Tibetan
དུ་མི་འོང་བའི། །སྒྲ་ལས་ཞེ་ལྡང་གསོག་འབྱུང་ཞིང་། །སྲོག་གི་སྒྲ་ལས་ཡོངས་བརྟགས་ན། །དེ་ལ་ཞེ་སྡང་རྙེད་མི་འགྱུར། །ཞེ་སྡང་སྒྲ་ལས་མ་བྱུང་ཞིང་། །ནད་ནའང་གནས་པ་མ་ཡིན་ལ། །ཞེ་སྡང་ཕྱི་རོལ་མ་འོངས་ཏེ། །བྱུང་བ་མེད་པས་གསོག་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་རྣམས་ཕན་ཚུན་འདུས་པ་ལས། །ཞེ་སྡང་ཀུན་དུ་བྱུང་བ་ཡིན། །ཕན་ཚུན་བྲལ་བར་གྱུར་ན་ནི། །དེ་ལ་ཞེ་སྡང་རྙེད་མི་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་ཞོ་དང་འོ་མ་ལ། །སྐྱེས་བུས་བཙལ་ཏེ་སྲུབ་ཤིང་གིས། །བསྲུབ་པ་བྱས་པས་རྐྱེན་རྣམས་ལས། །མར་ནི་ཀུན་དུ་བྱུང་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཡིད་དུ་མི་འཐད་པའི། །སྒྲ་ལ་ཞེ་སྡང་གསོག་འབྱུང་ཞིང་། །ཡོངས་སུ་བརྟགས་པས་དེ་གནས་ལ། །མི་མཁས་པ་དག་རབ་ཏུ་འབར། །ཀུན་དུ་བརྟགས་པས་ཞེ་སྡང་ནི། །ཤིན་དུ་དངོས་མེད་ཤེས་པས་ན། །ཏིང་འཛིན་ཞི་བ་བརྗོད་པ་ནི། །ཞེ་སྡང་སྒྲ་ཡིས་རབ་ཏུ་བསྟན། །ཞེ་སྡང་ཡང་དག་མཐའ་དང་མཉམ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རྟེན་པ་ཡིན། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་འདྲར་ཤེས་པས། །དེ་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བསྟན། །འཇམ་དཔལ་དེ་ལྟར་ན་ཞེ་སྡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འཇམ་དཔལ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གཏི་མུག་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། །མ་རིག་པ་ལས་གཏི་མུག་བྱུང་། །མ་རིག་པ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ན་གཏི་མུག་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ན་གང་ཡང་རྨོངས་པ་མེད། །རྨོངས་མེད་སེམས་ཅན་རྨོངས་གྱུར་ཅིང་། །ཆགས་མེད་ཆགས་པར་འདུ་ཤེས་པ། །ཇི་ལྟར་བྱིས་པས་ནམ་མཁའ་ ལ། །མདུད་པ་བོར་བས་གསོག་བཞིན་ནོ། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཆོས་རྣམས་ལ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམ་བརྟགས་པ། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་མཚར་ཏེ། །མཆོག་ཏུ་ཤིན་དུ་བྱ་བར་དཀའ། །ཇི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་ལ་ལ་ཞིག །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་མཇལ་བྱེད་ཅིང་། །བསྐལ་པ་བྱེ་བར་གཞལ་བྱས་ཀྱང་། །དེ་ལ་ཕུང་པོ་མི་རྙེད་ལྟར། །དེ་བཞིན་རྨོངས་པས་བྱིས་པ་ཡི། །སྔོན་གྱི་མཐའ་ནི་བསམ་མི་ཁྱབ། །གཏི་མུག་ཕུང་པོར་འབྱུང་མེད་དེ། །དེས་ནི་ཅི་ཡང་བཀང་བ་མེད། །ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་གཞལ་བྱས་ཀྱང་། །དེ་ལ་སྔོན་གྱི་མཐའ་མེད་ཅིང་། །དེ་ན་ཅི་ཡང་བཀང་བ་མེད། །གཞལ་བར་ནུས་པ་མེད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་བསྐལ་པ་སྟོང་རྣམས་སུ། །ཀུན་དུ་རྨོངས་པར་དགང་བྱས་ཀྱང་། །དེ་ལ་བཀང་བ་ཅི་ཡང་མེད། །དོམས་པའང་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་ལ་ལ་ཡིས། །སྤུད་པ་སྟོང་པ་བུད་བྱས་ཤིང་། །བཞག་ནས་སྤུད་པ་རྙོངས་པ་ན། །དེ་ཡི་ནང་ན་རྙེད་མིན་ལྟར། །དེ་བཞིན་འདོད་པ་སྤུད
Chinese
