Tibetan
ཡང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ལུས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པས། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེམས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་འཕགས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་ལམ་དང་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གཏོགས་པ་དང་ལྡན་པས་ཇི་ལྟར་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་ཅེ་ན། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ། ལུས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པས་ལུས་ཀྱི་ལས་མི་དགེ་བའི་སྐབས་མི་འབྱེད་དོ། །ངག་གི་ལས་མི་དགེ་བའི་སྐབས་མི་འབྱེད་དོ། །རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ། མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ། བདེ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བའམ། བདག་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའམ། བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བའམ། འདུས་བྱས་ཞེས་བྱ་བའམ། འདུས་མ་བྱས་ཞེས་བྱ་བའམ། འདོད་ པའི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བའམ། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བའམ། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བའམ། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བའམ། ཟག་པ་མེད་པའི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བའམ། བསམ་གཏན་དང་པོ་ཞེས་བྱ་བའམ། བསམ་གཏན་བཞི་པའི་བར་ཞེས་བྱ་བའམ། བྱམས་པ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྙིང་རྗེ་ཞེས་བྱ་བའམ། དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བའམ། བཏང་སྙོམས་ཞེས་བྱ་བའམ། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་བྱ་བའམ། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་ཞེས་བྱ་བའམ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའམ། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའམ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའམ། དབང་པོ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའམ། སྟོབས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའམ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའམ། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའམ། མཚན་མ་མེད་ཅེས་ཞེས་བྱ་བའམ། སྨོན་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པར་མི་བྱེད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ། མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ། བདེ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བའམ། བདག་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའམ། བདག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པར་མི་བྱེད་དོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བའམ། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བའམ། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བའམ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའམ། རང་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བའམ། དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རང་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བར་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པར་མི་བྱེད་དོ། །སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་མཐོང་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ། །སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་བསྲབས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ། །སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ཐ་མའི་ཆ་དང་འཐུན་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ། །འདི་དག་ནི་གོང་མའི་ཆ་དང་འཐུན་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ། །འདི་དག་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ། །འདི་དག་ནི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཡང་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ ན། འདི་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་གང་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དག་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སེམས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་དེ་དང་ལྡན་པས་འཆི་ཀར་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་ལ་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཀྱང་མི་དམིགས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་ལ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་མི་དམིགས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱེད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེ་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །དེ་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་དེ་དང་ལྡན་པས་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་འཛིན་ལ་དེ་དག་ལ་ཡང་ཆགས་པར་མི་བྱེད་དེ། དེ་ཆགས་པ་མེད་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་འགྲོ་ཞིང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་འགྲོ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་ཅིང་། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་གང་དང་གང་རྣམ་པར་སྤྲུལ་པར་འདོད་པ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་དེ་དང་དེ་རྣམ་པར་སྤྲུལ་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་ན་ནི་མེ་ཏོག་གི་ཆར་འབེབས་སོ། །ཡང་ན་ནི་སྤོས་ཀྱི་ངད་འགྱེད་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་ན་ནི་འབྲུག་སྒྲ་སྒྲོགས་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་ན་ནི་གླུ་དབྱངས་སྒྲོགས་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་ན་ནི་ས་གཡོ་བར་བྱེད་དོ། །ཡང་ན་ནི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་ས་གཞི་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་ན་ནི་མུན་ནག་གི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་བདག་ཉིད་ལས་འོད་འབྱིན་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་ན་ནི་སྤོས་གཏོང་བར་བྱེད་དོ། །ཡང་ན་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་མེད་པའི་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་དོ། །ཡང་ན་ནི་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པ་ལམ་ལ་འཛུད་པར་བྱེད་དོ། །སྲོག་གཅོད་པ་ལས་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ནས། ལོག་པར་ལྟ་བའི་བར
