Tibetan
ཁྲོ་འཆབ་པ་དང། །གཡོ་སྒྱུ་ཕྲག་དོག་ང་རྒྱལ་ཁེངས་པ་དང། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་བརྩོན་འགྲུས་དང་། །བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཟླ་འོད་གཞོན་ནུར་གྱུར་པའི་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པ་ཐུགས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས་འཛུམ་པ་མཛད་དེ། །འོད་ཟེར་གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ལྟ་བུ་རབ་ཏུ་བཀྱེ་འོ། །འོད་ཟེར་དེས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཚད་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས་སྣང་བར་བྱས་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་དག་ཏུ་ཕན་བ་དག་བྱས་ནས། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ཏེ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཙུག་ཏོར་ཉིད་དུ་ཐིམ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་འདུག་པའི་སྟན་ལས་ལངས་ནས། །བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ཏེ། པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ནས། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་པོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ། གུས་པས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གིས་མངོན་བར་བསྟོད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུ་བ་ཞུས་པ་འབྲུག་དང་སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོགས་ཤིང་། །ཀ་ལ་བིང་ཀའི་སྒྲ་ཕྱུང་བས། །ཆོས་རྔ་ཆེན་མོའི་སྒྲ་འབྱིན་པ། །ཅི་ཡི་སླད་དུ་འཛུམ་པ་མཛད། །ཉི་མ་སྟོང་བས་ཁྱད་པར་འཕགས། །རྣམ་པར་སྒྲ་རབ་དག་དང་ལྡན། ། ཡོན་ཏན་ངོ་མཚར་རབ་མངའ་བ། །ཅི་སླད་འོད་ཟེར་བཀྱེ་བ་མཛད། །སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་བརྩོན་འགྲུས། །བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་རབ་བརྒྱན་པས། །ཐམས་ཅད་དག་ནི་ཡོངས་རྫོགས་པས། །ཅི་སླད་འོད་ཟེར་བཀྱེ་བ་མཛད། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དབྱངས་མཉེན་བས། །དག་རྩུབ་རྣམས་ནི་རྟག་ཏུ་སྤངས། །སེམས་ཅན་ནད་ནི་ལེགས་གོས་པ། །ཅི་སླད་འོད་ཟེར་བཀྱེ་བར་མཛད། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་རྐང་གཉིས་གཙོ། །མིག་ནི་རྟག་ཏུ་སྟོང་དབེན་མཁྱེན། །རྣམ་དག་ཚངས་པའི་དབྱངས་མངའ་བས། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་མཛད། །རྣ་བ་སྣ་ལྕེ་ལུས་དང་ཡིད། །སྒྲ་དང་མིང་ལ་སོགས་པ་ནས། །ཀུན་འབྱུང་འགོག་པ་ལམ་དག་དང་། །ཡེ་ཤེས་བཟོད་པའི་བར་དེ་བཞིན། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་རྐང་གཉིས་གཙོ། །མིག་ཟད་སྐྱེ་བའི་མཐའ་དག་དང། །རབ་ཞི་དག་ནི་འཁོར་བ་དག། །ཐམས་ཅད་སྟོང་དབེན་ཉིད་དུ་མཁྱེན། །རྣ་བ་སྣ་ལྕེ་ལུས་དང་ཡིད། །གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་ནས། །སྒྲ་དང་མིང་ལ་སོགས་པའི་བར། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་ནི་དེ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཆོས། །ཆད་དང་རྟག་པ་ཡོངས་བྲལ་ནས། །བདག་དང་གཞན་གྱིས་བྱས་མིན་པས། །རྐྱེན་མེད་ལས་བྱུང་ཉིང་དུ་གསུང། །རེས་འགའ་རྣམ་གྲངས
Chinese
忿怒，谄诳，嫉妒，我慢，骄傲，布施，持戒，忍辱，精进，禅定，智慧，也是如此。 之后，世尊以其圣心了知了月光童子心之所念，便展颜微笑，放射出如黄金般的光芒。 此光芒照亮了无量无边的佛土，利益了那些世界，然后绕世尊三匝，融入如来顶髻之中。 尔时，菩萨慈氏从其座位上起身，袒露右肩，右膝着地，以头顶礼世尊之足，恭敬合掌， 以这些偈颂赞颂，并向世尊请问，发出龙吟狮吼之声，以及迦陵频伽之音， 发出大法鼓之声：“因何缘故而展颜微笑？ 胜过千日之光辉，具足殊妙之音声，拥有不可思议之功德，因何缘故而放射光芒？ 布施，持戒，忍辱，精进，禅定，智慧，以这些庄严自身，一切皆已圆满具足，因何缘故而放射光芒？ 如来语调柔和，永离粗恶之语，善疗众生之疾病，因何缘故而放射光芒？ 大悲世尊，二足之尊，双目恒常了知空性，具足清净梵音，为众生宣说妙法。 耳、鼻、舌、身、意，从声音、名相等，乃至生起、灭尽、道，以及智慧、忍辱之间，皆是如此。 大悲世尊，二足之尊，双目穷尽生死之边际，完全寂静清净之轮回，一切皆知是空性。 耳、鼻、舌、身、意，从色、声、香、味、触，乃至声音、名相等之间，一切也都是如此。 此外，缘起之法，远离断灭与常有，非自作亦非他作，宣说乃是无因而生之果。 有时是种种名相。”
English
