Tibetan
རེ་ལྔ་པ། ཆོས་ཉིད་འཁྲུག་པ་མེད་པའི་ལེའུ། རེ་ལྔ་པ། ཆོས་ཉིད་འཁྲུག་པ་མེད་པའི་ལེའུ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ། བམ་པོ་དགུ་པ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོརད་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་ འདས་དེ་ལྟར་གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་ཡང་ཤིན་ཏུ་དམྱིགས་སུ་མ་མཆིས་ལ། སེམས་ཅན་དུ་དམྱིགས་པ་ཡང་མ་མཆིས་ན། སུའི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་ལགས། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཚད་མར་བྱས་ཤིང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་སྟེ། རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཡང་གཞན་ལ། སེམས་ཅན་གྱི་མཐའ་ཡང་གཞན་ཡིན་ན་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆན་པོ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྒོམ་པར་མྱི་འགྱུར་ཏེ། རབ་འབྱོར་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཡང་གཞན་མ་ཡིན། སེམས་ཅན་གྱི་མཐའ་ཡང་གཞན་མ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྒོམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་འཁྲུག་པ་མྱེད་པར། སེམས་ཅན་རྣམས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་འགོད་དོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཡང་གཞན་མ་ལགས། སེམས་ཅན་གྱི་མཐའ་ཡང་གཞན་མ་ལགས་ན། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་གནས་པར་གྱུར་ན་ནི། དེས་རང་བཞིན་ལ་རང་བཞིན་གནས་པར་གྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རང་བཞིན་ལ་ནི་རང་བཞིན་གནས་པ་མ་མཆིས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་འགོད་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་གནས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མེད། རང་བཞིན་ལ་རང་བཞིན་གནས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མྱེད་ན། འོན་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མཁས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་མཐའ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་འགོད་དེ། ཡང་དག་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པར་མྱི་བྱེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་གྱི་མཐའ་ཡང་གཞན་མ་ཡིན། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཡང་གཞན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཅན་གྱི་མཐའ་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དེ་ལ་གཉིས་སུ་མྱེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མྱེད་དོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མཁས་པ་དང་ལྡན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་འགོད་ཀྱང་། ཡང་དག་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་འཁྲུག་པར་མྱི་བགྱིད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དེ་གང་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་སྦྱིན་པ་ལ་རབ་ཏུ་འགོད་ད་དོ། །སྦྱིན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བཀོད་ན་ས། སྦྱིན་པ་དེ་ཐོག་མའི་མཐའ་དང་། ཐ་མའི་མཐའ་དང་དབུས་སྟོང་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྦྱིན་པ་དེའི་ཐོག་མའི་མཐའ་ཡང་སྟོང་། ཐ་མའི་མཐའ་ཡང་སྟོང་། དབུས་ཀྱང་སྟོང་པ་དེ་ལྟར་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་སྟོང་། སྦྱིན་བདག་ཀྱང་སྟོང་། ལེན་པ་ཡང་སྟོང་པར་སྟོན་ཅིང་། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་དོན་དེ་དག་མྱེད་ཀྱིས། སྦྱིན་པ་ཡང་གཞན་ལ། སྦྱིན་པའི་ འབྲས་བུ་ཡང་གཞན་ནོ་སྙམ་ཏུ་མ་སེམས་ཤིག །སྦྱིན་བདག་ཀྱང་གཞན་ལ། ལེན་པ་ཡང་གཞན་ནོ། སྙམ་དུ་མ་སེམས་ཤིག །རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ནམ་སྦྱིན་པ་ཡང་གཞན་ལ། སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་གཞན་ནོ་སྙམ་དུ་མྱི་སེམས། སྦྱིན་བདག་ཀྱང་གཞན་ལ་ལེན་པ་ཡང་གཞན་ནོ་སྙམ་དུ་མྱི་སེམས་པ་དེའི་ཚེ། ཁྱོད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་འདི་བདུད་རྩི་དང་། བདུད་རྩིའི་འབྲས་བུ་དང་། མཐར་བདུད་རྩིར་འགྱུར་ཏེ། སྦྱིན་པ་འདིས་གཟུགས་ཡོངས་སུ་མ་འཛིན་ཅིག །ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་མ་འཛིན་ཅིག །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་འདི་ནི་སྦྱིན་པས་སྟོང་ངོ་། །དེའི་འབྲས་བུ་ཡང་འབྲས་བུས་སྟོང་ངོ་། །སྦྱིན་བདག་ཀྱང་སྦྱིན་བདག་གིས་སྟོང་ངོ་། །ལེན་པ་ཡང་ལེན་པས་སྟོང་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ནི་སྦྱིན་པ་མྱི་དམྱིགས། སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་དང་། སྦྱིན་བདག་དང་། ལེན་པ་མྱི་དམྱིགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཆོས་དེ་དག་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་སྟོང་ངོ་ཞེས་རྗོད་དོ། །གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་
Chinese
第五十五品，法性不乱品。 第五十五品，法性不乱品。 《般若波罗蜜多十万颂》，第九卷。此后，具寿善现向薄伽梵如是禀白：世尊，如是，若有情亦极微细不可得，有情之想亦不可得，为谁之故，菩萨摩诃萨修习般若波罗蜜多？如是禀白已，薄伽梵告具寿善现曰：善现，菩萨摩诃萨以真如为定量，修习般若波罗蜜多。善现，若真如之边亦异，有情之边亦异者，菩萨摩诃萨亦不应修习般若波罗蜜多。善现，真如之边亦非异，有情之边亦非异，是故菩萨摩诃萨亦为有情之故修习般若波罗蜜多。修习般若波罗蜜多之菩萨摩诃萨，于真如边不令错乱，亦安置有情于真如边。禀白：世尊，若如是真如之边亦非异，有情之边亦非异者，真如边当安住于真如边耶？世尊，若真如边安住于真如边者，彼则自性安住于自性。世尊，自性实不安住于自性，世尊，云何菩萨摩诃萨修习般若波罗蜜多时，安置有情于真如边耶？薄伽梵告曰：善现，真如边亦不应安住于真如边，自性亦不应安住于自性。然菩萨摩诃萨修习般若波罗蜜多时，以善巧方便安置有情之边于真如边，真如边不
English
Chapter Fifty-Five: The Chapter on the Undisturbed Nature of Reality Chapter Fifty-Five: The Chapter on the Undisturbed Nature of Reality The Hundred Thousand Verses on the Perfection of Wisdom, Volume Nine. Then, the venerable Subhuti said to the Blessed One: "Blessed One, if sentient beings are indeed extremely subtle and unattainable, and the perception of sentient beings is also unattainable, then for whose sake do Bodhisattva-Mahasattvas cultivate the Perfection of Wisdom?" Having said this, the Blessed One said to the venerable Subhuti: "Subhuti, Bodhisattva-Mahasattvas, taking Suchness as the measure, cultivate the Perfection of Wisdom. Subhuti, if the boundary of Suchness were different, and the boundary of sentient beings were also different, then Bodhisattva-Mahasattvas would not cultivate the Perfection of Wisdom. Subhuti, the boundary of Suchness is not different, and the boundary of sentient beings is not different. Therefore, Bodhisattva-Mahasattvas cultivate the Perfection of Wisdom for the sake of sentient beings. Bodhisattva-Mahasattvas who cultivate the Perfection of Wisdom, without disturbing the boundary of Suchness, also establish sentient beings in the boundary of Suchness." He said: "Blessed One, if the boundary of Suchness is not different, and the boundary of sentient beings is not different, then will the boundary of Suchness abide in the boundary of Suchness? Blessed One, if the boundary of Suchness abides in the boundary of Suchness, then that would be self-nature abiding in self-nature. Blessed One, self-nature does not abide in self-nature. Blessed One, how do Bodhisattva-Mahasattvas, when practicing the Perfection of Wisdom, establish sentient beings in the boundary of Suchness?" The Blessed One said: "Subhuti, the boundary of Suchness should not abide in the boundary of Suchness, and self-nature should not abide in self-nature. However, when Bodhisattva-Mahasattvas practice the Perfection of Wisdom, through skillful means, they establish the boundary of sentient beings in the boundary of Suchness, without