不生之，由声积集生嗔恨，若由命之声而遍察，于彼不得寻得嗔恨。嗔恨不由声而生，亦非在于病之中，嗔恨不从外而来，以无生故为积集。由诸因互相聚集，嗔恨乃得普遍生起，若成互相分离者，于彼不得寻得嗔恨。如于酸奶与牛乳，士夫寻觅以搅棒，作搅动故由诸缘，如是酥油乃得普遍生起。如是于不悦意之声，嗔恨积集而生起，以能遍察彼处所，不智者等极炽燃。以能普遍观察故，嗔恨实为极无实，以知寂静三摩地者，以嗔恨声而极显示。嗔恨真如与边等，是即依于如是性，以知与法界等同，于此显示名为三摩地。妙吉祥如是则当了知嗔恨为三摩地。妙吉祥于此云何菩萨了知愚痴为三摩地耶？由无明而生愚痴，无明亦非为有，何处愚痴非有者，于此则亦无有迷蒙。无迷蒙有情成迷蒙，于无贪者起贪着想，如童子于虚空，以掷结而积集。于非有之诸法上，总集烦恼而作分别，童子等以此为奇，是为极难作之事。如是若有士夫，于虚空而作量度，纵经俱胝劫量度，于彼不得寻得蕴。如是愚蒙之童子，不能思及往昔边。愚痴不生为蕴聚，故彼亦无充满任何事物。如是纵然量度虚空，于彼无有往昔之边，于此亦无充满任何事物，如是不能量度。如是纵于千劫中，普遍充满愚蒙，于彼亦无任何充满，亦无少分可容纳。如是若有士夫，以空心之袋盛风，安放之后袋腐烂，于彼之中不得寻得，如是贪欲之袋
English
Unborn, anger arises from the accumulation of sounds. If thoroughly examined through the sound of life, anger cannot be found there. Anger does not arise from sound, nor does it reside in illness. Anger does not come from outside; it is accumulation because it is unborn. From the mutual gathering of causes, anger universally arises. If they become mutually separated, anger cannot be found there. Just as in yogurt and milk, a person seeks with a churning stick, and through the act of churning, butter universally arises from the conditions, similarly, in unpleasant sounds, anger accumulates and arises. By thoroughly examining its location, the unwise become intensely inflamed. By thoroughly examining it, anger is known to be utterly unreal. The peaceful samadhi is greatly revealed by the sound of anger. Anger is truly equal to the limit, and it relies on suchness. By knowing it to be identical to the realm of Dharma, it is shown as samadhi. Manjushri, in this way, one should realize anger as samadhi. Manjushri, how does a Bodhisattva realize ignorance as samadhi? Ignorance arises from unknowing, but unknowing is also non-existent. Where ignorance does not exist, there is no delusion. Sentient beings without delusion become deluded, and they perceive attachment in the unattached, just as a child accumulates by throwing knots into the sky. On non-existent phenomena, they conceptually fabricate collective afflictions. Children marvel at this, thinking it is extremely difficult to do. Just as if a person were to measure the sky, even after measuring for billions of kalpas, they would not find a skandha there, similarly, the past limit of a child's ignorance is inconceivable. Ignorance does not arise as a skandha, so it does not fill anything. Just as if one were to measure the sky, there would be no past limit to it, and nothing would be filled there, just as it cannot be measured. Similarly, even if one were to universally fill it with ignorance for thousands of kalpas, nothing would be filled there, and there would be no room for anything. Just as if a person were to fill an empty bag with wind, and after placing it down, the bag rots, and nothing is found inside it, similarly, the bag of desire
Tibetan
