I will not be happy or unhappy. Even if I gain profit, I am not happy. Even if someone speaks badly, I am not angry. Since these two are obscurations, they are not the path to perfect enlightenment. The mind of desire, hatred, and ignorance, one should abandon all of these. By constantly meditating on emptiness and solitude, one abandons all obscurations. Patience.
Tibetan
པ་སྟོབས་བཅུའི་གཞི་ཡིན་ཏེ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གནས། །ཐོགས་མེད་ཡེ་ཤེས་སྙིང་རྗེ་ཡི། །རྩ་བ་དག་ནི་བཟོད་པ་ཡིན། །བདེན་བཞི་དྲན་དང་ཡང་དག་སྤོང་། །དབང་སྟོབས་བྱང་ཆུབ་ལམ་ཡན་ལག། །ཐམས་ཅད་བཟོད་པས་གཞི་བྱེད་པས། །མཁས་པ་གང་ཞིག་བཟོད་མི་སྒོམ། །ངས་ཀྱང་བཱ་ན་ཎཱ་སིར་ནི། །བླ་མེད་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ཡང་། །བཟོད་པ་དག་གིས་གཞི་བྱས་པས། །སངས་རྒྱས་རྟག་ཏུ་བཟོད་པ་བསྔགས། །ཁྱེད་ཀྱང་སྟོང་བཟོད་བླ་མེད་གཞི། །ཡོངས་སུ་སྒོམ་པར་བྱེད་ན་ནི། །ཆོས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་ཡིན་པས། །སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པར་འགྱུར། །གཞན་ཡང་གང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ནི་འདོད་པ་ལྔ་པོ་དག་སྤངས་ནས་རྟག་པར་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་མོས་པས་སེམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱེད། རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ལ་གཞོལ་བར་བྱེད་པས་འདོད་པ་ལྔ་པོ་དག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་དོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཀྱང་འདུ་འཛིན་རྣམས་སྤངས་ནས་ཤིན་ཏུ་ཐག་རིང་བའི་རི་དང་ནགས་ཚལ་དབེན་པ་དག་ཏུ་གནས་ཤིང་དགེ་བའི་ཆོས་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཆོས་གཉིས་པ་འདི་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ན་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་ཏུ་བྱུང་ལ་རྟག་མོས་པས། །རྟག་ཏུ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །རི་དང་ནགས་ཚལ་གནས་མོས་པས། །ཡོན་ཏན་འབྱུང་གནས་འཕེལ་བར་བྱེད། །དབེན་པར་གནས་ལ་རྟེན་བྱེད་པས། །འདོད་ལྔའི་ཆགས་པ་ཡོངས་སུ་སྤོང་། །དེ་ན་འདུ་འཛི་མེད་པས་ན། །དགེ་ཆོས་རྐྱེན་ནི་ཉམས་མི་འགྱུར། །ཕན་ཚུན་འདུལ་ཞིང་གཏམ་འདྲི་དང་། །ཚིག་གིས་སྨྲ་བར་མི་བྱེད་པས། །སྟོང་དབེན་ཉེར་ཞི་དབེན་པ་ལ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བསྔགས། །དེ་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས། །རྟག་པར་དགོན་པ་བསྟེན་བྱ་ཞིང་། །གྲོང་ཁྱེར་ལ་ནི་ཆགས་མི་བྱ། །བསྟན་ན་རྙེད་སེམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །རྙེད་པ་ཐོབ་ན་རབ་ཏུ་དགའ། །སྟོང་པར་གྱུར་ན་མྱ་ངན་སྐྱེ། ། དེ་ཡིས་སངས་རྒྱས་མཆོད་བྱས་ཀྱང་། །མཆོད་པ་བྱས་ཞེས་མི་བརྗོད་དོ། །དེ་འདྲའི་ཉེས་དམིགས་སྤོང་འདོད་ན། །རྙེད་པ་རྣམས་ནི་སྤང་བར་བྱ། །སྤངས་ནས་གནས་དབེན་རབ་གནས་ནས། །སྟོང་པའི་ཆོས་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། །གཞན་ཡང་གང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་རྟག་པར་ཆོས་གཉེར་བ་ཡོངས་སུ་སློབ་པར་བྱེད་པས་ཡོངས་སུ་གཉེར་ནས་ཀྱང་ཀློག་ཅིང་ཁ་ཏོན་
Chinese
