Tibetan
མའི་རང་བཞིན་དང། །བྱུང་མེད་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཤེས། །ཏིང་འཛིན་ཞི་པ་བརྗོད་པ་ནི། །དུད་འགྲོའི་གཟུགས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན། །འཇམ་ དཔལ་དེ་ལྟར་ན་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་ཀྱི་གཟུགས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འཇམ་དཔལ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་གཟུགས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། །ནག་པོ་དང་ནི་དཀར་པོ་ཡི། །སྡིག་དང་ཁ་ན་མ་ཐོ་དང་། །ཁ་ན་མ་ཐོ་མེད་པའི་ལས། །རབ་འབྲིང་ཐ་མ་འདྲེས་བྱས་པས། །གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་། །ཆོལ་པར་ཀུན་དུ་འཁོར་བ་ཡིན། །དེ་ལ་གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་མེད། །དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་། །རྨི་ལམ་ན་ནི་མྱོང་བ་བཞིན། །འཇུག་པ་མེད་ཅིང་གྲུབ་པ་མེད། །གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་ཡོད་མིན་པས། །དེས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་བསྟན། །འཇམ་དཔལ་དེ་ལྟར་ན་གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་གཟུགས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འཇམ་དཔལ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་འདོད་ཆགས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། །ཡོངས་སུ་རྟོག་ལས་འདོད་ཆགས་འབྱུང་། །རྟོག་པ་དེ་ཡང་འབྱུང་བ་མེད། །འབྱུང་བ་མེད་ལ་གནས་པ་མེད། །དེ་ཡི་གནས་ཀྱང་རྙེད་མི་འགྱུར། །གནས་མེད་གནས་པ་ཡོད་མིན་པས། །འདོད་ཆགས་ནམ་མཁའ་འདྲ་བ་ཡིན། །བྱིས་པ་བསླད་པར་གྱུར་རྣམས་ཀྱིས། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཡོངས་སུ་བརྟགས། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་མེད་ཆོས་དེ། །འདོད་ཆགས་ཞེས་བྱའི་མིང་གིས་བརྗོད། །ཕོགས་བཅུ་དག་ཏུ་བཙལ་བྱས་ཀྱང་། །དེ་ཡི་དངོས་པོ་རྙེད་མི་འགྱུར། །འདོད་ཆགས་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ། །བྱིས་པ་རྨོངས་པ་འཇིགས་བྱེད་དེ། །འཇིགས་མེད་འཇིགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན། །དེ་དག་ལ་ནི་བདེ་བ་མེད། །ཇི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་ལ་ལ་དག །མཁའ་ལ་འཇིགས་པར་འདུ་ཤེས་ནས། །སྐྲག་ཅིང་བདག་གིས་ནམ་མཁའ་ནི། །མི་མཐོང་བྱ་ཞེས་འབྲོས་བྱེད་ཀྱང་། །ནམ་མཁས་ཀུན་དུ་ཁྱབ་པས་ན། །སུ་ཡང་དེ་ལས་མི་ཐར་ཏེ་། །བྱིས་པ་བསླད་པར་གྱུར་རྣམས་ཀྱིས། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྣམ་པར་བརྟགས། །དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་མཁའ་འདྲ་བར། །ཤེས་པར་མ་གྱུར་བྱིས་པ་རྣམས། །དངོས་པོ་མེད་པའི་འདོད་ཆགས་ལ། །ཡོངས་སུ་སྤང་བར་མངོན་པར་འདོད། །འདོད་ཆགས་ནམ་མཁའ་འདྲ་བས་ན། །སུ་ཡང་དེ་ལས་གྲོལ་བ་མེད། །གྲོལ་ཞིང་རྣམ་གྲོལ་ཕུན་ སུམ་ཚོགས། །ཆོས་རྣམས་མྱ་ངན་འདས་དང་འདྲ། །སངས་རྒྱས་གང་དག་འདས་པ་དང་། །འདྲེན་པ་གང་དག་བཞུགས་པ་དང་། །གང་དག་འབྱུང་འགྱུར་རྫོགས་ས
Chinese