Chinese
又完全执持。 善现，如是菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多，具有身之精进，则精进波罗蜜多得以圆满。 善现，菩萨摩诃萨以心之精进，具有殊胜无漏之道及道支，如何圆满精进波罗蜜多？ 善现，于此，菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多，具有身之精进，不分别身之不善业，不分别语之不善业。 对于常、无常，乐、苦，有我、无我，有为、无为，欲界、色界、无色界，有漏界、无漏界，初禅乃至四禅，慈、悲、喜、舍，空无边处乃至非想非非想处，念住，正断，神足，根，力，菩提分，八圣道支，空性，无相，无愿，不作胜解。 乃至对于诸佛之法，常、无常，乐、苦，有我、无我，亦不作胜解。 对于入流果，一来果，不还果，阿罗汉果，独觉，如是串习。
English
Again, he completely grasps it. Subhuti, thus, when a Bodhisattva-Mahasattva practices the Perfection of Wisdom and possesses the physical diligence, the Perfection of Diligence is perfected. Subhuti, how does a Bodhisattva-Mahasattva, with the mental diligence, possessing the noble, uncontaminated path and the limbs of the path, perfect the Perfection of Diligence? Subhuti, in this case, a Bodhisattva-Mahasattva, practicing the Perfection of Wisdom, possessing the physical diligence, does not distinguish the non-virtuous actions of the body, nor does he distinguish the non-virtuous actions of speech. He does not regard as supreme such concepts as permanence or impermanence, pleasure or suffering, self or no-self, conditioned or unconditioned, the desire realm, the form realm, the formless realm, the contaminated realm, the uncontaminated realm, the first dhyana up to the fourth dhyana, loving-kindness, compassion, joy, equanimity, the sphere of infinite space up to the sphere of neither perception nor non-perception, the mindfulnesses, the correct abandonments, the legs of magical power, the faculties, the powers, the limbs of enlightenment, the eightfold noble path, emptiness, signlessness, wishlessness. He does not make supreme attachments even to the laws of the Buddhas, such as permanence or impermanence, pleasure or suffering, self or no-self. He does not make supreme attachments to the fruit of stream-enterer, the fruit of once-returner, the fruit of non-returner, the state of Arhat, or solitary enlightenment. Thus, he trains.
Chinese
乃至於说，从入流者起，到独觉佛之间，以及菩萨也不视为最殊胜。这些有情是见所区分的。这些有情是薄所区分的。这些有情是与下品分相应的所区分的。这些有情是与上品分相应的所区分的。这些有情是独觉佛自身所区分的。这些有情是了知道之相自身所区分的，即使这样也不视为最殊胜。那是什么缘故呢？因为这样，以任何自性所区分的那些自性都不存在。他具有那样的心的精进，即使在临终时也做有情的事情，却也不执著那些有情。他也圆满精进波罗蜜多，却也不执著那精进波罗蜜多。乃至圆满诸佛之法，却也不执著那些佛法。他也清净佛土，却也不执著那佛土。他具有身心的精进，因此完全受持一切善法，却也不贪著那些善法。因为他不贪著，所以从佛土到佛土，从世界到世界，做有情的事情，并且随他所欲变化任何神通变化，就变化那样的神通变化。或者降下花雨。或者散布香气。或者发出雷鸣。或者发出歌声。或者震动大地。或者显示七宝的地面。或者为了黑暗中的有情，从自身发出光明。或者施放香气。或者做不杀生的祭祀。或者使无量有情进入正道。从阻止杀生开始，直到邪见为止。
English
Even to say, from the stream-enterer up to the Pratyekabuddha, and even Bodhisattvas are not regarded as the most excellent. These sentient beings are distinguished by view. These sentient beings are distinguished by thinness. These sentient beings are distinguished by being in accordance with the inferior division. These sentient beings are distinguished by being in accordance with the superior division. These sentient beings are distinguished by the Pratyekabuddha himself. These sentient beings are distinguished by knowing the aspect of the path itself, even so, they are not regarded as the most excellent. Why is that? Because in this way, those natures that are distinguished by any nature do not exist. He possesses such diligence of mind, even at the time of death he does the work of sentient beings, yet he does not fixate on those sentient beings. He also perfects the perfection of diligence, yet he does not fixate on that perfection of diligence. Even to the point of perfecting all the Buddha's dharmas, yet he does not fixate on those Buddha's dharmas. He also purifies the Buddha-field, yet he does not fixate on that Buddha-field. He possesses the diligence of body and mind, therefore he completely upholds all virtuous dharmas, yet he does not cling to those dharmas. Because he does not cling, he goes from Buddha-field to Buddha-field, from world to world, doing the work of sentient beings, and whatever miraculous displays he wishes to emanate, he emanates those miraculous displays. Or he rains down flowers. Or he spreads the fragrance of incense. Or he makes the sound of thunder. Or he makes the sound of song. Or he shakes the earth. Or he shows the ground of the seven precious things. Or for the sake of sentient beings in darkness, he emits light from himself. Or he sends forth incense. Or he performs sacrifices without killing. Or he leads infinite sentient beings onto the path. From turning away from killing, up to wrong views.
