English
The one named Ongpo also rightly rejoiced. The Blessed One said: Rabjor, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he does not fixate on inner emptiness as inner emptiness, he does not fixate on outer emptiness as outer emptiness, he does not fixate on inner and outer emptiness as inner and outer emptiness, he does not fixate on emptiness emptiness as emptiness emptiness, he does not fixate on great emptiness as great emptiness, he does not fixate on ultimate emptiness as ultimate emptiness, he does not fixate on conditioned emptiness as conditioned emptiness, he does not fixate on unconditioned emptiness as unconditioned emptiness, he does not fixate on emptiness beyond extremes as emptiness beyond extremes, he does not fixate on emptiness without beginning or end as emptiness without beginning or end, he does not fixate on emptiness without abandonment as emptiness without abandonment, he does not fixate on nature emptiness as nature emptiness, he does not fixate on all phenomena emptiness as all phenomena emptiness, he does not fixate on self-characteristic emptiness as self-characteristic emptiness. That Bodhisattva Mahasattva abides in these fourteen emptinesses, and does not fixate on form as empty or not empty, does not fixate on feeling, perception, formation, and consciousness as empty or not empty, does not fixate on sources, elements, and dependent origination as empty or not empty, does not fixate on all perfections and the thirty-seven wings of enlightenment as empty or not empty, does not fixate on noble truths, meditations, immeasurables, formless absorptions, eight liberations, and nine successive abidings as empty or not empty, does not fixate on emptiness, signlessness, and wishlessness as
Tibetan
ང་ཞེས་བྱ་བའམ་མི་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་མི་དམིགས་སོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་རྣམས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བའམ་མི་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་མི་དམིགས་སོ། །སྟོབས་བཅུ་དང་། མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅྭོ་བརྒྱད་སྟོང་ཞེས་བྱ་བའམ་མི་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་མི་དམིགས་སོ། །བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་སྟོང་ཞེས་བྱ་བའམ་མི་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་ མི་དམིགས་སོ། །འདུས་བྱས་ཀྱི་ཁམས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བའམ་མི་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་མི་དམིགས་སོ། །འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བའམ་མི་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་མི་དམིགས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་སྤྱོད་ཅིང་། ཟས་སམ། སྐོམ་འམ། བཞོན་པའམ། གོས་སམ། མེ་ཏོག་གམ། ཕྲེང་བའམ། སྤོས་སམ། བྱུག་པའམ། མལ་ཆའམ། གནས་སམ། འཚོ་བའམ། ཡོ་བྱད་དམ། མིའི་ཡོ་བྱད་གང་ཅི་ཡང་རུང་བའི་སྦྱིན་པ་གང་དང་གང་གཏོང་ཡང་དེས་སྦྱིན་པ་དེ་ཡང་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་། །གང་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་དང་། གང་ལ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་དེ་ཡང་སྟོང་ཞེས་བྱ་བའམ། མི་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་སྟེ། དེ་ལ་འཇུངས་པའི་སེམས་སམ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐབས་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ལ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ་འདུག་གི་བར་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མེད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་འཇུངས་པའི་ཐུགས་སམ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཐུགས་མི་མངའ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་ཡང་འཇུངས་པའི་སེམས་སམ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་སེམས་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྟོན་པའོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ཤིང་། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཏོ། ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་བྱང