Wrath, deceit, jealousy, arrogance, pride, as well as generosity, discipline, patience, diligence, meditation, and wisdom, are all the same. Then, the Blessed One, knowing the thoughts of the youth Moonlight with his holy mind, smiled and emitted rays of light like the color of gold. This light illuminated immeasurable Buddha fields, benefited those worlds, and then circled the Blessed One three times, merging into the Tathagata's crown. At that time, the Bodhisattva Maitreya rose from his seat, bared his right shoulder, knelt on his right knee, bowed his head to the feet of the Blessed One, and respectfully joined his palms, praised with these verses and asked the Blessed One, uttering the sound of a dragon's roar and a lion's roar, as well as the sound of a Kalavinka, emitting the sound of a great Dharma drum: "For what reason do you smile? Surpassing the light of a thousand suns, possessing wonderful sounds, possessing inconceivable merits, for what reason do you emit light? Generosity, discipline, patience, diligence, meditation, wisdom, adorning oneself with these, all are completely fulfilled, for what reason do you emit light? The Tathagata's tone is gentle, always free from harsh words, skillfully healing the diseases of sentient beings, for what reason do you emit light? Greatly compassionate Blessed One, the尊of two feet, eyes constantly knowing emptiness, possessing pure Brahma's voice, teaching the Dharma to sentient beings. Ear, nose, tongue, body, and mind, from sound, name, and so on, to arising, ceasing, the path, and between wisdom and patience, all are the same. Greatly compassionate Blessed One, the 尊of two feet, eyes exhaust the boundaries of birth and death, completely peaceful and pure samsara, all know to be emptiness. Ear, nose, tongue, body, and mind, from form, sound, smell, taste, touch, to between sound, name, and so on, all are the same. Furthermore, the Dharma of dependent origination, free from annihilation and permanence, not self-made nor other-made, is said to be a result arising without cause. Sometimes it is various names."
Tibetan
་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །སྡུག་བསྔལ་གཞི་ནི་སྟོན་པར་མཛད། །རེས་འགའ་དོན་ནི་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །སངས་རྒྱས་འོད་ཟེར་བསྔགས་པར་མཛད། །རེས་འགའ་ཚིག་ནི་ཚད་མེད་ཀྱིས། །རབ་དབེན་ཆོས་ནི་སྟོན་མཛད་ཅིང། །གང་ཟག་སྲོག་དང་བདག་མེད་དང། སེམས་ཅན་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྟོན། །འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ཚད་མེད་ཀྱང། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དག་གི། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྒྱ་སྟོང་གིས། །དེ་འདྲའི་ཆོས་ནི་སྟོན་པར་མཛད། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཡོན་ཏན་ཆོས། །ཡང་ དག་ཉིད་ནི་སྟོན་མཛད་ཀྱང་། །རྗོད་དང་བརྗོད་བྱ་མི་མངའ་བས། །བརྗོད་མཛད་ཆོས་ཀྱང་ཡོད་མི་མངའ། །བཅོམ་ལྡན་ཡང་དག་ཆོས་སྲུང་ཞིང་། །སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ནི་གོ་མཛད་པས། །ལྷ་རྣམས་དང་ནི་གནོད་སྦྱིན་དག། །གང་ཐོས་དེ་དག་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ལྷ་མ་ཡིན་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །མོས་པ་དག་ནི་རྣམ་པར་དག། །མི་ནི་མང་པོ་ཚད་མེད་ཀྱང་། །ཐེ་ཚོམ་དྲ་བ་ཆང་པར་གྱུར། །འདོད་ཆགས་རང་བཞིན་རབ་ཏུ་རྟོགས། །ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་རྣམ་པར་བཤིག། །སྲེད་དང་ང་རྒྱལ་མ་རིག་དང་། །གཡོ་སྒྱུ་ཕྲག་དོག་སྤྲོས་པ་ནས། །སྡུག་བསྔལ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པར། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་ནི་ཡོངས་སུ་སྤངས། །འདི་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གི་དོན། །མཐར་ནི་ཀུན་ཀྱང་རྣམ་པར་དག། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་གཅིག་ལ། །སྣ་ཚོགས་མིང་ནི་རབ་མཁྱེན་པས། །གྲངས་ནི་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོ་རྣམས། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་རབ་ཏུ་སྟོན། །སངས་རྒྱས་ཚད་མེད་མང་པོ་ལས། །དེ་འདྲའི་ཆོས་ནི་ལེགས་བསླབས་པས། །ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་ཡང་། །བརྗོད་པ་ཐུག་པ་མེད་པ་སྟོན