་འདྲ་བ། །ཀུན་དུ་རྨོངས་པས་སྤྱོད་པར་བྱེད། །དེ་ནི་དོམས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཕྱིར་ཞིང་འདོད་པ་ཆོལ་བར་བྱེད། །གཏི་མུག་ཡོད་པ་མིན་ཞེས་བརྗོད། །རྩ་བ་ཆད་ཅིང་དངོས་པོ་མེད། །རྩ་བ་མེད་ཅིང་གནས་ཀྱང་མེད། །དེས་ན་གཏི་མུག་ཟད་པ་མེད། །འདི་ལྟར་གཏི་མུག་མི་ཟད་པས། །དེ་ཡི་མཐའ་མ་རྙེད་མི་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། །ཟད་པར་བྱ་བར་དས་མི་ནུས། །གལ་ཏེ་དཔེ་ཙམ་བརྗོད་བྱ་ན། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་བསམ་ཡས་སུ། །ང་ཡི་ཚེ་ནི་གནས་གྱུར་ལ། །ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་ཉིན་རེ་ལ། །སྟོང་གསུམ་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་པ། །ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་བཟླ་བྱས་ཞིང་། །ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་བྱས་ཀྱང་ནི། །སེམས་ཅན་ཁམས་ལ་ཟད་པ་མེད། །གཏི་མུག་གིས་ནི་བསྐྱེད་པའི་ཁམས། །སེམས་ཅན་ཁམས་ལ་མཚན་ཉིད་མེད། །གཏི་མུག་དེ་ནི་སྒྱུ་མ་འདྲ། །དེས་ན་དེ་ཡི་མཐའ་མི་རྙེད། །སངས་རྒྱས་གཏི་མུག་མཉམ་པས་ན། །དེ་དག་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟན། །རྨོངས་གྱུར་བྱིས་པ་དེ་དག་གིས། །འདིར་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་བརྟགས། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་གཏི་མུག་མཉམ། །གཏི་མུག་ཐམས་ཅད་ཡོད་མ་ཡིན། །གཏི་མུག་སེམས་ཅན་ཀུན་དང་མཉམ། སེམས་ ཅན་ཀུན་ཀྱང་བསམ་མི་ཁྱབ། །བསམ་མི་ཁྱབ་དང་གཏི་མུག་ནི། །སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིས་རྣམ་པས་བརྟགས། །སེམས་ཀུན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱག་སྟེ། །དེ་ཡི་ཚད་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །གཏི་མུག་དེ་ལ་ཚད་མེད་པས། །དེ་ཡི་འབྱུང་བ་རྙེད་མི་འགྱུར། །འབྱུང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །སྐྱེ་བ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །གཏི་མུག་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ན། །དེ་ཡི་རྨོངས་བྱེད་ཅི་འདྲ་ཞིག །དེ་ཡི་རྨོངས་བྱེད་ཅི་འདྲ་བ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ། །ཐ་དད་དབྱེ་བ་མེད་ཤེས་ན། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད། །ཏིང་འཛིན་ཞི་བ་བརྗོད་པ་ནི། །གཏི་མུག་སྒྲ་ཡིས་རབ་ཏུ་བསྟན། །གང་ཚེ་ང་ཡིས་མཉམ་ཉིད་ཤེས། །དེ་ནི་དེ་དང་གཏི་མུག་མཉམ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་མཉམ་ཤེས་ནས། །ཏིང་འཛིན་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་གྱིས། །འཇམ་དཔལ་དེ་ལྟར་ན་གཏི་མུག་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འཇམ་དཔལ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། །འདོད་ཆགས་སྤྱོད་པའི་རྟགས་གང་དང་། །ཞེ་སྡང་སྤྱོད་པའི་གཡོ་བ་དང་། །གཏི་མུག་སྤྱོད་པ་གང་ཡིན་པ། །ཐམས་ཅད་ཏིང་འཛིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཉོན་མོངས་ཀུན་གྱི་སྒྲུབ་པ་ནི། །ཏིང་འཛིན་ཡིན་པར་མོས་པར་གྱིས། །བརྫུན་དང་ཡང་དག་མ་ཡིན་པར། །ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་བསྒོམ་པར་གྱི
Chinese