Chinese
不扰乱。（为什么呢？）因为，众生的边际也不是其他的，真实的边际也不是其他的。这样，众生的边际和真实的边际，对于那个没有二，不能做成二。请问：世尊，菩萨摩诃萨在修行般若波罗蜜多的时候，以善巧方便安立众生于真实的边际，却不扰乱真实的边际，那样的善巧方便是什么呢？世尊说：善现，于此，菩萨摩诃萨在修行般若波罗蜜多的时候，从最初发心开始摄受，安立众生于布施。安立于布施后，那个布施的最初的边际和最后的边际以及中间是空的。如同那个布施的最初的边际也是空的，最后的边际也是空的，中间也是空的那样，布施的果报也是空的，布施的施主也是空的，接受者也是空的来显示。种姓之子，像那样真实的边际对于那些事情是没有的。布施也是其他的，布施的果报也是其他的，不要这样想。布施的施主也是其他的，接受者也是其他的，不要这样想。种姓之子，你什么时候布施也是其他的，布施的果报也是其他的，不要这样想。布施的施主也是其他的，接受者也是其他的，不要这样想的时候，你的布施就是甘露，甘露的果报，最终会变成甘露。不要以这个布施完全执着于色，受、想、行、识也不要完全执着。为什么呢？因为，像这样你的布施是以布施而空的。它的果报也是以果报而空的。布施的施主也是以施主而空的。接受者也是以接受者而空的。因为在空性中，布施不可得，布施的果报和布施的施主和接受者都不可得。为什么呢？因为，像这样那些法，自性是极其空性的这样说。另外，善现，菩萨摩诃萨
English
They do not disturb. Why is that? Because, the limit of sentient beings is not other, the limit of reality is not other. Thus, the limit of sentient beings and the limit of reality, for that there is no duality, it cannot be made into two. Question: Blessed One, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Prajnaparamita, with skillful means establishes sentient beings in the limit of reality, but does not disturb the limit of reality, what is that skillful means like? The Blessed One said: Subhuti, here, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Prajnaparamita, from the initial generation of the mind, he takes hold and establishes sentient beings in generosity. If he establishes them well in generosity, that generosity, the initial limit, the final limit, and the middle are empty. Just as the initial limit of that generosity is also empty, the final limit is also empty, and the middle is also empty, so the fruit of generosity is also empty, the giver is also empty, and the receiver is also shown to be empty. Son of good family, in that way, the limit of reality does not have those things. Generosity is also other, and the fruit of generosity is also other, do not think like that. The giver is also other, and the receiver is also other, do not think like that. Son of good family, when you do not think that generosity is other, and the fruit of generosity is also other, and you do not think that the giver is also other, and the receiver is also other, then your generosity is nectar, the fruit of nectar, and in the end, it will become nectar. Do not completely grasp form with this generosity. Do not completely grasp feeling, perception, formation, and consciousness. Why is that? Because, like this, your generosity is empty of generosity. Its fruit is also empty of fruit. The giver is also empty of giver. The receiver is also empty of receiver. Because in emptiness, generosity is not seen, the fruit of generosity, the giver, and the receiver are not seen. Why is that? Because, like this, those dharmas are said to be extremely empty by nature. Furthermore, Subhuti, Bodhisattva Mahasattva
Tibetan
རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མཁས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་འགོད་དོ། །ཚུར་རིགས་ཀྱི་བུ་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོངས་ལ། སྲོག་གཅོད་པ་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པར་གྱིས་ཤིག །མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་སྤོངས་ལ། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པར་གྱིས་ཤིག །འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་སྤོངས་ལ། འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པར་གྱིས་ཤིག །རྫུན་དུ་སྨྲ་བ་སྤོངས་ལ། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པར་གྱིས་ཤིག །ཕྲ་མ་སྤོངས་ལ། ཕྲ་མ་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པར་གྱིས་ཤིག །ཞེ་གཅོད་པའི་ཚིག་སྤོངས་ལ། ཞེ་གཅོད་པའི་ཚིག་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པར་གྱིས་ཤིག །ཚིག་ཀྱལ་པ་སྤོངས་ལ། ཚིག་ཀྱལ་པ་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པར་གྱིས་ཤིག །ཆགས་སེམས་སྤོངས་ལ། ཆགས་སེམས་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པར་གྱིས་ཤིག །གནོད་སེམས་སྤོངས་ལ། གནོད་སེམས་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པར་གྱིས་ཤིག །ལོག་པར་ལྟ་བ་སྤོངས་ལ་ལོག་པར་ལྟ་བ་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པར་གྱིས་ཤིག །རིགས་ཀྱི་བུ་ཆོས་འདི་དག་ལ་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གང་ཡང་མྱེད་ཀྱིས། རིགས་ཀྱི་བུ་སེམས་དང་གང་ལ་སྲོག་གཅད་པར་བྱ་བའི་སྲོག་ཆགས་དང་། ་སྲོག་ག་ཅད་པར་བཏགས་པ་དང་། གང་གིས་སྲོག་གཅད་པར་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱང་གང་ཞིག་ཡིན། གང་མ་བྱིན་པར་བླང་བ་དང་། མ་བྱིན་པར་ལེན་པར་བཏགས་པ་དང་། གང་གིས་བླང་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱང་གང་ཞིག་ཡིན། གང་འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་དང་། འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པར་བཏགས་པ་དང་། གང་གིས་འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པར་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱང་གང་ཞིག་ཡིན། གང་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང་། རྫུན་དུ་སྨྲ་བར་བཏགས་པ་དང་། གང་གིས་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བར་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱང་གང་ཞིག་ཡིན། གང་ཕྲ་མ་སྨྲ་བ་དང་། ཕྲ་མ་སྨྲ་བར་བཏགས་པ་དང་། གང་གིས་ཕྲ་མར་སྨྲ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱང་གང་ཞིག་ཡིན། གང་ཞེ་གཅོད་པའི་ཚིག་སྨྲ་བ་དང་། ཞེ་གཅོད་པར་བཏགས་པ་དང་། གང་གིས་ཞེ་གཅོད་པའི་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱང་གང་ཞིག་ཡིན། གང་ཚིག་ཀྱལ་པ་སྨྲ་བ་དང་། ཚིག་ཀྱལ་པར་བཏགས་པ་དང་། གང་གིས་ཚིག་ཀྱལ་པར་སྨྲ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱང་གང་ཞིག་ཡིན། གང་ཆགས་སེམས་སྐྱེད་པ་དང་། ཆགས་སེམས་སུ་བཏགས་པ་དང་། གང་གིས་ཆགས་སེམས་སྐྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱང་གང་ཞིག་ཡིན། གང་གནོད་སེམས་སྐྱེད་པ་དང་། གནོད་སེམས་སུ་བཏགས་པ་དང་། གང་གིས་གནོད་སེམས་སུ་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱང་གང་ཞིག་ ཡིན། གང་ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་། ལོག
Chinese
在行持波罗蜜多时，以善巧方便使众生安住于戒律。种姓之子，断除杀生，从杀生中返回。断除不予取，从不予取中返回。断除欲邪行，从欲邪行中返回。断除妄语，从妄语中返回。断除离间语，从离间语中返回。断除恶语，从恶语中返回。断除绮语， 从绮语中返回。断除贪心，从贪心中返回。断除害心，从害心中返回。断除邪见，从邪见中返回。种姓之子，这些法如何被完全观察，也没有那样的自性。种姓之子，心和将被杀害的有情，以及杀生之所依，以及以何杀生，那样的法又是什么呢？什么是不予取，以及不予取之所依，以及以何取，那样的法又是什么呢？什么是欲邪行，以及欲邪行之所依，以及以何行邪淫，那样的法又是什么呢？什么是妄语，以及妄语之所依，以及以何说妄语，那样的法又是什么呢？什么是离间语，以及离间语之所依，以及以何说离间语，那样的法又是什么呢？什么是恶语，以及恶语之所依，以及以何说恶语，那样的法又是什么呢？什么是绮语，以及绮语之所依，以及以何说绮语，那样的法又是什么呢？什么是生起贪心，以及贪心之所依，以及以何生起贪心，那样的法又是什么呢？什么是生起害心，以及害心之所依，以及以何作害心，那样的法又是什么呢？什么是邪见，以及邪