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། །རྣམ་གྲངས་སྣ་ཚོགས་རབ་མཁྱེན་པས། །མིང་ཚིག་དང་པོ་བར་མ་དང་། །ཐ་མ་རྣམ་འབྱེད་རབ་ཏུ་མཁྱེན། །ཐ་དད་ཚིག་ནི་སྣ་ཚོགས་དག། །ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བསླབས་པས་ན། །དོན་མཆོག་དག་ནི་གྱ་ནོམ་པ། །སྟོན་པ་དག་ནི་རབ་ཏུ་མཁྱེན། །དེ་འདྲའི་དབྱངས་ནི་རྣམ་དག་པ། །རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ལས་བྱུང་བས། །ལྕེ་འབའ་ཞིག་ལ་རྟེན་པ་ནས། །ལུས་སེམས་བར་ལ་རྟེན་པའང་མིན། །ས་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས། །ཕྱོགས་བཅུའི་འཁོར་ནི་ཡོངས་འདུས་ནས། །ཐལ་སྦྱར་བཅོམ་ལྡན་ཞལ་ལྟ་ན། །ཐེ་ཚོམ་དག་ནི་བསལ་དུ་གསོལ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མི་བཟད་དང་། ། སྐྱེ་མཐའ་དག་ནི་རང་བཞིན་གྱིས། །རྟག་ཏུ་སྟོང་ཞིང་དབེན་པ་དང་། །འགྲོ་འོང་མེད་པར་རབ་ཏུ་མཁྱེན། །བཞུགས་དང་གནས་ནི་མི་མངའ་བས། །ཡང་དག་མཐའ་ལ་རབ་ཏུ་བཞུགས། །བཅོམ་ལྡན་སྤྱན་ནི་ཐོགས་མི་མངའ། །དེ
Chinese
以种种（方式），示现痛苦之根源。 有时以种种意义，赞叹佛陀之光芒。 有时以无量之语，示现寂静之法。 示现补特伽罗、生命与无我，以及无有众生之自性。 过去之佛陀虽无量，然不可思议之诸佛， 以百千偈颂，示现如是之法。 如来示现功德之法，真实无虚， 然因无有能说与所说，故亦无有能说之法。 薄伽梵守护真实之法，令众生了悟， 诸天与夜叉，凡所听闻皆能领会。 所有阿修罗，其信解皆得清净。 无数之人众，疑网尽除。 彻底了悟贪欲之自性，摧毁嗔恨与愚痴。 从贪爱、我慢、无明，到 欺骗、嫉妒、戏论，以及 痛苦之蕴等，一切皆已彻底断除。 如是等等语之义，最终一切皆得清净。 如来于一法，善知种种名， 故能示现百千无数之名，不可思议。 从无量无数之佛陀处，善学如是之法， 故能于一法之体性，示现无尽之言说。 如来善知诸法之种种名相， 故能善知分别名句之初、中、后。 因已善学种种不同之语， 故能善知示现殊胜之义。 如是清净之音声，由因缘和合而生， 不依赖于仅仅是舌头，亦不依赖于身体与心识之间。 大地六种震动，十方之眷属悉皆云集， 合掌瞻仰薄伽梵之面容，祈请消除疑惑。 如来以自性，善知不可忍受，以及生之边际， 恒常空寂且无有往来。 因无有住与处，故安住于真实之边际。 薄伽梵之眼无有障碍，
English
In various ways, he reveals the root of suffering. Sometimes with various meanings, he praises the light of the Buddha. Sometimes with immeasurable words, he reveals the peaceful Dharma. He shows the nature of the individual, life, and selflessness, as well as the absence of sentient beings. Although the Buddhas of the past are immeasurable, the inconceivable ones, With hundreds of thousands of verses, they reveal such Dharma. The Tathagata reveals the Dharma of qualities, truly and without falsehood, But because there is no speaker or spoken, there is also no Dharma to be spoken. The Bhagavan protects the true Dharma and enables beings to understand, So that gods and yakshas, whatever they hear, they will comprehend. All the Asuras, their faith is purified. Countless people, the nets of doubt are removed. Thoroughly understanding the nature of desire, destroying hatred and ignorance. From craving, pride, and ignorance, to deceit, jealousy, and proliferation, as well as the aggregates of suffering, etc., all are completely abandoned. The meaning of these words, in the end, all are purified. The Tathagata, knowing various names for one Dharma, Therefore, he reveals hundreds of thousands of countless names, inconceivable. Having learned such Dharma well from countless Buddhas, Therefore, he shows endless speech on the nature of one Dharma. The Tathagata, knowing the various aspects of Dharmas, Therefore, he knows well how to distinguish the beginning, middle, and end of names and sentences. Having learned various different languages, Therefore, he knows well how to reveal the supreme meaning. Such pure sound, arising from the assembly of causes and conditions, Not relying solely on the tongue, nor relying on the space between body and mind. The earth shakes in six ways, and the retinues of the ten directions gather, With palms joined, looking at the face of the Bhagavan, they pray for the removal of doubts. The Tathagata, by nature, knows well the unbearable and the limits of birth, Always empty and solitary, and without coming or going. Because there is no dwelling or place, he abides in the true limit. The eyes of the Bhagavan are unobstructed,