相似的。 总是以愚痴行事。 那不会变成熊， 而是向外追求欲望。 说没有愚痴， 根已断绝，没有实体。 没有根，也没有处所， 因此愚痴不会穷尽。 像这样愚痴不会穷尽， 它的尽头无法找到。 因此对于一切众生， 无法使之穷尽。 如果略作比喻， 在无数的亿万劫中， 我的寿命都在流逝， 像每一天一样，每一天里， 三千世界有多少众生， 全都反复经历苦难， 即使全都那样做了， 众生界也不会穷尽。 由愚痴所生的界， 众生界没有自性。 愚痴就像幻术， 因此无法找到它的尽头。 佛与愚痴平等， 因此宣说它们无二。 那些愚昧的孩童， 在这里分别佛。 一切智与愚痴平等， 一切愚痴并非实有。 愚痴与一切众生平等， 一切众生也无法思议。 无法思议与愚痴， 以发心来分别。 一切心都无法思议， 它的限度并不存在。 因为愚痴没有限度， 它的来源无法找到。 如果来源并不存在， 又怎么会有生起呢？ 如果愚痴没有生起， 它的迷惑又是什么样的？ 它的迷惑是什么样的？ 一切佛都与它相同。 如果知道没有差别， 一切法都是无二的。 所说的寂静禅定， 以愚痴的声音来显示。 何时我了知平等性， 那就是与愚痴平等。 在知晓这一切平等后， 就这样了知禅定。 文殊，这样就应了悟愚痴即是禅定。 文殊，菩萨应如何了悟一切不善为禅定呢？ 无论是贪欲的行为， 还是嗔恨的举动， 以及愚痴的行为， 都要了知一切都是禅定。 对于一切烦恼的成就， 都要信解为是禅定。 无论是虚假还是真实， 都要如实地修习。
English
Similar to that. Always acting with ignorance. That will not become a bear, But seeks desires outwardly. Saying there is no ignorance, The root is severed and there is no substance. Without root and without a place, Therefore, ignorance is not exhausted. Like this, ignorance is not exhausted, Its end cannot be found. Therefore, for all sentient beings, It is not possible to exhaust it. If just an example is to be spoken, In countless billions of kalpas, My life has been changing, Like one day, each day, How many sentient beings in the three thousand worlds, All repeatedly experiencing suffering, Even if all did like that, The realm of sentient beings is not exhausted. The realm produced by ignorance, The realm of sentient beings has no characteristic. That ignorance is like illusion, Therefore, its end cannot be found. Buddhas are equal to ignorance, Therefore, they are taught to be non-dual. Those ignorant children, Here, they distinguish Buddhas. Omniscience is equal to ignorance, All ignorance is not existent. Ignorance is equal to all sentient beings, All sentient beings are also inconceivable. Inconceivable and ignorance, Are distinguished by the mind of enlightenment. All minds are inconceivable, Its limit does not exist. Because ignorance has no limit, Its origin cannot be found. If the origin does not exist, How could there be arising? If ignorance has not arisen, What is its delusion like? What is its delusion like? All Buddhas are the same as it. If it is known that there is no difference, All dharmas are non-dual. The spoken peaceful samadhi, Is shown by the sound of ignorance. When I know equality, That is equal to it and ignorance. Having known all those to be equal, Know samadhi in that way. Manjushri, in that way, one should realize ignorance as samadhi. Manjushri, how should a Bodhisattva realize all non-virtues as samadhi? Whatever is the sign of acting with desire, And the movement of acting with hatred, And whatever is the action of ignorance, Know that all are samadhi. For the accomplishment of all afflictions, Believe that it is samadhi. Whether it is false or not true, All should be meditated upon as it is.