Tibetan
་སོ། །བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་དེ་ལ་མྱི་གནས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་དེ་ལ་མྱི་གནས་སོ། །དེ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཀྱང་དེ་ལ་མྱི་གནས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནི། བསམ་གཏན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་། །གང་མཉམ་པར་གཞོག་པ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་། །རྣམ་པ་གང་གིས་མཉམ་པར་གཞག་པའི་རྣམ་པ་དེ་དག་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་། །དེ་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཀྱང་དེ་ལ་མྱི་གནས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་། །གང་མཉམ་པར་གཞོག་པ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ང་ངོ་། །རྣམ་པ་གང་གིས་མཉམ་པར་གཞག་པའི་རྣམ་པ་དེ་དག་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་། །དེ་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཀྱང་དེ་ལ་མྱི་གནས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་། །གང་མཉམ་པར་གཞོག་པ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་། །རྣམ་པ་གང་གིས་ མཉམ་པར་གཞག་པའི་རྣམ་པ་དེ་དག་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་། །དེ་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཀྱང་དེ་ལ་མི་གནས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་། །གང་མཉམ་པར་གཞོག་པ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་། །རྣམ་པ་གང་གིས་མཉམ་པར་གཞག་པའི་རྣམ་པ་དེ་དག་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་། །དེ་བྱམས་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཀྱང་དེ་ལ་མྱི་གནས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་བྱམས་པ་ནི་བྱམས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་། །གང་མཉམ་པར་གཞོག་པ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་། །རྣམ་པ་གང་གིས་མཉམ་པར་གཞག་པའི་རྣམ་པ་དེ་དག་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་། །དེ་སྙིང་རྗེ་ལ་རྦྷོམས་པར་འཇུག་ཀྱང་དེ་ལ་མི་གནས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་སྙིང་རྗེ་ནི་སྙིང་རྗེའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་། །གང་མཉམ་པར་གཞོག་པ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་། །རྣམ་པ་གང་གིས་མཉམ་པར་གཞག་པའི་རྣམ་པ་དེ་དག་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ང་ངོ་། །དེ་དགའ་བ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཀྱང་དེ་ལ་མི་གནས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་དགའ་བ་ནི་དགའ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་། །གང་མཉམ་པར་གཞོག་པ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་། །རྣ
Chinese
索。即使行于禅定波罗蜜多，也不住于其中。即使行于智慧波罗蜜多，也不住于其中。他入于初禅，也不住于其中。那是什么缘故呢？因为这样，初禅是禅定的自性空。能入定者，也是自性空。以何种方式入定的那些方式，也是自性空。他入于二禅，也不住于其中。那是什么缘故呢？因为这样，二禅是禅定的自性空。能入定者，也是自性空。以何种方式入定的那些方式，也是自性空。他入于三禅，也不住于其中。那是什么缘故呢？因为这样，三禅是禅定的自性空。能入定者，也是自性空。以何种方式 入定的那些方式，也是自性空。他入于四禅，也不住于其中。那是什么缘故呢？因为这样，四禅是禅定的自性空。能入定者，也是自性空。以何种方式入定的那些方式，也是自性空。他入于慈爱，也不住于其中。那是什么缘故呢？因为这样，慈爱是慈爱的自性空。能入定者，也是自性空。以何种方式入定的那些方式，也是自性空。他入于悲悯，也不住于其中。那是什么缘故呢？因为这样，悲悯是悲悯的自性空。能入定者，也是自性空。以何种方式入定的那些方式，也是自性空。他入于喜乐，也不住于其中。那是什么缘故呢？因为这样，喜乐是喜乐的自性空。能入定者，也是自性空。以何
English
So. Even when practicing the perfection of meditation, one does not abide in it. Even when practicing the perfection of wisdom, one does not abide in it. One enters the first dhyana, but does not abide in it. Why is that? Because the first dhyana is empty of its own nature of dhyana. That which is being entered into is also empty of its own nature. The ways in which one enters into it are also empty of their own nature. One enters the second dhyana, but does not abide in it. Why is that? Because the second dhyana is empty of its own nature of dhyana. That which is being entered into is also empty of its own nature. The ways in which one enters into it are also empty of their own nature. One enters the third dhyana, but does not abide in it. Why is that? Because the third dhyana is empty of its own nature of dhyana. That which is being entered into is also empty of its own nature. The ways in which one enters into it are also empty of their own nature. One enters the fourth dhyana, but does not abide in it. Why is that? Because the fourth dhyana is empty of its own nature of dhyana. That which is being entered into is also empty of its own nature. The ways in which one enters into it are also empty of their own nature. One enters into loving-kindness, but does not abide in it. Why is that? Because loving-kindness is empty of its own nature of loving-kindness. That which is being entered into is also empty of its own nature. The ways in which one enters into it are also empty of their own nature. One enters into compassion, but does not abide in it. Why is that? Because compassion is empty of its own nature of compassion. That which is being entered into is also empty of its own nature. The ways in which one enters into it are also empty of their own nature. One enters into joy, but does not abide in it. Why is that? Because joy is empty of its own nature of joy. That which is being entered into is also empty of its own nature. By wh