Tibetan
ལ་གྱིས་མྱི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྒ་ཤི་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་ བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྒ་ཤི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཟློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྒ་ཤི་དངོས་པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཟློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་སྒོམ་སྟེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དེ་དག་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཟློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་རྣམས་སྒོམ་སྟེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་དེ་དག་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཟློ་མ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་རྣམས་སྒོམ་སྟེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དེ་དག་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་ མྱེད་པར། དབང་པོ་རྣམས་སྒོམ་སྟེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དབང་པོ་དེ་དག་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། དབང་པོ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། སྟོབས་རྣམས་སྒོམ་སྟེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོབས་དེ་དག་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོབས་དེ་དག་གིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་སྒོམ་སྟེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དེ་དག་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཟློ་མ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་སྒོམ་སྟེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་དཔ་དེ་དག་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཟློ་མ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྣམས་སྒོམ་སྟེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དེ་དག་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། འཕགས་པའི་བདེན་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། བསམ་གཏན་རྣམས་སྒོམ་སྟེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསམ་གཏན་དེ་དག་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། བསམ་གཏན་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཟློམ་སེམས་སུ་བྱེད་ད་དོ། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ཚད་མྱེད་པ་ རྣམས་སྒོམ་སྟེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཚད་མྱེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། ཚད་མྱེད་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། གཟུགས་མྱེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་སྒོམ་སྟེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཟུགས་མྱེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེ་དག་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། གཟུགས་མྱེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས
Chinese
而且以不缘为缘而缘空性，又以空性而生增上慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心而作意，却以衰老死亡无实有空为作意，以缘的方式缘无实有空性，又以空性而生增上慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心而作意，却以衰老死亡自性空为作意，以缘的方式缘自性空性，又以空性而生慢心。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心而作意，却以衰老死亡无实有自性空为作意，以缘的方式缘无实有自性空性，又以空性而生慢心。 善现，此外，菩萨摩诃萨，当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心而作意，却修习四念住，以缘的方式缘彼等四念住，又以彼等四念住而生慢心。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心而作意，却修习四正断，以缘的方式缘彼等四正断，又以彼等四正断而生慢心。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心而作意，却修习四神足，以缘的方式缘彼等四神足，又以彼等四神足而生增上慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心而作意，却修习五根，以缘
English
Moreover, one apprehends emptiness, which is non-apprehension, as an object, and also becomes conceited due to emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without applying the mind that possesses all aspects of knowledge, one contemplates aging and death as being empty of substance, and by way of objectifying, one apprehends emptiness, which is the absence of substance, and also becomes conceited due to emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without applying the mind that possesses all aspects of knowledge, one contemplates aging and death as being empty of inherent nature, and by way of objectifying, one apprehends emptiness of inherent nature, and also becomes conceited. When practicing the Perfection of Wisdom, without applying the mind that possesses all aspects of knowledge, one contemplates aging and death as being empty of substance and inherent nature, and by way of objectifying, one apprehends emptiness of substance and inherent nature, and also becomes conceited. Furthermore, Subhuti, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, without applying the mind that possesses all aspects of knowledge, they cultivate the four mindfulnesses, and by way of objectifying, they also apprehend those four mindfulnesses, and also become conceited due to those four mindfulnesses. When practicing the Perfection of Wisdom, without applying the mind that possesses all aspects of knowledge, they cultivate the four right abandonments, and by way of objectifying, they also apprehend those four right abandonments, and also become conceited due to those four right abandonments. When practicing the Perfection of Wisdom, without applying the mind that possesses all aspects of knowledge, they cultivate the four legs of miraculous power, and by way of objectifying, they also apprehend those four legs of miraculous power, and also become conceited. When practicing the Perfection of Wisdom, without applying the mind that possesses all aspects of knowledge, they cultivate the faculties, and by way of
Chinese
也以执著的方式缘取那些根，并且那些根也生起慢心。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切种智的作意，而是修习诸力，也以执著的方式缘取那些力，并且那些力也生起慢心。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切种智的作意，而是修习菩提分，也以执著的方式缘取那些菩提分，并且那些菩提分也生起慢心。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切种智的作意，而是修习八支圣道，也以执著的方式缘取那些八支圣道，并且那些八支圣道也生起慢心。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切种智的作意，而是修习圣谛，也以执著的方式缘取那些圣谛，并且那些圣谛也生起慢心。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切种智的作意，而是修习禅定，也以执著的方式缘取那些禅定，并且那些禅定也生起慢心。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切种智的作意，而是修习四无量，也以执著的方式缘取那些四无量，并且那些四无量也生起慢心。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切种智的作意，而是修习无色定，也以执著的方式缘取那些无色定，并且那些无色定也生起慢心。
English
Also, he focuses on those faculties in a clinging manner, and those faculties also generate pride. When he practices the Perfection of Wisdom, without focusing on the mind that possesses all knowledge, he cultivates the powers, and he also focuses on those powers in a clinging manner, and those powers also generate pride. When he practices the Perfection of Wisdom, without focusing on the mind that possesses all knowledge, he cultivates the limbs of enlightenment, and he also focuses on those limbs of enlightenment in a clinging manner, and those limbs of enlightenment also generate pride. When he practices the Perfection of Wisdom, without focusing on the mind that possesses all knowledge, he cultivates the Noble Eightfold Path, and he also focuses on those limbs of the Noble Eightfold Path in a clinging manner, and those limbs of the Noble Eightfold Path also generate pride. When he practices the Perfection of Wisdom, without focusing on the mind that possesses all knowledge, he cultivates the Noble Truths, and he also focuses on those Noble Truths in a clinging manner, and those Noble Truths also generate pride. When he practices the Perfection of Wisdom, without focusing on the mind that possesses all knowledge, he cultivates the meditations, and he also focuses on those meditations in a clinging manner, and those meditations also generate pride. When he practices the Perfection of Wisdom, without focusing on the mind that possesses all knowledge, he cultivates the immeasurables, and he also focuses on those immeasurables in a clinging manner, and those immeasurables also generate pride. When he practices the Perfection of Wisdom, without focusing on the mind that possesses all knowledge, he cultivates the formless absorptions, and he also focuses on those formless absorptions in a clinging manner, and those formless absorptions also generate pride.
