English
And contemplate. In the manner of an object of focus, one also focuses on the emptiness of all phenomena, and also generates pride through emptiness. When that one practices the Perfection of Wisdom, without contemplating with the contemplation that possesses all aspects of knowledge, in the consciousness of the tongue, one contemplates as that which is called emptiness of its own characteristic, and in the manner of an object of focus, one also focuses on the emptiness of its own characteristic, and also generates pride through emptiness. When that one practices the Perfection of Wisdom, without contemplating with the contemplation that possesses all aspects of knowledge, in the consciousness of the tongue, one contemplates as that which is called emptiness of non-object of focus, and in the manner of an object of focus, one also focuses on the emptiness of non-object of focus, and also generates pride through emptiness. When that one practices the Perfection of Wisdom, without contemplating with the contemplation that possesses all aspects of knowledge, in the consciousness of the tongue, one contemplates as that which is called emptiness of no thing, and in the manner of an object of focus, one also focuses on the emptiness of no thing, and also generates pride through emptiness. When that one practices the Perfection of Wisdom, without contemplating with the contemplation that possesses all aspects of knowledge, in the consciousness of the tongue, one contemplates as that which is called emptiness of own nature, and in the manner of an object of focus, one also focuses on the emptiness of own nature, and also generates pride through emptiness. When that one practices the Perfection of Wisdom, without contemplating with the contemplation that possesses all aspects of knowledge, in the consciousness of the tongue, one contemplates as that which is called emptiness of own nature of no thing, and in the manner of an object of focus, one also focuses on the emptiness of own nature of no thing, and also generates pride through emptiness. Furthermore, Subhuti, a Bodhisattva Mahasattva, when that one practices the Perfection of Wisdom, without contemplating with the contemplation that possesses all aspects of knowledge, in the consciousness of the body, one contemplates as that which is called inner emptiness, and in the manner of an object of focus, one also focuses on the emptiness of inner emptiness, and also generates pride through emptiness. That one, in the Perfection of Wisdom
Tibetan
ཕྱིན་པ་ལ་ སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་ད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་ད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་ད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ་ སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་ད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ།
Chinese
在行般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以身体的识作意于名为外空。以所缘的方式也缘外空性，并且以空性也生起我慢。彼在行般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以身体的识作意于名为内外空。以所缘的方式也缘内外空性，并且以空性也生起我慢。彼在行般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以身体的识作意于名为空性空。以所缘的方式也缘空性空性，并且以空性也生起我慢。彼在行般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以身体的识作意于名为大空。以所缘的方式也缘大空性，并且以空性也生起我慢。彼在行般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以身体的识作意于名为胜义空。以所缘的方式也缘胜义空性，并且以空性也生起我慢。彼在行般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以身体的识作意于名为有为空。以所缘的方式也缘有为空性，并且以空性也生起我慢。彼在行般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以身体的识作意于名为无为空。以所缘的方式也缘无为空性，并且以空性也生起我慢。
English
When practicing the Perfection of Wisdom, without focusing on the mind that possesses all aspects of knowledge, one should focus on the body's consciousness as the emptiness called "external emptiness." One should also focus on the nature of external emptiness as an object of focus, and also generate pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without focusing on the mind that possesses all aspects of knowledge, one should focus on the body's consciousness as the emptiness called "internal and external emptiness." One should also focus on the nature of internal and external emptiness as an object of focus, and also generate pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without focusing on the mind that possesses all aspects of knowledge, one should focus on the body's consciousness as the emptiness called "emptiness of emptiness." One should also focus on the nature of emptiness of emptiness as an object of focus, and also generate pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without focusing on the mind that possesses all aspects of knowledge, one should focus on the body's consciousness as the emptiness called "great emptiness." One should also focus on the nature of great emptiness as an object of focus, and also generate pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without focusing on the mind that possesses all aspects of knowledge, one should focus on the body's consciousness as the emptiness called "ultimate emptiness." One should also focus on the nature of ultimate emptiness as an object of focus, and also generate pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without focusing on the mind that possesses all aspects of knowledge, one should focus on the body's consciousness as the emptiness called "conditioned emptiness." One should also focus on the nature of conditioned emptiness as an object of focus, and also generate pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without focusing on the mind that possesses all aspects of knowledge, one should focus on the body's consciousness as the emptiness called "unconditioned emptiness." One should also focus on the nature of unconditioned emptiness as an object of focus, and also generate pride through emptiness.
Tibetan
།དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོར་བ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོར་བ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང། ལྡན་པའི་ཡིད་ ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མྱི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུ
Chinese
当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以身体的识，作意于名为超越边际的空性。以所缘的方式，也缘于超越边际的空性，并且以空性而生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以身体的识，作意于名为无始无终的空性。以所缘的方式，也缘于无始无终的空性，并且以空性而生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以身体的识，作意于名为不可舍弃的空性。以所缘的方式，也缘于不可舍弃的空性，并且以空性而生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以身体的识，作意于名为自性空性的空性。以所缘的方式，也缘于自性空性，并且以空性而生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以身体的识，作意于名为一切法空性的空性。以所缘的方式，也缘于一切法空性，并且以空性而生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以身体的识，作意于名为自相空性的空性。以所缘的方式，也缘于自相空性，并且以空性而生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以身体的识，作意于名为不可缘的空性。以所缘的方式
English
When he practices the Prajñāpāramitā, without attending with a mind endowed with all-knowingness, he attends with the body's consciousness to what is called emptiness that transcends limits. In the manner of an object of focus, he also focuses on emptiness that transcends limits, and also generates pride through emptiness. When he practices the Prajñāpāramitā, without attending with a mind endowed with all-knowingness, he attends with the body's consciousness to what is called emptiness without beginning or end. In the manner of an object of focus, he also focuses on emptiness without beginning or end, and also generates pride through emptiness. When he practices the Prajñāpāramitā, without attending with a mind endowed with all-knowingness, he attends with the body's consciousness to what is called emptiness that cannot be abandoned. In the manner of an object of focus, he also focuses on emptiness that cannot be abandoned, and also generates pride through emptiness. When he practices the Prajñāpāramitā, without attending with a mind endowed with all-knowingness, he attends with the body's consciousness to what is called emptiness of inherent nature. In the manner of an object of focus, he also focuses on emptiness of inherent nature, and also generates pride through emptiness. When he practices the Prajñāpāramitā, without attending with a mind endowed with all-knowingness, he attends with the body's consciousness to what is called emptiness of all dharmas. In the manner of an object of focus, he also focuses on emptiness of all dharmas, and also generates pride through emptiness. When he practices the Prajñāpāramitā, without attending with a mind endowed with all-knowingness, he attends with the body's consciousness to what is called emptiness of self-characteristic. In the manner of an object of focus, he also focuses on emptiness of self-characteristic, and also generates pride through emptiness. When he practices the Prajñāpāramitā, without attending with a mind endowed with all-knowingness, he attends with the body's consciousness to what is called unobservable emptiness. In the manner of an object of focus,