母的自性，知晓无生无相。说寂静的禅定，是用畜生的形象来表示的。文殊，这样一来，就应领悟畜生生处的形象即是禅定。文殊，菩萨应如何领悟阎罗王的世间形象即是禅定呢？黑与白，罪恶与过失，以及没有过失的业，上中下混合在一起，阎罗王的世间充满痛苦，在荒凉的地方到处轮回。那里没有阎罗王的世间，那是自性空。就像在梦中体验一样，没有进入也没有成立。因为阎罗王的世间不存在，所以才显示为禅定。文殊，这样一来，就应领悟阎罗王的世间形象即是禅定。文殊，菩萨应如何领悟贪欲即是禅定呢？贪欲从妄念产生，而妄念也是不生的。无生之处没有住处，它的住处也无法找到。因为没有住处，也没有住留，所以贪欲就像虚空一样。被迷惑的孩童们，完全地执着于烦恼。没有烦恼的法，被称为贪欲之名。即使在十方寻找，也无法找到它的实体。对于没有实体的贪欲，愚痴的孩童感到恐惧，具有无惧却恐惧的意识。那些人没有安乐。就像有些人，因为认为虚空可怕，感到害怕并想：我不要看到虚空，而逃跑，但因为虚空遍布一切，所以谁也无法从中逃脱。被迷惑的孩童们，颠倒地进行分别。像这样，那些不了解诸法如虚空的孩童们，想要完全舍弃没有实体的贪欲。因为贪欲如虚空，所以谁也无法从中解脱。解脱和完全解脱圆满，诸法如同涅槃。无论是已经逝去的佛，还是住世的导师，以及未来将要圆满的佛陀。
English
The nature of the mother, knowing it to be unborn and without characteristics. To speak of the peaceful samadhi, it is shown through the form of animals. Manjushri, in this way, one should realize that the form of the birth place of animals is samadhi. Manjushri, how should a Bodhisattva realize the form of the world of Yama as samadhi? Black and white, sins and faults, and deeds without faults, mixed together as superior, middling, and inferior, the world of Yama is full of suffering, wandering everywhere in desolate places. There is no world of Yama there, it is empty by its very nature. Just like experiencing in a dream, there is no entering and no establishment. Because the world of Yama does not exist, it is therefore shown as samadhi. Manjushri, in this way, one should realize the form of the world of Yama as samadhi. Manjushri, how should a Bodhisattva realize desire as samadhi? Desire arises from complete conceptualization, and that conceptualization is also unborn. In the unborn, there is no dwelling, and its dwelling cannot be found. Because there is no dwelling and no abiding, desire is like the sky. Those who have become corrupted children completely cling to afflictions. That dharma without afflictions is spoken of by the name of desire. Even if one searches in the ten directions, one cannot find its entity. For desire, which has no entity, foolish children are frightened, having the perception of fear in the fearless. Those people have no happiness. Just as some people, because they perceive the sky as frightening, are afraid and think: I should not see the sky, and run away, but because the sky pervades everything, no one can escape from it. Those who have become corrupted children completely discriminate in a reversed manner. In this way, those children who do not understand that all dharmas are like the sky want to completely abandon desire, which has no entity. Because desire is like the sky, no one can be liberated from it. Liberation and complete liberation are perfect, all dharmas are like nirvana. Whether it is the Buddhas who have passed away, or the guides who are dwelling, and those who will become perfect in the future.