Chinese
我不执著于称作“我”或者“非空”的事物。我不执著于称作神通、禅定和陀罗尼门为空或者非空的事物。我不执著于称作十力、四无畏、四无碍解和十八不共佛法为空或者非空的事物。我不执著于直至无上正等觉之间为空或者非空的事物。我不执著于称作有为界为空或者非空的事物。我不执著于称作无为界为空或者非空的事物。菩萨摩诃萨行于此般若波罗蜜多时，无论布施何种食物、饮料、乘骑、衣服、鲜花、花环、香、涂香、卧具、住所、生计、用具或者任何人类用具，他都不会真正地认为那布施是空性的。对于施者和受施者，他也不会真正地认为他们是空性或者非空性，因为他没有吝啬之心或者执取之心。为什么呢？因为从菩萨摩诃萨开始发菩提心，直到安住于菩提树下，所有这些分别念都不存在。正如如来、阿罗汉、正等觉者在证得无上正等觉时，没有吝啬之心或者执取之心一样，菩萨摩诃萨行于般若波罗蜜多时，也不会生起吝啬之心或者执取之心。因此，这般若波罗蜜多是菩萨摩诃萨的导师。善现，因此，菩萨摩诃萨安住于般若波罗蜜多，并且执持布施波罗蜜多。 请问，世尊，如何是菩
English
I do not fixate on what is called "I" or what is called "non-empty." I do not fixate on what is called supernormal knowledge, meditative stabilization, and the doors of dharani as being empty or non-empty. I do not fixate on what is called the ten powers, the four fearlessnesses, the four analytical knowledges, and the eighteen unshared qualities of a buddha as being empty or non-empty. I do not fixate on what is called emptiness or non-emptiness up to unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. I do not fixate on what is called the realm of the conditioned as being empty or non-empty. I do not fixate on what is called the realm of the unconditioned as being empty or non-empty. When a bodhisattva mahasattva engages in this Perfection of Wisdom, whatever he or she gives as a gift—food, drink, a vehicle, clothing, flowers, garlands, incense, perfume, bedding, a dwelling, livelihood, utensils, or any human provision—he or she does not truly see that gift as being empty. He or she does not truly see the giver and the recipient as being empty or non-empty, because he or she has no miserly mind or grasping mind. Why is that? Because from the time a bodhisattva mahasattva generates the mind of enlightenment until he or she sits at the root of the bodhi tree, all those conceptualizations are absent. Just as the Tathagata, Arhat, Perfectly Awakened One, when he or she awakens to unsurpassed, perfect, and complete enlightenment, has no miserly mind or grasping mind, so too, a bodhisattva mahasattva who engages in the Perfection of Wisdom does not generate a miserly mind or a grasping mind. Therefore, this Perfection of Wisdom is the teacher of the bodhisattva mahasattva. Subhuti, therefore, a bodhisattva mahasattva abides in the Perfection of Wisdom and holds the Perfection of Giving. Asked: Blessed One, how is a bo
Tibetan
་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ཤིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ཤིང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་གོ་སྐབས་མི་འབྱེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་དེས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སའམ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཡང་མི་དམིགས། སེམས་དེ་ཡང་མི་དམིགས་ཏེ། དེ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ་འདུག་གི་བར་དུ་བདག་གིས་ཀྱང་སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་པ་ཡིན། གཞན་ཡང་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ་ཡིན། སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བའི་ལེགས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན། གཞན་གང་གིས་སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་པ་དེ་དག་གི་ལེགས་པ་བརྗོད་ཅིང་འཐུན་པས་དགའ་བར་བྱེད་པ་ཡིན། བདག་གིས་ཀྱང་