Tibetan
་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལེན་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལེན་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལེན་པ་མྱི་ དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མྱི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཟློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལེན་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཟློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལེན་པ་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལེན་པ་དངོས་པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ད་པའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། སྲིད་པ་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། སྲིད་པ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། སྲིད་པ་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་ པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཟློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། སྲིད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། ། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། སྲིད་པ་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཟློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། སྲིད་པ་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། སྲིད་པ་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། སྲིད་པ་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་
Chinese
也生起慢心。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以诸法皆空之名作意，以所缘之方式，缘诸法皆空之空性，并且以空性生起慢心。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以自性空之名作意，以所缘之方式，缘自性空之空性，并且以空性生起慢心。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以无所缘空之名作意，以所缘之方式，缘无所缘空之空性，并且以空性生起慢心。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以无事物空之名作意，以所缘之方式，缘无事物空之空性，并且以空性生起慢心。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以自性空之名作意，以所缘之方式，缘自性空之空性，并且以空性生起慢心。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以无事物自性空之名作意，以所缘之方式，缘无事物自性空之空性，并且以空性生起慢心。 善现，此外，菩萨摩诃萨，当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以内空之名作意，以所缘之方式，缘内空之空性，并
English
also generates conceit. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends with the name "all dharmas are empty," and in the manner of an object of focus, he focuses even on the emptiness of all dharmas, and also generates conceit through emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends with the name "own-nature emptiness," and in the manner of an object of focus, he focuses even on the emptiness of own-nature, and also generates conceit through emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends with the name "non-object emptiness," and in the manner of an object of focus, he focuses even on the emptiness of non-object, and also generates conceit through emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends with the name "non-entity emptiness," and in the manner of an object of focus, he focuses even on the emptiness of non-entity, and also generates conceit through emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends with the name "essence emptiness," and in the manner of an object of focus, he focuses even on the emptiness of essence, and also generates conceit through emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends with the name "non-entity essence emptiness," and in the manner of an object of focus, he focuses even on the emptiness of non-entity essence, and also generates conceit through emptiness. Furthermore, Subhuti, the Bodhisattva Mahasattva, when he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends with the name "internal emptiness," and in the manner of an object of focus, he focuses even on the emptiness of internal emptiness, and
Chinese
空性也生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而以存在外空性来作意，以所缘的方式也缘外空性，空性也生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而以存在内外空性来作意，以所缘的方式也缘内外空性，空性也生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而以存在空性空性来作意，以所缘的方式也缘空性空性，空性也生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而以存在大空性来作意，以所缘的方式也缘大空性，空性也生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而以存在胜义空性来作意，以所缘的方式也缘胜义空性，空性也生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而以存在有为空性来作意，以所缘的方式也缘有为空性，空性也生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而以存在无为空性来作意，以所缘的方式也缘无为空性，空性也生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，
English
Emptiness also gives rise to pride. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all-knowingness, he attends to what is called the emptiness of outer existence. In the manner of an object of focus, he also focuses on the emptiness of outer existence, and emptiness also gives rise to pride. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all-knowingness, he attends to what is called the emptiness of inner and outer existence. In the manner of an object of focus, he also focuses on the emptiness of inner and outer existence, and emptiness also gives rise to pride. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all-knowingness, he attends to what is called the emptiness of emptiness itself. In the manner of an object of focus, he also focuses on the emptiness of emptiness itself, and emptiness also gives rise to pride. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all-knowingness, he attends to what is called great emptiness. In the manner of an object of focus, he also focuses on great emptiness, and emptiness also gives rise to pride. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all-knowingness, he attends to what is called ultimate emptiness. In the manner of an object of focus, he also focuses on ultimate emptiness, and emptiness also gives rise to pride. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all-knowingness, he attends to what is called conditioned emptiness. In the manner of an object of focus, he also focuses on conditioned emptiness, and emptiness also gives rise to pride. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all-knowingness, he attends to what is called unconditioned emptiness. In the manner of an object of focus, he also focuses on unconditioned emptiness, and emptiness also gives rise to pride. When he practices the Perfection of Wisdom,
Tibetan
པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། སྲིད་པ་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་ད་མིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཟློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། སྲིད་པ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཟློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། སྲིད་པ་དོར་བ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོར་བ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཟློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར་སྲིད་པ་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཟློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། སྲིད་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། སྲིད་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། སྲིད་པ་མྱི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མྱི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་ དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་
Chinese
不作意具有一切遍知之性，應作意於名為有邊際超越之空性。以所緣之方式，亦緣於邊際超越之空性，亦以空性而生起增上慢。彼於修習般若波羅蜜多時，不作意具有一切遍知之性，應作意於名為有無始無終之空性。以所緣之方式，亦緣於有無始無終之空性，亦以空性而生起增上慢。彼於修習般若波羅蜜多時，不作意具有一切遍知之性，應作意於名為無捨棄之空性。以所緣之方式，亦緣於無捨棄之空性，亦以空性而生起增上慢。彼於修習般若波羅蜜多時，不作意具有一切遍知之性，應作意於名為有自性空之空性。以所緣之方式，亦緣於自性空之空性，亦以空性而生起增上慢。彼於修習般若波羅蜜多時，不作意具有一切遍知之性，應作意於名為有諸法皆空之空性。以所緣之方式，亦緣於諸法皆空之空性，亦以空性而生起增上慢。彼於修習般若波羅蜜多時，不作意具有一切遍知之性，應作意於名為有自相空之空性。以所緣之方式，亦緣於自相空之空性，亦以空性而生起增上慢。彼於修習般若波羅蜜多時，不作意具有一切遍知之性，應作意於名為有不可緣之空性。以所緣之方式，亦緣於不可緣之空性，亦以空性而生起增上慢。彼於修習般若波羅蜜多時，一切遍知
English
Without attending to the nature of all-knowingness, one should attend to emptiness called the emptiness that transcends the limits of existence. In the manner of an object of focus, one also focuses on the emptiness that transcends the limits, and also generates conceit through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending to the nature of all-knowingness, one should attend to emptiness called the emptiness without beginning or end. In the manner of an object of focus, one also focuses on the emptiness without beginning or end, and also generates conceit through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending to the nature of all-knowingness, one should attend to emptiness called the emptiness without abandonment. In the manner of an object of focus, one also focuses on the emptiness without abandonment, and also generates conceit through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending to the nature of all-knowingness, one should attend to emptiness called the emptiness of inherent existence. In the manner of an object of focus, one also focuses on the emptiness of inherent existence, and also generates conceit through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending to the nature of all-knowingness, one should attend to emptiness called the emptiness of all phenomena. In the manner of an object of focus, one also focuses on the emptiness of all phenomena, and also generates conceit through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending to the nature of all-knowingness, one should attend to emptiness called the emptiness of self-characteristics. In the manner of an object of focus, one also focuses on the emptiness of self-characteristics, and also generates conceit through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending to the nature of all-knowingness, one should attend to emptiness called the emptiness of the unobservable. In the manner of an object of focus, one also focuses on the emptiness of the unobservable, and also generates conceit through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, all-knowing