Tibetan
་དག་ལས་ཟློག་པར་བྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ལ་ནི་སྦྱིན་པས་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ལ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་གི་དོན་དུ་ནི་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་བྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ལ་ནི་བུ་དང་ཆུང་མ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་བྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ལ་ནི་རྒྱལ་སྲིད། ཁ་ཅིག་གི་དོན་དུ་ནི་བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་བྱེད་དེ། ཐབས་གང་དང་གང་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱར་རུང་བའི་ཐབས་དེ་དང་དེས་སེམས་ཅན་ རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་དོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ། སེམས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པས་མིང་མེད་པ་དང་མཚན་མ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་གནས་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ། མིང་མེད་པ་དང་། མཚན་མ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་གནས་ནས་ཇི་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་ཅེ་ན། །རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་གཏོགས་པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལ་འདོད་པ་དག་ལས་དབེན་པ། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་དབེན་པ། རྟོག་པ་དང་བཅས་པ། དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ། དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་། བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་དང་པོ་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པའི་བར་དུ་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་བྱམས་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་དང་། བཏང་སྙོམས་དང་ལྡན་པའི་བར་གྱི་སེམས་ཀྱིས། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་དུ་ཁྱབ་པར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་དུ་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ལས་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་ལུགས་དང་། ལུགས་མ་ཡིན་པར་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་ལྡང་བར་ཡང་བྱེད་དོ། །མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྨོན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །མངོན་པར་འཕགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། རྡོ་རྗེ་ལྟ
Chinese
又使一些人免于堕落恶趣。对于一些人，则以布施来利益。对于一些人，则以戒律来利益。为了某些人，则完全施舍肢体。对于一些人，则完全施舍儿女和妻子。对于一些人，则是王位。为了某些人，则是完全施舍自身。总之，以任何能够利益众生的方法，就以该方法来利益众生。 善现，如此一来，菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多，具有心之精进，安住于无名和无相之法中，从而圆满精进波罗蜜多。 善现，菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多，安住于无名和无相之法中，如何圆满禅定波罗蜜多呢？ 善现，在此，菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多，除了如来之禅定外，圆满一切禅定。即是，远离诸欲，远离罪恶不善之法，具有寻伺，从远离中生起喜乐，修习并安住于初禅。 修习并安住于四禅之间。他以慈心和舍心之间的心，修习并安住于遍布一切世间。修习并安住于无所有处乃至非想非非想处之间。 他从该禅定波罗蜜多中，以顺和不顺的方式入定和出定八解脱。 修习并安住于九次第定，以及空性之禅定。 修习并安住于无相之禅定和无愿之禅定。 修习并安住于无间之禅定。 修习并安住于殊胜之禅定和正定，以及金刚
English
And some are prevented from falling into evil destinies. For some, they benefit by giving. For some, they benefit by discipline. For some, they completely give away limbs. For some, they completely give away children and wives. For some, it is the kingdom. For some, they completely give away themselves. In short, by whatever means that can benefit sentient beings, they benefit sentient beings by that means. Subhuti, in this way, Bodhisattva-Mahasattvas who practice the Perfection of Wisdom, possessing the diligence of mind, abide in the nameless and signless dharmas, thereby perfecting the Perfection of Diligence. Subhuti, Bodhisattva-Mahasattvas who practice the Perfection of Wisdom, abiding in the nameless and signless dharmas, how do they perfect the Perfection of Dhyana? Subhuti, here, Bodhisattva-Mahasattvas who practice the Perfection of Wisdom, except for the Tathagata's Dhyana, perfect all Dhyanas. That is, being detached from desires, detached from sinful and unwholesome dharmas, possessing investigation and analysis, joy and happiness born of detachment, cultivating and abiding in the first Dhyana. Cultivating and abiding in between the four Dhyanas. He cultivates and abides, pervading all the worlds with a mind of loving-kindness and a mind of equanimity. He cultivates and abides in between the realm of nothingness and the realm of neither perception nor non-perception. From that Perfection of Dhyana, he also enters and emerges from the eight liberations in both direct and reverse order. He cultivates and abides in the nine successive abidings and the Dhyana of emptiness. He cultivates and abides in the signless Dhyana and the wishless Dhyana. He cultivates and abides in the uninterrupted Dhyana. He cultivates and abides in the transcendent Dhyana and the correct Dhyana, as well as the Vajra-