Tibetan
ངས་རྒྱས། །དེ་ཀུན་སྤྱོད་ཡུལ་འདོད་ཆགས་ཡིན། །འདོད་ཆགས་སྟོང་པར་ཤེས་གྱུར་ན། །ཆགས་ལས་གྲོལ་བ་གང་ཡང་མེད། །གང་དག་ཆགས་ལ་འཇིགས་འདུ་ཤེས། །དེ་དག་ཆགས་ལས་གྲོལ་བྱར་སེམས། །ཅི་ཡང་མེད་པའི་མཐའ་འདི་ནི། །འདོད་ཆགས་མཐའ་སྟེ་འོད་གསལ་ཞིང་། །མཚན་མ་མེད་ལ་རྟག་མཉམ་པར། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་ང་ཡིས་མཐོང་། །དངོས་པོར་འདུ་ཤེས་སེམས་ཅན་གང་། །དེ་དག་འདོད་ཆགས་འབྲི་བར་འགྱུར། །ཡོད་པ་མིན་པ་ཡོངས་བརྟགས་པས། །དེ་དག་གིས་ནི་སྤོང་བ་བརྟགས། །བདག་གིས་འདོད་ཆགས་སྤང་བྱ་ཞེས། །དེ་འདྲའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེས་ནས་ནི། །དེ་ལ་སྤངས་ཤེས་བརྗོད་པར་བྱ། །འགྲོ་བ་འདི་དག་འདུ་ཤེས་ཙམ། །འདོད་ཆགས་མཐའ་ནི་བསམ་ཡས་ཏེ། །མཐའ་དེ་འཇིག་པ་མེད་པས་ན། །ཡང་དག་མཐའ་དང་དེ་མཉམ་པས། །དེ་ལས་གྲོལ་བར་མ་གཏོགས་ཤིག །གལ་ཏེ་ཆགས་ལས་གྲོལ་གྱུར་ན། །སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར། །འདོད་ཆགས་དང་ནི་སྟོང་པ་ཉིད། །དེ་གཉིས་གཉིས་སུ་ཡོད་མ་ཡིན། །འདི་ལྟར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ། །དེ་དག་སྐྱེ་བར་རྣམ་བརྟགས་པས། །བྱིས་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་རྣམས་ལ། །དས་ནི་སྤོང་བ་རབ་ཏུ་བསྟན། །འདོད་ཆགས་དེ་ནི་སྐྱེ་མེད་ན། འདོད་ཆགས་ཤེས་བྱའི་མིང་དུ་བརྗོད། །མིང་རྣམས་ཀུན་དུ་ཆགས་མེད་པས། །མིང་ལ་སུ་ཡང་ཆགས་པ་མེད། །འདོད་ཆགས་ཆགས་པ་མེད་ཤེས་ཤིང་། །མཐའ་ལས་འདས་པའི་སྟོང་མཐོང་ན། །འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་གཞིག་པའི་ཕྱིར། །ཐར་པ་མཁས་པས་མི་མཐོང་ངོ་། །འདོད་ཆགས་སངས་རྒྱས་ཆོས་མཚུངས་ཤིང་། །མྱ་ངན་འདས་པ་འདྲར་ཤེས་ནས། །རྡུལ་དང་བྲལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །འདོད་ཆགས་སྒྲས་ནི་དས་བསྟན་ཏོ། །ཞི་བའི་དབྱིངས་ལ་རྟེན་པ་ཡི། །འདོད་ཆགས་རབ་ཏུ་ཞི་ཤེས་ནས། །མཁས་པ་རྣམས་ལ་ང་ཡིས་ནི། །ཏིང་འཛིན་འདོད་ཆགས་སྒྲར་བསྟན་ཏོ། །འཇམ་དཔལ་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔལ་འདོད་ ཆགས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འཇམ་དཔལ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཞེ་སྡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། །སྤོང་པས་ཞེ་སྡང་ཀུན་དུ་འབྱུང་། །ཉོན་མོངས་པ་ཡང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ། །བདག་མེད་པ་ལས་བྱུང་བའི་བདག །མང་པོའི་ཚོགས་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན། །རྩུབ་པོའི་སྒྲ་ལས་ཞེ་སྡང་ནི། །དུག་རྣོན་ལྟ་བུ་ཀུན་དུ་འབྱུང་། །སྒྲ་ནི་ང་རོའི་རང་བཞིན་བས། །ཤིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཚོགས་པས་གཙུབ་ཤིང་དང་། །གཙུབ་སྟན་ལས་ནི་མེ་བྱུང་སྟེ། །ཆོགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ན་ནི། །དེ་ན་མེ་ཡང་ཡོད་མིན་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཡིད་
Chinese
佛陀说，那一切行为的场所就是贪欲。如果能认识到贪欲的空性，那么就没有任何事物能从贪欲中解脱。那些对贪欲产生恐惧感的人，认为他们能从贪欲中解脱。这什么都没有的边际，就是贪欲的边际，光明而又清澈，没有相状且恒常平等，我视其为菩提心。任何将事物视为实有的众生，他们的贪欲就会增长。通过彻底考察存在与不存在，他们考察了舍弃。如果我生起“我应当舍弃贪欲”这样的念头，那么就称之为舍弃之识。这些众生仅仅是意识而已，贪欲的边际是不可思议的，因为那个边际不会毁灭，它与真正的边际相等，除非从那里解脱。如果从贪欲中解脱，那么就会从空性中解脱。贪欲和空性，这两者不是二元的。像这样，对于没有生起的事物，他们分别考察为生起，对于那些将事物认知为二元的孩童，佛陀极力地宣说了舍弃。如果贪欲没有生起，那么贪欲就被称为所知之名。因为一切名都无有贪欲，所以没有任何人贪著名。认识到贪欲无有贪欲，并且看到超越边际的空性，为了彻底摧毁贪欲，智者不会看到解脱。贪欲与佛法相同，认识到它与涅槃相似，远离尘垢的禅定，佛陀用贪欲之声来指示。依靠寂静的法界，认识到贪欲彻底寂静，对于智者们，我宣说了禅定为贪欲之声。文殊，像这样菩萨应当证悟贪欲为禅定。文殊，菩萨应当如何证悟嗔恨为禅定呢？通过舍弃，嗔恨普遍产生，烦恼也从因缘而生。从无我中产生的我，是从众多集合中产生的。从粗暴的声音中，嗔恨像锋利的毒药一样普遍产生。声音是语气的自性，所以不是真实存在的。就像通过集合，钻木和钻板产生火，如果与集合分离，那么那里也没有火一样，同样，意