Tibetan
་ར་བ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣམ་པར་ཐར་པ་རྣམས་སྒོམ་སྟེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་ཐར་པ་དེ་དག་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། རྣམ་པར་ཐར་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་ར་བ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར་། མཐར་གྱིས་གན་ས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་སྒོམ་སྟེ་དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེ་དག་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། མཐར་གྱིས་གན་ས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ལོམ་སེམས་སུ་བྱེད་ད་དོ། །དེ་ཤེས་ར་བ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར་། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མྱེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མྱེད་པ་སྒོམ་སྟེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མྱེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མྱེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མྱེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མྱེད་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ལོམ་སེམས་སུ་བྱེད་ད་དོ། །དེ་ཤིས་ར་བ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། མངོན་པར་ཤེས་པ་རྣམས་སྒོམ་སྟེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མངོན་པར་ཤེས་པ་དེ་དག་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། མངོན་པར་ཤེས་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་ བ་མྱེད་པར། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་སྒོམ་སྟེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དག་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དག་གིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་རྣམས་སྒོམ་སྟེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་དེ་དག་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཟློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་རྣམས་སྒོམ་སྟེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབ
Chinese
当修持般若波罗蜜多时，不作意于具一切种智，而是修持解脱，以所缘的方式也缘于那些解脱，并且以那些解脱而生起慢心。当修持般若波罗蜜多时，不作意于具一切种智，而是修持渐次止息的等至，以所缘的方式也缘于那些渐次止息的等至，并且以那些渐次止息的等至而生起慢心。当修持般若波罗蜜多时，不作意于具一切种智，而是修持解脱之门空性、无相和无愿，以所缘的方式也缘于解脱之门空性、无相和无愿，并且以解脱之门空性、无相和无愿而生起慢心。当修持般若波罗蜜多时，不作意于具一切种智，而是修持神通，以所缘的方式也缘于那些神通，并且以那些神通而生起慢心。当修持般若波罗蜜多时，不作意于具一切种智，而是修持三摩地，以所缘的方式也缘于那些三摩地，并且以那些三摩地而生起慢心。当修持般若波罗蜜多时，不作意于具一切种智，而是修持陀罗尼门，以所缘的方式也缘于那些陀罗尼门，并且以那些陀罗尼门而生起慢心。当修持般若波罗蜜多时，不作意于具一切种智，而是修持如来的力，以所缘的方式缘于如来的力
English
When practicing Prajñāpāramitā, without attending to the possession of all-knowing wisdom, one meditates on the liberations, and also focuses on those liberations as objects of focus, and also generates pride through those liberations. When practicing Prajñāpāramitā, without attending to the possession of all-knowing wisdom, one meditates on the gradual cessation attainments, and also focuses on those gradual abiding attainments as objects of focus, and also generates pride through those gradual abiding attainments. When practicing Prajñāpāramitā, without attending to the possession of all-knowing wisdom, one meditates on the doors of liberation: emptiness, signlessness, and wishlessness, and also focuses on the doors of liberation: emptiness, signlessness, and wishlessness as objects of focus, and also generates pride through the doors of liberation: emptiness, signlessness, and wishlessness. When practicing Prajñāpāramitā, without attending to the possession of all-knowing wisdom, one meditates on the superknowledges, and also focuses on those superknowledges as objects of focus, and also generates pride through those superknowledges. When practicing Prajñāpāramitā, without attending to the possession of all-knowing wisdom, one meditates on the samādhis, and also focuses on those samādhis as objects of focus, and also generates pride through those samādhis. When practicing Prajñāpāramitā, without attending to the possession of all-knowing wisdom, one meditates on the doors of dhāraṇī, and also focuses on those doors of dhāraṇī as objects of focus, and also generates pride through those doors of dhāraṇī. When practicing Prajñāpāramitā, without attending to the possession of all-knowing wisdom, one meditates on the powers of the Tathāgata, and focuses on the powers of the Tathāgata as objects of focus.