力量是十力的基础，佛陀是神变的处所，无碍的智慧和慈悲的根本是忍耐。四谛、正念和正断，权能、菩提道支，一切都以忍耐为基础，哪位智者不修忍耐呢？我（佛陀）也在波罗奈斯转了无上法轮，也是以忍耐为基础，所以佛陀总是赞叹忍耐。你们如果也修习空忍这个无上的基础，这就是法的法性，会获得佛陀的功德。此外，善男子，菩萨摩诃萨们舍弃五欲，恒常喜好出家，以心随顺出家。致力于出家，不会对五欲生起执着。出家之后，也舍弃喧嚣，住在极其遥远的山和森林的寂静处，不浪费善法。如果菩萨具有这两种法，就能获得一切圆满的功德。那时，世尊以偈颂说道：恒常喜好出家，就会恒常出家。喜好住在山和森林，会增长功德的来源。依靠住在寂静处，会完全舍弃对五欲的贪着。因为没有喧嚣，善法的助缘就不会衰退。不互相调伏、询问和用言语交谈，空寂、寂静、寂寞之处，受到诸佛的赞叹。因此，菩萨们应当恒常依止寂静处，不要贪着城市，如果贪着就会生起贪图利养之心。获得利养就会非常高兴，失去利养就会生起忧伤。 即使那样供养了佛陀，也不会被称为供养。如果想要舍弃那样的过患，就应当舍弃利养。舍弃之后，从寂静处开始，修习空性之法。此外，善男子，菩萨恒常学习求法，完全寻求之后，就读诵和背诵。
English
Power is the basis of the ten powers, the Buddhas are the abode of miracles, the root of unobstructed wisdom and compassion is patience. The four truths, mindfulness, and right abandonment, the powers, the path of enlightenment, all are based on patience, which wise person would not cultivate patience? I (the Buddha) also turned the unsurpassed wheel of Dharma in Varanasi, which was also based on patience, so the Buddhas always praise patience. If you also cultivate emptiness and patience as the unsurpassed foundation, this is the Dharma nature of Dharma, and you will attain the merits of the Buddha. Furthermore, noble son, Bodhisattva-Mahasattvas abandon the five desires, constantly delight in renunciation, and follow renunciation with their minds. They are devoted to renunciation and do not become attached to the five desires. Having renounced, they also abandon distractions and dwell in remote mountains and forests, not wasting virtuous Dharma. If a Bodhisattva possesses these two Dharmas, they will attain all perfect qualities. Then, at that time, the Bhagavan spoke in verses: Constantly delighting in renunciation, one will constantly renounce. Delighting in dwelling in mountains and forests, one will increase the source of qualities. Relying on dwelling in solitude, one will completely abandon attachment to the five desires. Because there is no distraction, the conditions for virtuous Dharma will not decline. Not subduing each other, asking questions, or speaking with words, emptiness, tranquility, and solitude are praised by the Buddhas. Therefore, Bodhisattvas should always rely on solitude and not be attached to cities, for if they are attached, the mind of gain will arise. If they gain, they will be very happy, and if they lose, they will be sad. Even if they offer to the Buddha in that way, it will not be called an offering. If you want to abandon such faults, you should abandon gains. Having abandoned them, starting from a solitary place, cultivate the Dharma of emptiness. Furthermore, noble son, Bodhisattvas constantly study and seek the Dharma, and after completely seeking it, they read and recite.