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་། འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་དང་། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང་། ཕྲ་མ་དང་། ཞེ་གཅོད་པའི་ཚིག་དང་། ཚིག་ཀྱལ་པ་དང་། ཆགས་སེམས་དང་། གནོད་སེམས་དང་། ལོག་པར་ལྟ་བ་སྤངས་པ་ཡིན། གཞན་ཡང་ལོག་པར་ལྟ་བ་སྤོང་བ་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ་ཡིན། ལོག་པར་ལྟ་བ་སྤོང་བའི་ལེགས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན། གཞན་གང་གིས་ལོག་པར་ལྟ་བ་སྤངས་པ་དེ་དག་གི་ལེགས་པ་བརྗོད་ཅིང་འཐུན་པས་དགའ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དེས་ཉན་ཐོས་སམ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་ཆགས་པར་མི་འགྱུར་ན། གཞན་མན་ཆད་ལྟ་ལ་ཅི་སྨོས་ཏེ། རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ཤིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཏོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ཤིང་། བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ཤིང་རྗེས་སུ་འཐུན་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེས་ཏེ། དེ་འདི་སྙམ་དུ་འདི་ལ་ཆོས་གང་ཡང་སྐྱེ་བའམ། འགག་པའམ། འབྱུང་བའམ། འཇིག་པའམ། འཆིང་བའམ། གཤེ་བའམ། འཁྱལ་བའམ། གཅད་པའམ། གཏུབ་པའམ། རྡེག་པ་མེད་དོ་སྙམ་པས་དེ་ལ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ་འདུག་གི་བར་དུ་གལ་ཏེ་སེམ
Chinese
菩萨摩诃萨安住于般若波罗蜜多，完全受持戒律波罗蜜多。世尊开示说：饶益，在此，菩萨摩诃萨安住于般若波罗蜜多，不分别声闻地和独觉地的机会。为什么呢？因为他是这样，他不执著声闻地或独觉地，也不执著那个心。从他发起最初的心开始，直到安住于菩提树之间，我也断除了杀生。而且，我也劝勉断除杀生。我说断除杀生的功德。其他谁断除了杀生，我也赞叹那些人的功德，并且随喜而感到高兴。我也断除了不予而取、邪淫、妄语、离间语、恶语、绮语、贪心、害心和邪见。而且，我也劝勉断除邪见。我说断除邪见的功德。其他谁断除了邪见，我也赞叹那些人的功德，并且随喜而感到高兴。因为那个戒律不会执著于声闻或独觉的任何法，更何况其他的呢？饶益，这样，菩萨摩诃萨安住于般若波罗蜜多，完全受持戒律波罗蜜多。请问：世尊，菩萨摩诃萨如何安住于般若波罗蜜多，完全受持忍辱波罗蜜多呢？世尊开示说：饶益，在此，菩萨摩诃萨安住于般若波罗蜜多，生起随顺的忍辱，他这样想：这里没有任何法产生、灭亡、出现、坏灭、束缚、责骂、欺骗、切割、砍伐或殴打。因此，从他发起最初的心开始，直到安住于菩提树之间，如果心
English
The Bodhisattva Mahasattva abides in the Perfection of Wisdom and fully upholds the Perfection of Morality. The Blessed One said: "Rabjor, here, the Bodhisattva Mahasattva abides in the Perfection of Wisdom and does not distinguish the opportunities of the Hearer's Ground and the Solitary Buddha's Ground. Why is that? Because he is like this, he does not fixate on the Hearer's Ground or the Solitary Buddha's Ground, nor does he fixate on that mind. From the moment he generates the first mind, until he sits at the Bodhi tree, I have also abandoned killing. Moreover, I also encourage the abandonment of killing. I speak of the virtues of abandoning killing. Whoever else has abandoned killing, I praise their virtues and rejoice with them. I have also abandoned taking what is not given, sexual misconduct, lying, slander, harsh speech, idle talk, covetousness, malice, and wrong views. Moreover, I also encourage the abandonment of wrong views. I speak of the virtues of abandoning wrong views. Whoever else has abandoned wrong views, I praise their virtues and rejoice with them. Because that morality does not become attached to any Dharma of the Hearers or Solitary Buddhas, what need is there to mention others? Rabjor, in this way, the Bodhisattva Mahasattva abides in the Perfection of Wisdom and fully upholds the Perfection of Morality." Asked: "Blessed One, how does the Bodhisattva Mahasattva abide in the Perfection of Wisdom and fully uphold the Perfection of Patience?" The Blessed One said: "Rabjor, here, the Bodhisattva Mahasattva abides in the Perfection of Wisdom and generates conforming patience. He thinks like this: 'Here, there is no Dharma that arises, ceases, appears, perishes, binds, scolds, deceives, cuts, fells, or strikes.' Therefore, from the moment he generates the first mind, until he sits at the Bodhi tree, if the mind...