English
The Buddha said, that all places of action are desire. If one understands the emptiness of desire, then there is nothing that can be liberated from desire. Those who have a sense of fear towards desire, think that they can be liberated from desire. This boundary of nothingness is the boundary of desire, luminous and clear, without characteristics and always equal, I see it as the heart of enlightenment. Any sentient being who perceives things as real, their desire will increase. By thoroughly examining existence and non-existence, they examine abandonment. If I generate the thought "I should abandon desire," then it is called the knowledge of abandonment. These beings are only consciousness, the boundary of desire is inconceivable, because that boundary does not perish, it is equal to the true boundary, unless one is liberated from there. If one is liberated from desire, then one will be liberated from emptiness. Desire and emptiness, these two are not dual. Like this, for things that have not arisen, they separately examine them as arising, for those children who recognize things as dual, the Buddha strongly proclaimed abandonment. If desire has not arisen, then desire is called the name of what is to be known. Because all names are without desire, so no one clings to names. Recognizing that desire has no desire, and seeing the emptiness beyond the boundary, in order to completely destroy desire, the wise do not see liberation. Desire is the same as the Buddha's teachings, recognizing it as similar to Nirvana, the samadhi free from defilements, the Buddha indicated with the sound of desire. Relying on the peaceful realm of reality, recognizing that desire is completely peaceful, for the wise, I have proclaimed samadhi as the sound of desire. Manjushri, in this way a Bodhisattva should realize desire as samadhi. Manjushri, how should a Bodhisattva realize hatred as samadhi? Through abandonment, hatred arises universally, and afflictions also arise from conditions. The self that arises from selflessness, arises from a multitude of collections. From a harsh sound, hatred arises universally like a sharp poison. Sound is the nature of tone, so it is not truly existent. Just as through collection, rubbing wood and a rubbing board produce fire, if separated from the collection, then there is no fire there, similarly, the mind