Tibetan
ང་པ་ཉིད་ཀྱང་བཤིག་པར་འགྱུར་ན། རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་འཇིག་པར་མྱི་འགྱུར་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིས་མྱེད་པར་འགྲོ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཡུལ་ན་མྱི་གནས། ཕྱོགས་ན་མྱི་གནས་པ་སྟེ། དེ་ནི་གང་ནས་ཀྱང་འོང་བ་ཡང་མ་ཡིན། གང་དུ་འགྲོ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཆོས་གནས་པ་ཉིད་ད་དོ། །དེ་ལ་ནི་ཆོས་གང་ཡང་འཕེལ་བར་དམྱིགས་པའམ། འགྲིབ་པ་དམྱིགས་པ་ འམ། །འགོང་བ་དམྱིགས་པའམ། སྐྱེ་བ་དམྱིགས་པ་འམ། འབྱུང་བ་དམྱིགས་པའམ། འགག་པ་དམྱིགས་པའམ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དམྱིགས་པའམ། རྣམ་པར་བྱང་བ་དམྱིགས་པ་མྱེད་དོ། །དེ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ་དེ་ལ་གནས་ཤིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས། བླ་ན་མྱེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡང་ད་ག་པར་འཇུག་སྟེ། ཆོས་གང་ཡང་འཇུག་པའམ། མྱི་འཇུག་པར་མཐོང་བ་མྱེད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་འཇུག་པ་མྱེད་ཅིང་གནས་པ་མྱེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་གནས་པའོ། །དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིནད་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་མཐོང་ནས། བླ་ན་མྱེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མྱི་ལྡོག་གོ །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་དེས་སྒྲིབ་པའི་ཆོས་གང་ཡང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མྱི་མཐོང་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྒྲིབ་པ་མྱེད་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནི་འདི་ལྟར་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བདག་མྱི་དམྱིགས། བདག་ཏུ་གདགས་པ་ཡང་མྱི་དམྱིགས། སེམས་ཅན་མྱི་དམྱིགས། སེམས་ཅན་དུ་གདགས་པ་ཡང་མྱི་དམྱིགས། སྲོག་མྱི་དམྱིགས། སྲོག་ཏུ་གདགས་པ་ཡང་མྱི་དམྱིགས། འགྲོ་བའང་མྱི་དམྱིགས། འགྲོ་བར་གདགས་པ་ཡང་མྱི་དམྱིགས། གསོ་བ་ཡང་མྱི་དམྱིགས། གསོ་བར་གདགས་པ་ཡང་མྱི་དམྱིགས། སྐྱེས་བུ་ཡང་མྱི་དམྱིགས། སྐྱེས་བུར་གདགས་པ་ཡང་མྱི་དམྱིགས། གང་ཟག་ཀྱང་མྱི་དམྱིགས། གང་ཟག་ཏུ་གདགས་པ་ཡང་མྱི་དམྱིགས། ཤེད་ཅན་ཡང་མྱི་དམྱིགས། ཤེད་ཅན་དུ་གདགས་པ་ཡང་མྱི་དམྱིགས། ཤེད་བདག་ཀྱང་མྱི་དམྱིགས། ཤེད་བདག་ཏུ་གདགས་པ་ཡང་མྱི་དམྱིགས། བྱེད་པ་པོ་ཡང་མྱི་དམྱིགས། བྱེད་པ་པོར་གདགས་པ་ཡང་མྱི་དམྱིགས། ཚོར་ བ་པོ་ཡང་མྱི་དམྱིགས། ཚོར་བ་པོར་གདགས་པ་ཡང་མྱི་དམྱིགས། ཚོར་བར་བྱེད་པ་ཡང་མྱི་དམྱིགས། ཚོར་བར་བྱེད་པར་གདགས་པ་ཡང་མྱི་དམྱིགས། སློང་བ་ཡང་མྱི་དམྱིགས། སློང་བར་གདགས་པ་ཡང་མྱི་ད
Chinese
如果我（指“我”的概念）本身也会被摧毁，那么自性空性就不会被摧毁，它不是恒常的，也不是走向虚无。为什么呢？因为它不住于处所，不住于方位。它不是从任何地方来，也不是到任何地方去，这就是法的住处。在那里，没有任何法被认为是增长，也没有被认为是减少，没有被认为是衰败，也没有被认为是出生，没有被认为是出现，也没有被认为是灭亡，没有被认为是完全烦恼，也没有被认为是完全清净。那是诸法的自性，安住于此，菩萨摩诃萨们也能正确地进入无上正等觉，他们不会看到任何法是进入或不进入的。一切法都是无入无住的，那是诸法的法性。因此，当菩萨摩诃萨修习般若波罗蜜多时，他们会看到一切法自性本空，从而不会从无上正等觉中退转。为什么呢？因为他们不会真正地看到任何遮蔽之法，他们会真正地看到一切法都是无遮蔽的。这是因为在自性空性中，他们不会执着于我，也不会执着于我之施设，不会执着于有情，也不会执着于有情之施设，不会执着于命，也不会执着于命之施设，不会执着于行者，也不会执着于行者之施设，不会执着于养育者，也不会执着于养育者之施设，不会执着于士夫，也不会执着于士夫之施设，不会执着于补特伽罗，也不会执着于补特伽罗之施设，不会执着于有力者，也不会执着于有力者之施设，不会执着于力主，也不会执着于力主之施设，不会执着于作者，也不会执着于作者之施设，不会执着于感受者，也不会执着于感受者之施设，不会执着于感受之作用，也不会执着于感受之作用的施设，不会执着于乞求者，也不会执着于乞求者的施
English
If even the 'I' itself is to be destroyed, then the emptiness of inherent existence will not be destroyed; it is not permanent, nor is it going to annihilation. Why is that? Because it does not abide in a place, it does not abide in a direction. It does not come from anywhere, nor does it go anywhere; that is the abiding of phenomena. In it, no phenomenon is seen as increasing, nor is any seen as decreasing, nor is any seen as declining, nor is any seen as being born, nor is any seen as arising, nor is any seen as ceasing, nor is any seen as being completely afflicted, nor is any seen as being completely purified. That is the nature of phenomena, and abiding in it, Bodhisattva-Mahasattvas also correctly enter into unsurpassed, perfect, and complete enlightenment; they do not see any phenomenon as entering or not entering. All phenomena are without entering and without abiding; that is the dharmata of phenomena. Therefore, when Bodhisattva-Mahasattvas practice the Perfection of Wisdom, seeing all phenomena as empty of inherent existence, they do not turn back from unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. Why is that? Because they do not truly see any obscuring phenomenon; they truly see all phenomena as unobscured. This is because in the emptiness of inherent existence, they do not fixate on self, nor do they fixate on the imputation of self, they do not fixate on sentient beings, nor do they fixate on the imputation of sentient beings, they do not fixate on life, nor do they fixate on the imputation of life, they do not fixate on goers, nor do they fixate on the imputation of goers, they do not fixate on nourishers, nor do they fixate on the imputation of nourishers, they do not fixate on persons, nor do they fixate on the imputation of persons, they do not fixate on individuals, nor do they fixate on the imputation of individuals, they do not fixate on the powerful, nor do they fixate on the imputation of the powerful, they do not fixate on lords of power, nor do they fixate on the imputation of lords of power, they do not fixate on agents, nor do they fixate on the imputation of agents, they do not fixate on experiencers, nor do they fixate on the imputation of experiencers, they do not fixate on the act of experiencing, nor do they fixate on the imputation of the act of experiencing, they do not fixate on beggars, nor do they fixate on the imputation of beggars.